Creditor of love : HOKY ft. MONSTA X

ตอนที่ 3 : EPISODE 3 : ความน่ารักชนะทุกอย่าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 287
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    4 พ.ค. 60

EPISODE 3 : ความน่ารักชนะทุกอย่าง

Cr. EveryOneWH



MINHYUK TALK.

              หลังจากที่ผมถูกใครคนนึกลักพาตัว..โอ้ะ ไม่สิ ไม่เชิงลักพาตัวหรอกครับ  เอาเป็นว่าผมโดนโป้ะยาสลบแล้วหลับไป ตื่นมาแค่มาโผล่อยู่อีกที่ๆหนึ่งเท่านั้น

 

              แล้วหลังจากนั้นผมก็ได้เจอกับบุคคลที่พ่อกับแม่ผมเป็นหนี้ด้วย  เขาชื่อโฮซอกอะไรนั่นแหล่ะ เขาเป็นใครอ่ะ ลูกน้องที่ของเจ้าของบริษัทเหรอ? ไม่น่าใช่นะ แต่ช่างเถอะ อะไรก็ไม่สำคัญเท่าตอนนี้ ...ทำไมน่ะเหรอ...

 

 

เขาให้เวลาผมมาเก็บกระเป๋าที่หอของกีฮยอน 1ชม.

 

แล้วอีกสักพักหลังจากนั้น 10นาที เขาจะมารับเอง... ;^;

 

 

           พระเจ้า .. ชีวิตของผมต้องเจออะไรที่เลวร้ายกว่านี้มั้ย ทำไมผมต้องไปอยู่กับคนแปลกหน้าพรรคนั้นด้วย..ดูจากท่าทาง รูปร่าง หน้าตาแล้ว  เขาก็ไม่ใช่คนไม่ดีอะไรหรอกครับ แต่ผมไม่รู้จักเขาเลยนี่สิ

          

           นอกจากนั้นแล้ว หลังจากที่ผมบอกกีฮยอนไป เพื่อนตัวเล็กของผมโวยวายใหญ่เลย ใช่แล้วครับกีฮยอนก็เหมือนแม่คนที่สองของผมเลยนะ เพราะทุกเช้าตื่นมากีฮยอนก็จะทำกับข้าวให้ผมก่อนไปเรียน บ่นนู้นนี่ เป็นแม่เลย...

               เห้อ แต่ทำไงได้เนอะ...ก็พี่เขาเล่นเอาหนี้100ล้านมาขู่ขนาดนั้น ผมก็ต้องเป็นลูกหนี้ที่ดี ในเมื่อไม่มีใครช่วยผมได้ ผมก็ต้องพึ่งพาตัวเองไปก่อนละกัน หวังว่าโลกนี้จะน่าอยู่ขึ้นนะ ..

 

 

“ย่าห์ มินมุงงี่~ เอาของไปครบแล้วใช่มั้ย”

เพื่อนตัวเล็กของผมซักผมก่อนที่ผมจะยกกระเป๋าออกไปจากเขตุประตูห้อง

 

“อื้ม ครบแล้วละ อ้ะ!

หลังจากที่ผมตอบกลับเพื่อนตัวเล็กของผมด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนคลายอารมณ์ กีฮยอนก็พุ่งเข้ามากอดผมจนผมเซไปข้างหลัง

 

“ฮึก มินฮยอกอ่า..ทำไมทิ้งฉันไว้แบบนี้เล่า คนนิสัยไม่ดี.....”

อ่า..เจ้าแฮมจี้นี่ร้องไห้ในรอบปีเลยสินะ ไม่อยากให้กีฮยอนร้องไห้เลย

 

“นี่ อย่าขี้แงสิ ฉันไม่ได้ตายสักหน่อย = =

 

“ปากเสียอ่า ดูแลตัวเองดีๆนะมินฮยอก มาหาฉันบ่อยๆด้วยนะ ;^;.

“ละทำไมเขาต้องให้ไปอยู่ที่บ้านเขาด้วยเล่า แล้วฉันล่ามินฮยอกอ่า”

น้ำตาไหลอาบเต็มแก้มกีฮยอนเลยงื้อ อย่าร้องเส้ มันทำให้ฉันก้าวเท้าลำบากนะไอ้เพื่อนบ้า  TT

 

“อื้ม ยังไงเราก็ต้องเจอกันทุกวันอยู่แล้วนี่ ไปละนะเดี๋ยวเขารอ”

ผมพูดจบพลางโบกมือให้กับเพื่อนตัวเล็กที่กำลังก้มซับน้ำตาที่อาบแก้มอยู่ เห้อ ละต่อจากนี้ไปผมจะทำยังไงดีเนี่ย...หวังว่าจะไม่มีเรื่องร้ายๆเกิดขึ้นกับผมนะ

 

 เพราะแค่นี้ใจผมมันก็บางมากพอแล้ว..

 

.

.

.

.

 

บรรยากาศในรถหรูสีดำเงียบสงัดหลังจากที่แล่นออกมาจากมหาวิทยาลัย  มันทำให้โฮซอกทนไม่ได้เพราะเขาอึดอัดที่ในรถได้ยินแต่เสียงเครื่องปรับอากาศ

 

“อึดอัดหรอ”

โฮซอกเปิดบทสนทนาด้วยการเปิดคำถามคนข้างๆที่เอาแต่นั่งก้มหน้า

 

“อ...เอ่อ  ป่าวครับ ผมแค่คิดอะไรเพลินๆ”

มินฮยอกรีบแก้ต่างเพราะความจริงแล้วมากกว่าอึดอัดซะอีก แต่ทำไงได้ละ บอกไม่ได้นี่เนอะ

 

แล้วกินอะไรรองท้องมายัง

 

“ก..กินมาแล้วครับ”

โกหก ..ผมโกหกอีกแล้ว กินไม่กินแล้วมันทำไมเล่า T^T

 

“เด็กอะไรทำไมชอบก็โกหกผู้ใหญ่ เป็นเด็กเลี้ยงแกะหรอเราอ่ะ”

หลังจากที่คนตัวหนาพูดจบ โฮซอกก็จอดรถแล้วหันมาจ้องหน้าคนข้างๆ

 

 

ฮื่อออรู้ทันอีก .. ให้ตายสิ ละจะจอดรถมาจ้องหน้าทำไมเล่า ไม่เอานะ เอาหน้าออกไป๊ TT

 

“ดูก็รู้ว่าไมได้กินข้าวเลยตั้งแต่เที่ยง หน้าก็ซีด  ปาก....ก็ซีด”

 

ยังไม่ทันที่ร่างหนาจะพูดจบ คนตัวเล็กที่กำลังก้มหน้ามองเท้าตัวเองอยู่ก็ยกมือเล็กๆขึ้นมาปิดปากและจมูก ...ถ้าถามว่ามินฮยอกปิดจมูกทำไมน่ะเหรอ ก็เพราะเวลาเขินเขาจะจมูกแดงไงละ J

 

“เวลาเขินนี่..จมูกจะแดงหรอ”

“เก็บความรู้สึกไม่เก่งสินะ หึ”

ร่างสูงหัวเราะในลำคอ ก่อนจะขยับตัวมาปลกสายเข็มขัดออกให้คนตัวเล็ก

“ป่ะ ไปกินข้าวกัน ไม่อยากให้ตายก่อนจะใช้หนี้ฉันหมด”

 

ร่างบางยังไม่ทันพูดอะไรอยู่ๆก็โดนคนตัวหนาลากเข้าไปในร้านอาหารซะแล้ว

 

ใบ้แดกมั้ยละเจ้ามินเอ้ยยย ทำไมต้องเขินเวลานี้ด้วยเล่า ไอ้จมูกบ้า...ทำฉันอับอาย งือทำไงดี ลากมากินไม่พอ นี่มานั่งจ้องคนจะกินข้าวอีก จะกินข้าวหรือจะกินอะไร? 

 

“ม...ไม่กินหรอฮะ”

ผมรีบชิงถามเพราะอึดอัดกับคนตรงหน้า

 

“ไม่อ่ะ ไม่หิว”

ร่างหนาตอบคำถามคนตัวเล็กแล้วยิ้มกรุ้มกริ่มเหมือนพอใจอะไรสักอย่าง

 

“งั้นก็เลิกจ้องผมสักทีได้มั้ย  ผ..ผม อึดอัด”

นั่นแน่ จมูกแดงอีกแล้ว~

 

“น่ารักดี ขอมองหน่อยไมได้หรอ”

คนตัวหนาตอบพลางยิ้มให้กับคนตรงข้ามอย่างอ่อนโยน

 

    

       บ้าไปแล้ว...เขาบ้าไปแล้ว ไม่สิ นี่เขาโรคจิตหรอ

 

 

.

.

.

WONHO TALK.

 

          หลังจากที่ผมพาคนตัวเล็กไปกินข้าว พอกลับมาถึงในรถก็เอาแต่นั่งก้มหน้ามองใต้เท้าอย่างเช่นเคย จนผมอดสงสัยไมได้ว่าเขินหรืออึดอัด?  

 

           แต่จะว่าไปตอนเจ้าเด็กนี่เขินแล้วจมูกแดงนี่น่ารักเป็นบ้า.. เห้ออ คิดอะไรอกุศลอีกแล้วเนี่ยโฮซอก ไม่ดิ ไม่ทำแบบนี้ ยุบหนอ.. พองหนอ.. เย็นๆไว้.. ช้าๆได้พร้าเล่มงาม.. โฮซอกต้องอดเปรี้ยวไว้กินหวาน ยอดวันละนิดชีวิตจะแจ่มใส เย็นไว้เว้ยยย

 

           และแล้วความอึดอัดก็แล่นมาถึงหน้าคฤหาสน์หลังโต  บ้านใครทำไมรวย คึคึ  หลังจากที่ผมทะเลาะกับความคิดตัวเองมาสักพัก ก็มาถึงบ้านตัวเองสักทีนี่ก็ปาไปจะ3ทุ่มเกือบ จะ4ทุ่มละ ผมกำลังจะหันไปบอกคนตัวเล็กว่า  “นี่..นา..”  เอ้า หลับไปเฝ้าพระอินทร์แล้วสินะ  แม่บ้านก็เข้านอนกันหมดแล้ว

 

หึหึ

 

Never mind J

 

อุ้มขึ้นห้องเองก็ได้.. โฮซอกไม่ซีเรียส~

 

           แน่นอนสิ ผมไม่พูดเล่นครับ อุ้มขึ้นห้องมาจริงๆ ดีนะที่เจ้าเด็กนี่ตัวเบายิ่งกว่าผ้า แต่ตัวนุ่มนิ่มยังกับปุยนุ่น ..โฮซอก ใจเย็น.

 

         ผมลงทุนทำห้องใหม่เป็นห้องดับเบิลรูมเลยนะ นี่รื้อทำใหม่หมดเลยนะ เพื่อผมจะได้ทะลุไปยังห้องอีกคนได้ง่ายๆสบายๆ ไม่มีอะไรปิดกันระหว่างเรา อั้ยย ><  ไม่ใช่ เผื่อเจ้าเด็กนี่คิดจะหนีผมไป ผมจะคุมเขาด้วยตัวผมเอง เดี๋ยวผมไม่ได้เงิน100ล้านคืนให้พ่อ -.- (จริงหรอพวฮ.~)

 

         ผมค่อยๆวางคนตัวเล็กลงช้าๆ ก่อนจะดึงผ้าห่มที่พับตึงเรียบร้อย จัดการคลี่ออกมาแล้วลากผ้าผืนหนาขึ้นปิดตัวร่างบางที่หลับสนิทตรงหน้าผม มือหนาค่อยๆเกลี่ยไล่แก้มสีอ่อน  ...ขนาดนอนหลับยังน่ารักเลย J

 

 

        ผมเริ่มจะตกหลุมรักเจ้าหมาน้อยจมูกแดงนี่ซะแล้วสิ

 

 

“ฝันดีนะ เจ้าเด็กน่ารัก”

ร่างหนาบอกฝันดีคนตรงหน้าก่อนจะประทับริมฝีปากลงบนหน้าผากเนียน แล้วเดินยิ้มกลับไปอีกฝากของห้องดับเบิลรูม

 

.

.

.

 

            วันนี้เป็นวันที่โฮซอกมีความสุขเอามากๆจนทำให้เพื่อนตัวหมีที่กำลังคอลวีดีโอด้วยกันผ่านทางโทรศัพท์ผิดสังเกตเพื่อนตัวเองอย่างเห็นได้ชัด

 

“เห้ยไอ้วอนโฮ ทำไมวันนี้มึงคุยกับกูไปละยิ้มไปวะ”

ชยอนูอดสงสัยเพื่อนตัวเองไม่ได้เลยถามคำถามไป

 

“กูอยากยิ้ม”

 

“เอ้า ไอ้นี่ กูถามมึงดีๆนะเว้ย เป็นบ้าปะพูดไปยิ้มไป”

 

“เด็กที่ติดหนี้พ่อกู 100ล้านอ่ะ มินฮยอกอ่ะมาอยู่กับกูแล้ว”

เอ่าพี่ต๊อก คิดจะบอกก็บอก = =

 

sh*tttt ห้ะ อห.วอนโฮ มึงจะทำอะไรน้องเขาเนี่ย”

เอาละเหวยยเร็วยิ่งกว่าความเร็วแสง วอนโฮเพลย์บอยของจริงครับ

 

“กูก็ไมได้ทำอะไร ก็พ่อบอกทำยังไงก็ได้ให้ได้เงิน 100ล้านกลับมา”

“ก็นี่ไง ที่กูทำ ทำด้วยวิธีของกู”

 

“นี่มึงอย่าบอกนะว่ามึงชอบน้องเขา”

 

“ป่าวถามอะไรบ้าๆวะ กูแค่กลัวลูกหนี้กูหนีไป แค่นั้นเอง”

อ่อ..แค่นั้นเอง พูดจบละยิ้มอีกแล้วจ้า

 

“ไอ้วอนโฮ มึงต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ มึงไม่เคยพาใครมานอนบ้าน..”

             ใช่ครับ ผมนี่แหล่ะเป็นพยานได้เลย ไอ้วอนโฮมันไม่เคยพาใครมานอนบ้านเลยสักคน ขนาดคนที่มันเคยจริงจังด้วยยังไม่เคยพามาเหยียบบ้านมันสักครั้ง แล้วนี่อะไรละครับ? แค่ลูกหนี้ แค่ลูกหนี้ครับ ลูกหนี้เฉยๆนี่จำเป็นต้องมานอนบ้านเลยหรอครับ?  ไหนสติของเพื่อนผม?

 

“หึ  นอนละ พรุ่งนี้ยังมีอะไรสนุกๆให้กูทำอีกเยอะ ไปละเว้ยย”

         ผมยังไม่ทันอ้าปากไอ้เพื่อนตัวดีของผมมันก็ชิงปิดคอลไปละ เรื่องนี้ต้องมีอะไรอยู่แน่ๆ แต่เจ้าเด็กติดหนี100ล้านนั่นก็น่ารักไม่เบาเลยนะ ไปทำอะไรให้ไอ้โฮซอกมันลากมาบ้านได้วะเนี่ย สงสัยไอ้วอนโฮมันจะพ่ายแพ้ความน่ารักของน้องมัน เหอะ เดี๋ยวรอดูเลย พนันเลยครับว่ามันต้องตกหลุมรักลูกหนี้100ล้านของมันแน่นอน ไอ้นูฟันธง!!!




________________________


ยิ้ว ไรท์มาเเล้ว วันนี้อารมณ์ดี๊ดี ไม่รู้เป็นอะไร5555

งือไรท์จะม.6เเล้ว ไม่อยากเปิดเทอมเล๊ยย ชีวิตมันหดหู่เเต่ก็มีสีสันบ้างปะปนไป 

อยากได้กำลังใจจากคนอ่านเยอะเย๊อะ เค้าเห็นยอดวิวคนอ่านนะ ;^; เเต่เม้นนี่น้อยซะเหลือเกิ๊น

เค้าเเต่งไม่หนุกอ่อ T^T ถ้าไม่หนุกเค้าจะพยายามมากกว่านี้นะฮรือ

เค้าอ่านทุกเม้นเน้อ... อ่านนเเล้วมีกำลังใจเเต่งต่อ ><

ยังไงก็ขอฝากฟิคไว้ในอ้อมอกอ้อมใจ #มอนเบเบ้ ด้วยนะคะ ><

ไปเเยะฟิ้วว~


 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

45 ความคิดเห็น

  1. #22 AEGITY. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 09:35
    หมั่นไส้โฮซอกคนรวย55555555
    #22
    0
  2. #18 UbieCerf (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 22:59
    ยี๋อีพิต๊อก แลดูมีความมั่นหน้ามั่นโหนกมั่นรวย 5555555555 เปิดตัวมาดีใช้ได้นะ มีความละมุนจั๊กเดี๋ยม แต่อย่าไปวางใจพี่เขาล่ะลูก
    #18
    0
  3. #16 ||ม่บ้ๅนมิง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 03:31
    คาดว่าพี่ต๊อกแกไม่ค่อยน่าไว้ใจ ถ้าอยู่ใกล้พี่แกมากๆอาจจะเสียตัวได้นะมินมุง 555555 ปากไม่ตรงกับใจไปอีก ถ้ามีคนมาชอบน้องนะ นี่จะไม่สนใจเลยย
    #16
    0
  4. #7 UeangSirinya (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 06:36
    ระวังตัวไว้นะมินมุง พี่วอนโฮมันร้าย 5555555
    #7
    0
  5. #6 miNh0311 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 00:50
    โงยยยยยย น่ารักกกก สู้ๆนะไรท์ รออ่านอยู่:)
    #6
    0