Creditor of love : HOKY ft. MONSTA X

ตอนที่ 1 : EPISODE 1 : การเปลี่ยนเเปลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 378
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 พ.ค. 60

EPISODE 1 : การเปลี่ยนเเปลง



คฤหาสน์หรูตั้งตระหง่านอยู่แถวเขตเลี่ยงเมืองในกรุงโซล บรรยากาศที่นี่ดีกว่าในใจกลางเมืองเป็นร้อยเท่าเพราะไม่มีคนพลุกพล่านมากมาย ในตัวบ้านที่เงียบสงัด ต้นไม้สีเขียวในสวนกว้างถูกวางเป็นส่วนเพื่อให้ดูสบายตา ตัดกับสีขาวของผนังบ้านกับสระว่ายน้ำสีฟ้าอ่อนที่อ้อมล้อมกับตัวบ้านไปครึ่งหนึ่งมีเจ้าของบ้านแค่สองคนเท่านั้น ส่วนผู้คนที่ดูวุ่นวายรอบๆตัวบ้านนั้นก็คนสวนและคนงานในพื้นที่ ทุกคน ส่วนใหญ่จะอยู่ร่วมกันเป็นเสมือนครอบครัวมากกว่าเจ้านายกับลูกน้อง

 

ทุกๆเช้าวอนโฮหรือโฮซอกคุณหนูของบ้านซึ่งเป็นทายาทลูกชายของคุณท่าน(ประธานชินที่กำลังจะเป็นอดีตประธานบริษัท) จะต้องตื่นแต่เช้าออกมารับลมที่ระเบียงติดกับทะเลสาบหลังบ้าน มองไปที่ไกลโพ้นจะเห็นภูเขาลูกใหญ่สีเขียว ซึ่งทัศนียภาพดีมากเลยทีเดียว ทำให้ดูสดชื่นและสบายตาในตอนเช้าของทุกๆวัน

 

ร่างหนาที่เปลือยท่อนบนทำให้เห็นผิวที่ขาวซีดอมชมพู กับกล้ามเนื้อที่เขาดูแลมาตลอดชีวิตเรียงตัวอย่างสวย  ปากหยักอวบอิ่มสีอมชมพูที่รับกันสันจมูกโด่ง กับผมสีขาวออกบลอนด์ๆ มือหนาค่อยๆสอดหูแก้วกาแฟยกขึ้นมาจิบอย่างช้าๆ  พลางมองคนสวนที่กำลังยืนยิ้มให้กับเจ้านาย แน่นอนโฮซอกจะทักทายคุณลุงคุณป้าที่สวนหลังบ้านเป็นประจำในตอนเช้าแบบนี้ทุกวัน  คุณลุงคุณป้าที่นี่เอ็นดูคุณหนูของบ้านเนื่องจากเห็นกันมาตั้งแต่เล็กๆ

 

หลังจากที่โฮซอกรับลมจากอากาศข้างนอกบ้าน ร่างหนาก็หันกลับเข้าไปทำธุระส่วนตัวของตัวเองก่อนจะลงไปพบคนสำคัญที่ถูกเรียกไปพบในทันที

 

 

อ่าว มาพอดีเลยเจ้าโฮซอกของพ่อ”

ชายวัยที่เลยอายุกลางคนไปแล้วเอ่ยทักลูกชายของบ้าน

 

 

“พ่อเรียกผมมาแต่เช้ามีอะไรรึเปล่าครับ”

โฮซอกนั่งลงข้างคนเป็นพ่อก่อนจะวางเสื้อแจ็คเก็ตตัวโปรดไว้ข้างๆตัวเอง

 

 

"เจ้าโฮซอก เเกต้องมาบริหารกิจการทั้งหมดเเทนฉันตั้งเเต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป"

 

 

 

"ครับ? อ่ะ..เอ่อ ผมคิดว่า มันไม่เร็วไปหน่อยเหรอครับ ผมพึ่งจะเรียนจบพึ่งจะได้ปลดปล่อยตัวเองนะครับพ่อ" 

ร่างสูงยืนกรานต่อหน้าคนเป็นพ่ออย่างหัวเสีย

 

 

 

"ฉันทำงานมาทั้งชีวิตเเล้วให้ฉันพักบ้างไม่ได้หรอ ไอ้ลูกชาย" 

คนเป็นพ่อตบบ่าร่างสูงอย่างเบาๆก่อนจะพูดต่อ

 

"เห้อ ถึงเวลาเเล้วสินะ ฉันรอวันที่เหมาะสมที่สุดที่จะให้เเกมายืนเเทนที่ฉันนับจากวินาทีนี้เป็นต้นไปเเกจะเล่นไม่ได้เเล้ว เเกโตเเล้วนะโฮซอก"

คนเป็นพ่อพยายามพุดหว่านล้อมร่างสูงอย่างใจเย็น

 

 

"ตะ..เเต่ว่า"

 

"ทำเพื่อฉันไม่ได้รึไง ฉันเป็นพ่อเเกนะโฮซอก"

 

"ครับ"

ร่างหนากับสายตาที่ว่างเปล่ากำใจตอบตกลง ชีวิตวัยรุ่นของเขาได้หยุดลงในวินาทีนั้น

 

ให้ตายเถอะครับ  ผมพึ่งจะเรียนจบไปได้ไม่ถึงปี ชีวิตผมยังลั้นลาไม่สุดเลยครับทุกคน TT ทำไมผมต้องมาแบกรับหน้าที่พวกนี้ด้วยเนี่ย ผมพึ่งจะอายุ 22ย่าง 23เองนะ แฟนก็ยังไม่มี(แต่คนคุยเพียบ..จ้า) เอาชีวิตวัยรุ่นผมคืนมานะพ่ออออออออออออ

 

"สิ่งเเรกที่เเกต้องทำให้ฉันดูคือเคลียร์บัญชีลูกหนี้"

ชายชราวางเอกสารเล่มหนาลงตรงหน้าลูกชายสุดที่รักอย่างเบามือ 

 

โฮซอกหยิบเอกสารตรงหน้าขึ้นมาอย่างระมัดระวังก่อนจะเปิดดูทีละหน้า ก่อนร่างหนาจะหยุดชะงักที่เอกสารสีขาวสีเหลี่ยมหน้าหนึ่ง โฮซอกกวาดสายตาอ่านเอกสารใบนี้อย่างช้าๆ แล้วสายตาคู่นั้นก็ไปสะดุดอยู่ที่รูปครอบครัวที่ดูจะอบอุ่น

 

ในรูปนั้นมีเด็กผู้ชายตัวเล็กๆผอมๆผิวขาวดูท่าทางเนียนละเอียด ปากหยักบางสีชมพูดที่กำลังยิ้มตาหยี่เป็นสระอินั้น... ข้างๆทั้งซ้ายและขวาเป็นรูปผู้ชายแลผู้หญิงวัยกลางคนทั้งคู่หันหน้ายิ้มให้กับคนตัวเล็กที่ยิ้มดูมีความสุขอยู่ตรงกลาง ...เด็กคนนี้น่ารักจังเนอะ

 

โฮซอกอ่านประวัติของครอบครัวนี้อย่างละเอียด ก่อนจะเอ่ยออกมาจากปากเบาๆด้วยท่าทางที่อดสงสัยไม่ได้

 “ตระกูลลี.. เจ้าของธุรกิจรับเหมาตกแต่งภายใน  ...ล้มละลาย”

 โฮซอกขมวดคิ้วเข้าหากัน ก่อนจะสบถออกมาอีก

“หนึ่งร้อยล้าน...”

 

โฮซอกถึงกับตาโตเมื่อเห็นตัวเลขที่ลูกหนี้ที่พุ่งขึ้นถึงเก้าหลัก  แต่ที่น่าตกใจมากที่สุดคือคนที่เขาต้องล่าตัวมาคือเด็กอายุแค่ 21  เด็กอายุ21เนี่ยนะ จะมาใช้หนี้ 100ล้านที่พ่อกับแม่ทิ้งไว้ให้ ให้ตายเถอะ..

 

โฮซอกปิดหนังสือเอกสารลงก่อนจะมองไปหาผู้เป็นพ่อ แน่นอนโฮซอกมีคำถามครับ เด็กอายุ21นี่จะให้ทำยังไงกับเด็กคนนี้

 

“พ่อครับ จะให้ผมทำยังไงกับเด็กคนนี้”

โฮซอกถามคนเป็นพ่ออย่างใจเย็น เพราะเข้าไม่รู้ต้อทำยังไงเด็กคนนี้ยังเด็กเกินไปกว่าที่จะมารับภาระอันหนักอึ้งหนี้ 100ล้านที่พ่อกับแม่ทิ้งไว้ให้ก่อนตาย

 

“แกจะทำยังไงก็เรื่องของแกสิเจ้าโฮซอก ทำยังไงก็ได้ให้ได้เงินที่ถูกยืมไปกลับมา”

 

“ตะ..แต่ว่าพ่อครับ แต่เด็กคนนี้”

โฮซอกพยายามจะพูดหว่านล้อมให้คนเป็นพ่อยกเลิกหนี้ก้อนโตออกไป นี่เขาเป็นห่วงคนที่ไม่รู้จักหรอนี่ อายุยังน้อยอยู่เลย เด็กตัวเล็กแค่นี้จะหาเงินจากไหนมาจ่ายให้ตระกูลของเขา เพราะตระกูลชินรวยอยู่แล้วนี่สิ

 

“แกสนใจเจ้าเด็กตากลมคนนี้รึ? หื้ม?”

ชายชราวางหนังสือพิมพ์ลงก่อนจะถามลูกชาย

 

โฮซอกพยายามหลบสายตาของคนเป็นพ่อ เขาไม่กล้าขัดใจ.. แต่ยังไงโฮซอกก็ต้องเอาเงินก้อนนั้นกลับมาให้ได้ ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม

 

“หวังว่าแกจะไม่ทำให้ฉันผิดหวังนะ ชินโฮซอก”

โฮซอกเข้าใจและรับรู้ความเป็นพ่อของคนที่กำลังลุกออกจากบริเวณนี้ไป ใช่ครับ พ่อผมแก่มากแล้ว ถึงเวลาแล้วที่ผมต้องไปทำหน้าที่ตรงนั้นแทนท่าน

 

ผมจะไม่ทำให้พ่อผิดหวังนะครับ

 

.

.

.

.

ตืด.. ตืดด.. ตืดดด.. ตืดดดด

มือหนาคว้าโทรศัพท์ที่สั่นขึ้นมาด้วยความรวดเร็วก่อนจะกดรับจากปลายสาย

 

“ฮัลโหลว่าไงไอ้นู”

โฮซอกรับสายจากเพื่อนสนิทของเขา  ซนชยอนู เพื่อนซี้ตั้งแต่สมัยเด็ก เพราะพ่อผมกับพ่อมันเป็นหุ้นส่วนกันไงครับ ผมเลยมีเพื่อนสนิทที่สุดแค่ไอ้นี่คนเดียว จริงๆมีไอ้จูด้วยแต่รายนั้นหายไปในกลับเมฆอเมริกาละครับ

 

“ว่าไงว่าที่ประธานคนใหม่ แหมเพื่อนกูจะเป็นประธานแล้วน้ำตาจะไหล”

นั่นไงมีเรื่องอะไรมันก็แซวผมซะทุกเรื่อง มีเพื่อนเป็นหมีก็แบบนี้แหล่ะครับ เหอะๆ

 

“ทำไม ให้กูเป็นการเป็นงานสักอย่างหน่อยไม่ได้รึไง เคืองกูรึไง โถ่”

 

“ป่าวเว้ย แซวหน่อยก็ไมได้โด่ว ได้ข่าวว่าลูกหนี้น่ารัก มึงสนใจหรอวะ”

เอาละไง รู้ไวยิ่งกว่าแสง เรื่องแบบนี้รู้จังเร็วจังเล๊ยเสือกเร็วยิ่งกว่าอะไร

 

“มึงนี่ไม่รู้สักเรื่องจะตายเหรอวะ เออ สนใจ ทำไม มึงมีปัญหาอะไร”

 

“ก็ป่าววว กูก็เห็นมึงคุยกับคนนั้นคนนี้เยอะแยะ แต่ไม่เอาสักคน พาเข้าบ้านก็ไม่พาเข้าไปสักคน ก็เผื่อคนนี้มึงไม่จริงจังอีกกูจะได้เสียบต่อเอง หนี้ร้อยล้านกูไม่เป็นไรกูยกให้ 55555

ทันทีแหล่ะครับ ผมนี่ขึ้นเลย ดูมันพูดสิ อยู่ต่อหน้าจัดสักดอกดีมั้ย เพื่อนก็เพื่อนเถอะครับ - -

 

“ยุ่ง ลูกหนี้กู กูจัดการเอง แค่นี้แหล่ะกูจะไปทำธุระ”

 

“อ่ะ..อ่าว เห้ย! ละน้องจีซูที่มึงให้กูนัดไว้ละวะ อย่าบอกนะว่ามึงจะไม่ไป”

 

“ไม่ไปเว้ย กูจะไปทำธุระแค่นี้แหล่ะ”

ตืดดดดด...

 

เห้อ ~ สงสัยจะถึงอวสานชิวิตเพลย์บอยของผมแล้วสินะ แต่เอาเถอะ มีเรื่องสนุกๆให้ทำอยู่ข้างหน้า รอก่อนเถอะไอ้เพื่อนตัวดีว่าโฮซอกคุยไม่เลือกเดี๋ยวโฮซอกคนนี้จะจับมาทำเมียให้ดู หวังว่าตำแหน่งประธานบริษัทจะไม่ทำให้ผมแห้ว ใครๆก็ต้องการ อยากได้ผมมาเป็นเจ้าของอยู่แล้ว ไม่มีใครกล้าปฏิเสธกับทุกสิ่งที่ผมให้หรอกนะ หึ.

 


 ______________________

ฮื่อ สนุกกันป่าวนี่พยายามเเต่งให้คล้อยตาม เราเเต่งคำสวยๆไม่เป็นอ่ะ ไม่ว่ากันเนอะ555 เเต่เราพยายามทำให้อ่านให้เห็นภาพเเล้วนะจริงๆ555 

ผิดพลาดดตรงไหนขออภัยด้วยเด้อ จะไม่ทำให้ผิดหวังหรอก เเต่จะพยายามเเต่งให้เรื่องมันฟัดมันเหวี่ยง5555 

ไรท์ชิปทุกคู่อ่ะนะ อยากเเต่งทุกคู่เลย จะพยายามละกันเนอะ เอา #โฮกี้ ไปก่อน เดี๋ยว #ชยอกี #ฮยองวอนไอ จะตามมีทะนิดละน้อย ส่วนฮันนี่ของเราขอละไว้เป็นเพื่อนกับพวกพี่ๆละกันเนอะ อย่าโกรธเค้า ><

พูดคุยกับเค้าได้ twitter @pousmevozp เเต่อย่าตามมาด่านะยู ไม่เอาไม่น่ารัก 5555

เเฮชเเท็กเราไม่รู้จะตั้งว่าอะไรให้ไปเมาท์มอย เป็นว่าเสนอมาได้ทางคอมเม้นเลยน้า


อยากให้เค้าอัพเร็วๆก็เม้น+เเชร์สิฮะ ><

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

45 ความคิดเห็น

  1. #20 AEGITY. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 09:20
    สงสารยัยน้องล่วงหน้าได้มั้ย;-;
    #20
    0
  2. #14 ||ม่บ้ๅนมิง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 03:17
    #และแล้วก็ตามมาอ่านในที่สุดดดด เย่~~~ มาอ่านแล้วว ฮื่อออ เจอแค่รูปก็หลงซะละ ถ้าทำร้ายมินมุงนี่จะถีบพี่ต๊อกให้!55555
    #14
    0
  3. #4 minheonny (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 11:53
    โอ้ยยสนุกอ่ะ รอน้าาา #ไรท์สู้ๆ
    #4
    0
  4. #3 UeangSirinya (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 06:51
    รอนะคะไรท์ ><
    #3
    0
  5. #2 ButTer_SLN (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 02:31
    ชีวิตมินฮยอกดูท่าจะไม่ง่ายเลย ฮือออ สงสารล่วงหน้าได้มั้ยคะTT ไรท์สู้ๆน้าา เราว่าภาษาโอเคแล้ว ปรับอีกนิดหน่อยนี่แจ่มเลย เป็นกำลังใจให้ค่าา><
    #2
    0