(END) ก็คนมันชอบ...좋아해 ♡ - KAISOO

ตอนที่ 3 : CHAPTER 02

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,603
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 162 ครั้ง
    4 พ.ย. 59

















02

 

จงอิน เสียงใสของคยองซูเอ่ยเรียกชื่อร่างสูงจากด้านหลัง เมื่อเห็นว่าอีกคนกำลังจะเดินแยกออกไปหลังจากคืนแว่นให้ตนเสร็จ ทำท่าจะลุกเดินไปเลยคยองซูเลยต้องเอ่ยเรียกเอาไว้ก่อน

 

คนที่ถูกเรียกยังไม่ได้หันมองในทันที จงอินไม่ได้นึกแปลกใจเท่าไหร่ที่อีกคนจะรู้ชื่อเขา ก็ยังดีที่ไม่ถามว่าเขาชื่ออะไรหลังจากโดนย้อนกลับมาว่ามาช่วยทำไม และก็ยังดีที่ไอ้เนิร์ดมันยังเห็นว่า จงอินคนดังของโรงเรียนก็มีความดีชอบช่วยเหลือคนอื่นกับเขาอยู่บ้าง

 

ทำไม ” จงอินค่อยๆหันไปสบตากับอีกคนที่ใช้ตาโตๆมองเขาอยู่

 

แล้ว เอ่อ จงอินจะไม่เข้าห้องเรียนหรอ นี่ก็หมดเวลาพักเที่ยงแล้วนะไม่เข้าใจ ทำไมคนตรงหน้าต้องทำท่าน่ารักตลอดเวลา ถามแล้วทำไมต้องเอียงคอ เวลาประหม่าหรือกังวลเจ้าตัวก็จะเม้มริมฝีปากเล็กรูปหัวใจนั่นเอาไว้ตลอดเวลา


แล้วทำไม

เขาเนี่ยเริ่มหยุดมองไม่ได้

 

ไม่เข้า! กูจะไปซ้อมดนตรีต่อ ” และจงอินก็ไม่เข้าใจตัวเองอีกเหมือนกันว่าทำไมเขาถึงไม่สามารถมองหน้าคนตรงหน้าได้นานนัก พอตอบเสร็จก็ต้องหันไปมองทางอื่นทันที

 

รู้สึกว่าน่าจะหลังจากเห็นรอยยิ้มนั้น

 

“…เมื่อเช้าจงอินก็ไม่ได้เข้านี่หน่าคยองซูบ่นพึมพำออกมากับตัวเอง เพราะเพิ่งคิดออกว่าภายในห้องเรียนตลอดคาบเช้าเขาไม่เห็นจงอินเลย ถึงแม้ว่าจะรู้ว่าไม่ว่าจงอินจะเข้าหรือไม่เข้าเรียนยังไงอาจารย์ก็คงไม่คิดจะทำอะไรกับอยู่แล้ว แต่คยองซูว่านะมาโรงเรียนก็ต้องเรียนสิ..เอ่อ ไม่ใช่หรอ

 

คยองซูก็แค่เป็นห่วงเท่านั้นเอง

 

“ หรอ แล้วรู้ได้ยังไงว่ากูไม่ได้เข้าคาบเช้า?และบังเอิญว่าที่พูดพึมพำกับตัวเองไปเมื่อกี้ใครอีกคนจะได้ยินเสียด้วย จงอินขยับเข้ามาใกล้ก้มหน้าลงเสมอกับใบหน้าของอีกฝ่ายก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม ระยะความใกล้ชิดทำให้คยองซูต้องเขยิบออกมานิดนึงก่อนจะตอบคำถามของอีกคน

 

                  เอ่อออ ก็เรากับจงอินอยู่ห้องเดียวกัน เราอยู่ตอนที่จงอินกับเพื่อนเดินมาดูบอร์ดพอดีก็เลยได้ยินอ่ะ ต..แต่เราไม่ได้แอบฟังเลยนะ จริงๆ

 

ห้องเดียวกันด้วยหรอ

 

อ๋ออ มึงนี่เองที่แอบมองกูจนหนังสือหล่น ใช่ไหม เขาว่าเขาจำได้แล้วนะว่าเขาเจออีกคนเมื่อเช้านี่ ที่ทำตัวแปลกๆตอนที่เขาไปหาชานยอลที่บอร์ด

 

“ ล..แล้วจงอินจะเข้าเรียนหรือเปล่า ถ้าไม่เราจะได้ไม่รบกวนแล้ว

รีบตัดบทดีกว่า คยองซูไม่คิดว่าจงอินจะจำได้นี่ น่าอายจังเลย

 

“….เมื่อกี้กูบอกไปแล้วไง”

 

“…”

 

ว่ากูไม่เข้า ไม่เข้าก็คือไม่เข้า

 

 

            …

 

            ….

 

            ….

 



 

อ้าวคิมจงอิน ทำไมวันนี้ถึงเข้ามาเรียนในห้องได้ล่ะ?เสียงแปลกใจของคุณครูสาวประจำวิชาคาบบ่ายดังขึ้นพร้อมกับเสียงของนักเรียนในห้องเรียนที่เริ่มแตกตื่นเมื่อเห็นว่าคนดังของโรงเรียนที่ไม่ค่อยจะได้เจอในห้องเรียนเท่าไหร่เดินเข้ามาแล้วตรงไปยังที่นั่งข้างหลังสุด นั่งลงกอด อกพิงเก้าอี้อยู่ที่โต๊ะหลังห้อง

 

             เหอะ!

อะไร ใครบอกว่าเขาเข้าเรียนตามที่ใครอีกคนบอก

ก็แค่มานั่งสำรวจห้องใหม่เท่านั้นเอง

                 

ร่างสูงกรอกตาไปมาอย่างไม่เข้าใจตัวเอง ว่าเขาเข้ามาทำอะไรที่นี่ แล้วยิ่งเห็นสายตาของคนที่อยากให้เขามาเข้าคาบบ่ายที่หันมามองแล้วส่งยิ้มให้จากโต๊ะหน้าห้องตอนที่เห็นเขาเดินผ่านก็ยิ่งไม่เข้าใจใหญ่ จริงๆแล้วการมาเข้าเรียนและแถมยังตรงเวลาเป๊ะๆ มันค่อนข้างจะเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยจะเกิดขึ้นกับเขาเท่าไหร่นัก เพราะงั้นจงอินก็เลยเริ่มต้นมานั่งข้างหลังห้องแทนเพราะมันง่ายต่อการออกจากห้องเวลาเบื่อๆยังไงล่ะ

 

พูดไปใครจะเชื่อเพราะแค่เพียงเห็นไอ้นกฮูกหน้าห้องส่งยิ้มมาให้จงอินก็แทบอยากจะสิงอยู่ในห้องเรียนทั้งวัน

 

             บ้าชะมัดเลยว่ะ

             อยากจะเอาหัวทุบกับโต๊ะตายๆไปซะเดี๋ยวนี้

 

 

แล้วเวลาในช่วงคาบบ่ายก็หมดลง มันเป็นเวลาที่จงอินรอคอย ครูสาวเก็บหนังสือการเรียนการสอนของตัวเองและถือขึ้นแนบอกก่อนจะเดินมายืนหน้าห้องและพูดคุยกับนักเรียน

 

เอาล่ะทุกคน อย่าลืมกลับไปทำงานที่ครูให้วันนี้ด้วยล่ะ เลิกเรียนได้จ๊ะ แล้วในเมื่อเป็นวันเกิดเทอมวันแรกยังไม่มีเวรครูก็ขอให้นักเรียนช่วยกันทำเวรด้วยนะ

 

ครับ! /ค่ะ!

 

เมื่อได้รับคำตอบอย่างพร้อมเพียงจากนักเรียน ครูสาวก็พยักหน้ารับก่อนจะเดินออกจากห้องไป เสียงเลื่อนเก้าอี้และเสียงพูดคุยของคนในห้องก็เริ่มดังขึ้นหลังจากที่ต้องอดทนมาหลายชั่วโมง 

 

หนึ่งในนั้นที่ต้องมานั่งอดทนเรียนทั้งๆที่ความจริงพูดได้ว่าแทบจะไม่ได้เรียนด้วยซ้ำ นั่นคือจงอิน เวลาหลายชั่วโมงที่ผ่านมาสิ่งที่เขารู้คือ ไอ้เนิร์ดตัวเล็กหน้าห้องมันตั้งหน้าตั้งตาจดอะไรก็ตามที่ออกมาจากปากของครูที่สอนอยู่หน้าห้อง ไม่ลุกไปเข้าห้องน้ำ ไม่คุยกับคนอื่น อยู่เงียบๆคนเดียวตรงโต๊ะหน้าสุดติดริมหน้าต่างที่เป็นโต๊ะคู่แต่โต๊ะอีกตัวที่คู่กันกลับไม่มีใครนั่งมีเพียงกระเป๋าที่จงอินเดาว่าน่าจะเป็นของคนตัวเล็กเอง

 

จงอินจ๊ะ ” ยังไม่ทันจะได้คิดอะไรต่อ จงอินก็ต้องหันหน้าไปตามเสียงเรียกของนักเรียนหญิงคนหนึ่งและพอหันไปก็พบว่าใบหน้าของเธอดูจะเขินอายเขาเสียเต็มประดา

 

จงอินไม่รีบไปซ้อมดนตรีหรอกหรอ ” พูดไปก็บิดไปจนจงอินเริ่มรำคาญ มือใหญ่เสยผมสีบลอนด์สว่างของตัวเองขึ้นลวกๆก่อนจะ เท้าคางมองด้วยท่าทางเจ้าตัวอาจจะไม่รู้ตัวว่ามันดูเท่มากๆ จนทำให้หญิงสาวต้องเขินอายบิดตัวไปมามากกว่าเดิม

 

 

ก็ต้องช่วยกันทำเวรไม่ใช่หรอ ที่ครูบอก

 

ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวซอนมีจัดการให้นะ

 

“ ….ยังไง ?  จงอินหรี่ตาจ้องไปทางหญิงสาวที่บอกจะจัดการอะไรบางอย่างให้เขาอย่างสงสัย หญิงสาวหันหลังเดินไปยังตำแหน่งด้านหน้าห้องทันที  และนั่งก็ทำให้จงอินรู้ว่าสิ่งที่เธอจะจัดการให้เขาเมื่อกี้มันคืออะไร

 

คยองซู วันนี้ว่างเปล่าอ่ะนักเรียนหญิงเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าโต๊ะของคยองซูทันที หญิงสาวแสร้งยิ้มดีๆไปให้ก่อนจะเอ่ยถามคนตัวเล็กที่กำลังนั่งเก็บของลงกระเป๋าจนอีกคนต้องเงยหน้าขึ้นมามองด้วยสีหน้าสงสัย

 

มีอะไรให้เราช่วยหรอซอนมี? ” คยองซูดันแว่นขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยตอบ

 

ช่วยทำเวรหน่อยสิ

 

ได้สิ ก็เราต้องช่วยกันอยู่แล้วนี่หน่า ” ไม่ต้องห่วงเลยว่าคยองซูจะไม่ช่วยทำความสะอาดห้อง ก่อนที่ครูจะออกไปก็ได้พูดไว้แล้วว่าให้ทั้งห้องช่วยกันทำ

 

ไม่ แค่คยองซูคนเดียวน่ะ ได้หรือเปล่า นะนะ   

 

ใช่ๆ คยองซูทำเวรวันนี้ได้หรือเปล่า พอดีพวกเรารีบน่ะ ” เมื่อมีคนเริ่มก็มีคนตาม เสียงของคนในห้องเริ่มดังขึ้น บอกเป็นเสียงเดียวกันว่าขอร้องให้คยองซูทำความสะอาดห้องให้ คยองซูหันมองรอบๆตัวด้วยรอยยิ้มก่อนจะเอ่ยตอบทุกคนไปอย่างรวดเร็วแบบที่ไม่ได้คิดอะไ


“ ด..ได้สิ เดี๋ยวเราทำเองก็ได้ ห้องก็ไม่ค่อยสกปรกเท่าไหร่ด้วย

 

เย้!! พวกเรา กลับบ้านกันเถอะ!! ” เมื่อได้ยินดังนั้นเพื่อนๆทุกคนก็เริ่มถยอยกันออกไปจากห้อง ก่อนที่ซอนมีจะเดินกลับไปหาจงอินที่ยังคงเท้าค้างมองสถานการณ์ตั้งแต่ต้น

 

จงอิน ไปเถอะ เรียบร้อยแล้วล่ะ ” ซอนมีพูดขึ้นหลังจากที่เพื่อนทั้งห้องออกไปกันเกือบหมด

 

อืม ไปสิ” ปากพูดตอบแต่ตาก็ยังคงจ้องไปยังคยองซูที่กำลังเดินไปหยิบแปรงลบกระดานมาทำความสะอาดกระดานดำด้วยท่าทีไม่ได้รู้สึกอะไรกับสิ่งที่เพื่อนทั้งห้องกำลังเอาเปรียบ และนั่นมันทำให้ร่างสูงหงุดหงิด ขายาวลุกขึ้นจากโต๊ะก่อนจะเดินออกจากห้องเรียนไปทันที

 



 

 



 

 

มีใครบอกคิมจงอินได้ไหมว่านี่เขากำลังทำอะไรอยู่

 

หลังจากที่เดินออกจากห้องเรียนไปได้ซักพัก ทั้งๆที่คิดว่าจะไม่สนใจ จะไม่เข้าไปยุ่ง แต่บางสิ่งบางอย่างในตัวของจงอินมันกำลังสั่งให้เขากลับมาที่เดิม มือก็กอดอก ตัวก็พิงแอบอยู่กับกรอบประตูหลังห้องจ้องมองคนตัวเล็กเพียงคนเดียวที่อยู่ในห้องราวกับพวกสตอล์กเกอร์โรคจิต

 

ร่างเล็กที่กำลังทำความสะอาดห้องอย่างตั้งใจ ไม่มีท่าทีอารมณ์เสียหรือไม่พอใจอะไร มีแต่จะทำด้วยความเต็มใจ ซึ่งจนบัดนี้เขาก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าอีกฝ่ายเก็บอารมณ์โกรธ อารมณ์โมโหเอาไว้ที่ไหน หรือตายด้านไปแล้ว พอมีใครมาบอกให้ทำอะไรจะว่าจะด่ายังไงก็มีแต่จะยิ้มรับและทำตามไปซะหมด

 

และดูเหมือนว่าคยองซูจะไม่รู้เลยมั้งว่าตัวเองไม่ได้อยู่คนเดียว

 

“ อ้าว ขยะไปไหนหมดล่ะเนี่ยเสียงหวานของคนตัวเล็กดังขึ้นเมื่อเดินมาที่ถังขยะมุมห้องเพื่อจะเก็บเอาขยะออกไปทิ้งแต่แล้วกลับพบว่ามีแต่ความว่างเปล่า คิ้วของคยองซูขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย มือก็ดันแว่นขึ้นชิดสันจมูกไปด้วย

 

 

“ แปลกจัง ” เอาแต่พึมพัมเบาๆกับตัวเองด้วยความสงสัยเพราะเมื่อกี้เขาจำได้ว่าในถังขยะ มีขยะอยู่แต่พอจะเดินมาเอาไปทิ้งกลับกลายเป็นว่าว่างเปล่า และก็จำได้แน่ๆว่าตัวเองคงงไม่ได้เป็นคนละเมอเดินเอาขยะไปทิ้ง เพราะเขากะว่าทำความสะอาดทั้งหมดเสร็จแล้วจะเอาขยะไปทิ้งเป็นสิ่งสุดท้าย

 

แต่สงสัยไปก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรขึ้นมา หลังจากยืนสงสัยอยู่นานคยองซูจึงตัดสินใจเดินกลับไปที่โต๊ะของตัวเองเพื่อไปหยิบกระเป๋าของตัวเองมาถือไว้ก่อนจะเดินออกจากห้องไป โดยที่หากคยองซูหันไปสังเกตสักนิดว่าข้างๆประตูด้านหลังห้องมีใครยืนอยู่ ก็จะรู้ว่าขยะในถังทั้งหมดที่หายไปมันเป็นฝีมือของใคร

 

 

ใครสักคนที่เผลอยิ้มให้กับความน่ารักของคยองซูโดยที่ในมือก็ถือถุงขยะที่คนตัวเล็กตามหาเอาไว้ด้วย

 

 



 

 


 

ในชีวิตนี้ใครมันจะไปคิดว่าคนดังอย่างเขาจะต้องมาทำอะไรแบบนี้ยกตัวอย่างเช่น ทิ้งขยะหลังห้องเรียนรวมไปถึงมาแอบเดินตามเด็กเนิร์ดเชยๆแบบนี้และเขาก็พนันได้เลยว่าไอ้ตานกฮูกมันไม่รู้แน่ว่ามีใครสะกดรอยตามอยู่

 

ก็แค่อยากรู้ กลัวว่าจะหลงทางจนกลับบ้านตัวเองไม่ถูก

 

ถ้าถามว่าจงอินมีเหตุผลอะไรที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้  เขาก็ตอบได้อย่างแน่ใจและเต็มปากว่า ไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่ว่าอยากจะรู้ว่าเจ้าเนิร์ดนี่ ที่ดูจะไร้เดียงสาไปหมดทุกอย่าง ใช้ชีวิตอยู่บนโลกแบบนี้ได้อย่างไร 

 

แต่เมื่อตามไปได้ซักพัก เริ่มตั้งแต่ห้องเรียนจนตอนนี้ก็จะถึงหน้าประตูรั้วโรงเรียนอยู่แล้วยังไม่ทันจะพ้นเขตโรงเรียน มือหนาก็ต้องกระชับผ้าพันคอของตัวเองให้คลุมปิดไปถึงสันจมูกเมื่อเห็นมาแต่ไกลว่าสองคนที่กำลังจะเดินสวนมาเป็นคนที่ตอนนี้เขาไม่คิดจะเจอมากที่สุดจะใครล่ะ ก็ไอ้ชานยอลกับไอ้แบคฮยอนนั่นแหละ

 

แต่สงสัยจงอินคงลืมว่าจะหลบยังไงก็ไม่พ้นหรอก

ก็เพราะสีผมของตัวเองมันเด่นน้อยซะที่ไหน

 

" เดี๋ยวคุณจงอินครับ นี่มึงจะไปไหน เนียนเลยนะมึง ” เสียงที่คุ้นเคยที่จงอินหลับตายังทายถูกว่าต้องเป็นแบคฮยอนเพื่อนตัวเตี้ยของเขาแน่นอน แรงรั้งที่แขนทำเอาจงอินต้องกรอกตายอมแพ้เมื่อรู้ว่าไม่ว่าจะทำยังไงไอ้เพื่อนรักทั้งสองตัวก็ยังจำเขาได้อยู่ดี

 

“ เออ ก็แถวนี้แหละ แปปเดียว” ตอบคำถามส่งๆไปเพราะตอนนี้ไอ้เนิร์ดตัวเล็กกำลังจะพาร่างเล็กๆของตัวเองผ่านพ้นประตูไป จนทั้งแบคยอนและชานยอลเมื่อเห็นท่าทีรีบๆดูมีพิรุธของเพื่อนเลยรีบยิงคำถามใส่ต่อ

 

" นีมึงจะกลับมาซ้อมใช่ไหม? กูเข้าใจถูกนะ " ชานยอลหรี่ตามองจงอินที่มีกระเป๋านักเรียนสะพานอยู่ที่หลังเสร็จสรรพ แถมยังดูรีบๆ ลุกลีลุกลนยังไงชอบกล ไม่ใช่อะไรหรอก ถ้าไม่ติดว่ามีงานที่จะต้องไปเล่นดนตรีพวกเขาคงให้จงอินมันกลับไปแล้ว

 

" เออน่า!! ”

“ เออน่าอะไรของมึง ไม่เอาน่า เอาดีๆ ”

“ …… ”

ไอ้ดำ!! ” แบคฮยอนตะโกนด่าชื่อสุดเอ็กซ์คูลซีฟอีกชื่อของจงอิน เมื่อเห็นว่าไอ้เพื่อนดำยังไม่ยอมตอบคำถามของชานยอลซักที

                 

“ เอ่ออ  กู….กูจะไปส่องนก!! ” พูดจบก็แกะเพื่อนตัวเตี้ยออกจากแขน แล้วไม่พูดพร่ำทำเพลง เดินหนีตัดบทสนทนาเฉย ทิ้งให้เพื่อนรักทั้งของสองคนยืนงงกับคำตอบที่เพิ่งได้รับจนต้องมองหน้ากันโดยมิได้นัดหมาย

 


“ ชานยอล บอกกูทีไอ้ดำมันไปมีอารมณ์รักสัตว์ส่องสัตว์ตั้งแต่เมื่อไหร่อะ? ”

 



 







 

                  หลังจากปลีกตัวออกจากสหายทั้งสองได้  จงอินก็รีบสาวเท้าออกตามหาไอ้ตานกฮูกที่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะไปได้ไม่ไกลมากอย่างที่จงอินคิดไว้ ก็พอจะเข้าใจอยู่ว่าขาก็สั้นนิดเดียวคงจะเดินไปได้ไม่เร็วมากเท่าไหร่

 

                  ตามไปดูแปปเดียวแล้วค่อยไปซ้อมก็ทัน

 

                  ก็ยังเดินตามไปเรื่อยๆจนเห็นว่าขาสั้นๆนั้นหยุดยืนอยู่ที่หน้าร้านมินิมาร์ทที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนเท่าไหร่นัก  จงอินเดินตามเข้าไปอย่างระวังเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเดินหายเข้าไปในร้าน

 

                   เข้าไปซื้ออะไร?

 

                  และสิ่งที่จงอินสงสัยก็ไม่ได้ทำให้สงสัยนาน เมื่อจงอินเดินตามเข้าไปก็พบร่างของคนที่เขาตามหากำลังเข็นรถเดินไปไหนสักแห่ง มือทั้งสองข้างของไอ้เนิร์ดจับแน่นที่รถเข็นใส่ของ จงอินเดินตามไปเรื่องก็เห็นว่าคนตัวเล็กตรงไปยังโซนพวกบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหลากหลายยี่ห้อ ก่อนจะเข็นรถเข็นไปหยุดที่ยี่ห้อที่ถูกใจและลงมือหยิบห่อบะหรี่กึ่งสำเร็จรูปแพ็คใหญ่หลายห่อลงไปในรถเข็น มันหลายห่อซะจนจงอินเดาได้ไม่ยากเลยว่านี้คงจะเป็นของโปรดของอีกคนแน่ๆ

 

                  ไม่แปลกใจว่ะ ที่ตัวเล็กขนาดนี้

                 

                  พอช็อปของโปรดจนพอใจ คนตัวเล็กภายใต้แว่นกรอบหนาก็ค่อยๆพารถเข็นของตัวเองเดินดูของในร้านมินิมาร์ทโซนต่างๆไปเรื่อย และสักพักก็เหมือนว่าจะนึกขึ้นได้ว่าลืมอะไรสักอย่าง ขาสั้นก็รีบวิ่งดุ๊กๆทิ้งรถเข็นเอาไว้ซะเฉยๆ   

 

                  และในระหว่างที่จงอินกลายเป็นยามเฝ้ารถเข็นให้คยองซูไปโดยไม่ได้ตั้งใจ โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงของจงอินก็สั่นขึ้นมาจนต้องล้วงไปหยิบมาดูสายเรียกเข้า ก่อนจะกดรับด้วยเสียงที่ไม่ค่อยอยากจะรับนัก สายเข้าจากไอ้เพื่อนเตี้ยของเขาเอง

 

                  มีอะไร? ”

                  [ไอ้ดำ! กลับมาซ้อมเพลงได้แล้วโว้ยยยยย ”]

                  เอออ เดี๋ยวกลับไป! ”

                  [“ ไม่ได้! กลับมาเดี๋ยวนี้!  พี่ลู่หานก็มา เร็วๆเข้า ”]

                  ไหนบอกวันนี้ไม่มาไงวะ

                  [“ เร็วไอ้ดำเพื่อนรัก เขารอมึงอยู่คนเดียวเนี่ย! ”]

 

                  เออ! แค่นี้แหละเดี๋ยวกูกลับไป  พูดจบก็ตัดสายทันทีไม่ทันรอให้คนในสายตอบรับ  เมื่อจัดการดูแลเฝ้าของให้เจ้าของรถเข็นเสร็จเรียบร้อย ก็รอจนกระทั่งเห็นร่างเล็กของคยองซูไหวๆ จงอินก็ตัดสินใจเดินออกไปจากร้าน

 

                 

                  มือเล็กทั้งสองข้างหอบเอาเครื่องเคียงที่ใช้กินกับของโปรดของตัวเองอย่างบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่คยองซูลืมว่าจะต้องซื้อกลับไปเพราะตอนนี้ที่บ้านของเขาของโปรดของตัวเองเริ่มหมดลง กว่าจะเลือกได้ก็นานสองนานจนกระทั่งเดินถือกลับมายังรถเข็นที่ทิ้งไว้เพราะแผนกเครื่องเคียงกับแผนกที่เขาอยู่ไม่ได้ไกลกันมากสักเท่าไหร่ เมื่อได้ของครบตามที่ต้องการก็เข็นไปคิดเงิน  คนตัวเล็กส่งยิ้มไปให้พนักงานคิดเงินนิดๆก่อนจะก้มลงหยิบของที่อยู่ในรถเข็นขึ้นมาให้พนักงานของร้านสแกนบาร์โค๊ด

 

 

 

                  อา  แปลกจัง มือเล็กชะงักทันทีเมื่อพอก้มลงไปหยิบห่อบะหมี่รสโปรดของตัวเองขึ้นมาก็พบว่าจำนวนของห่อบะหมี่ที่เขาเป็นคนหยิบใส่รถเข็นเองกับมือมันเหมือนจะลดน้อยลงจนน่าแปลกใจ

 

                  ทำไมห่อบะหมี่ที่หยิบมามันเหลือแค่นี้ล่ะ

 

                  ดวงตากลมโตเหลือบตามองไปรอบๆร้าน เผื่อจะได้เจอกับใครที่อาจจะกำลังแกล้งเขาเล่นอยู่ก็ได้ เพราะคยองซูจำได้ว่าตัวเองหยิบบะหมี่มากี่ห่อ หรือเพราะเมื่อกี้เขาทิ้งรถเข็นเอาไว้ ในตอนนั้นอาจจะมีคนหยิบออกไปจากรถเข็นของเขาก็เป็นไปได้

 

                  อ้าว แล้วนี่มาอยู่นี้ได้ยังไงเนี่ย? ” ยังไม่ทันจะหายแปลกใจกับการล่องหนอย่างไร้ร่องรอยของห่อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป คยองซูก็สะดุดเข้ากับที่มุมหนึ่งของรถเข็น แพ็คนมกล่องแพ็คหนึ่งวางเอาไว้อยู่ในรถเข็นของเขา

 

                  แพ็คนมกล่องเนี่ยนะ ของใครกัน

                  ทำไมวันนี้มันถึงมีอะไรแปลกๆเกิดขึ้นกับเขาทั้งวันเลยนะ

                  คยองซูงงไปหมดแล้ว













มีคนทายถูกหลายคนว่าจงอินต้องกลับมาช่วยกวาดห้องเป็นแน่
ไม่ค่ะ เราให้พระเอกของเราทิ้งขยะแทน เก๋ๆ

จากการที่ได้อ่านคอมเม้นท์แล้ว มีแต่คนหมั่นไส้จงอิน ขรรม 55555555
ขอบคุณทุกๆคนมากเลยนะคะที่คอยติดตามและให้กำลังใจ
ดีใจและปลื้มปริ่มมากเลยที่มีคนเม้นและแฟนแอดเฟบ.เยอะขนาดนี้ 

มีกำลังใจแต่งต่อเลย รักนะทุกคนนนนนนน ~

เจอกันตอนต่อไปค่ะ รักจากมิช
อย่าลืมคอมเม้น&เล่นแท็กฟิคกันด้วยน้า




(c)  Chess theme
   














 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 162 ครั้ง

6,824 ความคิดเห็น

  1. #6801 Samigaku (@Samigaku) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 02:44
    ยัยหมีเธอจะเป็นสตอล์กเกอร์ไม่ได้นะ!!!55555555
    #6801
    0
  2. #6775 YunewG (@qawsedrftg990468) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 00:47
    มีความเป็นห่วงอยู่ห่างๆ เอาบะหมี่ออก เอานมใส่แทน 555555 เอ็นดูอะ
    #6775
    0
  3. #6748 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 21:28
    อยากให้น้องกินนมงี้
    #6748
    0
  4. #6733 slpxbear (@l3eam) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 18:16
    กลับมาอ่านอีกรอบ ชอบเรื่องนี้มากๆๆๆเลยค่ะ น่ารักมากเลยยยย 💗
    #6733
    0
  5. #6731 Hanami_jelly (@hanami_jelly) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:22
    น้องมิน่ารักล่ะสิจงอิน 555555
    #6731
    0
  6. #6725 PiPoTweeTy (@PiPoTweeTy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 02:11
    มิงงไปหมดแล้วจ้า
    #6725
    0
  7. วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 21:24
    พี่เขาหวังดีอยากให้มิสูงงง 555555
    #6718
    0
  8. #6688 MYHH412 (@MYHH412) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 23:34
    คยอง.ทำไมหนูน่ารักจังเยน้าา
    #6688
    0
  9. #6682 no-kki-d (@noknokid) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 22:12
    น่ารักมากเลยยยย
    #6682
    0
  10. #6670 Chopoom94 (@chompoo3957) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 18:15
    คนอะไรบอกไม่สนใจๆ แต่ที่ไหนได้... หึหึ
    #6670
    0
  11. #6660 Aeemmii'z (@aeem-saranporn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 12:55
    จะจีบก็จีบซี่ทำตัวเป็นเงาอยู่ได้ ไม่ใจเลย
    #6660
    0
  12. #6656 asnmaok (@asnmaok) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 11:59
    คยองซูน่ารัก (><)
    #6656
    0
  13. #6584 SehunMark (@ice_indy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 18:12
    แอบตามเหมือนโรคจิต 555555
    #6584
    0
  14. #6531 litterrabbitza (@rabbitza) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กันยายน 2559 / 09:00
    รู้สึกว่าจงอินตลกก
    #6531
    0
  15. #6484 dovy_bubble (@pakjira-nest) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 19:35
    แสดงตัวสิคะพ่อพระเอกก
    #6484
    0
  16. #6401 viewvy_tangmo (@viewvy_tangmo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 20:23
    ยัยมิ เธอมีคนแอบปลื้ม
    วรั้ยเขิน ตามเขาด้วยอะจงอิน
    ดูโรตจิต ไม่รงไม่เรียน เอาแต่ส่องนก
    #6401
    0
  17. #6323 Rain_View2003 (@Bam2003_mb9397) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 23:39
    555555 จงอินของเราเค้ามีความเป็นห่วงแฟนค่ะ มีการเปลี่ยนบะหมี่เป็นนมแทนอ่ะ555+ น่าร้ากกก~ ถ้าพี่จะทำขนาดนี้น้องแนะนำ ไปเป็นแฟนกันเถอะข่ะ! >///< อรั๊ยส์เขิลลล~
    #6323
    0
  18. #6317 nidcha88 (@nidcha88) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 17:00
    ไปส่องนก ตลก 555555555. จงอินน่ารักอ่ะแอบไปทิ้งขยะให้แล้วยังแอบเอานมมาใส่รถเข็นให้ยัยมิอีก อร้ายยย ชอบเค้าอ่าดิจีบเรย จีบเรย จีบเรยค่ะ
    #6317
    0
  19. #6294 เต้าหู้มยองเนส (@tofupie) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 18:35
    โหววววพระเอกจ๋าาา อารมณ์เหมือนอ่านการ์ตูนญี่ปุ่นเลยอะ ชอบบบบ แบบมันน่ารักมากก ยันนมิของมี๊ น่ารักกกแบบนี้ ฮืออออ
    #6294
    0
  20. #6149 pandora1340 (@pandora1340) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 21:47
    อ่านแล้วรู้สึกน่ารักมากกก
    #6149
    0
  21. #6142 lulu . #SP (@Yoloveexo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 16:38
    ในฟิคดีโอดูหน้อมแน้มมากเลยอ่ะ5555555 ถ้าตัดมาที่เรื่องจริง นังชะนีที่สั่งให้ทำเวรพวกนั้นโดนฆ่าหั่นศพไปแล้ว พี่คะหนูกลัว5555
    #6142
    0
  22. #6082 bjokbvxzz (@narumon_2913) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 18:01
    จงอินชอบคยองก็จีบเลยสิ5555
    #6082
    0
  23. #6001 Oo~Pakkad~oO (@ryomaza555) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 10:13
    จงอินเอ้ยย ทำขนาดนี้ก็จีบเขาไปเลยเถอะ 5555555
    #6001
    0
  24. #5821 Exo12Jula (@Exo12Jula) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 06:44
    จีบเลย จีบเลย จีบเลย จีบเลย จีบเลย จีบเลย จีบเลย จีบเลย จีบเลย ก็ไม่ค่อยจะเชียร์เท่าไหร่เลยอ่ะ จริง ๆ นะ5555555555
    #5821
    0
  25. #5776 kawoat4124 (@kawoat4124) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 13:15
    ทำตัวน่ารักจลอินเลยหลง555
    #5776
    0