(END) ก็คนมันชอบ...좋아해 ♡ - KAISOO

ตอนที่ 25 : CHAPTER 22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,297
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    16 ก.ค. 59












22



 

 

 

“ พี่ๆๆ จอดตรงนี้แหละครับพี่ ไม่ต้องทอนนะ ขอบคุณครับ ” แบคฮยอนสั่งให้พี่คนขับรถแท็กซี่ที่นั่งมาเหยียบเบรกชะลอความเร็วจนหัวแทบจะทิ่มเมื่อรถกำลังจะถึงหน้าโรงเรียน ตอนนี้มันก็เย็นมากแล้ว นักเรียนก็แทบจะไม่มีเหลือ พอลงมาจากรถได้แล้วแบคฮยอนก็รีบวิ่งเข้าไปในโรงเรียนทันที มือเล็กยกโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเพื่อนผิวแทนของตัวเองไปด้วย ตอนนี้เขาคนหนึ่งแหละที่ก็เป็นห่วงคยองซูไม่แพ้ใคร  ยิ่งขนาดเขาเป็นห่วงขนาดนี้ จงอินยิ่งไม่ต้องพูดถึง

 

วิ่งหาไปเรื่อยๆก็ต้องสะดุดเข้ากับ ร่างของเพื่อนตัวเองที่กำลังส่งเสียงสถบหยาบดังลั่นก่อนมือใหญ่จะชกเข้ากับกำแพงตึกไม่หยุดและนั่นมันก็ทำให้แบคฮยอนเบิกตากว้าง รีบเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋ากางเกง

 

“ จงอิน!! มึงหยุดเดี๋ยวนี้!!!! ” แบคฮยอนพยายามร้องห้ามก่อนจะรีบวิ่งตรงเข้าไปหาจงอินทันที เพราะเขากับจงอินยืนอยู่ห่างกันพอสมควร กว่าขาสั้นๆจะก้าวเข้าไปถึงตัว มือของจงอินก็บวมแดงเป็นแผลถลอกไปหมด แบคฮยอนรั้งแขนแกร่งมาจับเอาไว้เพื่อกันไม่ให้เพื่อนของเขาทำร้ายตัวเองไปมากกว่านี้

 

โธ่เว้ยย! ปล่อย! ”

 

จงอิน มึงใจเย็นๆได้ไหมวะ!! กูรู้ว่าตอนนี้มึงเป็นห่วงคยองซู แต่มึงก็ควรจะห่วงตัวเองด้วย!! ”

 

กูตามหาไอ้มิหมดทุกที่แล้วแบคฮยอน กูหาทุกที่แล้วจริงๆ มีที่ไหนที่กูต้องหาอีก บอกกูสิ! กูไม่รู้จะทำยังไงแล้ว ” ตอนนี้จงอินแทบจะคิดไม่ออกแล้วว่าที่ไหนที่ไอ้มิมันจะไปได้อีก ทั้งไปหาที่บ้านก็ยังล็อกกลอนแน่น ไปหาที่คอนโดเพราะคิดว่าไอ้มิน่าจะกลับมารอเขาแต่ก็ไม่มี หรือแม้แต่ที่นี่ เขาพยายามหาหมดไม่ว่าจะเป็นบนตึก ห้องสมุด เอาง่ายๆ แทบจะผลิกแผ่นดินหาแต่ก็ไร้วี่แวว ยิ่งเย็นลงความเป็นห่วงมันก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นไปอีก ความรู้สึกนึกโทษตัวเองมันอยู่ในหัวของเขาตลอดเวลา ถ้าหากคยองซูเป็นอะไรไปเขาคงไม่ให้อภัยตัวเอง

 


มึงตั้งสตินะจงอิน เราต้องหาคยองซูเจอ มึงไม่ต้องกลัวเลย!  ” แววตากระวนกระวายและกังวลใจที่แบคฮยอนได้เห็นมันทำให้เขารู้ว่าตอนนี้เพื่อนเขาใกล้จะบ้าแล้วเต็มที ถึงตอนนี้จะยังไม่รู้ว่าจะไปตามหาคยองซูได้จากที่ไหน แต่ถ้าจงอินมันยังไม่ได้สติแบบนี้หายังไงก็หาไม่เจอ

 

 

“ จงอิน!!! ” แล้วเสียงเรียกมันทำให้สองคนหันไปมอง ชานยอลที่กึ่งวิ่งกึ่งเดินมาหาเมื่อจอดรถเสร็จก็เดินตรงเข้ามาหาจงอินกับแบคฮยอนทันที

 

พั่บ!

 

ยังไม่ทันจะได้ถามอะไร ชานยอลก็โยนพวงกุญแจที่ใช้สำหรับเปิดห้องทุกอย่างในตึกเรียนไปให้จงอิน

 

“ มึงรีบขึ้นไป อึนจองนูน่าบอกว่าตอนแยกกันคยองซูกำลังจะไปเข้าห้องน้ำตรงตึกที่ใกล้ห้องสมุด

 

!!!

 

..เดี๋ยวสิจงอิน รอกูด้วย! แบคฮยอนเมื่อเห็นว่าจงอินพอได้ยินแบบนั้นก็ไม่พูดอะไรรีบวิ่งขึ้นไปบนตึกทันทีแล้วทิ้งให้เขาต้องอยู่กับชานยอลสองคน คือแม่งเมื่อกี้ตึงกันอยู่ไง แล้วนี่ทิ้งให้อยู่สองคนไม่คิดว่าจะอึดอัดหรอ ใครอยากอยู่ก็อยู่ไป แบคฮยอนคนนึงที่จะไม่อยู่กับมันสองคนแน่ๆ

 

หมับ!

 

กูแค่ไปหาเขาเพราะจะถามเรื่องคยองซู จริงๆนะ ” ชานยอลรั้งข้อมือของแบคฮยอนเอาไว้ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินตามจงอินไป เขารู้ว่าเขาไม่เคยปล่อยให้แบคฮยอนโกรธนานขนาดนี้ แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้ตั้งใจจะขึ้นเสียงใส่แบคฮยอนไปแบบนั้น เขาผิด เขารู้ตัว และนี่ก็กำลังง้ออยู่ไง

 

แต่มันก็ดูจะไม่ได้ผลเพราะแบคฮยอนหันกลับมามองหน้าเขาแวบนึงก่อนจะใช้มืออีกข้างแกะมือของเขาออก

 

กูไม่ได้อยากรู้

 

เฮ้อ โดนงอนอีกแล้วสิ

 


 



 

                 

 



 

อืออ ” นานเท่าไหร่ไม่รู้ที่คยองซูผลอยหลับไป ตื่นมาอีกทีคยองซูก็เห็นว่าฟ้าเริ่มมืดลงแล้ว คยองซูอดยอมรับไม่ได้ว่าเขากลัว ถ้าหากไม่มีใครคิดหาเขาขึ้นมาเขาก็ต้องใช้ชีวิตอยู่ในนี้ทั้งคืนจนสว่าง อากาศในนี้ทั้งหนาวและชื้น คยองซูก็คิดเอาไว้แล้วล่ะว่าตัวเขาเองคงไม่ไหวแน่ๆ เพราะตอนนี้ก็เริ่มปวดหัวและรู้สึกร้อนๆเหมือนไข้จะขึ้น แต่ทำอย่างไรได้ในเมื่อถ้าไม่มีใครหาช่วยเขาก็คงออกไปไม่ได้

 

ทั้งเนื้อทั้งตัวของคยองซูตอนนี้ไม่มีอะไรเลย ของทุกอย่างอยู่ข้างนอกหมดทั้งโทรศัพท์ทั้งกระเป๋าเป้ แต่ถึงมีโทรศัพท์ก็โทรออกไม่ได้อยู่ดีเพราะแบคหมด ทุกอย่างมันช่างเป็นใจให้คยองซูต้องค้างคืนอยู่ที่นี่เหลือเกิน


 

มิ ไอ้มิ!! ได้ยินกูไหม!! อยู่ในนี้หรือเปล่า! ”

 

!!!

เสียงตะโกนพร้อมเสียงก็อกแกร็กเหมือนคนกำลังไขกุญแจประตูทางเข้าห้องน้ำมันทำให้คยองซูมีความหวัง เสียงร้องเรียกชื่อของเขามันทำให้คยองซูแน่ใจว่าเสียงนั่นคือเสียงของใคร ร่างเล็กค่อยๆลุกขึ้นไปยืนชิดประตูก่อนจะใช้แรงที่มีทั้งหมดส่งเสียงออกไปเพื่อให้อีกฝั่งได้ยิน

 

“ ..จงอินน

 

เห้ยจงอิน กูได้ยินเสียงคยองซู  ห้องน้ำนี้แหละไขกุญแจเลย ” คยองซูจำได้ว่านั่นคือเสียงของแบคฮยอน



 

ปึกๆ

 

“ จ..จงอิน เราอยู่ห้องนี้!! ” คยองซูพยายามทุบมือไปที่ประตูเพื่อให้รู้ว่าตัวเองอยู่ห้องไหน

 

มิ!! ถอยออกไปให้ห่างประตู กูจะพังเข้าไป

 

 

ปัง!!

 

สิ่งที่เห็นมันทำให้จงอินเหมือนโดนหมัดล่องหนซัดเข้าที่หน้าจนล้มทั้งยืน ความรู้สึกเจ็บไปทั้งหัวใจแล่นผ่านไปทั่วร่างของเขา ประตูห้องน้ำที่เปิดออกเผยให้เห็นคยองซูที่กำลังนั่งกอดเข่าตัวเองเอาไว้แน่นบนฝาชักโครก เนื้อตัวเปียกไปหมดจนร่างเล็กเริ่มสั่นเพราะอากาศที่เริ่มหนาว ภาพที่มันทำให้ขอบตาของจงอินร้อนผ่าว คำพูดของเซฮุนมันดังขึ้นมาในหัวของเขาไม่หยุด

 

 

คยองซูต้องทนโดนแกล้ง ทนให้คนอื่นนินทาด่าสารพัดก็เพราะมึง มึงก็รู้แฟนคลับมึงมีอยู่ทั่วโรงเรียน แล้วถ้าเขารู้ว่าคยองซูมายุ่งกับมึงพวกเขาจะทำยังไงล่ะ ..ถ้าเป็นกูป่านนี้เลิกยุ่งกับมึงไปนานแล้ว

 

 

ทั้งหมดมันเป็นเพราะเขา เพราะเขาคนเดียว!

 

            จงอินตรงเข้าไปโอบร่างเล็กที่เปียกปอนไปด้วยน้ำเข้ามากอดเอาไว้แน่นอยากไม่นึกกลัวตัวเองเปียก ใบหน้าหล่อซบลงบนบ่าเล็กของคยองซูทันทีพลางพูดขอโทษออกมาไม่ขาดปาก การปกป้องคนที่ตัวเองรักไม่ได้มันเจ็บจนเขาได้แต่พูดคำว่าขอโทษ แค่คำขอโทษอาจไม่พอเลยด้วยซ้ำสำหรับสิ่งที่คยองซูต้องเจอ

 

จงอินจริงๆ ด..ด้วย ” คยองซูยกมือขึ้นกอดตอบก่อนจะพูดตอบอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม ใจของเขาเริ่มคลายความกังวลและความกลัวทั้งหมดลงเมื่อได้อยู่ในอ้อมกอดของจงอิน รู้สึกอบอุ่น ปลอดภัย และคิดถึงในเวลาเดียวกัน

 

เจ็บมากไหม ขอโทษนะ ขอโทษ ” เสียงทุ้มสั่นพร่าเมื่อผละออกมาแล้วสำรวจไปบนใบหน้าเล็กก่อน มือใหญ่เอื้อมไปเตะเบาๆที่รอยช้ำข้างแก้มของคยองซูทีเมื่อเช้าตอนเจอกันมันไม่มี คยองซูจะเจ็บมากแค่ไหน เขาต้องการแลกความเจ็บปวดของคยองซูเอามาไว้ที่เขาทั้งหมดเหลือเกินถ้าทำได้ เพราะเขาคยองซูถึงต้องมาเจอกับอะไรแบบนี้

 


คยองซูส่ายหน้าช้าๆก่อนมือเล็กทั้งสองข้างจับมือของร่างสูงที่กำลังสัมผัสอยู่ที่หน้าของตัวเองเอาไว้ ตอนนี้คยองซูแค่รู้สึกเหนื่อล้าเกินกว่าจะพูดตอบอะไรไปมากกว่านี้ พอจงอินมาคยองซูรู้ว่าเขาไม่ต้องกลัวอะไรอีกต่อไป

 

“ จงอิน เราง่วงจังอยากนอนแล้ว

 

“ ครับ งั้นกลับห้องกันนะ ” เสียงกระซิบที่ข้างหูมันทำให้คยองซูพยักหน้ารับพร้อมรอยยิ้ม ร่างสูงค่อยๆช้อนคนตัวเล็กขึ้นแนบอก ใบหน้าเล็กของคยองซูซบกับอกแกร่งก่อนจะค่อยๆหลับตาลงอย่างเหนื่อยล้า ก่อนจงอินจะหันหน้าไปทางชานยอลโดยที่อีกฝ่ายก็พยักหน้ารับอย่างรู้กัน

 

 

ชานยอล กูฝากมึงดูเรื่องนี้ด้วย เอามาให้หมดไอ้คนที่ทำ

 

อย่าคิดว่าเขาจะปล่อยไปง่ายๆ เรื่องนี้ต้องมีคนโดนแบบเดียวกับที่คยองซูเจอ

 





 







 

            และหลังจากที่จงอินพาคยองซูกลับไป แบคฮยอนที่จะตามจงอินไปด้วยก็ต้องจิ๊ปากอย่างขัดใจที่ชานยอลรั้งเขาเอาไว้ให้กลับด้วยกันโดยให้เหตุผลว่าให้สองคนนั้นเขาอยู่ด้วยกัน มันก็เลยทำให้แบคฮยอนต้องยอมจำนนซ้อนท้ายเวสป้าคันเก่งของชานยอลกลับคอนโดมาอย่างเงียบๆ แบบที่เขาไม่คิดจะคุยอะไรกับชานยอลเลยถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะชวนคุยมากแค่ไหนก็เถอะ

 

            พอเห็นว่าเขาเงียบ ชานยอลก็เริ่มที่จะเงียบบ้าง สงครามประสาทเริ่มต้นขึ้นโดยที่ก็ไม่มีใครยอมใคร แบคฮยอนทิ้งตัวนั่งดูทีวีบนโซฟาไม่พูดไม่จา ชานยอลก็เข้าไปอาบน้ำก่อนจะเดินออกมาทั้งชุดคลุมอาบน้ำแถมในมือยังถือโทรศัพท์คุยกับใครซะด้วย

 

ในเมื่อแบคฮยอนไม่ยอมคุย ก็ไม่ต้องคุย

 

 ครับอึนจองนูน่า คยองซูโอเคแล้ว ไม่ต้องห่วงครับ ครั… ”

 

พลั่ก! ติ๊ด!

!!!

 

มึงเป็นอะไรวะแบคฮยอน เอาโทรศัพท์กูไปตัดสายทำไม ” ชานยอลมองโทรศัพท์ของตัวเองในมือแบคฮยอนที่มาจากไหนไม่รู้ มาแย่งเอาไปและกดตัดสาย

 


กูไม่ให้คุย! มึงจะทำไม! ”

 

เขาแค่โทรมาถามว่าคยองซูเป็นยังไงบ้างก็เท่านั้นเอง ” ตั้งแต่ตอนที่เขาไปหาอึนจองนูน่าที่บ้าน เจ้าตัวก็ดูเป็นห่วงจนอยากจะไปด้วย แต่เขาก็บอกว่าให้รออยู่บ้านดีกว่าเพราะมันดึกแล้ว และเดี๋ยวเขาจะโทรบอกแต่ยังไม่ทันที่ชานยอลจะได้โทรหา เจ้าตัวคงจะใจร้อนโทรมาถามเชาซะก่อน

 

 มึงเป็นของกูชานยอล! กูไม่ให้มึงคุย มึงก็ไม่ได้คุย เข้าใจไหม! ”

 

เห็นแก่ตัว

 

ชานยอล!! นี่มึง!! …อ๊ะ! ” แบคฮยอนร้องออกมาทันทีเมื่ออยู่ๆชานยอลก็จับเขาทุ่มลงเตียงก่อนจะตามมาขึ้นคร่อม ยิ่งดิ้นหนีมากเท่าไหร่ชานยอลก็จับเขาล็อคให้อยู่ใต้ร่างมากขึ้นจนแบคฮยอนเริ่มเหนื่อยและนอนจ้องตากับคนตัวสูงนิ่งๆ

 

“ ทีมึงมีใครไปทั่วกูยังปล่อยให้มึงมี พอกูมีบ้างก็เอาแต่ใจตัวเอง ไม่น่ารักเลยนะ ” แบคฮยอนเคยบอกหรือยังว่าเขาแพ้เสียงทุ้มนุ่มของชานยอลเวลาร่างสูงก้มกระซิบที่ข้างหู มันทำให้ใจของแบคฮยอนเต้นไม่เป็นจังหวะทุกทีที่ชานยอลทำแบบนี้ ใบหน้าน่ารักเริ่มแดงระเรื่อจนคนด้านบนระบายยิ้มออกมาอย่างอดไม่อยู่

 

ปล่อยนะ! มึงหมายความว่ายังไง แสดงว่ามึงคบกับนูน่าจริงๆหรอ หะ!! มึงบอกกูมานะชานยอล! บอกมา!! ”

 

แบคฮยอนคงไม่รู้หรอกว่าตัวเองหึงได้น่ารักมากขนาดไหน

 

“ อึนจองนูน่าเขาชอบกู กูจะคบกับเขาก็ไม่เห็นจะเสียหายตรงไหน ”

 

!!!

 

            ไม่ได้!! ฮึก! กูไม่ให้มึงคบกันนะ!! ” แบคฮยอนน่ารักจนชานยอลแทบอดใจไม่ไหวจะจับฟัดบนเตียงอยู่แล้ว คนอย่างแบคฮยอนปากแข็งอย่างกับอะไร ถ้าไม่ทำให้รู้สึก เขาก็คงไม่ได้ยินแบคฮยอนพูดอะไรออกมาแบบนี้ เสียงสะอื้นของเจ้าตัวทำให้ชานยอลนึกสงสารและนึกขำในเวลาเดียวกันจนเขาต้องกลั้นยิ้มให้หน้าจริงจังต่อไป

 

             ทำไมล่ะ ไหนบอกเหตุผลของมึงมา

 

             “ ไม่มีเหตุผลเหี้ยอะไรทั้งนั้นอะ ไหนมึงบอกจะไม่เอาใครนอกจากกูไงอะ ฮืออ ” ตอนนี้แบคฮยอนกลายเป็นเด็กห้าขวบไปเรียบร้อยแล้ว ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าแค่ไอ้ชานยอลมันจะคบกับคนอื่นขึ้นมาทำไมน้ำตามันไหลมาแบบสั่งได้ขนาดนี้

 

              บ้าชิบหาย โคตรเสียฟอร์ม!

 

              แต่อึนจองนูน่าเขาชอบกู.. ”

 

 “ แล้วกูล่ะ ฮืออ กูก็ชอบมึงเหมือนกันนะเว้ยชานยอล!!! ฮือออ ไอ้เหี้ย! ถ้ามึงคบกับเขาเพราะเขาชอบมึง มึงก็ต้องคบกับกูเหมือนกันน!! ไม่แฟร์เลย! ฮือออ

 

ได้ งั้นคบกัน

 

เออ!! คบกัน! ”

 

ก็แค่นั้นแหละที่กูอยากได้ยิน

 

!!!

 

ด..เดี๋ยวนะ รับรู้ได้ถึงความแปลก

 

ชานยอล!! เดี๋ยว! มึงออกไปจากซอกคอกูเลยนะ ยังคุยไม่จบ!! ” พอได้ยินแบบนี้น้ำตาพี่แบคนี่หยุดไหลเลยครับ รู้สึกงงจนต้องดันหน้าอีกคนให้มาคุยให้เคลียร์

 

จบแล้ว ก็สรุปว่าคบกันไง

 

เดี๋ยวววแบคฮยอนดันใบหน้าหล่อที่กำลังจะก้มลงไปป้วนเปี้ยนแถวซอกคอให้กลับขึ้นมาเหมือนเดิม

                 

อะไรของมึงอีกแบคฮยอน

 

แล้วเรื่องอึนจองนูน่านี่ยังไง

 

“ กูบอกมึงแล้วว่ามันไม่มีอะไร ”

 

ไม่เก็ท ถ้าไม่มีอะไรมึงจะไปสนิทกับเขาได้ยังไงอย่ามาหลอกกูซะให้ยาก มึงอยู่กับกูตลอดชานยอล ทำไมกูไม่เห็นรู้ว่ามึงรู้จักอึนจองนูน่าเป็นการส่วนตัวด้วย นี่ยังเคืองไม่หายนะบอกเลย

 

เฮ้อ คืองี้ มึงจำวันที่กูให้มึงไปรอกูที่คอนโดไอ้จงอินได้ไหม… ”

 

 


 

 

 

                  คยองซู จงอินมันให้เรามารับคยองซูไปส่งที่คอนโดน่ะ

 

                  เอ่อ ชานยอลไม่นั่งหรอ

 

                  ไม่ล่ะ ขอยืนดีกว่า

 

 

                  นี่อึนจองนูน่า พอดีอยู่ชมรมเดียวกันก็เลยสนิทกันน่ะ นูน่า นี่แบคฮยอน ชานยอลนะครับแต่ผมว่าคงไม่ต้องแนะนำหรอกเน้อะ

 

                    อ๊ะ คยองซู เพื่อนพี่โทรมาแล้วอ่ะ เดี๋ยวไปก่อนนะ หวัดดีนะแบคฮยอน ล..และก็เอ่อ ชานยอล >.<

 

                  ด้วยความที่ชานยอลยืนอยู่ข้างหลังหญิงสาวพอดี มันทำให้เขาเผลอเหลือบไปเห็นหน้าจอของอึนจองนูน่าพอดี

 

                  Rrrrr

 

                  สายเรียกเข้า

                  ซนนาอึน

 

                  !!!

                   

                  รูปภาพที่ปรากฏอยู่บนจอมันทำให้ชานยอลชะงัก ซนนาอึนมันคือคนเดียวกับแฟนของไอ้จงอินเมื่อสองปีก่อน

 

                  …คนเดียวกันแน่ๆ

 

 

                  แบคฮยอน ”

 

     “ ว่าไง? ”

 

     “ ไปรอกูที่คอนโดไอ้จงอินก่อนนะ เดี๋ยวกูไปรับ

 

                  อ้าว แล้วไม่ไปด้วยกันหรอวะ? ”

 

                  มีเรื่องต้องทำนิดหน่อยน่ะ กูไปก่อนนะไม่รอให้แบคฮยอนตอบอะไรกลับมา ชานยอลก็เดินตามอึนจองไปทันที

 

 

 

 

 

                  เดี๋ยวสิครับนูน่า

 

                  อ...เอ่อ มีอะไรหรอจ๊ะชานยอล

 

                  พอดีว่าผมเห็นคนที่โทรมาหานูน่าเมื่อกี้ ชื่อซนนาอึนหรอครับ  ” เอาจริงๆเขาไม่ได้ตั้งใจจะแอบดูหรอก แต่ตำแหน่งที่ชานยอลยื่นอยู่มันเห็นชื่อและรูปภาพพื้นหลังเบอร์โทรที่หญิงสาวรุ่นพี่ตั้งเอาไว้สำหรับเบอร์นั้นเวลาโทรเข้ามาเข้าพอดี และเขาว่าเขาจำไม่ผิดแน่ๆ ชื่อแบบนี้ และรูปร่างหน้าตาของผู้หญิงที่ชื่อซนนาอึนคนนั้น เหมือนแฟนเก่าของเพื่อนเขาไม่มีผิด

 

                  อ๋อ ใช่จ่ะ เพื่อนพี่เอง ซนนาอึน

 

                  งั้นผมมีอะไรอยากจะรบกวนนูน่าหน่อยได้หรือเปล่าครับ… ”

 

 

 

 

กูก็เลยให้นูน่าเขาช่วยกูแอบถ่ายคลิปนาอึนมาให้หน่อยเพราะกูสงสัยเรื่องวันนั้น มันดูแปลกๆ โชคดีที่นูน่าเขาชอบกูเขาก็เลยช่วยง่ายๆ กูก็เลยได้คลิปมาอย่างที่เห็น แต่นอกจากจะได้คลิปแล้วกูยังได้เห็นมึงปากตรงกับใจ หวงกูอีก ยิงปืนนัดเดียวได้นกตั้งสองตัว

 

“…”

 

“ เก็ทยัง เก็ทนะครับ กูจะได้ต่อ ”

 

นี่มึงหลอกกูหรอชานยอล!!!! ”

 

“…โอ้ยย!! แบคฮยอนเกินไปหรือเปล่า! ถึงกับถีบเลยหรอวะ!! ”

 

 มึงไปนอนนอกห้องเลยนะ!!! ไอ้เลวว!!! ”














                 “ มิ อย่าเพิ่งหลับนะ กินยากันเอาไว้หน่อย กูจะได้สบายใจ

 

    เมื่อถึงห้องจงอินก็ค่อยๆวางร่างเล็กของคยองซูที่หลับมาตลอดทางลงบนเตียงก่อนจะจัดการเช็ดตัวให้ตัวแห้งพอจะแน่ใจว่าจะไม่เป็นหวัด พออิงไปที่หน้าผากก็รู้สึกเหมือนไอ้มิจะตัวรุมๆก็เลยต้องฝืนใจปลุกคนตัวเล็กให้ลุกขึ้นมากินยากันเอาไว้ก่อน ถึงจะรู้ว่าไอ้มิไม่ชอบแต่เขาก็อยากให้แน่ใจว่ามันจะไม่แย่ไปกว่านี้ ถึงแม้ว่าเขามีเรื่องมากมายที่อยากบอก แต่ตอนนี้เขาก็อยากให้คยองซูนอนพักก่อน

 

      ดีหน่อยที่ไอ้มิมันไม่ดื้อตื่นมารับยาเข้าปากแล้วตามด้วยน้ำอย่างว่าง่าย

 

                  เจ็บหรือเปล่า ” จงอินรับแก้วมาก่อนจะใช้มือข้างที่ว่างยกขึ้นจับไปที่รอยช้ำตรงข้างแก้มของคยองซูที่ตอนนี้มันเริ่มช้ำมากขึ้น แต่ก็ได้คำตอบจากร่างบางแค่ยิ้มก่อนจะส่ายหน้าไปมาราวกับบอกว่าไม่เจ็บ ไม่เป็นอะไร

 

                  เขารู้ว่าตอนนี้คยองซูคงเหนื่อยจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มันยิ่งตอกย้ำให้เขาคิดโทษตัวเองอยู่ในใจ

 

                  กูขอโทษ ขอโทษนะมิ ” ถ้ามีคำพูดไหนที่มันทำให้รู้สึกได้มากกว่าคำว่าขอโทษจงอินจะพูดมัน ใจของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดที่ปกป้องไอ้มิไม่ได้ เขายกมือไอ้มิขึ้นมาทาบกับหน้าตัวเอง พร่ำขอโทษก่อนกดจูบเบาๆที่ข้อมือเล็ก

 

                  ..จงอินอย่าขอโทษเราเลยนะ เราไม่เป็นอะไรจริงๆ ” คนที่นอนอยู่ขยับมือที่เขากอบกุมเอาไว้แล้วไล้นิ้วไปที่ข้างแก้มของเขาอย่างเบามือ สัมผัสอ่อนโยนคล้ายเป็นการปลอบและไม่อยากให้เขาคิดมาก มันทำให้จงอินยิ่งรู้สึกอยากปกป้อง ทำไมคยองซูถึงอ่อนแอและแข็งแกร่งในเวลาเดียวกัน เปราะบางแต่ไม่แตกหักง่ายๆ 

 

 

                  “ ครับ นอนได้แล้วนะ กูไม่กวนแล้ว ” สิ่งสำคัญในตอนนี้เขาอยากให้ไอ้มิได้พักก่อน

 

จงอินเอื้อมวางแก้วเปล่าไว้ตรงโต๊ะข้างเตียงโดยที่ยังไม่ปล่อยมือจากอีกคน ก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งกระชับผ้าห่มผืนหนาให้คลุมไปถึงคอให้คยองซูอบอุ่น ถอดแว่นออกจากใบหน้าเล็กช้าๆเพื่อให้อีกคนนอนหลับสบายๆ

 

                  พอเห็นว่าไอ้มิค่อยๆหลับตาพริ้มจงอินก็ค่อยๆผละตัวออกเพื่อจะให้ไอ้มิได้นอน แต่ก็ต้องชะงักเมื่อมือของไอ้มิไม่ยอมปล่อยให้เขาไป แต่กลับกระชับแน่นเมื่อสัมผัสได้ว่าเขากำลังจะลุกออกไป

 

                  จงอิน จงอินจะไม่ไปไหนจนกว่าเราจะตื่นใช่ไหม ” เสียงแผ่วเบาพร้อมแรงบีบจากมือเล็กมันทำให้จงอินต้องทิ้งตัวลงนั่งที่ตำแหน่งข้างเตียงเหมือนเดิม ฝ่ามือร้อนบีบตอบเพื่อบอกให้รู้ว่าเขาไม่ได้ไปไหน

 


                  “ อืม จะอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหนแล้ว 

 

                  สิ่งที่เขาพูดมันไม่ได้หมายถึงแค่ ณ ตอนนี้ มันคือต่อจากนี้ด้วยต่างหาก

 

 



 

 

 

 

 

 

 

 

                  เออดีขึ้นแล้ว ตอนแรกกูนึกว่าจะเป็นไข้เลยต้องเฝ้าทั้งคืน แต่ไม่เป็นไรแล้วไม่ต้องห่วง….อืม นี่เพิ่งลงไปซื้อโจ๊ก ไม่รู้ว่าจะตื่นหรือยัง เออๆ วางได้แล้วถ้าเป็นห่วงก็มา วันนี้กูคงไม่ให้มันไปเรียน… ” คุยกับแบคฮยอนอีกไม่กี่คำจงอินก็วางสาย เขาเข้ามาในห้องวางถุงโจ๊กลงบนเค้าน์เตอร์ครัวก่อนจะสะดุดตาเข้ากับร่างเล็กๆของไอ้มิที่พอเขาเดินเข้ามาตอนแรกก็เหมือนว่าคยองซูจะดูกระวนกระวายหาอะไรบางอย่าง แต่เมื่อไอ้มิเห็นเขาก็เงียบลงก่อนจะเดินตรงไปนั่งที่โซฟาห้องรับแขก เป็นเขาเองที่กระวนกระวายเข้าไปหาไอ้มิแทน

 

                  “ มิ!! ตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่ ดีขึ้นหรือยัง ปวดหัวไหม แล้วเจ็บแผลหรือเปล่า  ” จับโน่นจับนี่ไอ้มิไปทั่วอย่างเป็นห่วงแต่อีกคนก็ทำแค่มองเขาเงียบๆโดยไม่คิดจะตอบอะไรเขาเลยสักคำ

 

                  “…”

 

                  มิ ตอบกูหน่อยได้ไหม

 

                  “…”

 

                  มิ!

 

                  “…”

 

เป็นอะไรไหนหันมาคุยกันดีๆจงอินขยับตัวไปอยู่ตรงหน้าคนที่กำลังนั่งทำเป็นมองไปทางอื่นอยู่บนโซฟา และค่อยๆนั่งย่องๆลงไปให้ระดับความสูงเท่ากัน ใบหน้าน่ารักที่เขาชอบมองมันดูดีขึ้นจากเมื่อวานแบบเห็นได้ชัด รอยช้ำข้างแก้มที่เมื่อคืนเขาประคบร้อนให้ตอนอีกคนหลับก็ดูเหมือนจะช่วยได้มากเพราะรอยมันค่อยๆจางลง มันทำให้เขาเบาใจไปได้เยอะว่าไอ้มิมันไม่ได้เป็นอะไรมาก

 

“ … ”

 

“ ถ้าไม่หันงั้นกูไป… ”

 

หมับ!

 

ไอ้มิดึงปลายเสื้อเขาไปจับเอาไว้แน่น

 

“ เราตื่นมาไม่เจอจงอินนี่หน่า เรา อึก เราเลยคิดว่าจงอินจะไป ฮึก จากเราอีกแล้ว ” จงอินยังไม่ทันพูดจนจบประโยคว่าจะไปเอาชามมาใส่โจ็กจะได้ให้ไอ้มิกินตอนร้อนๆ หยาดน้ำใสที่คลอและร่วงลงเต็มสองแก้มเหมือนสั่งได้ของไอ้มิ ทำให้จงอินทำอะไรไม่ถูก เขาไม่คิดว่าคยองซูจะกลัวว่าเขาจะหายไปขนาดนี้ จริงๆเขาลงไปซื้อโจ๊กแค่ไม่ถึง 20 นาทีเลยด้วยซ้ำ เขาไม่คิดว่าไอ้มิมันจะตื่นมาตอนเขาลงไปพอดิบพอดี

 

แล้วจงอินก็สัญญากับเรา ล..แล้วว่าจะไม่ไปไหนจนกว่าเรา ฮึก จะตื่น

 

สรุปที่ไม่พูดเพราะตื่นมาแล้วไม่เจอเขาสินะ

 

“ ไม่ได้ไปไหนเลยครับ ไปซื้อโจ๊กมาให้กินเผื่อมิตื่นมาแล้วหิวไง ” อธิบายไปก็รวบคยองซูเข้ามาในอ้อมกอดของตัวเองไปด้วย

 

จงอิน  

 

ครับ?

 

คราวนี้อย่าเพิ่งไปไหน แล้วฟังเราจนจบได้ไหม ” คำขอร้องที่ทำให้จงอินพยักหน้ารับก่อนจะกระชับกอดร่างบางให้แน่นขึ้นเพื่อรอฟังสิ่งที่คยองซูจะพูด

 

“ ระ เรารู้สึกแบบที่จงอินรู้สึก ฮือ เรารู้จริงๆนะว่าความรู้สึกนี้มันคืออะไร ฮึก เราไม่อยากให้จงอินไปกับใคร ไม่อยากให้จงอินจับมือกับใคร ฮืออ ไม่อยากให้จงอินทำกับใครทั้งนั้น อึก ไม่อยากให้ทำแบบ…บะ..แบบที่จงอินทำกับเรา ”

 

น้ำตาที่เก็บกักเอาไว้มันพรั่งพรูออกมาราวกดเปิดสวิตซ์ ทุกสิ่งทุกอย่างที่คยองซูพูดคือสิ่งที่อยู่ในใจเขาทั้งหมด ไม่อยากปิดมันอีกแล้ว กลัวเหลือเกินว่าถ้าไม่รีบบอกออกไปจงอินจะหันหลังเดินจากเขาไปอีก แค่นึกคยองซูก็แทบทนไม่ไหวแล้ว บทเรียนในวันนั้นหัวใจของคยองซูก็สั่งให้ริมฝีปากเล็กเอื้อนเอ่ยคำๆหนึ่งออกไป…

                                                                                         

 

“ ฮึก! เราว่าเราชอบจงอิน ฮืออ ได้ยินไหมว่าเร...อื้อ!!! ” ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเมื่ออยู่ๆ จงอินก็คว้าร่างเข้าไปจูบ จงอินกระชับฝ่ามือที่โอบรอบต้นคอขาวของคนตัวเล็กให้เอียงปรับองศาเพื่อรับจูบให้ง่ายขึ้น ดวงตากลมโตหลับพริ้มปล่อยให้ความรู้สึกและหัวใจทำหน้าที่นำพา แขนเรียวทั้งสองข้างยกขึ้นโอบรอบคอของจงอินแน่นเมื่อสัมผัสวาบหวามของลิ้นร้อนที่สอดเข้ามาชิมความหวานอย่างชำนาญ ความรู้สึกทั้งหมดในตอนนี้มันบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ถูก มันหวิวๆ ปั่นปวนไปหมดแต่ทว่าก็รู้สึกดีในเวลาเดียวกัน ตักตวงความหอมหวานนานพอจนจงอินเดาได้ว่าอีกคนคล้ายจะหมดลมหายใจ ร่างสูงก็กลับมาขบเม้มดูดดึงที่ริมฝีปากเล็กรูปหัวใจอย่างเย้าแหย่ก่อนจะผละออกมาพิงหน้าผากกับตำแหน่งเดียวกันกับคยองซู มือก็เช็ดคราบน้ำใสตรงขอบปากให้คนตัวเล็กที่กำลังสูดลมหายใจเข้าสู่ร่างกาย

 


ความรู้สึกของไอ้มิ เขารับรู้ได้หมดทุกอย่าง ดีใจแทบบ้าที่ได้ยินคำว่าชอบออกกมาจากปากเล็กๆนั้น ในที่สุดเขาก็มั่นใจได้แล้วจริงๆว่าคยองซูกับเขาคิดตรงกัน บางทีความรู้สึกมันต้องมีคำพูดมาเน้นย้ำให้ชัดเจน และคยองซูก็ทำให้เขารู้แล้ว

 

จงอินจ้องมองใบหน้าของคยองซูที่ขอบตารื้นไปด้วยน้ำตาของคนตรงหน้าก่อนจะกระซิบชิดริมฝีปากของอีกคนเสียงเบา “ อย่าร้องไห้นะครับ พอแล้วนะ ได้ยินชัดเลย

 


น้ำตามันไม่เหมาะกับไอ้มิของเขาเลยจริงๆ ให้ตายสิ

 

“ ก..ก็เพราะใครล่ะ ฮึก ” เสียงแผ่วเบาของร่างบางเหมือนจะยังไม่หยุดร้อง มีสะอื้นออกมาหน่อยๆจนจงอินอดไม่ได้ กดจูบไปที่ริมฝีปากเล็กเร็วๆแล้วถอนออก เขาคิดว่าคงไม่มีใครมีความสุขได้มากกว่าเขาตอนนี้อีกแล้ว ร่างสูงไล้สันจมูกไปบนจมูกจิ้มลิ้มของอีกคนเบาๆเพื่อบอกว่ารู้ว่าเขาอยากให้ไอ้มิหยุดร้องเสียที


 

“ ไอ้คนที่ชื่อจงอินนี่มันแย่เน้อะมือใหญ่ค่อยๆใช้นิ้วโป้งปาดลงไปที่แก้มใสหวังเช็ดน้ำตาที่เปอะเปื้อนไปทั่วใบหน้าเนียน ปากก็พูดด่าราวกับชื่อจงอินไม่ใช่ชื่อของตัวเองและพร้อมจะไปจัดการทันทีหน้าตาเฉย

 

อือ

 

เจอแล้วจะจัดการให้เลยครับ ไม่ร้องไห้นะ ทำมิของกูร้องไห้ได้ไง… ”

 

             ปั่ก! ปั่ก!

 

             อึก ไม่ต้องถึงมือจงอินหรอก เราก็จัดการได้ ฮึก ” กำปั้นเล็กถูกกำหลวมๆก่อนจะตีไปที่อกแกร่งของอีกคนอย่างไม่แรงนัก โดยที่มีเสียงหัวเราะพร้อมมือใหญ่ที่กอดปลอบพร้อมปาดน้ำตาให้คนตัวเล็กไปด้วย

 

             ยังจะมีอารมณ์มาเล่นอีก เขาคิดมากจะตายอยู่แล้วไม่รู้หรอไง

 

              จงอินไม่รู้หรอกว่าเขาตกใจแค่นี้ที่ตื่นมาแล้วทั้งห้องเหลือเพียงความว่างเปล่า ในใจคิดไปต่างๆนานาว่าจงอินหายไปไหนแล้วจะทิ้งเขาไปอีกหรือเปล่า แต่พอได้ยินเสียงเปิดประตูใจมันก็ชื้นขึ้นแต่ก็อดกังวลไม่ได้ แต่เงียบไปก็ไม่ใช่ว่างอนอะไร แต่เขาพยายามกลั้นน้ำตาไว้ต่างหาก พอจงอินหายไปคยองซูก็เป็นคนขี้แยขึ้นมาทันทีแบบบังคับตัวเองไม่ได้

 

คยองซู… ”

 

“….”

 

คบกั… ” 

 

             !!!!


ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด แกร็กก~

 

 

“ คยองซู!!! แบคมาหาแล้ววว..อะ อุ้ยย

 

“…”

 

“…”

 

ชานยอล กูว่าเรากลับกันก่อนดีกว่าเน้อะ รู้สึกเหมือนว่าจะโดนตีนยังไงก็ไม่รู้อ่ะ

 

“ บยอนแบคฮยอนน!!!! ”

 

ถ้าวันนี้ไอ้แบคฮยอนมันไม่ตายคาตีนอย่ามาเรียกเขาว่าคิมจงอิน!!!

 








 




บยอนแบคฮยอนน!! กรี๊ดดดดดดด เข้ามาขัดจังหวะคู่นี้ตลอดเลยอ่ะ
ฉันจะโดนรีดเดอร์ตบตายอยู่แล้วไม่รู้หรอ 5555555555555

เกือบแล้วค่ะ คู่นี้เกือบแล้วแต่เรายังไม่ให้คบกันตอนนี้
เดี๋ยวจบเร็วว ฮิฮิฮิฮิ
เราจะอัพเรื่องอื่นมากขึ้นแล้วนะคะ
อาจจะมีแววไม่ลงจบจนกว่าจะส่งหนังสือครบหมดแล้วนะเออ
เพราะงั้นถ้าใครไม่อยากรอนานแนะนำให้ซื้อฟิคไปนอนอ่านนะคะ
(ขายของตลอดดดดด)



ทุกคนน เราเปิดเรื่องใหม่แหละ ตามไปอ่านกันได้นะคะ
go go go
(คลิ๊กที่รูปได้เลยจ้า)




ใครยังไม่ได้จับจองเป็นเจ้าของฟิคเรื่องนี้
กดที่รูปข้างล่างเลยค่าาาา ซื้อนะ *ขยิบตาปิ๊งๆ*

     






เล่นแท็กกับคอมเม้นให้มิชชื่นใจหน่อยนะคะ
กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญของคนแต่งฟิคนะเออ รักกกกก




(c)  Chess theme
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

6,824 ความคิดเห็น

  1. #6814 เปรี้ยวอยู่อ่ะ (@ker-aie) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 09:44
    แล้วเมื่อไหร่ชานแบคจะเปิดตัวกับเพื่อนอ่ะจ๊ะ555555555 แล้วแบคนี่คือไง ตัวเองคบแล้วจะขัดคนอื่นได้งี้หรอ?!! ห้วยยย
    #6814
    0
  2. #6785 YunewG (@qawsedrftg990468) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 03:18
    ควรเปลี่ยนรหัสตั้งแต่คราวนั้นอะจริงๆ 5555
    #6785
    0
  3. #6772 MistDirection (@napussakron2533) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 09:40
    ไม่ต้องเปลี่ยนรหัสทุบแผงรหัสทิ้งไปเล้ยยยยขัดจายย
    #6772
    0
  4. #6767 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 00:31
    แบคฮยอน กี่ครั้งแล้วววววว
    #6767
    0
  5. #6713 คยองนัมจา (@ssunisa) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 19:21
    เออ จงอินแกเปลี่ยนรหัสห้องเถอะจะได้ไม่เป็นภาระลูกหลานนน
    #6713
    0
  6. #6690 MYHH412 (@MYHH412) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 22:45
    แบคฮยอน หนูมาขัดจังหวะตลอดเลยอะลูก จงอินก็ควรเปลี่ยนรหัสได้แล้วนะ5555555555555555555555
    #6690
    0
  7. #6648 Chinwara (@cwr_087) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 13:43
    อือย้ากกกกก จงอินนนน ชั้น แนะ นำ ให้ เทอ เปลี่ยน รหัสสสสสสสสสสสสสสสสสสสาส ขัดตัลหลอดดดดด ยัยแบ๊คคคคคคคคค
    #6648
    0
  8. #6629 Linseyyy13 (@Linseyyy13) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:12
    แบคมาขัดจังหวะอีกแล้วลูกกกก
    #6629
    0
  9. #6609 JymDyo (@JrJamMark) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 12:46
    ยัยบยอนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน งอน!!!!
    #6609
    0
  10. #6603 SehunMark (@ice_indy) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 22:38
    แบคฮยอนนน นางมารร้ายย
    #6603
    0
  11. #6564 Mild_27 (@Mild_27) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 22:02
    โอ้ย!!! นางแบคมาได้ขัดจังหวะมากกก
    #6564
    0
  12. #6554 litterrabbitza (@rabbitza) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 14:15
    เง้ออ น่ารัก ชานแบคก็น่ารักง่าา เหลือแต่ฮุนฮานเนี่ย
    #6554
    0
  13. #6347 p.nannapak (@dh15) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 22:52
    อยากจะบ้าตายกับพี่แพค 555555555555555555555 จงอินต้องเหนื่อยใจแค่ไหนกับเพื่อนคนนี้ถามใจชานยอลดู(?) ตอนนี้ชอบที่เห็นว่าจงอินรักคยองซูมากขนาดไหน กังวลเป็นบ้าเป็นหลัง และอีกอย่างนี่มันแสดงให้เห็นถึงนิสัยใจร้อนของจงอินอย่างชัดเจนเลยอ่ะ ถ้าไม่ได้เพื่อนๆที่ใจเย็นแบบชานยอลและคนที่คอยให้กำลังใจแบบแพคฮยอน เราว่าจงอินต้องเป็นบ้าไปก่อนจะเจอคยองซูแน่นอน ถถถ น้องมิน่ารักมากกกกกกกก จากที่น่ารักอยู่แล้วตอนนี้ยิ่งน่ารักเข้าไปอีกเมื่อพูดความในใจสักที เราเข้าใจนะว่ามันยากสำหรับคนที่ไม่เคยมีความรักแถมยังตกหลุมคนหล่อร้ายแบบจงอินอีก แน่นอนว่าอีกฝ่ายมีตัวเลือกดีๆตั้งมากมายมันก็ไม่แปลกที่น้องมิจะไม่มั่นใจและไม่กล้าพูด กว่าจะสารภาพออกมาได้แบบนี้ก็เพราะจงอินเองทำให้น้องมิมั่นใจด้วยแหละว่าก็รักอีกคนจริงๆ ไม่งั้นน้องมิคงไม่กล้าพูด ฮือ ชอบเวลาจงออนพูดเพราะๆอ่ะ กับน้องมิคนเดียวนะ อยากให้จงอินเลิกใช้กู-สักที เนี่ยตอนนี้เห็นพูดครับละแต่ขัดใจตรงใช้กู- โอ้ย ถ้าคบกันแล้วอย่าลืมเปลี่ยนสรรพนามนะจงอิน กับน้องมิใช้คำดีๆเรียกแฟนหน่อยได้ไหมล่ะ โธ่ 555555
    #6347
    0
  14. #6342 toonny_do (@toonny_do) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 17:48
    น้องมิร้องไห้ใหญ่เลยแงงงงง
    #6342
    0
  15. #6337 บั ฟ ฟี่ . (@sm-entertainment) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 04:03
    ทำม้ายยย นังแบ้กขัดตลอดเลยระ!!
    #6337
    0
  16. #6336 Kyss (@KyungSoo_KaiSoo) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 00:49
    ละมุนจริงๆเลย จงอินรักมิมากๆเลย มิก้รักจงอินมากๆไม่แพ้กัน /ชานแบคนี่ยังไงคะ แหม่ๆใช่ย่อยเหมือนกันนะ /แบคขัดจังหวะมาก แค่ได้ยินเสียงกดรหัสก้รุ้แล้วว่าเป็นเธออะแบค555555
    #6336
    0
  17. #6330 BUDAJI (@exobudaji) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 19:51
    แบคนี้ตัวขัดจริงๆ55555รีบมาต่อนะคะไรท์55555
    #6330
    0
  18. #6329 จีวอนชิ':) (@view1410) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 17:24
    ว้อทเตอะะะะะ
    #6329
    0
  19. #6328 Love Miracle (@0930586995) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 11:47
    ????????????????????????????????
    #6328
    0
  20. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  21. #6325 M_BJ (@park-sin852) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 00:00
    แบคคคค ทำไมทำงี้~
    #6325
    0
  22. #6322 อิ อิ (@fds_513) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 23:34
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด บยอนแบคฮย๊อนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    เกือบแล้วเชียว ชานยอลจัดการแบคที ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สงจงอินเลย ฮ๋าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อยากอ่านตอนต่อไปแล้ว
    ไรเตอร์ค่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา อย่าลืมอีพ CAN I ด้วยน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #6322
    0
  23. #6313 ์Namervay (@nevercrymind) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 13:04
    น้องบี๋ ทำไ ทำแบบนี้ลูกกก
    #6313
    0
  24. #6312 LADYGIFTZY (@ladygiftzy0107) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 11:19
    น้องแบค...เข้ามาทำไมตอนนนนี้ ห๊ะ...
    #6312
    0
  25. #6311 mint300741 (@mint300741) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 09:58
    นังแบคคคคคค แกเข้ามาทำไมตินนี้ อ้ากกกก ฉันจะไปบีบคอแกเดี๋ยวนี้เลย!!!!
    #6311
    0