คัดลอกลิงก์เเล้ว

Wish

โดย HanabuzaTouya

เป็นเรื่องกุ๊กกิ๊กของหนุ่มสาวคู่หนึ่งที่มีใจตรงกันอย่างไม่น่าเชื่อ

ยอดวิวรวม

37

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


37

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  23 ก.ค. 54 / 20:35 น.
นิยาย Wish Wish | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เป็นเรื่องที่แต่งโดยคุณ Mia Ikumi เป็นตอนหนึ่่งของเรื่อง Only One Wish โรแมนติกมาก

เนื้อเรื่อง อัปเดต 23 ก.ค. 54 / 20:35


ฉันนั่งรอเพื่อนอยู่ที่สวนสาธารณะแต่ทำไมมาช้าจริง =_=เฮ้อ! น่าเบื่อเป็นบ้าฉันก้มมองดูมือถือของตัวเองอย่างเช็งๆแล้วเผลอเอนตัวลงพื้นหญ้าแล้วหลับไปโดยหารู้ไม่ว่ามือถือของตัวเองดันไปวางใก้ลๆกับมือถือของคนที่นั่งอยู่แถวนั้นพอหลับไปสักพักเสียงแวดๆคุ้นหูจากยัย2เพื่อนตัวดีก็ดังมาแต่ไกล
"นานะรอนานไหม^_^" เสียงของยัยริกะดังมาก่อนใครเพื่อนอ๋อลือแนะนำตัวฉันชื่อ ไอชาวะ นานะ
พอดีว่าวันนี้เรานัดจะไปเที่ยวกันที่ตลาดนัดในเมืองชักหน่อย
"แหมช้าจังเลยนะ=.=" โดนฉันเหน็บเข้าให้2เพื่อนตัวดีถึงกับหน้าเจื่อนไปเลย
"ยูกะบอกว่าจะเลี้ยงข้างขอโทษแน่ะ^^:" ริกะบอก
"เอ๋ เอาจริงอ่ะ" ยูกะพูดท่าทางเลิ่กลัก

"ไม่เป็นไรหรอกไปกันเถอะ" ฉันหยิบมือถือที่วางแน่นั่งข้างๆก่อนจะเอ่ยขิ้นมาทำให้2คนนั้นลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกก็แน่นอนล่ะยัยยูกะน่ะขี้เหนียวจะตาย ชิส์.
"La La La~~~~"
พอเดีนไปถึงตลาดเสียงมือถือของฉันก็ดังขิ้นรู้สึกว่าเสียงจะไม่เหมือนทุกครั้งแฮะ
"เสียรึเป่ลานะ" ฉันพึมพำกับตัวเองเบาๆ แต่ฉันก็ต้องนิ่งไปเมื่อมองดูเบอร์ที่โทรมาหาฉัน
"O_O!!"

"นานะมือถือเธอดังแน่ะทำนองแบบนี้เป็นเพลงสายเรียกเข้าของนานะสินะ" ยัยยูกะบอกขณะที่ฉันกำลังอิ้งก็จะไม่ให่อึ้งได้ยังไงกันล่ะในเมื่อเบอร์นี้มันเหมือนกับเบอร์มือถือของฉันเลย! O_o
"ปิบ!"ฉันรีบกดตัดสายอย่างเร็วก็ใครมันจะไปกล้ารับล่ะหัวใจของฉันเต้นรัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนแล้วทำไมถึงมีสายจากเครื่องของฉันเองโทรเข้ามาได้ล่ะ
"เป็นอะไรไปเหรอ" ยูริถามแต่ฉันไม่ตอบมีแค่ความกลัวอยู่ในสมอง
"ไม่น้า!!"
"นานะ!?O_O" เพื่อนฉันร้องออกมาอย่างตกใจก็อยู่ๆฉันก็วิ่งออกมาไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันวิ่งออกมาแล้วจะทำให้หายกลัวรึไงงงจริงๆ
ถ้าทุกคนยังงงอยู่จะเฉลยให้ก็ได้นี่คือความคิดของฉันตอนนั้น
(มันหมายความว่าไงกันนะทำไมถึงมีสายจากเครื่องของฉันเองมาที่เึึึครื่องของฉันได้? เหมือนอะไรกันนะ่่ ถ้าจะเหมือนอะไรล่ะก็มันเหมือนไอ้ที่มีในพวกหนัง ที่ว่าถ้ามีโทรศัพท์โทรเข้ามาด้วยเบอร์ของตัวเองล่ะก็คนๆนั้นจะต้องตาย!!)
ตายเชียวนะ กึ๋ย~
"La La ~~~~~"มาอีกแย้วแต่คราวนี้ฉันสะดุ้งจนเผลอปล่อยมือถือลงพื้นทำให้มันเปีดฝาออก(พอดีมันเป็นรุ่นพับน่ะ
"ไม่นะฉันยังไม่หยากตาย!>_<" พูดออกไปได้นะฉันผีมันคงจะฟังหรอก
(หา!?)
"เอ๋?>_o" มะ...ไม่ใช่ผี คะ..คนเหรอ? เสียงผู้ชายด้วย
(หา? พูดอะไรของเธอน่ะ? แล้วทำไมถึงได้ถือมือถือฉันอยู่ล่ะ?) โห ถามเป็นชุดแล้วใครมันจะตอบทันล่ะย่ะ ช่างมันเถอะแต่ที่สำคันยังมีบางอย่างที่ฉันคาใจ
"นะ..นี่มันของฉันนะ! นายเองก็เถอะ ทำไมถึงโทรเข้ามาด้วยเบอร์ของฉันได้ล่ะ!" (Touya: แหมพอรู้ว่าไม่ใช่ผีเนี่ยกล้าขึ้นเยอะเลยนะ=_=)
"รู้แล้ว! คงเป็นพวกต้มคุ๋นใช่ไหมล่ะ! ถึงจะหลอกพ่อฉันได้แต่หลอกฉันไม่ได้หรอกย่ะ>o<"

เรื่องทีเกีดขึ้นที่บ้านนานะจังตอนเช้า
ในตอนที่ฉันกำลังทานอานหารเช้าอยู่นั้นก็มีสายโทรเข้ามาหาพ่อสุดต๊องของฉัน
(หนูเองค่ะ หนูเอง โฮ พ่อขาช่วยโอนเงินมาให้หนูหน่อยเถอะค่าเดี๋ยวนี้เลย!!)
"จะ..ใจเย็นไว้นะลูกนานะพ่ออยู่กับลูกเสมอนะ"
"หนูอยู่นี่นะพ่อไหงพ่อยังโดนหลอกได้อีกเล่า! โถ่ =_="
"อ้าวเหรอ? แฮะๆ ^^: " แล้วนี่ถ้าฉันไม่อยู่จะเกีดอะไรขึ้นบ้างเนี่ย เฮ้อ เหนื่อย=_=

กลับมาสู่ปัจจุบันกันค่ะ
(พูดอะไรของเธอหา! ฉันจะจำเบอร์มือถือของตัวเองผิดได้ไงล่ะ เครื่องที่เธอถืออยู่น่ะของฉัน)
"ฉันเองก็ไม่มีทางจำมือถือของตัวเองผิดหรอกน่า นี่ไงสายห้อยก็เป็นของฉัน" แต่เอ๋? พอดูดีๆแล้วก็รู้สึกว่ามันไม่เหมือนกับปกตินะชักจะหวั่นๆแล้วสิ
"สีก็เป็นสีฟ้าอ่อนถูกต้อง...."  แต่....นี่มันไม่ใช่ของฉันนี่หว่า จะ..จะว่าไปแล้วก็รู้สึกว่าเพลงสายเรียกเข้ามันแป่รงๆพิกล แล้วก็ไม่ค่อยจะมีเมลเข้ามาเลย....
(ทำไมเธอถึงได้มีมือถือของฉันอยู่ล่ะ?) นะ...นั่นสิ แต่เงียบๆไว้ดีกว่าเดี๋ยวเสียฟอร์ม
"นั่นมันคำพูดฉันต่างหาก!! "
จะเป็นไปได้ไง สายห้อยเหมือนกันแล้วเพลงสายเรียกเข้ายังเหมือนกันอีก.... เรื่องแบบนี้มัน....
(สายห้อยเหมือนกันแล้วสายเรียกเข้ายังเหมือนกันอีกเนี่ยเป็นไปไม่ได้เลยเนอะ^^)
เหมือนกับ.....ที่ฉันคิดอยู่เมื่อกี้.....อยู่ๆหน้าฉันก็ร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้...ทำไมกันนะ
(แถมเพลงสายเรียกเข้านี่ก็ใช้มานานแล้วด้วย.....สายห้อยก็เป็นรุ่นจำกัดจำนวนของร้านขนมปังมารุคิโดเล็กๆใก้ลๆแถวนี้....) นั่นสินะ-////-
"บางทีพวกเราอาจจะ......"
(ใจตรงกันเอาเรื่องเลยเนอะ?) ฉันรีบเอามือมาตะคุบปากของตัวเองไว้ก็เพราะเมื่อกี้.....เมื่อกี้ ฉันกำลังจะพูดคำนั้นอยู่พอดีน่ะสิ หน้าฉัน....ตอนนี้แดงไปหมดแล้ว>////<
"จะ..จะยังไงก็เถอะเอามือถือของฉันคืนมานะ!!>o<" นี่แน่ะโวยกลบเกลื่อนชะเลย
(ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ.....)
"ใช่แล้ว!! ก่อนอื่นบอกชื่อนายมาชะ!! ฉันชื่อ......"
(เดี๋ยวก่อน!!)
"อะไรเล่า!!>///<"
(บอกชื่อกันง่ายๆแบบนี้ไม่คิดว่ามันน่าเสียดายเหรอ?^^)
"น่าเสียดาย...?"



Touya: ถึงจะเป็นเรื่องสั้นก็กรุณาเม็นให้ด้วยนะคะยังไม่จบง่ายๆหรอกค่ะแต่ว่าตอนแรกคิดว่าจะสั้นแต่ที่ไหนได้ยังไม่ถึงครึ่่งเลยด้วยช้ำยังไงก็ถ้าอยากทำต่อก็ช่วยบอกด้วนนะคะ อัพทุกวันค่ะ สัญญาเลย^_^
ส่วนนี่คือเพลงสายเรียกเข้าของทั้ง2คนค่ะ


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ HanabuzaTouya จากทั้งหมด 1 บทความ

  • เรื่อง

    หมวด

    ตอน

    คนเข้าชม

    โพสท์

    คะแนน

    อัปเดต

  • แฟนฟิคอื่นๆ

    เรื่องสั้น

    0/37

    0

    0%

    23 ก.ค. 54

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น