จำนนรักมาเฟีย

ตอนที่ 34 : บทที่ 9 อดเปรี้ยวไว้กินหวาน 25%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,185
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 449 ครั้ง
    24 ต.ค. 61


แสงสว่างค่อยๆ คืบคลานเข้ามาครอบคลุมจนท้องฟ้าสีเทาแกมน้ำเงินกลายเป็นสีส้มทอง แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาในห้องนอนกว้าง ปลุกหนึ่งในสองร่างบนเตียงหนานุ่มให้ตื่นขึ้นจากนิทรา

ออสตินสูดกลิ่นหอมละมุนและแสนคุ้นเคยเข้าจมูกก่อนจะลืมตาขึ้นช้าๆ เขาก้มมองร่างเล็กที่ใช้แขนของตนหนุนแทนหมอน...

ดวงตาหวานซึ้งหลับพริ้ม ขนตายาวงอนทาบไปกับแก้มเนียนใส ริมฝีปากระเรื่อเผยอขึ้นเล็กน้อย เสียงลมหายใจเข้าออกที่สม่ำเสมอบอกให้รู้ว่าหญิงสาวกำลังหลับสนิท

เธอทำให้เขาทำในสิ่งที่ไม่เคยกับผู้หญิงคนไหนหลายสิ่งหลายอย่าง หลายครั้งหลายหน อย่างเช่นตอนนี้ หลังจากมีอะไรกัน เขาไม่เคยนอนกอดผู้หญิง ไม่ว่าจะเป็นทั้งคืนหรือเพียงแค่แวบเดียวก็ไม่เคยทั้งสิ้น เพียงแค่ความต้องการทางเพศถูกปลดปล่อยออกไป ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะจบลง แต่เขากลับนอนร่วมเตียงกับเธอทั้งคืน โดยไม่มีเรื่องอย่างว่าเลยสักนิด

นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนทอดมองซีกหน้าหวานของคนที่หลับอยู่อย่างไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเองเท่าไรนัก...

“คุณมันนางแม่มดชัดๆ นิลรัตน์” ออสตินพำพึมแผ่วเบาๆ ต่อว่าคนในอ้อมแขนที่ยังคงหลับสนิทด้วยน้ำเสียงไม่จริงจัง

“อื้ออออ” เสียหวานครางเบาๆ ตอบรับชื่อของตัวเองโดยไม่ได้ลืมตาขึ้นมา แล้วก็ขยับใบหน้าอย่างงัวเงียก่อนจะแนบแก้มเข้ากับอกของเขา แล้วหลับสนิทไปอีกครั้ง

          ปฏิกิริยาตอบรับอย่างอัตโนมัติของหญิงสาวสร้างความประหลาดใจให้กับออสตินเป็นอยางมาก ก่อนจะตามติดมาด้วยความรู้สึกประหลาดชนิดหนึ่งที่ทำให้ดวงตาสีอ่อนเปล่งประกายระยิบระยับ

          “อื้ออออ”

          นิลรัตน์ขยับตัวอีกครั้งเบียดเข้าหาอกของเขาราวกับลูกแมวขี้อ้อน

          ให้ตายเถอะ! เขาอยากจูบเธออีกแล้วออสตินสบถในใจยืดยาว

ชายหนุ่มแนบริมฝีปากลงตรงหน้าผากนูนสวยก่อนจะเลื่อนมาที่เปลือกตา แก้มนวล ก่อนจะลากมาหยุดที่ริมฝีปากอิ่มแตะเพียงแผ่วเบาแล้วผละห่าง 

“อื้ออออ”

นิลรัตน์ยกมือขึ้น ใช้หลังมือปัดริมฝีปากของตัวเอง แล้วครางออกมา จนเขาคิดว่าเธอตื่นแล้ว แต่กลับไม่ใช่ คนในอ้อมแขนของเขายังคงหลับสนิท สังเกตได้จากดวงตาที่ยังหลับพริ้มและลมหายใจที่เป็นจังหวะสม่ำเสมอ

หัวใจของเขาเต้นแรงกระหน่ำ รู้สึกตื่นเต้นราวกับเป็นวัยรุ่นอายุสิบสี่ ที่กำลังลักลอบทำในสิ่งที่พ่อแม่ไม่ชอบใจอย่างไรอย่างนั้น

ความตื่นเต้นที่ไม่ได้เป็นมานานทำให้เขาก้มลงจูบริมฝีปากลงกลีบปากสีเรื่อของคนที่อยู่ในห้วงนิทราอีกครั้ง ครั้งนี้กดเม้มกลีบปากอิ่มหนักๆ อย่างหมั่นเขี้ยว ทว่าคราวนี้หญิงสาวที่ถูกเขาขโมยจูบกลับลืมตาขึ้น

นิลรัตน์ปรือตาขึ้นช้าๆ อย่างงุนงง  ภาพแรกที่เธอเห็นก็คือใบหน้าคมคายที่แนบชิดกับใบหน้าของตัวเอง เธอกะพริบตามองใบหน้าคมคายที่ค่อยขยับถอยห่างออกไป ริมฝีปากอวบอิ่มยังร้อนฉ่าและชื้นฉ่ำ ภาพที่เขาแลบลิ้นเลียริมฝีปากทำให้หน้าเธอร้อนเห่อ และทันทีที่เธอช้อนตาขึ้นสบกับดวงตาของเขา ร่างบางก็แข็งทื่อราวกับถูกนัยน์ตาเข้มลึกคู่นั้นสะกดไว้ แววบางอย่างในดวงตาของเขาทำให้ลำคอของเธอแห้งผาก 

“...” นิลรัตน์เผยอปากขึ้น ทว่ากลับไม่มีคำใดหลุดออกมา เธอสับสนจนไม่รู้ว่าตัวเองควรพูดอะไร หรือควรทำอย่างไร

ออสตินมองริมฝีปากที่เผยอขึ้นอย่างมึนงงอยู่ชั่วอึดใจ ก่อนจะเอียงหน้าแนบริมฝีปากเข้าหากลีบปากอิ่มอีกครั้งอย่างอดใจไม่ได้

ริมฝีปากของนิลรัตน์นุ่มมาก เขาขบเม้มกลีบปากล่างซ้ำๆ จนมันบวมช้ำ ก่อนจะเบี่ยงหน้าเพื่อให้ริมฝีปากของเขากับเธอแนบชิดกันยิ่งขึ้น แล้วเริ่มไล้ปลายลิ้นแตะเรียวปากฉ่ำชื้นของเธอให้เผยอขึ้นเปิดทางให้เขาแทรกเข้าไปลิ้มรสความหวานในโพรงปากของเธอ

หัวใจของนิลรัตน์เต้นระรัว เธอได้ยินกระทั่งเสียงหัวใจของตนเองเต้นกระหน่ำอยู่ในอก ความหวานละมุนที่เขาปรนเปรอให้ยังติดอยู่ที่ปลายลิ้น กลิ่นกายอันเป็นเอกลักษณ์ลอยมาเตะจมูก หญิงสาวพยายามดึงสติกลับคืนมา หากแต่ทำได้ยากยิ่ง

ปลายลิ้นละมุนไล้ไปตามโพรงปากอย่างเชืองช้า ก่อนจะดันเข้ามาแตะกับปลายลิ้นเล็ก เขาเกี่ยวพันมันไว้ ดูดดึงอย่างลึกซึ้ง ส่งความหอมหวานชวนเคลิบเคลิ้ม มอมเมาให้หลงจมอยู่ในห้วงอารมณ์ที่โหมกระพืออย่างที่คนยังด้อยประสบการณ์ไม่อาจต่อต้าน

ออสตินค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกเมื่อเห็นว่าหญิงสาวเริ่มหายใจไม่ทัน ดวงหน้าหวานแดงก่ำ เธอหอบหายใจแรงราวกับจะขาดใจ เขาใช้วินาทีที่ปล่อยให้หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดพลิกกายขึ้นทาบทับร่างนุ่มนิ่ม แล้วแนบริมฝีปากกับกลีบปากอิ่มอีกครั้ง

ปลายนิ้วร้อนจัดและสากนิดๆ ลูบไล้ไปตามหัวไหล่มนอย่างเชื่องช้า ริมฝีปากยังคงประกบแนบชิดแลกเปลี่ยนความหวานอย่างล้ำลึก ลิ้นของเขาตวัดเกี่ยวลิ้นเธอ เรียกร้องให้เธอเริ่มตอบสนองอย่างไร้เดียงสา

ลิ้นเล็กที่เริ่มตอบกลับเงอะๆ งะๆ ทำให้เขาครางลึกในลำคออย่างพอใจ ก่อนจะเพิ่มดีกรีจุมพิตให้ดุเดือดขึ้นอีก... 


เฮียจะหื่นไปไหน???

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 449 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

831 ความคิดเห็น

  1. #532 aemly (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 15:14

    หื่นมากคะ้ฮีย

    #532
    0
  2. #519 Fang_ju (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 12:49

    หื่นแต่เช้า
    #519
    0
  3. #518 Bamdy_NK (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 09:51
    ละมุนอ่าา
    #518
    0
  4. #517 Aon153105 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 09:01
    รอ e book ค่า
    #517
    0
  5. #516 Venitah (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 00:07
    หื่นแบบละมุนๆนิดนะเนี่ย
    #516
    0
  6. #515 ลภัสรดา:laphasrada (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 23:57
    หื่นขนาดนี้จะขาดนิลได้ไหมเฮีย
    #515
    0
  7. #514 Rich99 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 23:29
    นอนกอดตลอด จิอดใจไหวนิ
    #514
    0
  8. #513 normal090 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 22:34

    น้องยังไม่หายป่วยเลยนะเฮีย จะรีบหื่นไปไหน เอาความหื่นไปเก็บก๊อนนน

    #513
    0
  9. #512 punggo (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 22:22
    หื่นทุกเวลาจริงๆเลยเฮีย เดี๋ยวเมียป่วยอีก
    #512
    0
  10. #511 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 22:11
    พร้อมกินเสมอ...
    #511
    0
  11. #509 natty2338 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 22:03
    หิวทุกเวลาเลยนะเฮีย
    ดูแลน้องก่อน ฟินนนนนนน
    #509
    0
  12. #508 SunantaKorboon (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 22:02
    โอ้ยยยย ออกเล่มวางขายยังนิ
    #508
    0
  13. #507 Jvar J. (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 21:55
    เช้า สาย บ่าย เย็น กินได้ตลอดเวลา
    #507
    0
  14. #506 RukSuwapat (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 21:52
    จะหื่นไปไหนเฮียยย
    #506
    0