จำนนรักมาเฟีย

ตอนที่ 32 : บทที่ 8 นกน้อยในกรงทอง 135%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,836
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 579 ครั้ง
    23 ต.ค. 61

      


               ร่างสูงตระหง่านในชุดสูทสากลสีดำสนิทที่ก้าวลงจากลีมูซีนซึ่งจอดอยู่หน้าร้านอาหารที่ขึ้นชื่อว่าเป็นที่สุดของย่านนี้ดึงดูดสายตาผู้คนที่ยืนอยู่ในละแวกนั้นได้เป็นอย่างดี ออสตินดูโดนเด่นท่ามกลางบอดี้การ์ดนับสิบที่รายล้อม

ด้วยเหตุใดไม่ทราบ อยู่ๆ จุดหมายปลายทางก็เปลี่ยนมาเป็นภัตตาคารอาหารซึ่งตั้งอยู่ใจกลางย่านเซ็นทรัล ย่านที่มีความเจริญมากที่สุดของเกาะฮ่องกง แทบทุกตารางนิ้วของพื้นที่ส่วนนี้จะมีแต่ตึก ตึก ตึก แล้วก็ตึก

              “โอ้ย!

              เสียงร้องดังขึ้นจนนิลรัตน์สะดุ้ง พอหันกลับไปมองก็พบว่าลูกน้องคนหนึ่งของออสตินพุ่งเข้าชาร์จตากล้องที่หลบอยู่หลังลัมโบร์กินีสีแดงสด ก่อนจะแย่งกล่องมา แล้วยึดฟิล์มเอาไว้

              นี่สินะ! สาเหตุที่เธอไม่คุ้นหน้าคุ้นตาเขาเลย แม้จะได้ยินชื่อเสียงความยิ่งใหญ่ของตระกูลหลี่มานานก็ตาม

              นัยน์ตาของนิลรัตน์ยังจับจ้องอยู่ที่นักข่าวคนนั้นจนกระทั่งมือหนาเอื้อมมากุมมือเธอเอาไว้นั่นล่ะ หญิงสาวถึงได้รู้ตัว เธอก้มลงมองมือของตัวเองที่ถูกมือใหญ่กอบกุมเอาไว้จนมิด ความอบอุ่นจากตรงนั้นแผ่ซ่านไปทั่วกาย ความรู้สึกบางอย่างแผ่ไปทั่วร่างพร้อมๆ กับความอบอุ่นนั้น  เป็นความรู้สึกที่อธิบายว่าคืออะไร และทั้งๆ ที่อธิบายไม่ได้หัวใจเธอกลับเต้นแรง และก่อนที่เธอจะได้ไตร่ตรองจนรู้ว่ามันคืออะไรกันแน่ เสียงน้อมนอบจากบริกรหน้าร้านที่ก้มหัวให้ออสตินอย่างนอบน้อมก็ดึงความสนใจจากเธอไปเสียก่อน

“มิสเตอร์หลี่ เชิญครับ”

บริกรผายมือเชื้อเชิญอย่างสุภาพ  ก่อนจะเดินนำเข้าไปในร้านที่ตกแต่งไว้อย่างอลังการ

กลิ่นอาหานจีนหอมฟุ้งลอยอวลอยู่ในอากาศ ขัดกับการตกแต่งแบบโมเดิร์นสุดขั้ว ออสตินยังจับมือเธอไว้ ลากให้เดินตามไปเข้าไปในภัตตาคารที่เธอเคยอ่านเจอในอินเตอร์เน็ตว่าขึ้นชื่อเรื่องวิวสวย รสชาติอาหารอร่อย

ตอนที่เรียนอยู่เธอเคยมาเที่ยวฮ่องกงครั้งหนึ่ง ค้นหาข้อมูลอยู่นานว่าต้องไปที่ไหนบ้าง ภัตตาคารนี้เป็นหนึ่งในสถานที่ที่คิดว่าต้องมาให้ได้ แต่ด้วยความสะเพร่าจึงไม่รู้ว่าต้องจองล่วงหน้าก่อนหนึ่งวัน ไม่อย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะมีโต๊ะให้นั่ง เพราะร้านนี้นอกจากจะคนแน่น คิวจองยาวยังเหยียดตั้งแต่ร้านเปิดยันร้านปิด

              โต๊ะที่เขาพาเธอมานั่ง ตั้งอยู่บนชั้นสาม ในส่วนที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว ไร้สายตาสอดรู้สอดเห็นของผู้คน จากมุมนี้สามารถมองเห็นทิวทัศน์ของตึกฮ่องกงยามค่ำคืนได้สุดสายตา

              “นั่งสิ” ชายหนุ่มเลื่อนเก้าอี้ออกให้

“ขอบคุณค่ะ” น้ำเสียงของเธอเบาด้วยความขวยเขิน ความอ่อนโยนของเขาทำให้หัวใจของเธอเต้นถี่อย่างไม่อาจควบคุม รู้สึกมือไม้อยู่ผิดที่ผิดทางไปหมด

พอเธอทรุดลงนั่ง ร่างสูงก็เดินอ้อมโต๊ะไปนั่งฝั่งตรงข้าม เปลวเทียนพลิ้วไหวตามแรงลมอยู่ในความสลัว นิลรัตน์นั่งเกร็งอยู่บนเก้าอี้บุหนังนุ่ม เธอไม่คิดว่าสถานะอย่างตัวเองจะได้รับการปฏิบัติเช่นนี้ จึงทำตัวไม่ถูก ไม่กล้าสบตากับเขาเลยได้แต่จ้องแต่เมนู กระทั่งอย่างนั้นเธอก็ยังรู้สึกกระดากจนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองสั่งอาหารอะไรไปบ้าง และเมื่อเมนูถูกบริกรเก็บไป เธอจึงไม่รู้จะมองไปทางไหน จึงต้องมองหน้าคนที่นั่งตรงข้ามอย่างไม่มีทางเลี่ยง

ผิวของออสตินขาวจัด ผมสีเข้มถูกเซตขึ้นเป็นทรง เขามีใบหน้าคมเข้มแบบที่ผสมความเป็นเอเชียและยุโรปได้อย่างลงตัวราวกับถูกปั้นแต่ง คิ้วเรียวหนาสีเข้มเรียงเส้นเป็นระเบียบรับกับดวงตาเรียวคมสีน้ำตาลอ่อนดูมีอำนาจ ล้ำลึก และน่าค้นหา เธอไล่สายตาลงตามสันจมูกโด่ง มือหนาแบบผู้ชายของเขาที่ยันอยู่กับกรามแกร่งเป็นสัน ก่อนที่จะหยุดสายตาอยู่ที่ริมฝีปากหยักที่เขาใช้มันจูบเธอ

นิลรัตน์รีบเบนหน้ากลับไปมองนอกระเบียง นึกตกใจกับอัตราการเต้นกระหน่ำของหัวใจที่เหมือนมันจะระเบิดออกมาวินาทีใดวินาทีหนึ่ง 

ต่อจ้าาา


นิลรัตน์รีบเบนหน้ากลับไปมองนอกระเบียง นึกตกใจกับอัตราการเต้นกระหน่ำของหัวใจที่เหมือนมันจะระเบิดออกมาวินาทีใดวินาทีหนึ่ง

              “ออสติน”

              เสียงเรียกชื่อที่ดังขึ้น ทำให้นิลรัตน์ละสายตาจากวิวระยิบระยับของเมืองหันไปมองคนที่เดินเข้ามาใกล้ ซึ่งออสตินที่กำลังจ้องหญิงสาวอยู่ก็ทำเหมือนกัน

              “สวัสดีครับท่านลุงเฉิน” ออสตินยืนขึ้น แล้วทักทายกับเสียงเรียบที่ปกปิดความนึกคิดเสียมิด

              วิลเลียม เฉิน เป็นคนสนิทของตาเขา ทำงานกับตาของเขามานาน ได้รับการนับหน้าถือตาจากคนในแก๊งเป็นอย่างมาก แล้วพอตาเขาเสียและเขาตัดสินใจเปลี่ยนแก๊งมังกรดำให้เป็นแบล็คดรากอนกรุ๊ป วิลเลียมก็กลายเป็นหุ้นส่วนคนสำคัญของบริษัท

              “สบายดีไหม”

              “ครับ” ออสตินตอบสั้นๆ  

              “จะไม่แนะนำสาวน้อยคนนี้ให้ลุงรู้จักหน่อยเหรอ ออสติน” วิลเลียม เฉินหรี่ตาลงส่งผลให้ใบหน้าของชายวัยกลางคนแผ่รัศมีอันน่าเกรงขามออกมา

              “ไม่จำเป็นหรอกครับ”

แม้ใบหน้าออสตินจะไร้อารมณ์ เสียงของเขาราบเรียบ  และอีกฝ่ายก็มีรอยยิ้มประดับใบหน้า แต่ทำไมไม่รู้เหมือนกัน นิลรัตน์ถึงได้รู้สึกว่าบรรยากาศมันตึงเครียดแปลกๆ

              “อ๋อ จริงสินะ เดี๋ยวอีกไม่นานก็เปลี่ยนคนใหม่แล้ว” วิลเลียมรู้สึกราวกับว่าตนกำลังถูกเด็กรุ่นลูกตบหน้าฉาดใหญ่ ความเดือดดาลค่อยๆ เพิ่มขึ้น ทว่าเขาก็เลือกปกปิดความรู้สึกของตัวเองไว้ด้วยรอยยิ้มอย่างแนบเนียนเหมือนที่ทำได้ดีอย่างเช่นผ่านๆ มา

หน้าของออสตินยังนิ่งสงบ เขาไม่ได้ตอบ และไม่ได้แสดงความรู้สึกใดๆ ออกไป แต่การที่เขาไม่ตอบ มันก็ยืนยันคำพูดที่บ่งบอกได้ว่าเขาเปลี่ยนผู้หญิงบ่อยเพียงใดของคนที่เธอรู้จักแค่ว่าเขาคือ ลุงเฉิน’ ได้เป็นอย่างดี และนั่นก็ทำให้หัวใจของนิลรัตน์รู้สึกปวดแปลบแปลกๆ จนเผลอนิ่วหน้า

“แต่คนนี้สวยดีนะ ลุงชอบ” วิลเลียมส่งยิ้มให้หญิงสาวแล้วพูดขึ้น

นิลรัตน์ยิ้มแห้งแล้งตอบคนที่ส่งยิ้มมาให้ และยิ่งรู้สึกอึดอัดจนอยากจะสลายหายไปเมื่อสายตาสองคู่จับจ้องมาที่ตัวเอง วูบหนึ่งที่เธอได้เห็นอะไรบางอย่างในนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนของออสติน ทว่าเพียงครู่เดียวแววตาของเขาก็กลับไปไร้อารมณ์เช่นเดิม

              “ถ้าอย่างนั้นลุงไม่รบกวนคนหนุ่มคนสาวแล้ว เชิญตามสบายนะ” นัยน์ตาคมปลาบของวิลเลียมมองชายหนุ่มหญิงสาวที่ตนพูดถึงสลับกันเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเดินจากไป

              นิลรัตน์มองตามชายวัยกลางคนไป แล้ววินาทีที่เธอกำลังจะละสายตาจากแผ่นหลังตั้งตรงองอาจ วิลเลียมก็ชำเลืองกลับมาด้วยแววตาเย็นเยียบ ความหวาดหวั่นแผ่ซ่านไปทั่วกาย เลือดแทบจับตัวกลายเป็นน้ำแข็ง แต่สายตาคู่นั้นไม่ได้สบกับเธอโดยตรง มันมองไปที่ร่างสูงกำยำของออสติน ซึ่งนั่งหันหลังให้กับดวงตาคู่นั้น

              “เขาเป็นใครคะ” นิลรัตน์เอ่ยปากถามทั้งที่ยังมองไปที่ชายวัยกลางคนท่าทางน่าเกรงขาม

              “หมายถึงใครล่ะ”

              “คนที่ชื่อ ลุงเฉิน”

              “ไม่จำเป็นที่ต้องรู้หรอก” ออสตินตอบราบเรียบ

จากที่เขาให้คนของตนไปช่วยธีโอในวันนั้น ทำให้เขาได้รู้ว่าคนในที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมด คือกัวฟู่เฉิงคนสนิทของวิลเลียม เฉิน แต่พอจะให้คนไปจับตัว กัวฟู่เฉิงกลับไหวตัวทัน แล้วหนีไปได้ ตอนนี้ยังตามหาตัวไม่พบ พอเขาสอบถามกับวิลเลียม ก็ได้รับการปฏิเสธหน้าตายว่าไม่รู้ไม่เห็นเกี่ยวกับเรื่องที่คนสนิททำ

แม้อีกฝ่ายจะปฏิเสธหนักแน่น แต่ว่ามันก็ยังมีบางอย่างค้างคาใจเขา แต่เพราะวิลเลียมเป็นคนสนิทของตาเขา เป็นคนที่ได้รับการนับถือจากคนในอดีตแก๊งเป็นอย่างมาก เมื่อไม่มีหลักฐาน เขาจึงทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ทำตัวนิ่งเงียบ ตีหน้าซื่อ แอบตรวจสอบทุกอย่างลับๆ เพื่อหาอะไรก็ได้ที่จะผูกมัดอีกฝ่ายจนไม่สามารถดิ้นหลุดไปได้ แต่ก็แทบไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย ความหวังเดียวของเขาตอนนี้คือต้องตามหาตัวกัวฟู่เฉิงให้พบ 

              คำตอบของเขาทำให้หัวใจดวงเล็กกระตุกร้าวด้วยความรู้สึกบางอย่าง เธอละสายตาจากร่างของวิลเลียมหันมามองหน้าเขา นัยน์ตาของเขาเย็นชา ใบหน้าคมคายไร้อารมณ์อย่างสิ้นเชิง หญิงสาวเม้มริมฝีปากแล้วเบนหน้าไปอีกทาง

              ใช่สินะ! อีกไม่นานคนที่นั่งอยู่ตรงนี้ ก็จะต้องเปลี่ยนเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่เธอ ไม่จำเป็นที่ใครต้องรู้จักเธอ และไม่จำเป็นที่เธอจะต้องรู้จักใครๆ ที่อยู่รอบกายเขา

              เป็นแบบนั้นมันก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ? มันก็เป็นสิ่งที่เธอต้องการเช่นกัน... แล้วทำไมเธอถึงไม่รู้สึกยินดีเลยแม้แต่น้อย!


เหมยปรับตอนที่ 4 ให้แล้วนะคะ ใครยังไม่อ่านไปอ่านตอนนี้ด้วยน้าาาา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 579 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

831 ความคิดเห็น

  1. #496 aemly (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 11:56

    ไไม่ต้องน้อยใจ

    #496
    0
  2. #495 Venitah (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 01:42
    น้องน้อยใจแล้วน่ะ
    #495
    0
  3. #494 Rich99 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 21:54
    เหมือนอยู่กับ หิน เหล็ก ไฟ ทั้งเย็นชา และ ร้อนแรง เฮ้อ นางเอกฉัน
    #494
    0
  4. #493 Fang_ju (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 21:22

    น้อยใจ
    #493
    0
  5. #492 Jvar J. (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 20:50
    น้องก็น้อยใจเป็นนะ
    #492
    0
  6. #491 ฉันทนา ศัทโธ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 20:46
    ใจร้ายจังนะคุณมาเฟีย
    #491
    0
  7. #490 natty2338 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 20:00
    ดุน้องเสียงเรียบอีกแล้วนะ...ชิงอน
    #490
    0
  8. #489 dokao (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 20:00
    เศร้ามาอีกแว้วววววว
    #489
    0
  9. #488 King (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 16:02

    รอๆๆๆๆ..นายอินทร์วาง?

    #488
    0
  10. #487 SunantaKorboon (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 14:23
    โอ๊ยยยฟินนนนน ต่อออ
    #487
    0
  11. #486 tateeturk (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 13:46
    อ่านแล้วอ่านอีก อ่านวนไป จะได้รักเฮีย
    #486
    0
  12. #482 Venitah (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 11:59
    พาน้องไปเดทเหรอคะ ยังไงๆ ^^ รอต่อน้าาา
    #482
    0
  13. #481 natty2338 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 11:54

    รอนะคะ
    สนุก
    รักเฮียรอน้อง จุ๊บบบบข
    #481
    0
  14. #480 Aon153105 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 11:52
    สนุกมากค่ะ
    #480
    0