จำนนรักมาเฟีย

ตอนที่ 30 : บทที่ 8 นกน้อยในกรงทอง 80%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,536
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 334 ครั้ง
    22 ต.ค. 61



หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเธอก็ถูกเจ้าชีวิตลากขึ้นไปบนรถลีมูซีนคันโก้โดยที่เจ้าของรถไม่บอกสักคำว่าจะพาไปที่ไหน กว่าจะรู้จุดหมายปลายทาง ก็ตอนที่ถึงแล้วนั่นละ และสิ่งที่เธอได้รู้นอกเหนือจากนั้น ก็คือเธอกำลังเป็นของเล่นชิ้นโปรดให้กับนักธุรกิจชื่อดังที่สุดคนหนึ่งในวงการอสังหาริมทรัพย์ ผู้ไม่เคยปรากฏตัวต่อหน้าสื่อและเกลียดนักข่าวเป็นชีวิตจิตใจ

จากที่ตอนแรกตั้งใจจะหาช่องทางหลบหนี ขอร้องให้ใครสักคนช่วย หรือแจ้งตำรวจว่าถูกลักพาตัว ตอนนี้แผนทั้งหมดนั้นเป็นอันต้องตกไป เพราะคงไม่มีใครหน้าไหน ไม่มีตำรวจคนไหน กล้าขัดแข็งขัดขาคนอย่างออสติน หลี่ ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลมหาอำนาจทางการเงินที่ยิ่งใหญ่แห่งเกาะฮ่องกง

ตอนนี้เธอเหลือเพียงทางเลือกเดียวนั่นคือ...

 อยู่ที่นี่กับเขา ใช้หนี้ให้หมดด้วยสิ่งที่เขาต้องการ เพราะถึงวิธีการใช้หนี้มันจะไร้ศักดิ์ศรี แต่ก็ดีกว่าต้องหนีหัวซุกหัวซุนไปตลอดชีวิต หรือไม่ก็หนีไม่รอด แล้วถูกจับส่งไปขายให้กับผู้ชายแปลกหน้าอีกเป็นร้อยเป็นพันคน

ลรัตน์ลอบมองเสี้ยวหน้าหล่อเหลาคมคายไร้ที่ติของคนที่จดจ่ออยู่กับงานมาหลายชั่วโมง ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำสนิทที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าราคาแพงระยับนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังสีดำซึ่งตั้งอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้มะฮอกกะนี ผนังด้านหลังโต๊ะทำงานเป็นกระจกบานใหญ่ตั้งแต่พื้นจดเพดาน เผยให้เห็นทิวทัศน์ของฮ่องกงทั้งเมืองที่มีแนวเขาเขียวขจีอันแสนสงบเป็นฉากหลัง

แสงสีส้มทองค่อยๆ หม่นมัวลงเพราะดวงอาทิตย์กลมโตใกล้ลับหายไปจากขอบฟ้าเต็มที แต่เมืองที่แออัดยัดแน่นไปด้วยผู้คนและตึกสูงลิบหาได้มืดมิดไปตามช่วงเวลา แสงสียามราตรีของเกาะฮ่องกงค่อยๆ เริ่มขึ้น ไฟป้ายโฆษณา ห้างสรรพสินค้า ร้านอาหาร ภัตตาคารเลิศหรู รวมไปถึงสถานบันเทิงต่างๆ ถูกเปิดแทนแสงจากธรรมชาติที่จางหายไป

              แสงสีความอลังการเหล่านั้นเป็นดั่งเมืองสวรรค์ ชวนให้เพลิดเพลินหลงใหล จนหลงลืมความเบื่อหน่ายไปสิ้น จนกระทั่ง...

“หย่งซิ่นขอกาแฟแก้วหนึ่ง”

เสียงของออสตินทะลุเข้ามาในโสตประสาทของคนที่กำลังจมอยู่ในห้วงความคิดจนเกือบสะดุ้ง นัยน์ตากลมโตตวัดมองคนที่กดอินเตอร์คอมสั่งคนสนิท

“จะกินกาแฟ ตอนนี้เนี่ยนะคะ” นิลรัตน์ถามออกไปอย่างลืมตัว ไม่คิดด้วยซ้ำว่าเขาจะตอบ แต่เขาก็ตอบ แต่ก็เป็นคำตอบสั้นๆ ในสไตล์ของเขา

“ใช่ ทำไม”

“ก็นี่มันจะหกโมงแล้ว กินกาแฟตอนนี้แล้วจะนอนตอนไหนคะ”

“งานผมเยอะ คืนนี้อาจต้องเคลียร์ทั้งคืน ถ้าง่วงก็นอนตรงโซฟาไปก่อน”

“ทำงานห่ามรุ่งห่ามค่ำแบบนี้ เดี๋ยวก็ไม่ได้อยู่ใช้เงินหรอก” นิลรัตน์รีบยกมือขึ้นปิดปากเพราะรู้ตัวว่าตัวเองเผลอพูดสิ่งที่ตนคิดออกมาเสียงดัง

“เมื่อกี้พูดว่าอะไร”

“เปล่าค่ะ” นิลรัตน์ถอนหายใจออกมา ก่อนจะเอามือออกจากปาก แล้วตอบเขา โชคดีที่เธอหลุดพูดออกมาเป็นภาษาไทย ซึ่งอีกฝ่ายคงฟังไม่ออก ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ขมวดคิ้วแล้วถามออกมาอย่างนั้น

“ก็ได้ยินอยู่ว่าพูด ภาษาอะไร”

“ภาษาไทยคะ”

“คงไม่ใช่นินทาผมหรอกใช่ไหม” แม้จะฟังไม่ออกว่าหญิงสาวพูดอะไร แต่ดูจากท่าทางลุกลี้ลุกลนของหญิงสาว ก็ทำให้เขาพอจะเดาได้ว่าสิ่งที่เธอพูดคงเป็นเรื่องที่ไม่อยากให้เขารู้

“เปล่านะคะ ไม่ได้นินทาเลย ฉันก็แค่พูดไปเรื่อยเปื่อย” นิลรัตน์ตอบ พยายามไม่หลบสายตาที่จ้องมองมาอย่างจับผิด แต่ก็อดกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอไม่ได้

“งั้นก็บอกมาว่าเมื่อกี้พูดว่าอะไร”

“ฉันพูดว่า...วันนี้คุณก็ทำงานมาทั้งวันแล้ว พักบ้างก็ได้ ยังไงงานมันก็คงไม่หนีคุณไปไหนหรอก ไม่ว่าวันนี้ พรุ่งนี้ หรือมะรืนนี้ เอกสารพวกนั้น” นิลรัตน์หยุดก่อนจะชี้นิ้วไปที่เอกสารกองพะเนินบนโต๊ะ แล้วพูดต่อ... “มันก็จะรอคุณอยู่ที่นั้น รอให้คุณมาเซ็นมัน”

สาบานได้! เธอไม่ได้โกหกเลยสักนิด แค่พูดประโยคที่ความหมายเหมือนกัน แต่ปรุงแต่งให้มันดูเข้าหูคนฟังกว่าเดิมเท่านั้นเอง

              “ทำไมมันยาวกว่าเมื่อกี้ตั้งเยอะ”

              “ก็มันคนละภาษากันนี่คะ” นิลรัตน์ตอบเร็วปร๋อ เพราะกลัวว่าเขาจะไม่เชื่อ โอ้ย! ปกติก็ไม่เห็นจะพูดจาอะไรมากความ แต่เวลาจับผิดทำไมพูดไม่หยุดแบบนี้นะ



ปล. กำลังเริ่มปั่นเรื่องใหม่แล้ว ไปแอดแฟน หรือคอมเม้นต์ให้กำลังใจกันได้นะคะ 
เผื่อว่านักเขียนมันจะปิดต้นฉบับได้เร็วขึ้น อิอิ 
ไปที่ หน้านิยาย คลิก!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 334 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

831 ความคิดเห็น

  1. #464 Venitah (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 21:07
    พกเมียมาด้วยเหรอ 555
    #464
    0
  2. #462 dokao (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 20:59
    สกิลความเอาตัวรอดก้อมาคะ
    #462
    0
  3. #459 ลภัสรดา:laphasrada (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 18:21

    ถึงกับเอามานั่งเฝ้าที่ทำงานเลยเหรอ

    #459
    0
  4. #458 normal090 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 16:49

    ไม่อยากให้ไกลตัว พามาที่ทำงานด้วยเลย หลงน้องหนักมากละชิ

    #458
    0
  5. #457 natty2338 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 16:22
    ขาดน้องไม่ได้ก็บอกมาเถอะ
    โอ๊ยยยยฟิน
    #457
    0
  6. #456 SunantaKorboon (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 15:48
    อัฟอีกกก
    #456
    0
  7. #455 , nong (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 15:44

    มีebookออกเมื่อไหร่ค่ะ

    #455
    0
  8. #454 kran-13 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 13:40
    โอ๊ย! ถึงกับเอามาเฝ้าที่ทำงานด้วย อิอิ
    #454
    0
  9. #453 baittoey (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 13:24

    5555555
    #453
    0
  10. #452 aemly (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 13:20

    จจับผิดอะไรคะพี่

    #452
    0