ลิขสิทธิ์มาร

ตอนที่ 7 : บทที่ 1 เรื่องของเรื่อง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,118
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 394 ครั้ง
    3 ส.ค. 61

แอดแฟนที่รูป


“เราว่าพลอยเก็บเสียงไว้ร้องบนเตียงดีกว่านะ” เอกรินทร์ว่าพลางหัวเราะอย่างน่ารังเกียจ เขาพาร่างเล็กเดินฝ่าผู้คนหนาแน่นออกมานอกร้านอาหารกึ่งผับโดยไม่มีใครสนใจว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น

“ช่วยอ้วย ใออออ้ายอ่วยอ้วย” และเมื่อเสียงจอแจของผู้คน เสียงดนตรีสด เงียบลงเพราะประตูผับถูกปิด ญารินดาก็ตะโกนขอความช่วยเหลืออีกครั้ง แต่แค่คำเดียว เสียงของเธอก็กลายเป็นเพียงเสียงอู้อี้เมื่ออีกฝ่ายใช้มือปิดปากเธอไว้ เธอเริ่มดิ้นรนเต็มกำลังที่พอจะเหลืออยู่ แต่มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย

“อย่าเพิ่งอ้วกนะพลอย แป๊บหนึ่งไปตรงโน้นก่อน” เอกรินทร์พูดเสียงดัง ก่อนจะก้มลงกระซิบข้างหูเล็ก “ข้างในน่ะร้องได้แต่ข้างนอกอย่าดีกว่าเนอะ เดี๋ยวจะทำให้คนอื่นตกใจ”

เรี่ยวแรงขัดขืนอันน้อยนิดของเธอส่งให้คำพูดดังๆ ของเอกรินทร์ดูน่าเชื่อถือยิ่งขึ้น ผู้คนที่ยืนอยู่หน้าประตูผับจึงเลิกสนใจเธอกับเขาไปในทันที และเมื่อเอกรินทร์พาเธอเดินห่างออกมาเพื่อไปยังลานจอดรถโอกาสรอดของเธอก็น้อยลง

“อ้ายอ้า อ้ายอาอะเอว อ่อยอั๊นอะ” ญารินดาพยายามด่าทออีกฝ่ายทั้งๆ ที่ปากถูกปิดไว้ แต่นอกจากมือของอีกฝ่ายจะกั้นเสียงของเธอไว้ ตอนนี้ความง่วงก็เริ่มเข้ายึดครองเสียงของเธออีกอย่างแล้ว เสียงที่ตะโกนออกไปจึงแผ่วเหลือเกิน แต่ทั้งๆ ที่แทบไม่มีแรง เธอก็รู้ว่าตัวเองต้องรีบทำอะไรสักอย่างเพื่อพาตัวเองออกจากสถานการณ์เลวร้าย และชวนน่าขยะแขยงนี้

ใช่! เธอจะพลาดท่าเสียทีให้กับผู้ชายเลวๆ อย่างเอกรินทร์ไม่ได้เด็ดขาด

แต่โอกาสก็ช่างหายากเหลือเกิน เพราะนอกจากเธอจะหาคนที่พอจะรู้จักได้ยากแล้ว อาจเพราะเป็นเวลานี้ผู้คนกำลังเมามันกับความสนุกที่ผับ หน้าทางออกจึงมีคนไม่มากนัก ทว่าในที่สุดเธอก็หาทางรอดเจอ แต่เธอก็มีโอกาสเพียงครั้งเดียว

ญารินดาหลับตาลงแล้วทิ้งน้ำหนักทั้งหมดไปที่ร่างสูงเพรียวของเอกรินทร์  ต้องใช้ความพยายามอย่างถึงที่สุดที่จะคุมตัวเองไม่ให้หลับไปจริงๆ

น้ำหนักที่ทิ้งลงมาทำให้เอกรินทร์โน้มหน้าลงไปมองคนตัวเล็ก พอเห็นว่านัยน์ตากลมโตปิดสนิทเขาก็ช้อนร่างเล็กขึ้นไว้ในอ้อมแขน

“กว่าจะหมดฤทธิ์ได้ คงเป็นเพราะกินน้ำส้มไม่หมดสินะ ไม่ต้องห่วงนะพลอย เราจะทำให้เธอเสียวสวาทแทบขาดใจเลยล่ะ” เอกรินทร์ว่าพลางกระตุกยิ้มมุมปาก

แม้จะขยะแขยงต่อคำพูดของเอกรินทร์เพียงใด แต่เพราะต้องรอดจากสถานการณ์ที่น่ารังเกียจนี้ไปให้ได้เสียก่อนถึงจะจัดการเขาได้ ญารินดาจึงได้แค่กดความโกรธ เก็บความเกลียดชังเอาไว้ในใจ และอดทนรอให้ถึงเวลาที่เธอจะเอาคืนให้สาสม

กึก!

เสียงรถถูกปลดล็อกดังขึ้นเบาๆ ก่อนที่ประตูรถจะถูกเปิดออก ร่างของเธอจะถูกวางลงบนเบาะข้างคนขับ พอเสียงประตูรถปิดดังขึ้น เธอก็ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าหยิบกุญแจรถมาไว้ในมือ สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อรวบรวมสติและเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่ พอประตูด้านคนขับถูกเปิดออก ร่างสูงของเอกรินทร์ก้าวขึ้นมาในรถ หญิงสาวก็เปิดประตูฝั่งของตัวเองออก แล้วกระโจนลงจากรถ ออกวิ่งทันทีที่เท้าแตะบนพื้น พุ่งตรงไปยังรถกระบะของตัวเองที่เอกรินทร์เพิ่งอุ้มเธอเดินผ่านมา

“บ้าฉิบ! ร้ายนักนะพลอย”

เสียงสบถของเอกรินทร์ดังมาจากเบื้องหลัง แต่ญารินดาไม่ได้หันกลับไปมอง แต่ถึงอย่างนั้นก็รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังไล่ตามมา

เสียงฝีเท้าไล่หลังที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ทำให้หัวใจของเธอเต้นระรัว ญารินดาเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นอีกเท่าที่เรี่ยวแรงที่ไม่ได้ถูกความง่วงครอบงำจะอำนวย และท้ายรถตัวเองที่อยู่ห่างไม่ถึงสองเมตรทำให้ใจเธอชื้นขึ้น

“พลอยหยุดนะ”

หยุดให้โง่น่ะสิญารินตาตะโกนก้องอยู่ในใจ พร้อมกับพุ่งไปที่ประตูรถ ไขกุญแจ ก่อนจะกระชากประตูให้เปิดออก แทรกตัวเข้าไปด้านใน กระชากประตูปิด และกดล็อก ก่อนที่อีกฝ่ายจะมาถึงตัวเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด

ญารินดาสตาร์ทรถ เปิดเครื่องปรับอากาศ ก่อนจะหลับตาลง และถอนหายใจออกมาเมื่อรับรู้ว่าตัวเองรอดแล้ว

ปึง! ปึง!

“เปิดประตูนะพลอย”

เสียงทุบกระจกและเสียงตะโกนแว่วๆ ทำให้คนที่หลับตาและเกือบหลับไปจริงๆ สะดุ้งเฮือก

ปึง! ปึง!

“ลงมานะ”

“ลงไปก็โง่น่ะสิ ไอ้เลวเอ๊ย” คราวนี้ไม่ใช่เพียงแค่การตะโกนอยู่ในใจแต่ญารินดาตะโกนมันออกไปจริงๆ

“ไม่ลงมาดีๆ ใช่ไหม”

ร่างสูงที่หันรีหันขวาง เหมือนมองหาอะไรอยู่ ทำให้ญารินดาขมวดคิ้ว ชายหนุ่มย่อตัวเอง และกว่าจะเข้าใจว่าเขากำลังจะทำอะไรก็เป็นตอนที่เอกรินทร์เดินเข้ามาพร้อมกับหินก้อนใหญ่ในมือ

“ผู้ชายคนนี้นอกจากเลวบัดซบแล้ว เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ” ญารินดาว่าพลางรีบคว้าเข็มขัดนิรภัยมารัด ตามด้วยใส่เกียร์แล้วถอยหลังออกจากที่จอดรถ ก่อนที่อีกฝ่ายจะทำเรื่องบ้าๆ ทุบกระจกรถของเธอด้วยก้อนหินจริงๆ

หญิงสาวฝืนร่างกายหนักอึ้ง หักพวงมาลัย พากระบะสีฟ้าเก่าๆ ออกมานอกถนนใหญ่ ตอนแรกเธอตั้งใจจะจอดรถข้างทาง แล้วปล่อยให้ตัวเองหลับตามที่ร่างกายร่ำร้อง เพราะสภาพร่างกายเธอตอนนี้ แทนที่จะกลับถึงบ้าน คงได้ตาย หรือไม่ก็ทำให้ใครตายก่อนเป็นแน่ ทว่ารถของเอกรินทร์ที่เลี้ยวออกจากผับ แล้วขับตามมาติดๆ ก็ทำให้ต้องฝืนขับรถไปเรื่อยๆ

ปึก!

ทว่าฝืนได้แค่ไม่ถึงนาที เธอก็สัปหงก จนหัวโขกกับพวงมาลัยรถ ความเจ็บทำให้สติของเธอกลับคืนมา ทว่าเธอก็ต้องใจหายวาบเมื่อรับรู้ว่าเท้าข้างขวาเหยียบคันเร่งจนมิด ส่งผลให้รถที่ขับอยู่แล่นด้วยความเร็วสูง อีกทั้งข้างหน้าไม่กี่เมตรก็เป็นทางแยก ที่มีรถกำลังติดไฟแดงอยู่

เอี๊ยดดดด!

โครม!!!

หญิงสาวเหยียบเบรกจนมิด ทว่ามันไม่ทันเสียแล้ว ร่างของเธอพุ่งไปข้างหน้าตามแรงกระแทก ก่อนที่เข็มขัดนิรภัยจะรั้งร่างของเธอไว้ ทำให้หัวของเธอไม่ชนกับพวงมาลัยรถ แต่ไหล่บอบบางก็เจ็บร้าวไปหมด

ปึง! ปึง! ปึง!

“ลงมาจากรถ”

เสียงทุบกระจกรถ และเสียงตวาดทำให้เธอที่กำลังตื่นตระหนกกับเรื่องที่เกิดขึ้นจนลืมความง่วงที่เกิดจากฤทธิ์ยาไปชั่วขณะสะดุ้งเฮือก

 

อ๊ากกกก เขาไม่ได้อัพวนนะ แต่ตอนนั้นแค่ก็อปทั้งบทลงเลย แงๆ  ช่วงนี้เบลอมากต้องวางพล็อตเรื่องใหม่ แก้เรื่องนี้ "ลิขสิทธิ์มาร" ให้สมบูรณ์ แถมต้องเลี้ยงลูกชายเอง พอดีคนเลี้ยงป่วยกระทันหัน 

เดี๋ยวดึกๆ เจอกันอีกตอนค่ะ ต้องให้ได้อ้วนหลับก่อนน้าาาาา ไม่รู้กี่โมงแอดว๊านความดื้อขึ้นทุกวันๆ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 394 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,427 ความคิดเห็น

  1. #850 best_sala (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 17:04
    นางเอกไม่น่าเลย รู้อยู่แล้วตั้งแต่แรกว่ามันเลว แต่ยังยอมกินน้ำส้มมันอีก
    #850
    0
  2. #432 aemly (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 17:55

    เเจอกันแล้ววว

    #432
    0
  3. #41 LuckyTarot (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 01:08

    ตอนนี้สอนให้รู้ว่า .... เกิดเป็นหญิงแสนลำบาก ต้องรู้จักป้องกันตัวนะ ต้องรู้จักเอาตัวรอด ^^ #โชคดีของหนูพลอย เพราะโลกนี้มีผู้ชายอย่างเอกรินทร์ จึงยังต้องมีการประหารชีวิต 555 #อินมากบอกเลยhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-02.png

    #41
    0
  4. #35 Nattamon Ponlabat (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 16:50
    อัพตอนเดิมนะคะ
    #35
    0
  5. #34 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 15:09
    กำลังทำความเข้าใจกับเหตุทึ่เกิด
    #34
    0
  6. #33 Muizii_mui (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 14:17
    อัพวนไปนะคะ อัพแล้วอัพอีก
    #33
    0