ลิขสิทธิ์มาร

ตอนที่ 41 : บทที่ 9 ไม่ใช่คนอื่น 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,867
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 659 ครั้ง
    25 ส.ค. 61


อดไม้ที่ไหวตามแรงลมซึ่งเห็นอยู่ไกลๆ กลายเป็นเงาทะมึนน่ากลัวเมื่อความมืดเข้าโอบล้อมรายล้อม พระจันทร์ครึ่งเสี้ยว และดวงดาวถูกเมฆหนาทึบบดบัง ธารน้ำกลางสวนส้มสะท้อนแสงจากโคมไฟสนามเป็นริ้วไหวเมื่อสายลมพัดแรง ไม่นานหยาดน้ำก็เริ่มโปรยลงมา

 จี๊ปแรงเลอร์แล่นฉิวผ่านหยดน้ำนับล้านที่ร่วงลงมาจากผืนฟ้า ก่อนจะค่อยๆ ชะลอความเร็วลง และจอดสนิทอยู่หน้าบ้านพักคนงานหลังเล็ก

พอรถจอดสนิทร่างอรชรก็ก้าวลงจากรถทันทีโดยไม่พูดไม่จาอะไรสักคำ หญิงสาวล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า ขณะที่สาวเท้าเดินฝ่าสายฝนตรงไปยังประตูบ้าน

แต่คนที่ถูกละเลย ก็ไม่ยอมให้เธอเมินเขาโดยง่าย ภูริทัตต์จะดับเครื่องยนต์ ปลดเข็มขัดนิรภัย แล้วก้าวลงจากรถเช่นกัน ชายหนุ่มสาวเท้าในร้องเท้าผ้าใบคู่โตยาวเร็วเพื่อตามร่างบอบบางที่เดินหนีไป มือหนาดันประตูที่กำลังจะปิดสนิทไว้ทันเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด

“อะไรของคุณ”

“จะไม่ขอบคุณหน่อยเหรอไง”

“ตามมาเพราะเรื่องแค่นี้”

“ใช่”

“ก็ได้ ขอบคุณนะคะ ที่ให้ฉันติดรถมาด้วย” น้ำเสียงของญารินดาเต็มไปด้วยขุ่นเคือง พูดจบเธอก็พยายามจะดันประตูปิด แต่คนที่อยู่ด้านนอกกลับต้านแรงของเธอไว้ด้วยเรี่ยวแรงที่มากว่า

“แค่นั้น” มือหนาดันประตูให้เปิดกว้างขึ้นอีก ก่อนจะพูดขึ้น

“แล้วจะเอาแค่ไหนล่ะคะ”

“ฉันช่วยเธอตั้งหลายอย่าง”

“ช่วยอะไรบ้างล่ะ อ๋อ ที่ช่วยให้ฉันตกงานน่ะเหรอ” ว่าจะไม่พูดแล้ว เพราะถึงพูดไปก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แต่มันอดไม่ได้จริงๆ

“งานแบบนั้นจะอยากทำไปทำไม”

“งานแบบนั้นคือแบบไหนคะ มันผิดกฎหมายเหรอ ผิดศีลธรรมหรือไง ฉันใช้แรงกายแรงเงิน ไม่ได้ไปทำให้ใครเดือดร้อนเสียหน่อย”

“ชอบเหรอที่มีคนมาจับก้น”   

“บ้า ใครจะไปชอบ แต่จะทำยังไงได้ล่ะคะ ถ้าอยากได้เงินก็ต้องทน” ทำงานแบบนี้อาจมีคนเข้าใจผิดได้ แต่ถ้าเราไม่ได้ทำอย่างที่พวกเขาคิดเสียอย่าง ทนไปสักหน่อยเดี๋ยวพวกเขาก็เลิกยุ่งกับเธอไปเอง

“ทำไมต้องทน เงินมันสำคัญขนาดนั้นเลยหรือไง”

“สำคัญสิ ถ้าไม่ทำงาน ก็ไม่มีเงิน ถ้าไม่มีเงินแล้วฉันจะซ่อมรถให้ป้าได้ยังไง จะใช้หนี้คุณได้ยังไง คนรวยอย่างคุณไม่เข้าใจหรอก”

“เรื่องค่าซ่อมรถ ฉันออกให้ก่อน”

“แล้วแบบนี้กี่ปีฉันจะใช้หนี้คุณหมด”

“เมื่อไรก็เมื่อนั้น”

“คุณจะบ้าหรือไง ได้เงินคืนเร็วๆ มันไม่ดีตรงไหน”

“แต่ถ้าเธอเป็นอะไรไป เงินฉันก็สูญเหมือนกัน”

“ฉันดูแลตัวเองได้ กับผู้ชายสองคนนั้นก็แค่เข้าใจผิด อีกอย่างก็คุยกันรู้เรื่องแล้วด้วย คุณนั่นแหละมาถึง ไม่ถามอะไรสักคำ ก็ไปทำร้ายเขา”

“ฉันผิดว่างั้น”

“ไม่ได้ผิด แต่ทำเกินไปค่ะ” เสียงตวาดฉุนจัดทำให้ญารินดาแทบไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ เธอก็พูดไม่ได้เต็มปากหรอก ว่าภูริทัตต์ผิด เขาแค่ทำเกินเหตุก็เท่านั้น

“เกินไปตรงไหน สมควรแล้วต่างหาก”

“ช่างเถอะ ยังไงฉันก็ต้องทำงานพิเศษ ฉันไม่อยากทำงานใช้หนี้คุณไปวันๆ ติดแหง็กอยู่ที่นี่ตลอดชีวิต”

“แล้วอยู่ที่นี่มันไม่ดีตรงไหน”

“มันไม่มีตรงไหนไม่ดีเลยค่ะ แต่ฉันยังมีภาระอื่น มีคนต้องดูแล ฉันอยากเปิดร้านอาหารให้ป้า ป้าฉันสุขภาพไม่แข็งแรงฉันไม่อยากให้ท่านทำงานหนัก” เธออยากมีเงินเยอะๆ อยากเปิดร้านอาหารให้ป้า ไม่ต้องเป็นร้านอาหารใหญ่ๆ หรูหรา แค่ร้านเล็กๆ สะอาดสะอ้านก็พอ

อันที่จริง หลังจากทำงานหนักมาตลอดชีวิต เธออยากให้ท่านหยุดทำงานไปเลยด้วยซ้ำ แต่คนที่ชอบทำนั่นทำนี่ตลอดเวลา อยู่นิ่งไม่ได้อย่างอรอนงค์คงไม่ยอมเป็นแน่ ซึ่งการมีร้านอาหารเป็นของตัวเอง มันจะทำให้ท่านเหนื่อยน้อยกว่าการไปขายกับข้าวที่ตลาดหลายเท่า เพราะตั้งแต่เธอย้ายมาอยู่กับป้า เธอเห็นท่านต้องตื่นมาทำอาหารแต่เช้า ขนข้าวของไปขายที่ตลาด ตอนเที่ยงก็กลับบ้าน มาทำอาหารอีก แล้วพอตกเย็นก็ออกไปขายกับข้าวที่ตลาดอีกรอบ กว่าจะกลับถึงบ้านก็ดึกดื่นทุกวัน

 “ฉันออกให้” คำอธิบายยืดยาวของหญิงสาวทำให้เสียงห้วนจัดอ่อนลง

.....................................


“คุณจะให้ฉันยืมอีกแล้ว” ญารินดานิ่วหน้ามองคนใจป้ำอย่างไม่เข้าใจว่าชายหนุ่มกำลังคิดอะไรอยู่

“ใช่”

“อะไรๆ ก็ยืมเงินคุณก่อน เงินเดือนแค่นี้ ถ้าไม่ถูกล็อตเตอรี่รางวัลที่หนึ่ง ฉันคงต้องหาสามีรวยๆ สักคนล่ะมั้ง ชาตินี้... ถึง...จะ...ใช้...หนี้...คุณ...หมด” ท้ายประโยคหลุดออกมาแบบคำต่อคำ เมื่ออยู่ๆ เปลวไฟก็ลุกพรึบในดวงตาของคนที่เธอสนทนาด้วย

“กรอดดด!!!

ไม่มีคำตอบใดๆ มีเพียงเสียงฟันที่ขบกันแน่นที่หลุดออกมาจากริมฝีปากได้รูป ญารินดารับรู้ได้ถึงอันตรายที่แผ่ออกมาจากร่างสูง เธอรีบดันประตูให้ปิดอีกครั้ง แต่ก็เป็นอีกครั้งที่เขาผลักมันเอาไว้ แต่เธอก็ดันไว้สุดแรงเกิดแต่ก็ต้านไว้ไม่ไหว เท้าที่ยึดอยู่กับพื้นไม้เริ่มไถลไปด้านหลัง แน่ล่ะ แรงอันน้อยนิดของผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างเธอจะสู้เขาได้อย่างไร

พอประตูเปิดกว้างมากพอร่างสูงก็แทรกเข้ามาด้านใน นัยน์ตาดุดันจ้องร่างเล็กที่ถอยกรูดห่างออกไป

ปัง!

“คุณเข้ามาทำไม ออกไปนะ” ประตูห้องที่ถูกเท้าโตๆ เตะให้ปิดเสียงดังทำเอาร่างบางสะดุ้ง เสียงที่ควรตะโกนออกไปกลับเป็นเพียงสั่นเทาที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น

ชายหนุ่มสาวเท้าเข้าหาด้วยท่าทีคุกคามจนเธอต้องรีบก้าวถอยหลัง และเพราะช่วงขาที่สั้นกว่า เขาก้าวเข้าหาหนึ่งก้าวเธอจึงต้องถอยสองก้าว เพื่อให้ระยะห่างระหว่างเธอกลับเขาไม่ลดลง แต่ไม่กี่ก้าวแผ่นหลังของเธอก็ชนเข้ากับผนังห้องอีกด้าน

“คุณจะทำอะไร ออกไปจากห้องฉันนะ”  ญารินดากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ และเมื่อเขาไม่ได้ออกไปจากห้องที่เธอบอก จะถอยต่อก็ถอยไม่ได้ เธอจึงตัดสินใจพุ่งผ่านร่างสูงเพื่อออกจากห้องเสียเอง แต่ก่อนจะผ่านร่างของเขาไป มือหนาก็ตะปบเข้าที่ไหล่ทั้งสองข้าง

ตึง!

เกิดเสียงดังขึ้นเมื่อชายหนุ่มออกแรงดันร่างเธอจนแผ่นหลังกระแทกเข้ากับผนังไม้ด้านหลัง ความเจ็บเพียงเล็กน้อยที่ได้รับไม่ได้ทำให้เธอหวั่นใจได้เท่ากับใบหน้าถมึงทึงที่ลอยอยู่ไม่ห่าง อยู่ใกล้กันแบบนี้ มันเหมือนกับดวงตาคู่นั้นจะเผาเธอให้ลุกไหม้ทั้งเป็น มือหนาที่กำรอบต้นแขนเพิ่มแรงบีบมากขึ้นเมื่อเธอพยายามดิ้นรนหนี

“คุณ...อื้อออ” คำพูดของเธอถูกกลืนหายไปฉับพลันเมื่อ ใบหน้าคมคายโฉบเข้ามาใกล้ กดริมฝีปากสีกุหลาบแนบลงมาบนกลีบปากของเธอ ขบเม้มอย่างรุนแรง บ่งบอกอารมณ์ของคนกระทำได้อย่างดี

ญารินดาพยายามเบี่ยงหน้าหนีทว่ามือข้างหนึ่งที่ใช้กดไหล่เธอไว้ก็เคลื่อนขึ้นมายึดท้ายทอยไว้ไม่ให้เธอทำอย่างที่ต้องการได้

“อื้อออ” ปลายลิ้นที่แทรกเข้ามาทำให้หญิงสาวตระหนกจนต้องครางประท้วงในลำคอ มือเล็กพยายามผลักไสเขาออกห่าง แต่นอกจากร่างหนาจะไม่ได้ถอยห่างไป ชายหนุ่มกลับดันร่างเข้ามาดันร่างของเธอให้เบียดกับผนังด้านหลัง กักกันเธอไว้ด้วยกายแกร่งราวกับป้อมปราการ

“ทะ...ทำบ้าอะไรของคุณ ญารินดายกหลังมือขึ้นปาดริมฝีปากที่เปียกชื้นเมื่อเขายอมถอนริมฝีปากออกไป ก่อนจะร้องขึ้นทั้งๆ ที่ยังหอบหายใจ

“ก็อยากหาผัวรวยไม่ใช่เหรอ”

“แล้วยังไงคะ” เขาแค่นหัวเราะ ท่าทางที่ดูจริงจังทำให้เธอหวั่นใจอย่างบอกไม่ถูก

“ฉันก็รวย”

“ว้าย!!!” หญิงสาวหวีดร้องออกมาเมื่ออยู่ๆ ชายหนุ่มก็ใช้กำลังจับร่างของเธอเหวี่ยงไปที่เตียง

ตุบ!

ไม่ทันได้ต่อต้าน ไม่ทันได้ตั้งตัว ร่างของเธอก็ลงไปกองอยู่บนที่นอนเสียแล้ว และขณะที่เธอกำลังโถมตัวหนีเขาก็ทิ้งร่างมาคร่อมไว้

“ฉันแค่พูดไปอย่างนั้นเอง ประชดน่ะ เข้าใจคำว่าประชดใช่ไหม ไม่ได้คิดจะทำจริงๆ” ความร้อนผ่าวแล่นไปทั่วกายสาวเมื่อเขาก้มลงแนบริมฝีปากร้อนฉ่าเข้ากับฐานคอแล้วเริ่มขบเม้มดูดดึง ขนทั่วกายลุกเกรียวเพราะความสยิวที่แล่นซ่านไปตามเส้นเลือด หญิงสาวห่อไหล่ ยกมือขึ้นผลักเขาให้ถอยห่างออกไป แต่ร่างสูงก็หาได้ไหวติง

 “แต่ฉันเอาจริง”



ถึงน้องจะแค่ประชดประชัน แต่พี่เอาจริงนะ

ว่าแต่เอาจริงแล้ว เอาไงต่อดีอะพี่  จัดเลยไหมคะ คนอ่านเขารองูอยู่นานแล้วนะ

ว่าแต่งูจะได้ออกไหมหนอ???

ใครอ่านเล่มแล้วมาส่อง ห้ามสปอยนะ เดี๋ยวไม่ลุ้น


ปล. ใครที่ได้รับของที่ระลึก แล้วของไม่ถึงช่วยแจ้งเหมยด้วยนะคะ

เหมยเดินทางบ่อยไม่ค่อยมีเวลาเช็คค่ะ



เรื่องที่จะอัพต่อจากเรื่องนี้ "จำนนรักมาเฟีย" นะคะ
เป็นเรื่องราวของมาเฟียตัวร้าย ที่หมายจะครอบครองแต่กาย แต่กลับเผลอใจรักสาวเจ้าเขาเต็มๆ
เพิ่ม "ออสติน&หนูนีล) เป็นเรื่องโปรดรอก่อนได้เน้อออ จะได้ไม่พลาด Nc 
ไปหน้านิยาย คลิกที่รูปเลยจ้า

E-book เล่ห์ร้ายร่ายรัก วางขายแล้วนะคะ 

กดซื้อที่ลิงค์ได้เลยค่ะ

อ่านตัวอย่างได้ที่ลิงค์นี้ค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 659 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,427 ความคิดเห็น

  1. #1425 565118 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 19:17
    เขินจัง
    #1,425
    0
  2. #1383 150221 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 08:45
    พี่เค้าเอาจริงนะนู๋พลอย
    #1,383
    0
  3. #683 Barbara13 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 08:50
    ได้เวลาปล่อยงูละ
    #683
    0
  4. #623 PhoRR (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 11:07
    ได้ทีแล้วเอาใหญ่เลยนะ ><
    #623
    0
  5. #617 0845539335 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 02:30
    แหงละสิเข้าทางเขาละ
    #617
    0
  6. #612 aemly (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 22:16

    เเอาจริงอะไรคะพี่ขา

    #612
    0
  7. #589 อืดปานมาม่า (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 20:31
    สบโอกาสเลยนะคุณภู
    #589
    0
  8. #588 dokao (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 20:21
    ลุ้นนะเออ
    #588
    0
  9. #587 linn-nalin (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 19:21
    ว๊ายๆๆๆๆๆ

    มือกาวรีบเกาะขอบเตียง
    #587
    0
  10. #586 T\'Ti Tern (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 19:20

    จัดเลยๆๆๆๆๆ

    #586
    0
  11. #585 JittavadeeYontra (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 19:10
    ค้างอ่ะค่ะ......เอาจริงเถอะ
    #585
    0
  12. #584 13022526 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 18:58
    😳😳😳😳😳
    #584
    0
  13. #583 ThisIs NanaJangBash (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 17:58
    ค้างงงสิคะ รออะไร
    #583
    0
  14. #582 tom247 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 17:26
    เอาแล้วเฮียเอาจริงนะ
    #582
    0
  15. #581 tateeturk (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 17:14
    จ้าพ่อคนรวยถนอมน้องหน่อย
    #581
    0
  16. #579 Nattamon Ponlabat (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 16:21
    เอาจริงแล้วงัยต่อคะเฮีย^555^
    #579
    0
  17. #578 Mangpor3914 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 16:12
    รอออ รีบมาต่อน้าค้าาา
    #578
    0
  18. #577 lovefinomak (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 15:59
    งูไม่กลัว...กลัวนก
    #577
    0
  19. #576 LuckyTarot (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 15:52

    พี่เอาจริง แม่ยกก็เอาจริงจ้า อิอิอิ
    #576
    0
  20. #575 Bow Rsu (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 15:49
    ลุ้นงูจะมาไหม555
    #575
    0
  21. #574 หนอนหนังสือนิยาย (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 15:48
    รอลุ้นให้งูออกมา อิอิ
    #574
    0
  22. #573 MuBin69 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 15:46
    โอ๊ยยยยยๆๆๆๆๆ
    #573
    0
  23. #572 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 15:44
    5555+++ รองูๆๆๆๆ
    #572
    0
  24. #571 milk (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 15:29

    โอ้ย เป็นทุกอย่างให้เทอแล้ว


    อิอิ



    #571
    0
  25. #569 Cinq (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 11:42
    รอค่าา
    #569
    0