ลิขสิทธิ์มาร

ตอนที่ 4 : บทที่ 1 เรื่องของเรื่อง 25%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,190
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 554 ครั้ง
    3 ส.ค. 61

แอดแฟนที่รูป

ตั้งแต่ตื่นยันหลับ ไม่ว่าจะหายใจเข้าหรือหายใจออก ชีวิตของเธอก็มีแต่เรื่องเงิน งาน เงิน แล้วก็งานอีก และแม้ว่าวันนี้จะเป็นวันจบการศึกษา ที่นักศึกษาปีสุดท้ายต่างเฉลิมฉลองให้กับการสิ้นสุดความเหน็ดเหนื่อยในการร่ำเรียนมาตลอดสี่ปีเธอก็ยังต้องทำงาน  

พอรับเงินค่าจ้างจากมานพหัวหน้าวงดนตรีที่เธอเป็นนักร้องนำ ญารินดาก็เดินตรงไปที่ประตูทางออกทันที ทว่ายังไม่ทันถึงประตูหญิงสาวก็ต้องชะงักฝีเท้าเพราะมีมือใครบางคนมายึดแขนของเธอไว้เสียก่อน

เมื่อเห็นว่าเจ้าของมือที่กระทำการไร้มารยาทเป็นคนที่ตัวเองไม่อยากพบเจอที่สุดเธอจึงสะบัดแขน แต่อีกฝ่ายก็ยึดมันไว้แน่น

“เราเอง”

“...” อีกฝ่ายพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนว่าเธอกับเขาสนิมสนมกัน และเธอรู้ดีว่าอีกฝ่ายรู้ ว่าเธอรู้ว่าเขาเป็นใคร และตั้งใจจะสะบัดแขนออก แต่เขาแค่แกล้งทำเป็นไม่รู้เท่านั้น

“พลอยต้องรีบไปทำงานต่อ”  ญารินดาพูดขึ้น เธอจ้องตาอีกฝ่าย สื่อไปทางสายตาว่าให้ปล่อยเธอได้แล้ว แต่เขากลับกระตุกยิ้มมุมปากแล้วรั้งร่างเธอให้นั่งลงที่นั่งของเขา ส่วนเขาก็ขยับไปนั่งเก้าอี้อีกตัวที่ตั้งอยู่ข้างๆ กัน

ตั้งแต่พ่อแม่เสียชีวิตไปเพราะอุบัติเหตุ เธอก็ย้ายมาอยู่กับอรอนงค์ผู้เป็นป้า ญาติคนเดียวที่เหลืออยู่ เงินที่ได้จากประกันชีวิตของพ่อแม่ก็ถูกนำไปใช้หนี้จนหมด อีกทั้งครอบครัวป้าไม่ได้ร่ำรวยอะไร เธอจึงต้องทำงานหนักเพื่อหาเงินส่งตัวเองเรียน แม้ว่านี่จะดึกแล้วแต่ปกติเธอก็ทำงานจนดึกดื่นข้ออ้างนี้จึงสมเหตุสมผล ทว่า...

“เมื่อกี๊เราได้ยินนะว่า พลอยไม่มีงานที่ไหนแล้ว”

“แต่พรุ่งนี้ต้องทำงานแต่เช้า อยากนอนพัก” ญารินดาเม้มปากแน่นเมื่อข้ออ้างแรกถูกอีกฝ่ายดักคอ แต่เธอก็ไม่ยอมจนมุมง่ายๆ

ช่วงกลางวัน ในชั่วโมงที่ไม่มีเรียน งานของเธอคือพนักงานเสิร์ฟในร้านคาเฟ่แถวมหาวิทยาลัย ส่วนตอนกลางคืนก็ทำงานในผับ ซึ่งตอนแรกเธอเป็นแค่พนักงานเสิร์ฟ แต่เพราะวันนั้นนักร้องนำของ ไลฟ์ มิวสิค วงดนตรีที่มาเล่นในผับที่เธอทำงานอยู่เกิดอุบัติเหตุกะทันหัน บังเอิญศรัณย์มือกลองในวงเป็นเพื่อนสมัยเรียนมัธยม และรู้ว่าเธอพอจะร้องเพลงได้จึงขอให้เธอขึ้นไปร้องเพลงแทน หม้ตอนแรกจะไม่ค่อยมั่นใจ แต่พอถูกคะยั้นคะยอหนักๆ เข้า บวกกับเงินค่าจ้างที่ถูกเอามาล่อ สุดท้ายเธอก็ตอบตกลง ซึ่งการตอบตกลงแบบกล้าๆ กลัวๆ ในวันนั้นก็ทำให้เธอรู้ว่าการร้องเพลงในผับ เป็นงานที่เหนื่อยน้อยกว่า งานเสร็จเร็วกว่า แต่ได้ค่าจ้างเยอะกว่าพนักงานเสิร์ฟเกือบสามเท่า พอวงไลฟ์ มิวสิคติดต่อให้เธอไปเป็นนักร้อง แทนนักร้องคนเก่าที่เรียนจบไป เธอก็ตอบตกลงทันทีโดยไม่ใช้เวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว

“เอาน่า แป๊บเดียวเอง มิวกำลังมาที่นี่ บอกให้เราบอกพลอยให้รอก่อน มีเรื่องจะคุยด้วย... ถ้าไม่เชื่อเรา ก็ดูนี่ซะ”

          คงเพราะสายตาระแวงสงสัยของเธอล่ะมั้งที่ทำให้เอกรินทร์ยื่นมือถือมาที่หน้าของเธอ ข้อความในแอพพลิเคชั่นที่โชว์หราอยู่บนหน้าจอ บอกว่าเอกรินทร์ไม่ได้โกหกทำให้เธอต้องถอนหายใจออกมา

          “แล้วทำไมมิวไม่โทรหาพลอยเอง” ญารินดามองอีกฝ่ายด้วยสายตาเฉยชา

          “คงเพราะรู้มั้งว่าพลอยชอบปิดเสียงตอนทำงาน โทรหาก็ไม่ได้ยิน”

          “...” ญารินดาล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเครื่อง เป็นอย่างที่เอกรินทร์พูด เวลาเธอทำงานถ้าไม่ปิดเสียง เธอก็ปิดเครื่องไปเลย เพราะไม่อยากให้มีอะไรมารบกวนสมาธิ      

“โทรไม่ติดหรอก แบตโทรศัพท์มิวหมด”

และดูเหมือนอีกฝ่ายจะรู้ว่าเธอตั้งใจจะทำอะไร แต่ญารินดาไม่ได้สนใจคำพูดทักท้วงของเอกรินทร์ เธอยังคงทำตามเจตนารมณ์ของตัวเองต่อ แต่เขาก็ไม่ทุกข์ไม่ร้อน ชายหนุ่มมองเธอโทรหาณัฐวลัญช์อย่างใจเย็น

มิวมีเรื่องอะไรจะคุยกับพลอย”

“ไม่รู้สิ ไม่ใช่มิวนี่ จะรู้ได้ยังไงว่าอยากคุยเรื่องอะไร เบียร์สักแก้วไหม หรือว่าเอาคอกเทลดี”

รอยยิ้มเผยขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาราวกับพระเอกเกาหลี ถึงใครต่อใครจะคิดว่ารอยยิ้มนั้นน่ามอง ทว่าสำหรับเธอนั่นเป็นรอยยิ้มที่ไม่น่าไว้วางใจเลยสักนิด 

“ไม่ล่ะ” ญารินดาปฏิเสธเสียงเข้ม

“งั้นน้ำส้มนะ น้องน้ำส้มคั้นที่หนึ่ง”

ญารินดากำลังจะอ้าปากขึ้น ตั้งใจจะปฏิเสธอีกครั้ง แต่อีกฝ่ายก็ชิงสั่งกับพนักงานเสิร์ฟตัดหน้า เธอจึงทำได้เพียงหุบปากลง ก่อนพ่นลมหายใจออกมาไม่สนใจว่ามันจะเป็นการเสียมารยาท เพราะเธอไม่คิดว่าคนอย่างเอกรินทร์สมควรจะได้รับการปฏิบัติแบบสุภาพ

เอกรินทร์เป็นคนรักของ มิว หรือ ณัฐวลัญช์ ซึ่งณัฐวลัญช์กับเธอเป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมต้น เพราะเลือกเรียนคนละมหาวิทยาลัย จึงนานๆ ได้พบกันที แต่ถึงจะไม่ได้เจอกันทุกวันเหมือนแต่ก่อน ทว่าก็ยังถือว่าเป็นเพื่อน แล้วการที่แฟนเพื่อนมาทำก้อร่อก้อติกกับเพื่อนแฟน มันก็ไม่ใช่วิสัยที่คนดีๆ เขาทำ ซึ่งสำหรับเธอ การนอกใจคนรักว่าเลวร้ายแล้ว การคิดจะเคลมเพื่อนแฟน ถ้าจะเรียกว่าสารเลวคงไม่ผิด

“น้ำส้มมาแล้ว ดื่มสิ ร้องเพลงเป็นชั่วโมง น่าจะคอแห้ง” เอกรินทร์ว่าพลางเลื่อนแก้วน้ำส้มไปตรงหน้าหญิงสาว

“ไม่ล่ะ พลอยไม่หิว” ” ญารินดาว่าพลางผลักแก้วที่อยู่ตรงหน้าตัวเองไปตรงหน้าชายหนุ่ม เธอไม่รู้ว่าหมอนี่พิศวาสอะไรเธอนักหนา เพราะเธอก็ปฏิเสธไปชัดเจนแล้ว และไม่เคยแสดงท่าทีว่าชอบพอเขาเลย แต่ยิ่งเธอทำเหมือนไม่สนใจ ไม่พูดเรื่องที่เขาทำกับเธอให้เพื่อนรู้ เขาก็ยิ่งรุกหนักขึ้น

“ไม่ต้องเกรงใจเราหรอก  สั่งมาแล้ว ก็กินหน่อย เสียดาย แก้วตั้งแพง”

“ไม่ได้เกรงใจ แต่ไม่อยากกิน แต่ถ้านายเสียดายก็กินเองสิ” ญารินดาตอบอีกฝ่ายอย่างไม่รักษาน้ำใจ

“ก็เราสั่งมาให้พลอย จะกินเองได้ยังไง กินหน่อยน่า นิดหนึ่งก็ยังดี” เอกรินทร์ยังตื๊อ พลางดันแก้วกลับไปที่หน้าหญิงสาวอีกครั้ง ก่อนจะถือวิสาสะจับมือเล็กขึ้นมาจับแก้วไว้

“ปล่อย” ญารินดาขึงตา พยายามดึงมือออกจากการเกาะกุมของเขา แต่อีกฝ่ายก็ไม่ยอมปล่อยง่ายๆ

“ถ้าปล่อยแล้วจะไม่ดื้อใช่ไหม”

“ถ้าปล่อย พลอยจะกิน โอเคหรือยัง”เพราะในอดีตเคยถูกเพื่อนสนิทแย่งแฟน ณัฐวลัญช์จึงอ่อนไหวกับการถูกเพื่อนแย่งคนรัก เธอจึงไม่กล้าบอกเพื่อนเรื่องที่เอกรินทร์พยายามจีบเธอไปตรงๆ แต่ก็ใช่ว่าไม่เคยเตือนเพื่อนเรื่องความเจ้าชู้ของเอกรินทร์ เธอเตือนแล้ว หลายครั้งด้วย แต่ไม่ว่าจะเตือนไปอีกกี่ครั้ง เสียงของเธอก็ไม่เคยดังกว่าเสียงของเอกรินทร์เลยสักครั้ง

เพราะคิดว่าในเมื่อเธอไม่เล่นด้วยก็คงไม่มีอะไร และเพราะไม่อยากทำให้ณัฐวลัญช์หงุดหงิดทุกครั้งที่เจอกัน เธอจึงไม่คิดจะพูดเรื่องของเอกรินทร์อีก เธอได้แต่หวังว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ สวรรค์ นรก หรืออะไรก็ได้ เมื่อมารวมกับความพยายามของเธอที่จะทำให้เพื่อนตาสว่าง เห็นความโสมมของผู้ชายที่ตัวเองหลงหัวปักหัวปำในสักวันหนึ่ง

          “แบบนี้สิถึงจะน่ารัก”

นัยน์ตาของเขาเป็นประกายวิบวับขณะที่ดึงมือของตัวเองออกจากมือของเธอ ซึ่งญารินดาบอกได้เลยว่าเธอเกลียดแววตาแบบนี้ของเขาที่สุด แววตาที่ทำให้เธออึดอัด เหมือนหายใจไม่ออก หญิงสาวยกแก้วน้ำส้มขึ้นดื่มเพราะไม่อยากฟังอีกฝ่ายเซ้าซี้อีก ก่อนจะเบนหน้าไปทางอื่น พยายามนับเลขในใจไปเรื่อยๆ สลับกับยกน้ำส้มขึ้นจิบ ขณะที่รอให้เพื่อนรักมาถึงเสียที

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 554 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,427 ความคิดเห็น

  1. #428 aemly (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 17:44

    จจะเกิดอะไรขึ้น

    #428
    0
  2. #38 LuckyTarot (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 00:53

    อ่านตอนนี้จะทำให้รู้ที่มาของเรื่องสินะ รอลุ้นต่อไปจ้า

    #38
    0
  3. #23 PhoRR (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 23:06
    อย่าบอกนะว่าอิเฮีย !!!
    #23
    0