ลิขสิทธิ์มาร

ตอนที่ 37 : บทที่ 8 หวง 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,254
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 494 ครั้ง
    25 ส.ค. 61




ฉันเอง นี่ใคร ไม่ใช่ไม่รู้ว่าคนที่โทรมาเป็นใคร แค่คำๆ เดียวเธอก็จำได้แล้ว แต่ที่ตอบกลับไปอย่างนี้เพราะหมั่นไส้คำสั้นๆ ที่ออกมาด้วยน้ำเสียงแสนขี้เกียจของอีกฝ่าย แค่พูดยังขี้เกียจขนาดนี้ จะโทรหาเธอทำไมก็ไม่รู้

ก็ฉันเองนี่แหละ

ไอ้บ้าศรัณย์ โทรมาตั้งหลายสาย พอโทรกลับก็ไม่รับ เป็นอะไรมากไหม เพราะรู้ถ้าเล่นต่อไปเป็นเธอนี่แหละที่จะไม่ได้ทำการทำงาน เพราะไอ้บ้านี่ มันว่างงานจนสามารถนอนอืดอยู่บนเตียงได้ทั้งวันทั้งคืนโดยไม่ต้องทำอะไร

เมื่อเช้าตอนที่กำลังอาบน้ำอยู่เธอได้ยินเสียงโทรศัพท์ส่งเสียงบ่งบอกว่ามีคนโทรเข้าดังแว่วเข้ามาในห้องน้ำ ดังแล้วก็ดับ ดับแล้วก็ดังขึ้นอีก แบบเป็นนั้นอยู่หลายครั้ง แต่พออาบน้ำเสร็จเสียงโทรศัพท์ก็เงียบไปแล้ว เธอจึงลืมไปเสียสนิท ลืมทั้งเสียงเรียกเข้า ลืมทั้งโทรศัพท์ พอนึกขึ้นได้ ก็รู้สึกเป็นกังวลอย่างมาก เพราะสายที่โทรเข้ามาดังอยู่นาน เธอกลัวว่าคนโทรมาจะมีเรื่องสำคัญ หรือกำลังเดือดเนื้อร้อนใจ จนต้องไหว้วานให้นับดาวไปเอาโทรศัพท์ที่บ้านพักให้ ทว่าไม่รู้เป็นไงมาไงคนที่เอาโทรศัพท์มาให้กลับไม่ใช่คนที่เธอไหว้วาน แต่เป็นคนที่เธอไม่อยากพบที่สุด ซึ่งกว่าจะรู้ว่าภูริทัตต์เอาโทรศัพท์มาให้ก็ตอนที่เขาออกจากสำนักงานไปแล้ว

เพราะรู้ว่าเขากำลังมาที่แผนกบัญชี เธอจึงหนีไปหลบอยู่ในห้องน้ำเกือบครึ่งชั่วโมง จนได้ยินคนที่มาใช้ห้องน้ำบอกว่าเขากลับไปแล้วนั่นล่ะ เธอถึงได้กลับไปทำงาน แล้วพบว่าโทรศัพท์ของตนถูกวางไว้บนโต๊ะ สอบถามจากกิ่งแก้วหัวหน้าแผนกจึงได้รู้ว่าภูริทัตต์เอามาให้เพราะจะเข้ามาในบริษัทพอดี

พอได้โทรศัพท์มา เธอก็โทรกลับไปยังเบอร์ที่โทรมาหลายต่อหลายครั้ง แต่ไม่ว่าโทรกลับไปกี่ครั้ง คนที่เธอคิดว่ามีเรื่องด่วนก็ไม่รับสาย แล้วก็โทรกลับมาเอาตอนนี้

ก็ตอนโทรไปมันว่าง แต่ตอนที่เธอโทรมาฉันไม่ว่าง

แล้วโทรมามีอะไร ญารินดากลอกตาขึ้นให้กับคำตอบสั้นๆ กวนโทสะตามสไตล์ศรัณย์ที่ดังเข้ามาในสาย ก่อนจะตอบกลับไป

มีงาน รับไหม ศรัณย์พูดด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อย

รับญารินดาตอบรับทันควัน ด้วยเสียงกระตือรือร้นแตกต่างจากน้ำเสียงของอีกฝ่ายใช้ลิบลับ

จะไม่ถามก่อนเหรอว่างานอะไร

ไม่ แค่ได้เงิน ไม่ผิด...

ไม่ผิดกฎหมาย ไม่ผิดศีลธรรม คนอย่างญารินดาทำได้ทุกอย่าง พูดจนจำได้ขึ้นใจแล้ว

แล้วงานอะไร ที่ไหน วันไหน กี่โมง บอกไว้ก่อนว่าฉันรับงานได้แค่เสาร์บ่ายสามเป็นต้นไป กับอาทิตย์ทั้งวัน งานประจำฉันอยู่ไกล

เล่นดนตรีสิ จะงานอะไรได้อีก ฉันเพิ่งหามือกีตาร์ใหม่ได้ คุยกับพี่นพแล้วด้วย พี่นพให้ใช้ชื่อวงเดิมได้ แต่ที่ไหน วันไหน กี่โมงนี่ ก็ยังไม่รู้เหมือนกัน

อ้าวญารินดาร้องออกมา แม้จะเรียนชั้นปีเดียวกัน แต่เพราะมานพอายุมากกว่าเธอและศรัณย์สองปี เธอกับศรัณย์จึงเรียกมานพว่าพี่ ไม่ใช่ว่าเรียนไม่เก่ง ไม่ใช่ว่าขี้เกียจ แต่เพราะมานพไม่อยากกลับไปทำงานในบริษัทของครอบครัวมากกว่า เขารักในเสียงดนตรี แต่หลังจากยื้อมานานก็ยื้อไม่ได้อีกต่อไป

ยังนึกเสียดายอยู่เลย ถ้าเธอหัดเล่นกีตาร์ ก็อาจจะรับงานเดี่ยวได้ รายได้ต่อคืนก็น่าจะเยอะกว่าเป็นพนักงานเสิร์ฟแบบนี้ แต่เพราะคิดว่าพอเรียนจบก็คงหางานทำในสายงานที่เรียนมา แล้วก็คงร้องเพลงกับวงต่อไป ใครจะคิดว่าต้องมาเป็นหนี้หัวโต แถมมานพมือกีตาร์และหัวหน้าวงก็ต้องกลับไปสานต่อธุรกิจครอบครัวอีก

เมื่อขาดมือกีตาร์ และเล่นดนตรีเองไม่เป็น เธอจึงต้องตัดใจจากอาชีพเสริมรายได้ดีอย่างอาชีพนักร้องคืน ทว่าข่าวที่ได้รับจากศรัณย์ก็ทำให้เธอทั้งแปลกใจและดีใจไปพร้อมๆ กัน

จะอ้าวอะไร ก็โทรมาถามเธอก่อนอยู่นี่ไง ว่าว่างวันไหนบ้าง นักร้องไม่ว่าง แล้วจะรับงานได้ยังไง

ถ้าหานักร้องใหม่ได้ก็รับไปเลยนะ อย่าให้ฉันถ่วงพวกนาย

ถ่วงอะไร ฉันไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินเหมือนเธอเสียหน่อย แค่อยากหาอะไรทำสนุกๆ ฆ่าเวลา

.......................

ฆ่าเวลาด้วยการตั้งใจเรียนดีกว่าไหมญารินดาทำหน้าเคร่งใส่โทรศัพท์ ราวกับมันคือเพื่อนสมัยเรียนมัธยมต้นที่บังเอิญมาเป็นเพื่อนมหาวิทยาลัยเดียวกันอีก เป็นเพราะความรักสนุกและความขี้เกียจล้วนๆ จึงทำให้วันจบการศึกษาของศรัณย์ถูกเลื่อนออกไป แทนที่จะจบพร้อมกับเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกัน

ฉันไม่รีบ สาวมหาลัยสวยใสน่ามองจะตาย จะรีบไปทำงานกับสาวแก่ทึมทึกในโรงงานทำไม

ให้มันได้อย่างนี้สิเพื่อนฉัน ไม่รู้จริงๆ ว่าผู้หญิงเห็นว่านายดีตรงไหนศรัณย์เป็นคนไม่ค่อยพูด แต่เรื่องผู้หญิงนี้ต้องบอกเลยเห็นเงียบๆ แบบนี้เปลี่ยนแฟนเป็นว่าเล่น คงเป็นเพราะหน้าตาแบบเกาหลีนิยม และรูปร่างสูงเพรียว แถมยังเป็นนักดนตรีกลางคืน จึงทำให้สาวๆ เข้ามาให้เลือกเพียบ

ลองไหมล่ะ จะได้รู้

ไม่ดีกว่า เสียเวลาเปล่าๆ เอาเวลาไปทำอย่างอื่นยังมีประโยชน์กว่าเยอะในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง นิสัยขี้เกียจตัวเป็นขน กับเปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำ เธอรับไม่ได้จริงๆ แต่นิสัยเพื่อนที่พึ่งพาได้ อันนี้ศรัณย์ได้ใจเธอไปเต็มร้อย

พลอยยกนี่ไปเสิร์ฟโต๊ะสิบสองให้หน่อย

เราไปทำงานก่อน ได้ความยังไงก็โทรบอกด้วย เสียงตะโกนที่ดังมาจากห้องครัว ทำให้ญารินดาต้องรีบตัดบท ทั้งๆ ที่อยากจะคุยต่อ

อือ

เสียงตอบรับสั้นๆ อย่างเกียจคร้านของศรัณย์ทำให้อดย่นจมูกใส่โทรศัพท์ไม่ได้ แต่ถึงจะหมั่นไส้คนโทรมาเพียงใด แต่เธอก็ดีใจที่อีกฝ่ายโทรมาบอกข่าวดี

จากสวนมาถึงร้านนี้ค่อนข้างไกล ตอนมาเธอติดรถรับส่งคนงานออกมาก็จริง แต่ตอนกลับก็ต้องจ้างเขาไปส่ง เพราะดึกแล้วจึงต้องจ่ายเหมารถทั้งคันแบบไปกลับ ค่ารถจึงค่อนข้างแพง ค่าจ้างที่ได้ก็ไม่ได้มากมายนัก แต่โชคดีที่คนที่มาเที่ยวสถานที่แห่งนี้ส่วนมากเป็นคนวัยทำงาน ทิปจึงค่อนข้างหนัก พอหักลบแล้ว คืนๆ หนึ่งรายได้ก็ถือว่าใช้ได้อยู่ แต่น่าจะดีกว่าถ้าได้งานที่ศรัณย์หาให้

 ก็จริงที่ว่าการเดินทางไปตัวจังหวัดอาจไกลกว่าเดินทางมาที่ร้านอาหารกึ่งบาร์แห่งนี้หลายเท่า แต่ค่ารถแพงกว่ากันไม่มาก เพราะไม่ต้องเหมาทั้งคัน เดินทางไปเสาร์เที่ยง ค่าที่นอนไม่เสีย เพราะนอนที่บ้านป้า กลับอีกทีจันทร์เช้า ค่าจ้างเยอะกว่า ถึงจะเหนื่อยจากการเดินทางเธอก็ยอม

ขอบใจนะศรัณย์ แค่นี้ หญิงสาวบอกอีกฝ่ายอีกครั้งก่อนจะรีบกดวางสาย แล้วเก็บโทรศัพท์เครื่องเล็กราคาถูกแสนถูกไว้ในกระเป๋ากางเกงยีนส์ตามเดิม

เพราะเงินเก็บที่มีถูกนำไปใช้ชำระค่าทำสีให้กับวีออสสีขาวที่ถูกชน และค่ารถไปโรงเรียนของธนนท์ที่ติดเขาไว้สามเดือน แม้เงินเดือนจะเพิ่งออก แต่เธอก็ทำงานได้แค่อาทิตย์เดียว แถมเจ้าหนี้ก็ยังงก หักส่วนที่ต้องใช้หนี้ไว้ตั้งแต่เดือนแรก โทรศัพท์ที่อยู่ในครอบครองตอนนี้จึงเป็นเครื่องตกรุ่นล้าสมัย เบอร์ที่ใช้ก็เป็นเบอร์เดิมเพื่อให้เพื่อนๆ ติดต่อได้ ซึ่งคงต้องรอให้คนอื่นติดต่อมาก่อน เพราะเธอจำเบอร์โทรศัพท์ใครไม่ได้เลย นอกจากเบอร์ของผู้เป็นป้า

เธอตั้งใจว่าจะล็อกอินเข้าเฟซบุ๊ก ขอเบอร์เพื่อนๆ อีกที แต่พยายามเท่าไรก็ไม่สามารถเข้าเฟซบุ๊กได้เลย กู้คืนก็ไม่ได้ บอกเมล์ไม่ถูก เบอร์โทรก็ไม่ถูก  จะไม่ใช่ได้ยังไงก็เธอไม่เคยเปลี่ยนเบอร์เลยสักที พยายามแล้วพยายามอีก จนเธอถอดใจเสียแล้ว ตั้งใจว่าจะสมัครเฟซบุ๊กใหม่แล้วค่อย แอดเพื่อนขอเบอร์ ถ้าหาเฟซบุ๊กของเพื่อนคนหนึ่งเจอ ก็หาของเพื่อนคนอื่นๆ เจอไม่ยาก แต่พอกลับถึงบ้าน อาบน้ำ แล้วหัวถึงหมอนก็สลบเหมือดไปทุกคืนจนมาถึงวันนี้ก็ไม่ได้ทำอย่างที่ตั้งใจเอาไว้

โต๊ะสิบสองนะคะ ญารินดาทวนอีกครั้งพร้อมกับยกถาดอาหารขึ้นไว้ในมือ

จ้ะ โต๊ะสิบสอง

ญารินดาส่งยิ้มให้กับแม่ครัวที่กำลังวุ่นวายกับการผัดหมูในกระทะ แต่ก็ยังใจดีหันหน้ามาบอก ก่อนจะหมุนตัวยกถาดเดินตรงไปยังโต๊ะที่มีชายฉกรรจ์สองคน ท่าทางเมามายกันทั้งคู่นั่งอยู่ แต่พอยกอาหารวางบนโต๊ะเสร็จ ร่างบางก็ต้องรีบกระโจนหนี หญิงสาวแทบกรี๊ดออกมาเมื่อบั้นท้ายถูกขยำเต็มแรง 


พี่ภูขา เฮียอยู่หนายยยย???

มาด่วนๆ เลยน้า

ปล.ใครว่าเหมยมาสั้น อยากอ่านยาวๆ เต็มสตรีม สามารถอ่านแบบจุใจได้แล้วนะคะ

นักอ่านที่น่ารักหลายท่านได้รับหนังสือเรียบร้อยแล้ว

สั่งนิยาย "สิขสิทธิ์มาร" ที่เว็บ สนพ. ไลต์ ออฟ เลิฟ ตามลิงค์นี้เลยจ้า

http://www.lightoflovebookgroup.com/showbook.php?bid=3162

ส่วนนายอินทร์ ซีเอ็ด(บางสาขา) บีทูเอส(บางสาขา) กทม น่าจะมีวางเป็นบางสาขาแล้วค่ะ ต่างจังหวะรอ 3-7 วันน้าาาาา



E-book เล่ห์ร้ายร่ายรัก วางขายแล้วนะคะ 

กดซื้อที่ลิงค์ได้เลยค่ะ

อ่านตัวอย่างได้ที่ลิงค์นี้ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 494 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,427 ความคิดเห็น

  1. #488 aemly (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 15:31

    ไงต่อออออออออออออ

    #488
    0
  2. #423 PhoRR (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 16:21

    สู้ชีวิตสุด ชอบ ผญ. นิสัย ความคิด แบบพลอยมากกกกกกกก
    #423
    0
  3. #422 Ann Siriporn Chanadee (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 14:52

    น้องโดนทำร้าย มาช่วยน้องที
    #422
    0
  4. #421 soonnaja (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 14:50
    รออีบุค ลิขสิทธิ์มารค่า
    #421
    0
  5. #420 Nattamon Ponlabat (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 14:16
    สงสัย นู๋พลอยมีแววจะตกงาน(ที่ร้านอาหาร)เสียแล้วล่ะ
    #420
    0
  6. #419 LuckyTarot (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 13:24

    พี่ภูจ๋าอยู่ไหนจ๊ะ มาช่วยน้องพลอยด่วนๆเลยจ้าาาาา
    #419
    0
  7. #418 LuckyTarot (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 13:23
    พี่ภูจ๋าอยู่ไหนจ๊ะ มาช่วยน้องพลอยด่วนๆเลยจ้าาาาา
    #418
    0
  8. #417 Cheeryblue (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 12:51
    ลูกค้าบ้ากามคนนี้ ถ้าคุณภูเห็นนะ แกเละแน่
    #417
    0
  9. #416 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 12:40
    อ้าว.นางโดนลวนลาม..
    #416
    0
  10. #415 วนัน (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 10:16
    สั้นมากเลย
    #415
    0
  11. #414 aranyaorchid (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 10:08
    หักมุม ม้าก 55555
    #414
    0
  12. #413 dokao (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 09:23
    มีหึงแน่งานนี้
    #413
    0
  13. #412 Kanisornalex (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 09:18

    5555555555555ฉันเอง นึกว่าพี่ภูโทร.หาสาว

    #412
    0
  14. #411 Aomz Sutthichaz (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 08:20
    พี่ภูต้องมีหึงงงงง
    #411
    0
  15. #410 kannika132515 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 06:53

    เดี๋ยวหึงโหดอีกแน่ พี่ภูคนโลลิ

    #410
    0
  16. #409 BeeBrem (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 06:46
    อ้าว!!!!
    #409
    0
  17. #408 Wander22 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 06:32

    💖💖💖💖💖💖💖💖💖
    #408
    0
  18. #407 LuckyTarot (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 01:52

    รอตอนต่อไปจ้า
    #407
    0
  19. #406 Nattamon Ponlabat (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 00:22
    อ้าว!ไม่ใช่เฮียซะงั้น^555^
    #406
    0