ลิขสิทธิ์มาร

ตอนที่ 36 : บทที่ 8 หวง 25%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,320
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 550 ครั้ง
    18 ส.ค. 61

มอกแผ่หนาจนกลืนยอดเขาที่เห็นอยู่ลิบไปเสียสิ้น แสงสีทองของเช้าวันใหม่ทอประกายจับเส้นขอบฟ้า ขับไล่ความทึบทะมึนของราตรีกาล เหล่านกตัวจ้อยที่เกาะอยู่บนกิ่งไม้ใกล้ระเบียงพร้อมใจกันส่งเสียงจ้อกแจ้กจอแจ ลมหนาวที่โชยมา พัดพาเอากลิ่นต้นไม้ใบหญ้า และกลิ่นดินหลังฝนตกให้ลอยมาเตะจมูกคนที่กำลังเลื่อนปลายนิ้วบนหน้าแท็บเล็ตเพื่ออ่านข่าวรายวัน สลับกับจิบกาแฟหอมกรุ่น

เกือบครบอาทิตย์แล้วที่เขาไม่ได้เห็นหน้าเธอ...

ความคิดที่ผุดขึ้นมาทำให้ภูริทัตต์ละสายตาจากหน้าจอแท็บแล็ตเพื่อมองลงจากระเบียง ไปยังบ้านพักหลังเล็ก หนึ่งในจำนวนหลายหลังที่ตั้งเรียงรายเป็นแถวยาว ก่อนจะรีบเบนหน้าไปอีกทางเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่

คนอย่างภูริทัตต์ ภัทรบดินทร์มีดีเกินกว่าจะสนใจผู้หญิงคนหนึ่งที่ปฏิเสธเขาครั้งแล้วครั้งเล่า!

แม้จะบอกตัวเองอย่างนั้น แต่กว่าจะรู้ตัวเขาก็พาตัวเองตรงดิ่งมายืนอยู่หน้าบ้านหลังที่เขามองอยู่เมื่อสามนาทีก่อนเสียแล้ว เขารู้ว่าสิ่งที่พยายามทำมาตลอดหนึ่งอาทิตย์ มันทำยากขึ้นทุกวันๆ แต่ไม่นึกเลยว่ามันจะทำให้เขาขาดสติได้ขนาดนี้

นัยน์ตาคมมองไปยังประตูบ้านที่ถูกคล้องกุญแจเอาไว้บ่งบอกว่าเจ้าของห้องไม่ได้อยู่ ก่อนจะถอนใจออกมาหนักๆ

อ้าว คุณภู มาทำอะไรที่นี่คะ

เสียงมอเตอร์ไซค์และเสียงทักที่ดังขึ้นทำให้ภูริทัตต์ต้องหันกลับไปมอง

ออกกำลังกาย ชายหนุ่มตอบสั้นๆ

แต่เมื่อเช้าคุณภูก็วิ่งไปแล้วรอบหนึ่งแล้วไม่ใช่เหรอคะ นับดาวบิดกุญแจดับเครื่องมอเตอร์ไซค์ และถามขึ้นพร้อมกับตั้งขาตั้งรถ

 แล้วถ้าฉันจะวิ่งอีกรอบ มันผิดด้วยหรือไง

ไม่ผิดค่ะ ไม่ผิดสีหน้าคนตอบเหยเก เมื่อถูกถามกลับด้วยน้ำเสียงห้วนจัด สายตาดุๆ ที่มองมาทำให้นับดาวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

แล้วนี่จะไปไหน

ไม่ได้จะไปไหนค่ะ เพิ่งกลับมา ไปส่ง...

ช่างเถอะ จะไปไหนก็ไปภูริทัตต์ตัดบท

ค่ะนับดาวตอบอีกฝ่ายๆ งงๆ

แล้วมาทำอะไรที่... เพราะร่างตุ้ยนุ้ยก้าวลงจากรถแล้วตรงไปยังบ้านหลังเล็ก หลังที่เขากำลังจ้องอยู่ก่อนหน้านี้ กว่าจะห้ามตัวเองทันปากมันก็ขยับถามออกไปเสียแล้ว แต่พอเขานึกขึ้นได้ชายหนุ่มก็ชะงักคำถามเอาไว้กะหันหัน

คะ?” นับดาวถามขึ้น ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม เนื่องจากความงุนงงที่เกิดขึ้นในใจมันทบเท่าทวี

ไม่มีอะไร จะทำอะไรก็ทำเถอะ บอกเสร็จเขาก็หมุนตัวตั้งใจจะพาตัวเองกลับไปยังบ้านไม้สไตล์คันทรีบนเนินเขา ทว่าเสียงที่ดังขึ้นจากบานประตูของบ้านหลังข้างๆ กันที่เปิดออกก็ทำให้เขาต้องชะงักฝีเท้า

อ้าวดาวมาทำอะไร พลอยไม่อยู่ ไม่เห็นหรือไงว่าประตูมันล็อกน่ะ

รู้แล้วล่ะน่า ว่าไม่อยู่

          รู้ว่าไม่อยู่ แล้วจะมาหาเขาทำไม ประสาทครรชิตว่า

          ไม่ได้มาหาพลอย แต่พลอยวานให้มาเอาโทรศัพท์ให้นับดาวว่าพลางชูพวงกุญแจที่มีตุ๊กตารูปนกฮูกสีน้ำตาลตัวเล็กๆ ห้อยอยู่ขึ้น

เป็นคนมีน้ำใจตั้งแต่เมื่อไร

          ก็คนเขาอุตส่าห์ไปช่วยงาน แล้วทำไมฉันจะมีน้ำใจไม่ได้

          ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องตื่นแต่เช้า ไปช่วยงานเธอกับป้าจวนด้วย เงินก็ไม่ได้สักบาท

          ก็คนเขามีน้ำใจไง แต่ก็นะ คนไม่เคยมีน้ำใจอย่างพี่ คงไม่เข้าใจหรอก

          ทำไมจะไม่มี ฉันก็ไปส่งพลอยทำงาน แล้วรับกลับมาทุกวัน

เพราะพลอยมันสวยน่ะสิ

ก็สวยจริงไหมล่ะ แต่เสียดาย ช่วงนี้ตื่นไม่ทันพลอยสักที ไม่ได้ไปส่ง แถมตอนเย็นยังไปทำงานพิเศษที่โททอลผับอีก ไม่ค่อยได้เจอกันเลย ทำไมต้องทำงานเยอะแยะขนาดนี้ด้วยก็ไม่รู้ ไม่เหนื่อยบ้างหรือไง

          ก็หนี้เยอะขนาดนั้น เหนื่อยยังไงก็ต้องทนแหละ

          เป็นเด็กเป็นเล็ก ไปติดหนี้อะไรใครหนักหนา

          ก็ติดหนี้ที่คุณภูน่ะสิ แต่พลอยน่าสงสารนะ ถูกวางยานอนหลับ หนีหัวซุกหัวซุนยังไม่พอ ดันซวยขับรถชนคนอื่นอีก แล้วชนรถอะไรไม่ชนดันมาชนรถคุณภู แบบนี้ต้องไปทำบุญล้างซวยแล้วล่ะ วัดเดียวไม่พอนะ ต้องเจ็ดวัด เก้าวัด คนบ้าอะไรจะซวย ซ้วย ซวย ได้ขนาดนี้

          ดาว จะพูดมากอะไรนักหนาวะครรชิตว่าพลางบุ้ยใบ้ไปทางร่างสูงที่ยืนอยู่ไม่ห่าง

          ถามก็เล่าให้ฟัง ยังจะมาด่าอีก ต่อไปอย่า... โอ๊ย ทำไมไม่บอกเร็วกว่านี้ นับดาวเบิกตากว้างเมื่อมองตามสายตาครรชิต เธอชะงักคำพูด ก่อนจะโอดครวญออกมา

............................................


             เธอนั่นแหละ ผีเจาะปากมาพูดหรือไง ฉันขยิบตาจนตาจะบอดอยู่แล้วเนี่ย

          คุณภูยังอยู่ตรงนี้เหรอคะ นึกว่าไปแล้วเสียอีก ขอโทษนะคะ ไม่ได้ตั้งใจจะนินทา แต่อารมณ์มันพาไปน่ะค่ะนับดาวว่าก่อนจะตบปากตัวเองรัวๆ

          เฮอะ อารมณ์พาไป หรือปากพาจนครรชิตเดินไปกระซิบข้างหูคนตัวอ้วน

          ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่ ไม่ใช่ความลับอะไรด้วยภูริทัตต์ว่าก่อนจะหมุนตัว สาวเท้าเป็นจังหวะสม่ำเสมอเดินขึ้นเนินตรงไปยังบ้านพักของตนที่ตั้งตระหง่านอยู่บนเนินเขา

ไม่แปลกหรอกที่ใครต่อใครจะรู้ว่าญารินดาเป็นหนี้เขาอยู่  เพราะเขาให้หักเงินเดือนของเธอเข้าบัญชีเขาทุกเดือน คนในแผนกบัญชีจึงรู้เรื่องนี้ แล้วเขาก็ไม่ได้ให้ปิดเป็นความลับ

แต่สิ่งที่ไม่มีใครรู้ หรืออาจจะเป็นเขาเพียงคนเดียวที่ไม่รู้คือสาเหตุที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุวันนั้น...

ไม่จำเป็นต้องบอก ไม่สำคัญมากพอที่จะบอกภูริทัตต์ขมวดคิ้วเมื่อความคิดนั้นทะลุเข้ามาในความนึกคิด

นั่นโทรศัพท์พลอยใช่ไหม เบอร์อะไร เสียงของครรชิตดังขึ้นอีก

ใช่ โทรศัพท์พลอย เบอร์อะไรฉันก็ไม่รู้เหมือนกันนับดาวตอบขณะที่เหลือบตามองแผ่นหลังกว้างของผู้เป็นนายใหญ่ของสวน ใจเต้นตุบตับ ยังรู้สึกหวาดหวั่นไม่หาย

ส่งมาครรชิตพูดขึ้น พอได้โทรศัพท์มาไว้ในมือชายหนุ่มก็เลื่อนนิ้วเพื่อเข้าหน้าจอหลัก ทว่าโทรศัพท์กลับถูกล็อกรหัสเอาไว้ รหัสปลดล็อกอะไรวะเนี่ย ครรชิตเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอ แล้วถามนับดาวที่มองมาด้วยแววตาไม่ชอบใจเท่าไรนัก

จะไปรู้เหรอ แล้วจะเอาเบอร์เขาเนี่ย ขอเจ้าตัวเขาหรือยัง ส่งคืนมาเลยเสียเวลา ฉันต้องรีบกลับไปช่วยป้าเก็บจานไปล้าง

จะไปทำอะไรก็ไปเลยไป เดี๋ยวเอาไปให้พลอยเอง จะได้ถือโอกาสขอเบอร์ด้วย

ส่งมาให้ฉันเพราะบทสนทนาที่แว่วตามหลัง แม้จะพยายามไม่ฟัง แม้จะพยายามไม่สนใจ แต่สุดท้ายแล้วก็ทนไม่ไหว ต้องเดินกลับมาจนได้

อะไรครับครรชิตถามอย่างงงๆ เมื่อคำสั้นๆ ของผู้เป็นนายไม่ได้ให้ความชัดเจนใดๆ

โทรศัพท์

โทรศัพท์พลอย คุณภูจะเอาไป...

เดี๋ยวฉันจะเข้าไปสำนักงานพอดี ครรชิตเหมือนจะถามอะไรสักอย่าง แต่ก็หยุดประโยคไว้แค่นั้น ซึ่งเขาก็พอจะรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังสงสัยเรื่องอะไร

อ๋อ

รู้แล้วก็ส่งมาสิ

ครับ นี่ครับ

แล้วจะยืนจ้องหน้าฉันอีกนานไหม ไม่ต้องไปคุมคนงานตัดต้นส้มหรือไงเพราะส้มบางแปลงถูกปลูกมานานกว่ายี่สิบปี ผลผลิตที่ได้ลดลง ไม่คุ้มค่าการลงทุนจึงต้องถูกตัดรื้อออก เพื่อปลูกต้นใหม่ทดแทน

          ครับ ไปแล้วครับครรชิตรีบตอบรับ ก่อนจะหมุนตัวเดินตรงไปที่มอเตอร์ไซค์คันเก๋า

 

ททอลบาร์ เป็นร้านอาหารกึ่งผับ ตกแต่งด้วยไม้เก่าๆ สไตล์วินเทจ มีที่นั่งหลายโซนให้เลือก ทั้งโซนด้านในที่ติดกับเวทีดนตรีสด แลโซนด้านนอกที่ไว้ให้ลูกค้านั่งคุยกันแบบสบายๆ ชมวิวแม่น้ำที่ไหลผ่านด้านหลังร้าน เมนูอาหารมีให้เลือกอย่างหลากหลาย ตั้งแต่เมนูกับแกล้มไปจนถึงอาหารจานหลัก อาหารก็มีทั้งอาหารไทยและฝรั่งให้เลือก         

กริ๊ง...กริ๊ง...กริ๊ง

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นท่ามกลางเสียงเพลงลูกทุ่งสมัยใหม่ซึ่งกำลังเป็นที่นิยมที่ดังมาจากลำโพงตัวใหญ่สี่ตัวที่ตั้งอยู่รอบร้านไม่ได้อยู่ในการรับรู้ของคนที่เดินตัวปลิวนำออเดอร์ไปส่งหน้าครัว แต่แรงสั่นสะเทือนที่ต้นขาก็ทำให้ญารินดารู้ว่าโทรศัพท์ที่เพิ่งได้มาครอบครองเมื่อวันก่อนกำลังมีสายโทรเข้ามา หญิงสาวส่งใบออเดอร์ให้กับแม่ครัวก่อนจะล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า

สวัสดีค่ะ มือเล็กป้องหูโทรศัพท์เพื่อกั้นเสียงดังรอบกายก่อนจะกรอกเสียงลงไป เบอร์ที่โทรมาไม่ได้บันทึกเอาไว้ แต่เธอก็จำได้ว่าเป็นเบอร์ที่โทรเข้ามาหลายสายตั้งแต่เมื่อเช้า แต่พอโทรกลับคนโทรมาเหมือนมีเรื่องด่วนกลับไม่รับสายของเธอ

ฉันเอง

ฉันเอง นี่ใคร ไม่ใช่ไม่รู้ว่าคนที่โทรมาเป็นใคร แค่คำๆ เดียวเธอก็จำได้แล้ว แต่ที่ตอบกลับไปอย่างนี้เพราะหมั่นไส้คำสั้นๆ ที่ออกมาด้วยน้ำเสียงแสนขี้เกียจของอีกฝ่าย แค่พูดยังขี้เกียจขนาดนี้ จะโทรหาเธอทำไมก็ไม่รู้

ก็ฉันเองนี่แหละ


ไพโบล่า+ไบเซกซวล =????

       ใครถามไว้ มาตอบทีค่ะ อยากรู้คำตอบ

..........................

เดี๋ยวดึกๆ อ้วนนอนแล้ว มาจัดให้อีกตอนนะ ใครง่วงนอนก่อนได้เลย

เพราะอ้วนมันนอนดึกมาก

..........................

ตอนที่ทุกคนรอคอยอยู่อีกไม่ไกล อดทนอีกสักนิดเพื่อความฟินสุดติ่ง

ปล. Nc ลงในเว็บ จะร้อนแรงกว่าในหนังสือนิดนึงนะคะ

มันเป็นกฎของ สนพ. ค่ะ ใครได้เล่มแล้วอยากอ่านร้อนแรงตามที่เว็บต่อได้น้าาาาาาาา




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 550 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,427 ความคิดเห็น

  1. #859 Nisarat100336 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 08:26
    แ-ปแภอปพปกปกพ,ปอิจ
    #859
    0
  2. #858 Nisarat100336 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 08:04
    zr,,,r,4rzrrr,4.mob ubuvv CT
    #858
    0
  3. #680 Barbara13 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 07:37
    คุณภูนี่เด็กดื้อชัดๆ
    #680
    5
    • #680-4 Nisarat100336(จากตอนที่ 36)
      25 สิงหาคม 2561 / 08:05
      vvuu 7
      #680-4
    • #680-5 Nisarat100336(จากตอนที่ 36)
      25 สิงหาคม 2561 / 08:06
      6 y. y yu6UFC t tt TX crew e by
      #680-5
  4. #487 aemly (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 15:28

    พี่คะหึงหรอ

    #487
    0
  5. #404 PhoRR (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 23:41
    ก็ยังเก็กอยู่ แหมมมมมม
    #404
    0
  6. #403 Aomz Sutthichaz (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 23:18
    รอค่ะไรท์
    #403
    0
  7. #402 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 22:31
    การกระทำสวนทางกับคำพูดนะพี่ภู
    #402
    0
  8. #401 Cheeryblue (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 22:06
    ไม่สนใจเขาแล้วโทรไปหาทำมายยยยคะ
    #401
    0
  9. #400 BeeBrem (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 22:04
    โทรหาเพราะคิดถึงไง
    #400
    0
  10. #399 Nattamon Ponlabat (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 21:45
    จะรอนะคะไรท์ อยากรู้ว่าเฮียโทรหาน้องทำไม ไม่งั้นคงนอนไม่หลับแน่คืนนี้^555^
    #399
    0
  11. #398 Bow Rsu (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 21:18
    รอจ้าาา
    #398
    0
  12. #397 kanokradaparima (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 21:16

    มาช่วยกล่อมน้องนอน ป้ารออ่านนิยายคุณแม่อยู่ค่ะลูก
    #397
    0
  13. #396 7155 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 21:00
    รออออออออออจา
    #396
    0
  14. #395 Nattamon Ponlabat (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 20:26
    เป็นยังงัยล่ะเฮีย รู้ความจริงเรื่องน้องพลอยโดนวางยาแล้ว จะทำยังงัยต่อไปล่ะทีนี้
    #395
    0
  15. #394 Mangpor3914 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 18:26
    รออออออออออค้าาา
    #394
    0
  16. #393 king (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 17:14

    รออออๆๆๆ

    #393
    0
  17. #392 LuckyTarot (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 15:47

    รอฟินนะจ๊ะ
    #392
    0
  18. #391 หนอนหนังสือนิยาย (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 15:19
    เมื่อรู้ความจริงแบบนี้แล้ว จะทำยังงัยต่อไปล่ะคุณภู
    #391
    0
  19. #390 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 14:04

    ไงล่ะ รู้ความจริงอย่างงี้แล้วรู้สึกผิดแล้วสงสารนางเอกขึ้นมาบ้างรึยังอิพี่ภู เฮอะ

    #390
    0
  20. #389 Jvar J. (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 13:39
    รู้ความจริงซะที มิเสียแรงทำตัวเป็นถ้ำมองมาทำลับๆล่อๆแถวบ้านสาวเค้า
    #389
    0
  21. #388 PhoRR (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 13:34
    เอาแล้ววววว คราวนี้รู้ความจริงแล้วสินะ เอายังไงดีพี่ ^^
    #388
    0
  22. #387 aranyaorchid (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 13:21
    อ้าว อย่างนี้คุณพี่ก็รู้ความจริงแล้วล่ะสิ ว่าทำไมถึงขับรถไปชนท่านได้
    #387
    0
  23. #386 โอวหมวย (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 13:19
    งั้นคอยอ่านในเวป
    #386
    0
  24. #385 Bow (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 13:19

    มาอีกนิดนะ จะรอมันสั้นไปนิดดด

    #385
    0
  25. #384 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 13:08
    ไกล้แล้วๆๆๆ
    #384
    0