ลิขสิทธิ์มาร

ตอนที่ 30 : บทที่ 6 จังหวะหัวใจ 80%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 616 ครั้ง
    15 ส.ค. 61


“พลอยอิ่มยัง” ครรชิตโน้มหน้ากระซิบถามคนนั่งตรงข้าม ขณะที่เหลือบมองคนเป็นนายที่ตักข้าวเข้าปากเงียบๆ อย่างหวาดเสียว

พ่อเลี้ยงแห่งสวนส้มภัทรบดินทร์ขึ้นชื่อเรื่องความใจร้อน ขี้โมโหก็จริง แต่กับลูกน้อง ภูริทัตต์เที่ยงธรรม และให้ความเป็นธรรมกับทุกคนเสมอ ถ้าทำผิดอาจจะโดนด่าเปิงเอาได้  ถ้าทำผิดมากหน่อยก็อาจถูกกระทืบปางตาย แต่หากสำนึกผิด คิดกลับตัว ภูริทัตต์ก็ไม่เคยทิ้งผู้อยู่ใต้การปกครอง

อย่างวัชระที่เคยติดการพนัน เป็นหนี้ จนถูกเจ้าของบ่อนตามมาทวงหนี้ในสวน ทำให้หลายคนเจ็บตัวไปด้วยก็ถูกซ้อมจนสะบักสะบอม จนต้องนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลเป็นอาทิตย์ แต่พอขอโทษ แล้วบอกว่าจะไม่ทำอีก ภูริทัตต์ก็ให้กลับมาทำงานที่สวนต่อ และใช้หนี้ให้ก่อน

เขาซึ่งทำงานที่นี่มานาน เคยเห็นผู้เป็นนายโมโหมาแล้วทุกรูปแบบ ทั้งโมโหตวาดลั่น ฉุนขาดด่าเปิง ฟิวส์สะบั้นกระทืบคนปางตาย แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่เจ้านายของเขาจะเย็นชา เย็นเฉียบราวกับจะแช่แข็งโลกทั้งโลกอย่างนี้มาก่อน

“อิ่มแล้วค่ะ” ญารินดาตอบกลับ คำพูดของครรชิตคงเป็นประโยคแรกเลยมั้งที่ถูกพูดขึ้นหลังจากที่ชายหนุ่มเจ้าของสวนแห่งนี้มาร่วมโต๊ะด้วย

“ส่งจานมาพี่เอาไปเก็บให้”

          เพราะไม่อยากถกเถียงกับครรชิตให้ยืดยาวในสถานการณ์อันตรายแบบนี้ ญารินดาจึงเลื่อนจานไปให้ครรชิตแต่โดยดี แต่ก่อนที่ครรชิตจะยกจานข้าวของเธอขึ้นซ้อนจานของเขา มือหนาข้างหนึ่งของผู้เป็นนายใหญ่ก็ยกจานของตนขึ้นมาซ้อนจานข้าวของเธอ

          “ฝากด้วย”

          “ครับ” ถ้อยคำสั้นๆ ที่เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา และนัยน์ตาสีดำลึกเย็นเฉียบดุจน้ำแข็งขั้วโลกที่คนเป็นนายใช้เหลือบมองทำให้ครรชิตแทบสะดุ้ง เขาลอบกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอขณะที่ยกจานของผู้เป็นนายกับหญิงสาวตรงหน้าขึ้นซ้อนจานของตน

ไม่ได้ตั้งใจจะด่าเจ้านายเลยนะ คำว่า ไอ้เชี่ยน่ะ ตั้งใจจะด่าถ้าเป็นคนอื่น ส่วน คุณภูก็หลุดออกมาเพราะไม่เชื่อสายตาว่าคนที่ดึงคอเสื้อของตนเป็นคนที่กำลังเห็นอยู่ แต่พอรวมแล้วมันดันเป็น ไอ้เชี่ยคุณภู นี่สิ แต่แค่ด่าโดยไม่ได้ตั้งใจ แถมยังขอโทษแล้วด้วย ผมผิดมากขนาดต้องมองแบบจะฆ่าให้ตายแบบนี้ด้วยเหรอครับเจ้านาย... ครรชิตโอดครวญในใจ พลางยกจานทั้งหมดขึ้นไว้ในมือ

          “ส่วนเธอตามฉันไปที่รถ”

          “ฉันเหรอคะ” ญารินดายกมือขึ้นชี้ตัวเองอย่างงงๆ

          “...”

          “โอเคค่ะ รู้แล้วว่าฉันนี่แหละ” นัยน์ตาดุๆ ที่จ้องมองเขม็งทำให้ญารินดารู้คำตอบได้เป็นอย่างดี แต่ให้ตายเถอะ ช่วยตอบเป็นภาษาคนได้ไหม ทำไมต้องมองซะแรงแบบนั้นด้วย

          “รู้แล้วก็ลุกสิ ชักช้า อืดอาด เป็นหอยทากกลับชาติมาเกิดหรือไง”

          “เปล่า เป็นเต่าต่างหากล่ะ” ญารินดากระซิบตอบคนที่พูดจบก็เดินจากไปพลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ที่สูงเพียงร้อยหกสิบเซนติเมตร เพื่อเดินตามคนที่หมุนตัวย่ำเท้าเดินจากไปไม่เหลียวหลังให้ทัน

          “พรืด” เสียงหัวเราะพรืดของเหล่าชายหนุ่มอกสามศอกที่นั่งเงียบอยู่นาน เพราะเกรงกลัวพายุอารมณ์ของผู้เป็นนายพร้อใจกันหลุดออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่

ญารินดารีบหันไปส่งสัญญาณให้หนุ่มๆ เงียบเสียงด้วยการเอานิ้วชี้แตะริมฝีปากตัวเอง ก่อนที่เธอจะถูกคนโมโหฆ่าตายหยังเขียดถูกแช่แข็ง

>>>>>>>>>>>>>>>>>


          ากครั้งที่เขาพาเธอมาที่สวนส้มภัทรบดินทร์เรียกว่าเขาขับรถได้ย่ำแย่แล้ว ครั้งนี้เธอต้องบอกว่าเขาขับรถได้ห่วยแตกสุดๆ ไปเลย เพราะเมื่อคืนตอนฝนตกเขาไม่ได้ขับรถแบบนี้ เธอถึงได้ขึ้นรถมากับเขาโดยไม่คิดอะไร แต่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าต่อไปสมควรคิดให้เยอะๆ ก่อนจะขึ้นมาบนรถที่ภูริทัตต์เป็นคนขับ

          “จอดก่อน” ญารินดาโพล่งออกมาเมื่อทนไม่ไหวอีกต่อไป พูดจบหญิงสาวก็กัดริมฝีปากเพื่อกลั้นอาการคลื่นไส้เอาไว้ ตอนนี้ท้องไส้เธอปั่นป่วนไปหมด ข้าวที่เพิ่งกลืนลงท้องไปไหลขึ้นมาจุกอยู่ที่คอ พร้อมที่จะพุ่งออกมาจากทางที่เพิ่งเข้าไปอยู่รอมร่อ

          “...”

“ถ้าไม่จอด ฉันจะอ้วกใส่รถคุณจริงๆ แล้วนะ” เธอไม่ใช่คนที่เมารถง่ายๆ ระยะทางแค่สามสี่กิโล ถึงจะขับรถแย่แค่ไหนปกติเธอก็ทนได้ แต่นอกจากเดี๋ยวเบรกหัวทิ่ม เดี๋ยวกระชากออกตัว เดี๋ยวดริฟท์เข้าโค้ง จุดหมายปลายทางที่จะไปก็ไม่ถึงเสียที ไม่ใช่เพราะสถานที่ที่ต้องมันไกล แต่เธอไม่รู้ว่าเขาจะพาไปที่ไหนต่างหาก ตอนแรกก็เข้าใจว่าเขาคงจะเข้าสำนักงานจึงเธอติดรถไปด้วย แต่พอไปถึง ไม่ทันได้ลงจากรถ เขาก็วนรถขับออกไปนอกสวน ไปได้สักสองกิโลเมตรก็วนรถกลับเข้าสวนอีก จนเธอไม่รู้แล้วว่าเขาจะพาเธอไปที่ไหนกันแน่

“ถ้าเธออ้วกใส่รถฉัน ฉันหักเงินเดือนเธอแน่”

“คุณก็จอดรถสิ อุ๊บ!” กลั้นใจพูดออกไปจนจบเธอก็ต้องยกมือปิดปากเอาไว้        

เอี๊ยด!!!

รถถูกเบรกอย่างรุนแรงจนคนโดยสารอยู่หัวทิ่ม และนั่นก็ยิ่งทำให้ความรู้สึกผะอืดผสมทวีขึ้น หญิงสาวรีบปลดเข็มขัดนิรภัย ก่อนจะปลดล็อก แล้วผลักประตูเปิดออก

          “จะทำอะไร บ้าเอ๊ย!

 เสียสบถของคนขับรถไม่ได้ทำให้เธอชะงักสิ่งที่จะทำได้เลย ตอนนี้มีอย่างเดียวเท่านั้นที่อยู่ในความคิดก็คือต้องลงจากรถคันนี้ให้เร็วที่สุด

ร่างอ้อนแอ้นก้าวลงจากรถทันทีที่ประตูเปิดอ้า พื้นที่เธอลงไปยืนโคลงเคลงไปหมด ภาพที่เห็นหมุนติ้ว อีกทั้งเพราะกระโดดลงมาทั้งๆ ที่รถยังจอดไม่สนิทดี ร่างบางจึงโซซัดโซเซ พุ่งถลาไปข้างหน้า เมื่อรวมกับพื้นที่ย่ำอยู่ซึ่งเป็นดินและหญ้าที่เฉอะแฉะเปียกลื่นเพราะฝนที่ตกลงมาเมื่อคืน เท้าที่ควบคุมไม่ได้จึงพลิกก่อนที่ร่างเล็กจะทรุดฮวบลงบนพื้น ข้อเท้าของเธอเจ็บแปลบจนน้ำตาเล็ด เนื้อตัวก็เปรอะเปื้อนไปด้วยโคลนที่สาดกระเซ็น ทว่าตอนนี้เธอไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น นอกจากเอาไอ้สิ่งที่จุกอยู่ที่คอออกมา

จนอาเจียนอาหารที่เพิ่งกินเข้าไปออกมาจนหมดท้องนั่นแหละถึงได้รู้ว่ามีมือข้างหนึ่งช่วยลูบหลังให้อยู่

“มันสกปรก คุณ...” หญิงสาวใช้หลังมือปาดริมฝีปาก ก่อนจะพูดขึ้น แต่เพราะความรู้สึกแปลกพิกลที่อยู่ๆ ก็ทวีขึ้นในใจทำให้เธอพูดออกไปได้แค่นั้น แต่ดูเหมือนนั่นจะทำให้มือที่ลูบหลังให้อย่างอ่อนโยนถูกเจ้าตัวดึงกลับไป

“ลุกไหวไหม” เสียงเรียบพูดขึ้นขณะที่ร่างสูงถอยหลัง ขยับออกห่าง

“ไหวค่ะ โอ๊ย!

ญารินดายันตัวลุกขึ้นยืน ทว่าข้อเท้าที่เจ็บจี๊ดขึ้นทันทีที่ทิ้งน้ำหนักเต็มเท้าก็ทำให้หญิงสาวต้องร้องออกมา ร่างบางเกือบทรุดลงไปนั่งบนพื้นชื้นแฉะแล้ว หากว่าไม่ได้มือหนาเอื้อมมาคว้าเอวของเธอไว้

“ไหนบอกลุกไหว”

“ก็...”

“ตัวยุ่ง”

คำต่อว่านั้นทำให้อดหัวเสียนิดๆ ไม่ได้ ก็เพราะเขาไหมล่ะที่ทำให้เธอเดี้ยงแบบนี้ แต่ต่อมาความโมโหก็กลายเป็นความตกใจเมื่ออยู่ๆ คนตัวสูงก็โน้มตัวลง สอดแขนแข็งแรงเข้ามาตั้งใจจะช้อนตัวเธอขึ้น

ไม่ต้องค่ะ ฉันเดินเองได้” ญารินดาขืนตัวไว้ ยืดมือข้างหนึ่งกับข้อมือหนา ก่อนจะร้องขึ้น

“...” ชายหนุ่มนิ่วหน้า และมองหญิงสาวด้วยแววตาดุๆ ที่แปลได้ว่า อยู่เฉยๆ เถอะ อย่าเรื่องมาก ก่อนจะดึงมือออกจากมือเล็ก แต่อีกฝ่ายก็ไม่ยอมง่ายๆ

“แต่ตัวฉันเปื้อน เดี๋ยวคุณจะเปื้อนไปด้วยนะ”

“เปื้อนไปแล้ว” ภูริทัตต์ว่าพลางช้อนร่างเล็กไว้ในอ้อมแขน โดยที่แรงขัดขืนของหญิงสาวไม่ได้เป็นปัญหาแต่อย่างใด

 มาแล้วจ้า มาแล้ว

มีหวง เป็นห่วง หึง แล้ว ต่อไปอะไรดีน้าาาาาาา???

สาวๆ ตอบว่าหื่น

ว่าไงพี่ภู หื่นดีไหม???

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 616 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,427 ความคิดเห็น

  1. #479 aemly (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 15:12

    มีห่วงน้อง

    #479
    0
  2. #298 aranyaorchid (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 04:00
    ตกลงจะแกล้งเค้า ว่างั้นเถอะ
    #298
    0
  3. #296 pookpook502 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 23:33
    55555 รอค่ะ
    #296
    0
  4. #295 BeeBrem (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 23:31
    แหมๆตบหัวแล้วลูบหลังนะเฮีย
    #295
    0
  5. #294 Khamdang (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 23:13
    ต่อไปอย่าไปนั่งรถด้วยนะอันตรายต่อชีวิต 555
    #294
    0
  6. #293 PhoRR (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 22:45
    ชอบทำน้องแรงๆนะ เดี๋ยวก่อนเถอะ หวงน้องอะไรเบอร์นั้นนนนน
    #293
    0
  7. #292 MamiTa (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 22:03
    นี่ขนาดไม่ชอบเค้านะ คุณภู
    #292
    0
  8. #291 ฉันทนา ศัทโธ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 21:57
    อาการหึงรุนแรง...ทำอ้วกแตกเลย
    #291
    0
  9. #290 กระต่ายน้อย (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 21:39

    รอให้หื่นเมื่อไหร่จะหื่นสักที งูเงอก็ไม่โผล่มา

    #290
    0
  10. #289 Jvar J. (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 21:16
    ไม่หื่นก็หิววววว 5555
    #289
    0
  11. #288 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 21:11
    ทำเค้าอ้วก...ก็ต้องรับผิดชอบนะพี่ภู
    #288
    0
  12. #287 aphinya24 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 18:26
    มาน้อยอ่ะ ไม่อิ่ม
    #287
    0
  13. #286 dokao (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 18:11
    หื่นเลยคร้าาาา
    #286
    0
  14. #285 Nattamon Ponlabat (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 15:51
    พระนางเขาก็ไม่เห็นได้หวานอะไรเลย แต่ทำไม่เราอ่านไปยิ้มไป และขำไป ยิ้มในความหวงสาวของเฮีย ขำ ครรชิต^5555^
    #285
    0
  15. #284 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 14:29

    หื่นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

    #284
    0
  16. #283 LuckyTarot (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 14:02
    จับไปขังไว้ในใจพี่ภู ....ฮิ้ววววววววววว #ฟินฟินจ้า
    #283
    0
  17. #282 aranyaorchid (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 13:14
    มันก็จะประมาณนี้แหละอารมณ์คนหลงรักสาวแบบไม่รู้ตัว
    #282
    0
  18. #281 markymilks@gmail.com (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 13:10
    จับขึง .....
    #281
    0
  19. #280 Aomz Sutthichaz (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 12:58
    สู้ๆนะคะไรท์ ชอบค่ะ
    #280
    0