ลิขสิทธิ์มาร

ตอนที่ 28 : บทที่ 6 จังหวะหัวใจ 25%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,000
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 414 ครั้ง
    14 ส.ค. 61


ทันทีที่เปิดประตูออก สายลมก็พัดพาความหนาวเย็นมาปะทะร่างกาย คงเพราะเมื่อวานฝนตกๆ หยุดๆ ตลอดทั้งคืน เช้านี้จึงมีหมอกจางๆ ปกคลุมไปทั่วสวนส้ม ส่งผลให้อากาศค่อนข้างเย็นแม้ว่าจะไม่ใช่ฤดูหนาว เธอจึงเลือกสวมเสื้อยืดสีครีมแขนยาวแบบพอดีตัว กับกางเกงยีนส์ขายาวทรงบอยสีซีดมีรอยขาดที่เข่าทั้งสองข้าง

“พลอย มาขึ้นรถเลย”

“แค่นี้เอง พลอยเดินไปก็ได้ค่ะ” ” เสียงที่ดังขึ้นทำให้รอยยิ้มกว้างถูกคลี่ประดับดวงหน้าหวาน

“พี่จะไปโรงอาหารอยู่แล้ว ก็ไปด้วยกันเลยสิ จะเดินทำไม เดี๋ยวกินข้าวเสร็จพี่ไปส่งที่สำนักงานด้วย”

“ขอบคุณค่ะ งั้นรอแป๊บหนึ่งนะคะ” หญิงสาวตอบพลางหยิบรองเท้าผ้าใบมาสวม ก็เกรงใจอยู่หรอกที่ต้องขอให้คนนั้นคนนี้ไปส่งทุกวัน แต่จะทำอย่างไรได้ จะให้เดินทุกวันก็คงไม่ไหว

“เมื่อวานพี่ก็ผ่านไปทางสำนักงานนะ แต่ไม่เห็นพลอยเหมือนทุกทีเลยคิดว่ากลับกับคนอื่นแล้ว” ครรชิตว่าพลางเดินลงจากระเบียงบ้านพักของตัวเอง ตรงไปคร่อมมอเตอร์ไซค์เก่าๆ

“เมื่อวาน พลอยอยู่ช่วยพี่ๆ ในแผนกปิดงบน่ะค่ะ เลยเวลาเลิกงานเกือบชั่วโมงเลย” ญารินดาตอบขณะที่ผูกเชือกรองเท้าผ้าใบ และยืดตัวขึ้นยืนเต็มความสูง

“เอาเบอร์มาสิ เอาเบอร์พี่ไว้ด้วยก็ดี คราวหลังก็โทรหาพี่จะได้ไม่ต้องเดินตากฝนกลับอีก” เมื่อเห็นว่าหญิงสาวจัดการกับรองเท้าตัวเองเรียบร้อยแล้ว ครรชิตก็สตาร์ทรถ เสียงเครื่องมอเตอร์ไซค์ดังกระหึ่ม ควันสีขาวพวยพุงออกจากท่อ

“ให้ไม่ได้ค่ะ” หญิงสาวคว้าปิ่นโตที่ถูกนำมาให้พร้อมอาหารเมื่อคืนมาไว้ในมือ ก่อนเดินตรงไปปีนขึ้นซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์คันเก่า พร้อมกับตอบคำถามของอีกฝ่ายด้วยการตะโกนแข่งกับเสียงบิดคันเร่ง

“แค่เบอร์ก็หวง กลัวพี่จีบเหรอ” ชายหนุ่มหันไปมองหน้าคนซ้อนหลัง เพื่อสำรวจว่าอีกฝ่ายพร้อมหรือยัง

“ไม่ได้กลัวโดนจีบค่ะ”

“พูดแบบนี้แสดงว่าจีบได้” ครรชิตว่าพร้อมกับใส่เกียร์ แล้วบิดคันเร่งพามอเตอร์ไซค์อีแก่วิ่งไปตามทางที่มุ่งตรงไปยังโรงอาหารซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่พักนัก

“ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นเสียหน่อย แต่ให้ไม่ได้ เพราะพลอยไม่มีโทรศัพท์ต่างหากล่ะคะ” เพราะเท่าที่เห็น และที่ได้รู้มาครรชิตก็พูดจาทำนองนี้กับผู้หญิงทุกคน เธอจึงไม่ได้คิดมากกับคำพูดเชิงนี้ของอีกฝ่าย

“คนอะไรไม่มีโทรศัพท์ อยู่ยุคไหนวะเนี่ย” ชายหนุ่มตะโกนแข่งกับเสียงมอเตอร์ไซค์ตัวเอง

“ยุคนี้แหละค่ะ แต่โทรศัพท์หาย ยังไม่มีเวลาไปซื้อเลย” แม้จะมาอยู่ในสวนภัทรบดินทร์ได้อาทิตย์หนึ่งแล้ว แต่เธอก็ยังหาเวลาออกไปซื้อโทรศัพท์ไม่ได้

ก่อนทางเข้าสวน เธอเห็นร้านค้า ร้านอาหารอยู่หลายร้าน แต่ไม่เห็นร้านโทรศัพท์เลยสักร้าน สอบถามจากสิงห์คำจึงได้รู้ว่าถ้าจะซื้อโทรศัพท์ต้องเข้าไปในแถบตัวอำเภอ และที่นี่ก็ค่อนข้างไกลจากตัวอำเภอ ถึงจะติดรถคนงานที่มาทำงานแบบไปกลับ หรือไปกับรถรับส่งคนงานของสวน ก็ยังติดปัญหาตอนกลับเข้าสวน อีกทั้งเธอก็ยังไม่คุ้นเคยที่ทาง ไม่รู้ว่าค่ำๆ มืดๆ จะมีรถรับจ้างยอมมาส่งถึงที่นี่ไหม

“อยู่ได้ยังไงวะ เป็นพี่ตายแน่”

“แรกๆ ก็ลำบากเหมือนกันค่ะ แต่ตอนนี้ชินแล้ว แต่ยังไงพลอยก็ตั้งใจว่าจะไปหาซื้อเร็วๆ นี้แหละ” ตอนแรกก็คิดว่าไม่มีโทรศัพท์คงอยู่ลำบาก แต่แค่สามวัน เธอก็ชิน ไม่ได้เดือดร้อนกับการไม่มีเครื่องมือสื่อสารใดๆ ออกจะรู้สึกสงบเสียด้วยซ้ำ แต่เพราะยังไงเธอก็ต้องติดต่อป้า ติดต่อกับเพื่อนฝูง เธอจึงต้องหาซื้อโทรศัพท์ไว้สักเครื่อง

 

ลิ่นเครื่องเทศหอมฟุ้งลอยอวลอยู่ในอากาศ เสียงภาชนะกระทบกันดังเข้ามาในโสตประสาท เมื่อก้าวลงมาจากรถยนต์สายลุยคันโต

“ยายจวน นังดาว นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว ยะหยังยังบ่เอาข้าวไปฮื้อคุณภูเปิ้นอีก”

“เพิ่งจะเจ็ดโมงเอพ่อ รีบไปไหน งานยิ่งเยอะๆ อยู่เนี่ย” นับดาวร้องตอบบิดา หญิงสาวรูปร่างอ้วนกลมเดินออกมาจากห้องครัวพร้อมกับหม้อใหญ่ที่ภายในบรรจุข้าวสวย 

พอส่งหม้อข้าวให้กับผู้เป็นพ่อเสร็จ หญิงสาวก็เบิกตากว้าง และร้องขึ้นเมื่อเห็นว่าคนที่สิงห์คำพูดถึงกำลังเดินเข้ามาในโรงอาหาร “อ้าว คุณภู ขอโทษจ้าว”

“พอดีวันนี้ตื่นเช้า”ภูริทัตต์พูดขึ้นเสียงเรียบ ไขข้อข้องใจของสองพ่อลูก

ไม่แปลกหรอกที่งานช่วงนี้งานในครัวจะยุ่งวุ่นวายจนทำแทบไม่ทันแบบนี้ เพราะปกติแล้วคนที่ช่วยงานรัญจวนอยู่ในครัวยังมีอีกคนหนึ่ง แต่เพราะนับเดือนพี่สาวฝาแฝดของนับดาวเพิ่งหนีตามหนุ่มที่คบหากัน ถึงแม้จะแสดงออกมาว่าโกรธลูกสาวอีกคนมากเพียงใด แต่รัญจวนก็ยังรัก และคิดถึงลูกสาวผู้หลงผิดมากเช่นกัน

และไม่ว่าเขาจะหาคนงานมาช่วยงานกี่คนต่อกี่คน ก็ไม่มีใครถูกใจแม่ครัวสูงวัยที่ทำงานที่นี่มายาวนานยิ่งกว่าชีวิตของเขาคนนี้ เพราะทนความจุกจิกจู้จี้ของหัวหน้าแม่ครัวไม่ได้ คนงานที่มาช่วยงานในครัวจึงอยู่ได้ไม่นานสักคน ดีหน่อยที่สิงห์คำยอมเกษียณจากงานขับรถขนส่งส้ม มาช่วยงานในครัว แต่ผู้ชายที่ไม่ถนัดงานครัวอย่างสิงห์คำก็ช่วยอะไรได้มาก งานที่นี่จึงยังล้นมืออยู่ดี

“งั้นนั่งก่อนเน้อครับ เดี๋ยวผมฮื้อนังดาวมันตักกับข้าวกับป๋าไปฮื้อ”

“เดี๋ยวผมจัดการ...”

บรื้นๆ

เอี๊ยดดดด!

เสียงบิดคันเร่ง ตามด้วยเสียงเบรกแสบแก้วหูทำให้ภูริทัตต์ต้องชะงักคำพูดที่พูดออกไปได้ค่อนประโยคเอาไว้ ซึ่งอันที่จริงแล้วไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าใครมา แต่ก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกันเขาถึงได้หันไปมอง และภาพที่เห็นทำให้ใบหน้าเรียบราบตึงเปรี๊ยะขึ้นมาทันตา

“แค่นี้เดินไม่ได้หรือไง” ภูริทัตต์สบถงึมงำในลำคออย่างหงุดหงิด

“คุณภูพูดว่าอะหยังก่อครับ” สิงห์คำพูดขึ้น หน้าผากที่เริ่มมีริ้วรอยตามวัยยับย่นเมื่อเจ้าตัวขมวดคิ้วแน่น

“ไม่มีอะไร” ชายหนุ่มว่าพลางคว้าจานเดินไปตักข้าวใส่จาน ก่อนจะเดินตรงไปยังหม้อกับข้าวแล้วตักหมูทอด และน้ำพริกอ่อง โปะลงบนข้าวแบบง่ายๆ


                                                                          

                     E-book ของ สนพ. ออกช้ามากค่ะเหมยก็อยากให้ออกเร็วๆ เหมือนกัน

น่าจะหลังเล่มมาสองเดือนเลย

ใครสะดวกซื้อหนังสือ ซื้อหนังสือก่อนเนอะ E-book มาเมื่อไหร่ ก็ขายหนังสือ เอาเงินไปซื้ออีบุ๊กเก็บค่ะ อิอิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 414 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,427 ความคิดเห็น

  1. #1411 bailiu (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 17:53

    หึงเก็บอาการหน่อยจ้า......


    นี่แม่นางเอกของเราไม่คิดจะจัดการเพื่อนเลยเหรอ


    #1,411
    0
  2. #476 aemly (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 15:08

    หึงน้องงงงงงงงงง

    #476
    0
  3. #278 PhoRR (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 11:14
    เก็บอาการอ่ะค่ะ รู้จักคำนี้ไหมคะ >< 555
    #278
    0
  4. #262 Jvar J. (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 20:04
    งานนี้มีหึงจ้าาาา
    #262
    0
  5. #261 Fang_ju (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 19:49
    เหมือนจะมีคนหึง
    #261
    0
  6. #260 wanta91972 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 18:20
    อ่านไปยิ้มไปน่ารักมากมายค่ะ
    #260
    0
  7. #259 LuckyTarot (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 17:02
    เมื่อก่อนเป็นเสือโหด เสือดุ เสือยิ้มยาก....ตอนนี้พี่ภูเป็นเสือหึงแม่นก่อเจ้า อิอิอิ
    #259
    0
  8. #258 ฉันทนา ศัทโธ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 16:49
    เดินไม่ได้ค่ะ...เมื่อย...มีไร'มั้ย?
    #258
    0
  9. #257 snowlala (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 15:59
    ก็คนมันหึงนิ
    #257
    0
  10. #256 BeeBrem (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 15:47
    แหมๆมีหวงน้องด้วยเฮียภู
    #256
    0
  11. #255 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 14:44

    ถ้าไม่อยากให้มากับคนอื่น ก็รับมาเองซิพี่ภู

    #255
    0
  12. #254 กระต่ายน้อย (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 14:43

    รอตอนต่อไป คุณภูนี่ขี้บ่นเนอะ บ่นได้บ่นดีจับจูบเลยพลอยจะได้เงียบๆ

    #254
    0
  13. #253 Nattamon Ponlabat (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 14:37
    ทำไมเราชอบความหวงน้องพลอยของเฮียจัง หวงแบบโหดๆ เถื่อนๆอ่ะ555
    #253
    0