ลิขสิทธิ์มาร

ตอนที่ 27 : บทที่ 5 หวั่นไหว 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,530
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 594 ครั้ง
    13 ส.ค. 61



แม่ง! นี่เขากำลังคิดบ้าๆ กับเด็กกะโปโลแบบนี้ได้ยังไง

คงเป็นเพราะตั้งแต่มาที่นี่เขาเห็นเธอใส่แค่เสื้อยื ไม่งั้นก็เสื้อเชิ้ต กับกางเกงขายาวล่ะมั้ง เขาเลยไม่เคยสังเกตมาก่อน ว่าหญิงสาวตรงหน้ามีผิวขาวเนียนละเอียด ช่วงขาที่เรียวยาว รูปร่างที่บอบบางทว่าสมส่วน เธอดูน่าทะนุถนอม พอๆ กับน่าจับโยนขึ้นเตียง

 “แต่งตัวบ้าอะไร” เสียงห้วนพูดขึ้นขณะที่ใบหน้าคมเข้มถูกเจ้าตัวเบนไปทางอื่น

“ก็ชุดนอนไงคะ มันแปลกเหรอ”

“ต่อไปอย่าใส่เสื้อผ้าแบบนี้อีก”

“ก็ชุดนอนฉันมันมีแต่แบบนี้นี่”

“งั้นก็อย่าใส่ออกมาจากห้อง ไม่รู้หรือไงว่าที่นี่มีแต่ผู้ชาย”

“มีแต่ผู้ชายที่ไหน ป้าจวน กับพี่ดาวก็เป็นผู้หญิง”

“ไม่เถียงเป็นไหม”  ภูริทัตต์ชักสีหน้าอย่างหงุดหงิด ผู้หญิงเหมือนกันก็จริง แต่ก็ต่างกันลิบลับ รัญจวนอีกไม่กี่ปีก็จะอายุหกสิบแล้ว ส่วนนับดาวถึงจะอยู่ในวัยสาวสะพรั่ง แต่ก็ใส่แว่นหนาเตอะ แถมยังมีน้ำหนักตัวเกือบแปดสิบกิโลกรัม แต่หน้าตาไม่ใช่เรื่องสำคัญ  ที่สำคัญคือคนในสวนต่างเห็นนับดาวมาตั้งแต่เด็กๆ เอ็นดูเหมือนน้องเหมือนนุ่ง ญาติ พี่น้อง มากกว่าจะคิดในเชิงชู้สาว

“ก็มันจริงนี่”

“ยังอีก”

“คนไม่ใช่ทำอะไรก็ผิด” หญิงสาวพึมพำเสียงเบา

“จะพูดอะไรพูดให้มันดังๆ”

“ค่ะ ปกติก็ไม่ได้ใส่ออกมานอกห้องหรอก แต่เห็นว่าพี่ดาวจะเอาข้าวมาให้คงไม่ได้ออกจากห้องแล้วก็เลยแต่งตัวแบบนี้ ใครจะคิดว่าคุณเจ้านายจะมาเอาตอนนี้ล่ะค่ะ ไอ้เราก็เห็นว่ามันเสียมารยาทที่จะโผล่หัวมาคุยกับผู้ใหญ่ แถมยังเป็นเจ้านายพ่วงตำแหน่งเจ้าหนี้ด้วย” ญารินดาอธิบายยืดยาวด้วยเสียงดังฟังชัดตามที่อีกฝ่ายต้องการ “แล้วตกลงเจ้านายมีอะไรหรือเปล่าคะ ถึงได้มาหาฉันที่นี่” หลังจากพักหายใจอยู่ชั่วอึดใจหญิงสาวก็ถามขึ้น

เอาไป แขนล่ำสันที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามยกขึ้น ยื่นปิ่นโตสี่ชั้นไปตรงหน้าหญิงสาว

 เอามาให้พลอยเหรอคะญารินดามองปิ่นโตใบเขื่องด้วยตาโตๆ ที่เต็มไปด้วยความมึนงง เธองงจนใช้สรรพนามที่เคยชินเรียกตัวเอง

คำเรียกขานแทนตัวเองแสนน่ารักทำให้ภูริทัตต์ชะงัก เขาสูดลมหายใจ ก่อนจะปัดความรู้สึกอ่อนหวานทิ้งไปอย่างไม่ใยดีก่อนจะพูดขึ้นเสียงเรียบ เอามาทิ้งมั้ง

“หา”

“จะงงอะไร ผ่านมาทางนี้อยู่แล้วเลยเอามาให้ ดาวจะได้ไม่ต้องตากฝนมา ถึงจะมีรถมอเตอร์ไซค์ มีร่ม แต่ก็ต้องเปียกอยู่ดี”

“อย่างนี้นี่เอง”

“อย่างนั้นแหละ รับไปสิ”

“ขอบคุณค่ะ” มือเรียวบางยกขึ้นพนมกลางอก ก้มหัวลงน้อยๆ ก่อนจะยื่นไปรับปิ่นโต

ญารินดาสะดุ้งเมื่อปลายนิ้วสัมผัสกับมือหนา มือของเขาอุ่นจัด อาจเป็นเพราะว่ามือของเธอเย็นมากก็เป็นได้ แต่ความรู้สึกปลาบแปลบเหมือนถูกช็อตด้วยไฟฟ้านี่มันอะไรกัน เธอเกือบถอยกรูดหนีเข้าห้องเพราะปฏิกิริยาแปลกประหลาดของร่างกาย แต่ก็ห้ามตัวเองไว้ทัน จึงทำแค่เพียงก้าวถอยหลังเพื่อออกห่างจากร่างสูง

เมื่อร่างอรชรอ้อนแอ้นถอยห่างออกไปร่างสูงก็ก้าวตามอย่างไม่รู้ตัว แต่เพียงก้าวเดียวเขาก็ชะงักกึกเมื่อรู้ตัวว่าตัวเองกำลังทำอะไร แววตาอบอุ่นแปรเปลี่ยนเป็นราบเรียบเหมือนเดิมอย่างที่มันควรจะเป็น

แม่ง! นี่เขาเป็นอะไรไป  ชายหนุ่มสบถลั่นอยู่ในใจ ญารินดาทำให้เขาไขว้เขวและไม่เป็นตัวของตัวเองทุกครั้งที่อยู่ใกล้

ความเงียบเคลื่อนเข้ามาปกคลุมบรรยากาศพร้อมกับความรู้สึกอึดที่เกิดขึ้นในใจของคนทั้งคู่ เมื่อไม่มีใครพูดอะไรออกมา

“คราวหน้าจะไม่รบกวนคนอื่นอีก” หญิงสาวอ้อมแอ้มพูดเพื่อทำลายความเงียบแสนอึดอัดที่เกิดขึ้น

“ฉันว่าอะไรหรือยัง”

“ยังค่ะ” ญารินดาตอบกลับไป ไม่เข้าใจในความนึกคิดของคนตรงหน้า

เมื่อชายหนุ่มไม่ได้พูดอะไรออกมา ความเงียบจึงเข้าปกคลุมทั่วบริเวณอีกครั้ง  ญารินดาขยับเท้ายุกยิกด้วยความประหม่า ก่อนจะเป็นฝ่ายทำลายความเงียบที่เกิดขึ้นอีกครา “งั้นฉันเข้าห้องนะคะ ขอบคุณสำหรับอาหาร”

หลังจากรออยู่ครู่หนึ่งเมื่ออีกฝ่ายก็ยังไม่ยอมพูดอะไรอีก มือเล็กจึงค่อยๆ ดันประตูปิด

“เดี๋ยว”

          “คะ” แต่เสียงเรียกของคนที่ยังยืนนิ่งอยู่หน้าระเบียงก็ทำให้เธอต้องชะงักมือ แล้วดึงประตูที่เกือบปิดสนิทให้เปิดออก  เพื่อเผชิญหน้ากับคนตัวสูง ซึ่งคาดเดาคร่าวๆ ก็น่าจะสูงกว่าเธอยี่สิบห้าเซนติเมตร เมื่อระเบียงแคบๆ บีบบังคับให้ต้องยืนใกล้กันมากอย่างนี้ ทำให้เธอต้องเงยหน้าจนแทบปวดคอเพื่อมองหน้าเขา

          “เอานี่ไปด้วย แล้วเช็ดหัวให้แห้งซะ” ภูริทัตต์ว่าเสียงเรียบพลางยัดถุงพลาสติกสีขาวขุ่นใส่มือหญิงสาว พูดจบร่างสูงก็ถอยหลังหนึ่งก้าว ก่อนจะหมุนตัวเดินลงจากระเบียง ตรงไปที่รถของตัวเอง

คำพูดของเขาทำให้หัวใจของเธอเต้นจนได้ยินเสียงตึกตักที่ก้องอยู่ในอก ยิ่งพอเปิดถุงดู แล้วพบว่าในนั้นคือยาแก้ไข้หัวใจของเธอก็เต้นแรงขึ้นอีก จนเหมือนมันจะระเบิดออกในวินาทีใดวินาทีหนึ่ง แต่เพียงครู่เดียวเธอก็ปัดความรู้สึกประหลาดทิ้งไปอย่างไม่ใยดี

“ฉันหัวแข็ง ไม่ป่วยง่ายๆ หรอกค่ะคุณเจ้านาย รับรองพรุ่งนี้ไปทำงานไหวแน่นอน คุณก็ตากฝนเหมือนกันอย่าลืมกินยาด้วยนะคะ” ญารินดาตะโกนแข่งกับเสียงเม็ดฝนหล่นกระทบหลังคาบ้าน

“ถ้าพรุ่งนี้ป่วยจนต้องหยุดงาน ฉันหักเงินเดือนเธอแน่” ภูริทัตต์ว่าเสียงเข้ม โดยไม่ได้หันไปมองด้านหลังอีก มุมปากของคนยิ้มยากยกขึ้นอย่างที่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้ตัว

มาแล้วจ้า ใครสนุกส่งกำลังใจให้เหมยด้วยน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 594 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,427 ความคิดเห็น

  1. #1419 PrakayPromlarak (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 20:59

    อิพี่ห่วงน้องอ่ะดิ

    #1,419
    0
  2. #475 aemly (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 15:06

    ห่วงน้องก็บอก

    #475
    0
  3. #252 dokao (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 08:40
    ห่วงเปนด้วยหรอ
    #252
    0
  4. #251 PhoRR (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 01:48
    แหมมมม ทำเป็นโหด โคตรไม่เนียนเลยเฮีย 555
    #251
    0
  5. #250 Fang_ju (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 23:24
    มีห่วงใยกันด้วยยย
    #250
    0
  6. #249 Nattamon Ponlabat (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 23:04
    อืมมมม เฮียก็น่ารักนะเนี่ย!น่ารักแบบเถื่อนๆ โหดๆดี5555
    #249
    0
  7. #248 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 22:05

    หวั่นไหวก็บอกมาพี่ภู

    #248
    0
  8. #247 Bow Rsu (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 22:01
    เริ่มสนุกแล้วว
    #247
    0
  9. #246 it95 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 21:19
    สนุกๆๆ มาอีกน้าาาา...ชอบจังเลย :)
    #246
    0
  10. #245 king (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 21:11

    สนุกกกก..

    #245
    0
  11. #244 pookpook502 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 21:06
    สนุกค่ะเพิ่งเข้ามาอ่าน
    #244
    0
  12. #243 snowlala (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 19:51
    สนุกค่า
    #243
    0
  13. #242 MamiTa (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 19:29
    แอบห่วงใยกันด้วย
    #242
    0
  14. #241 Juree'm Tangsomsuk (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 19:24
    บอกเลยยยรอe-book. เมื่อไหร่คะ
    #241
    0
  15. #240 Jvar J. (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 19:21
    เบื่อคนปากไม่ตรงกับใจเจงๆ
    #240
    0
  16. #239 kannikabsc (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 19:19

    อิพี่ภู. เริ่มใจบางแล้ว

    ลุ้นนนน

    #239
    0
  17. #238 LuckyTarot (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 19:15
    กิ๊วๆ เสือยิ้มยากแอบยิ้มมุมปากแล้ว .... รอลุ้นวันที่พี่ภูรู้ใจตัวเอง เชื่อว่า...ออกจากสวนส้มไปฟินแลนด์แน่นอน^_____^
    #238
    0