ลิขสิทธิ์มาร

ตอนที่ 25 : บทที่ 5 หวั่นไหว 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,212
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 481 ครั้ง
    13 ส.ค. 61



“บอกให้ลงไป”

“แล้วจะให้ขึ้นมาทำไม ถ้าไม่ให้ไปด้วย” ญารินดาหลับตาลง และถอนใจหายออกมา พยายามควบคุมสติอารมณ์ที่พุ่งปรี๊ดทะลุร้อยองศาไปเรียบร้อยแล้วให้กลับมาปกติ ทว่า...

“บอกให้ขึ้นมาเพราะมีเรื่องจะพูดด้วย ไม่ได้บอกว่าจะให้ไปด้วย ลงไปซะ”

มือบางผลักประตูรถให้เปิดออก ร่างบางก้าวลงจากรถก่อนที่ถูกเจ้าของรถไล่อีกครั้ง เธอเดินดุ่มจากไปทันที อารมณ์ที่ถูกข่มเอาไว้พุ่งปรี๊ดทะลุปรอท

ปรี๊น...ปรี๊น

เสียงแตรรถดังขึ้นเมื่อร่างบางเดินขวางทางอยู่ ญารินดากรอกตาพลางสาวเท้าเดินหลบเข้าข้างทางเพื่อให้จี๊ปแรงเลอร์แล่นผ่านไปก่อน นัยน์ตากลมโตวาววับถลึงจ้องรถที่แล่นห่างออกไปราวกลับจะเผาไหม้รถคันนั้นด้วยเปลวเพลิงในแววตา แต่สุดท้ายสิ่งที่เธอทำได้ก็คือกระแทกเท้าเดินตามทางที่เอสยูวีสายพันธุ์ลุยเพิ่งแล่นผ่านไปเพราะไม่ว่าจะจ้องแทบตาย จ้องจนตาแทบถลนออกจากเบ้า จ้องจนท้ายรถลับหายจากสายตา รถคันนั้นก็ไม่ลุกไหม้ไฟท่วมอย่างที่ใจนึก

ร่างระหงยังคงเดินไปเรื่อยๆ ท่ามกลางสายลมที่เริ่มกรรโชกแรง เศษใบไม้และฝุ่นผงปลิวขึ้น หมุนเป็นเกลียวปะปนอยู่ในอากาศ หลังจากปล่อยให้เมฆตั้งเค้าอยู่ไม่นาน สายฝนที่เธอหวั่นใจก็เริ่มโปรยลงมา

เมฆที่ปกคลุมไปทั่วและสายฝนที่เทลงมาไม่ขาดสายทำให้วิสัยทัศน์ย่ำแย่ โดยที่ไฟสนามที่เรียงยาวอยู่ข้างทางไม่ได้ช่วยอะไรเลย ญารินดาพยายามหรี่ตามองผ่านสายน้ำเพื่อหารถสักคันหนึ่ง จะได้ติดรถไปด้วย แต่คงเป็นเพราะหยาดฝนที่เทลงมา จึงไม่มีรถผ่านมาสักคันเดียว ทุกคนคงรีบกลับ เพราะต่างก็ไม่อยากเปียกฝนกัน

เปรี้ยง!!!

แสงสว่างวาบจากสายฟ้าที่ผ่าลงมา ตามด้วยเสียงฟ้าร้องมาทำให้เธอเกือบหวีดร้อง พอหายตกใจหญิงสาวเปลี่ยนจากการก้าวเดินเป็นออกวิ่ง เธออยากไปให้ถึงเร็วๆ เพราะกลัวจะถูกฟ้าผ่าตายก่อนจะไปถึง ทว่าแต่ละก้าวก็เป็นไปอย่างยากลำบากเมื่อสายฝนทำให้พื้นถนนเฉอะแฉะ และลื่นไปหมด ทุกย่างก้าวจึงต้องเต็มไปด้วยความระมัดระวังหากไม่อยากลื่นล้มหกคะเมนตีลังกา

แสงสว่างจ้าที่เข้ามาในสายตาอีกครั้งทำให้เท้าที่ก้าวเดินเร็วๆ ชะงักกึก เพราะคิดว่าฟ้าจะผ่าอีกรอบ หญิงสาวยกมือขึ้นอุดหู แล้วหลับตาปี๋

ปรี๊น...ปรี๊น

ทว่าเสียงที่ได้ยินกลับไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าฟ้าร้องอย่างที่คิดว่าจะเป็น แต่กลับเป็นเสียงที่คล้ายกับเสียงของแตรรถยนต์

คิ้วเรียวขมวดมุ่นอย่างนึกสงสัย แม้เสียงฝนตกกระทบต้นไม้ใบหญ้าและผืนดินจะดังอื้ออึงเพียงใด แต่หูของเธอก็ไม่น่าจะเพี้ยนไปได้ขนาดนี้ เปลือกตาบางที่ปิดสนิทค่อยๆ ลืมขึ้น แสงสว่างจ้าที่เห็นก่อนหน้านี้ยังคงอยู่เหมือนเดิม คงเพราะความหวาดระแวงที่เกิดจากฟ้าแลบก่อนหน้านี้จึงทำให้เธอคิดไปว่าแสงที่เห็นเกิดจากสาเหตุเดียวกัน ทั้งที่จริงๆ แล้วมันเป็นแสงจากไฟหน้ารถยนต์

จี๊ปแรงเลอร์จอดอยู่ตรงหน้า ห่างออกไปเพียงสองเมตร ร่างบางค่อยๆ ขยับร่างไปชิดขอบทาง เพื่อหลีกทางให้รถที่จอดอยู่ตรงหน้าแล่นสวนทางไป

แต่เอสยูวีสายลุยก็ทำเพียงแค่จอดอยู่ตรงนั้น ไม่ได้แล่นสวนไปอย่างที่เธอคิด แม้จะสงสัย แม้อยากจะร้องขอไปด้วย แต่เพราะไม่อยากเสียศักดิ์ศรี หรือให้เขามาไล่อีก เธอจึงได้ทำแค่เดินผ่านไป

 “ขึ้นมา”

กระจกรถถูกลดลง ก่อนที่เสียงราบเรียบจะดังขึ้นแข่งกับเสียงสายฝนที่ยังกระหน่ำลงมาไม่หยุดหย่อน ญารินดาหันไปมองหน้าคมเข้มของคนที่อยู่หลังพวงมาลัย ใบหน้าไร้ที่ติยังราบเรียบ ไร้ความรู้สึก ไม่ได้ถมึงทึงเหมือนก่อนหน้านี้ ทำให้เธอต้องขมวดคิ้วอีกครั้ง

“...” แต่เพียงครู่เดียว เธอก็เลิกสนใจเขา แล้วก้าวเดินต่อ จนเลยจี๊ปแรงเลอร์ไป

“ฉันสั่งไม่ได้ยินหรือไง”

“ได้ยินค่ะ” ญารินดาหันกลับไปตอบ กายบอบบางสั่นสะท้านเพราะลมหนาวที่พัดวูบเข้ามาพร้อมกับสายฝน

“ได้ยินแล้วทำไมไม่ทำตาม”

“ไม่อยากทำตามมีอะไรไหมคะ” ใครจะบ้าขึ้นไปให้ถูกไล่ลงมาอีก เดี๋ยวให้ขึ้น เดี๋ยวไล่ให้ลง อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ เป็นไบโพลาร์หรือยังไงเนี่ย

“มี ฉันเป็นเจ้าหนี้ และเป็นเจ้านายของเธอ เมื่อฉันสั่ง เธอต้องทำ”

 “เจ้าหนี้ หรือเจ้านาย ไม่ใช่เจ้าชีวิตนะคะ ถึงต้องทำตามที่คุณสั่งทุกอย่าง” ญารินดาตอบเขาพลางหมุนตัวกลับไปเผชิญหน้า ไม่รู้ว่าเขาลงมาจากรถตั้งแต่ตอนไหน ไม่รู้ว่าเขามาใกล้ขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร รู้แต่เพียงว่าตอนนี้เธอชนเข้ากับร่างสูงใหญ่ภายใต้เนื้อผ้าเปียกชุ่มไปด้วยหยาดฝนเข้าเต็มเปา


ชายหนุ่มหญิงสาวชะงักไปชั่วอึดใจเมื่อสัมผัสได้ถึงความแตกต่างของสรีระทางร่างกาย ความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้หัวใจสองดวงเต้นรัวอย่างไม่อาจควบคุม

บ้าไปแล้ว ใจสั่นเพราะเขาไม่ได้นะ ถึงเขาจะหล่อบาดใจแค่ไหน หุ่นน่ากินเพียงใด แต่เขาไม่ชอบผู้หญิง จำไม่ได้หรือไง ญารินดาหลุบตามองเนื้อผ้าที่แนบไปกับผิวเนื้อ จนเห็นมัดกล้ามที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อยืดพอดีตัว ก่อนจะกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ หญิงสาวทำอะไรไม่ถูกอยู่ครู่หนึ่ง แต่พอตั้งสติได้ ร่างเล็กก็รีบผละห่าง

แต่คงรีบไปหน่อย อีกทั้งพื้นถนนที่เปียกแฉะก็ลื่นแสนลื่นจึงทำให้การก้าวถอยหลังกลายเป็นลื่นไถลหงายหลัง มือหนาที่เอื้อมมาคว้าแขนเธอไว้ช่วยพยุงทำให้อุ่นใจได้ครู่หนึ่ง ทว่าก็เป็นครู่เดียวจริงๆ เพราะพื้นดินและหญ้ามันลื่นมาก คนหวังดียื่นมือมาช่วยก็เลยเอาตัวไม่รอดเช่นกัน

ร่างสูงถูกน้ำหนักของเธอดึงให้เซหน้าคว่ำลงมา ญารินดาหลับตาปี๋อย่างที่คิดว่าถึงไม่เจ็บหนัก ก็คงเคล็ดขัดยอกไปทั้งตัว หรือไม่ก็แบนแต๊ดแต๋เป็นกล้วยทับแน่นอน ทว่ามันกลับไม่เป็นอย่างนั้น เสี้ยววินาทีก่อนที่จะกระแทกพื้นคนมีสติดีกว่าก็พลิกตัวใช้ร่างหนารองรับร่างเล็กเอาไว้เพื่อไม่ให้ได้รับบาดเจ็บ

ไอ้ล้มทับกันไม่เท่าไรหรอก แต่อะไรมันจะบังเอิญเหมาะเหม็งแบบนี้ด้วยนะ ก็ตอนนี้ริมฝีปากของเธอมันไปปะทะกับกลีบปากของเขาราวกับวัดไว้อย่างไรอย่างนั้น

เลือดในกายหนุ่มเดือดพล่านขึ้นในวินาทีนั้น ริมฝีปากที่ประกบลงมานุ่มหยุ่น และให้ความรู้สึกดีจนเขาอยากจะทำมากกว่าให้มันแนบสนิทกันอยู่อย่างนี้ แต่ก่อนที่เขาจะได้ลิ้มรสว่านอกจากจะนุ่มนิ่มแล้วรสชาติมันจะหวานเพียงใด เจ้าของมันก็ถอนริมฝีปากออกไปเสียก่อน

“ขะ...ขอโทษค่ะ” พอรวบรวมสติที่กระจัดกระจายไปกับสายฝนได้ญารินดาก็ดันกายลุกขึ้นจากร่างหนา ก่อนจะพูดขึ้น

          “ไปขึ้นรถสิ” ภูริทัตต์ว่าพลางยันกายลุกขึ้นยืนบ้าง เขาพ่นลมหายใจออกมาหนักหน่วงเพื่อระงับความร้อนรุ่มที่แล่นอยู่ในกระแสเลือด

มันไม่ใช่จูบ ก็แค่อุบัติเหตุที่ทำให้ปากชนกันเอง อีกอย่างเขาก็คงไม่รู้สึกอะไรหรอก เขาไม่ได้ชอบผู้หญิงเสียหน่อย

          ญารินดาบอกตัวเองซ้ำๆ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถห้ามใบหน้าที่ร้อนเห่อของตัวเองได้ หญิงสาวเม้มริมฝีปากไว้แน่น ไม่กล้าสบตากับเขา

“ยังจะยืนบื้ออยู่อีก หรือว่าจะไม่ไป ไม่รู้หรือไง ฝนตกอย่างนี้งูมันชอบออกมาหากบเขียดกิน”

เขาเป็นผู้ชาย ความใกล้ชิดที่เกินพอดี มันย่อมทำให้เกิดอารมณ์เป็นธรรมดา และอารมณ์อย่างนี้มันก็ไม่เกี่ยงว่าจะเป็นใคร หรือรู้สึกอย่างไร... ภูริทัตต์บอกตัวเอง มือหนากำแน่นเพื่อระงับอารมณ์ดิบที่ปั่นป่วนอยู่ในร่าง

“งะ...งูเหรอคะ” คำว่างู ทำให้ความสะเทิ้นอายหายวับไปทันควัน ญารินดาเบิกตากว้างก่อนจะร้องออกมา แต่นอกจากคนถูกถามจะไม่ตอบคำถามของเธอแล้ว ชายหนุ่มยังเดินลิ่วกลับไปที่รถ

 “ดะ...เดี๋ยวสิ ฉันไปด้วยค่ะ” ญารินดากวาดตามองไปทั่วอย่างหวาดระแวง  ขณะที่รีบก้าวตามร่างสูงไป มือเล็กคว้าชายเสื้อยืดด้านหลังของชายหนุ่มไว้ ลืมเหตุการณ์เมื่อครู่ไปจนหมด

ภูริทัตต์หันกลับไปมองคนที่เดินตามมา ก่อนจะหลุบตาลงมองมือที่รั้งชายเสื้อของตัวเองด้วยสายตาดุๆ จนคนถูกมองรีบปล่อยมือจากเสื้อของเขา พอมือที่ยึดเสื้อของตนหลุดออกไปชายหนุ่มก็สาวเท้าต่อ

“แค่เสื้อก็หวง เออสิ ก็ฉันไม่มีกล้ามล่ำๆ นี่ ถึงทำให้คุณสะทกสะท้านหวั่นไหวไม่ได้” ญารินดาต่อว่าคนหวงแม้กระทั่งชายเสื้อ แต่ด้วยเสียงเบาเพียงเสียงกระซิบ เพราะกลัวว่าหากคนถูกนินทาได้ยินเข้า จะไม่ยอมให้ไปด้วย

หญิงสาวรีบสาวเท้าตามร่างสูงไปในระยะกระชั้นชิด ก็อยากจะหยิ่งเดินไปเองจนถึงที่อยู่หรอก แต่ฟ้าร้องฟ้าแลบว่าน่ากลัวแล้ว แต่สำหรับเธอ งูน่ากลัวกว่าร้อยเท่าพันเท่า


กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด

 ร้ายใส่เขาจนได้เรื่องเลยไหมล่ะเฮีย สมน้ำหน้ามีแต่คนรุมด่า อิอิ

ฝากไลค์เพจได้ค่ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 481 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,427 ความคิดเห็น

  1. #473 aemly (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 15:02

    เฮียไบโพล่า

    #473
    0
  2. #225 PhoRR (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 08:42
    เก็บอาการให้ดีๆนะค้าาา ทำโหดกลบเกลื่อนไว้เยอะ เดี๋ยวมันจะไม่เนียน ^^
    #225
    0
  3. #222 Nattamon Ponlabat (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 22:55
    ก็นึกๆอยู่หรอก ว่าเฮียคงต้องย้อนกลับมารับ แต่อดหมั่นใส้ไม่ได้
    #222
    0
  4. #220 LuckyTarot (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 21:14
    เริ่มสปาร์คแล้วใช่มั้ยคะพี่ภูขา^^
    #220
    0
  5. #219 Cheeryblue (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 21:01
    แอคเยอะ ท่ามาก จะคอยดูหน้าคนหลงรักพลอย อีกไม่นานๆ
    #219
    0
  6. #218 dokao (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 20:54
    แหมมมมมมมม
    #218
    0
  7. #217 snowlala (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 20:03
    หึหึหึ
    #217
    0
  8. #216 ฉันทนา ศัทโธ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 17:29
    คุณภูปัญญาอ่อนค่ะ...คิดวิธีเอาใจสาวไม่เป็น...เลยเลียนแบบวิธีของคนอื่น...โดนเกลียดไปตามระเบียบ...เพี้ยงงงงงง
    #216
    0
  9. #215 SuthidaNakabhat (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 17:01
    พี่เป็นแท๊กซี่เก่าอะป่าว พอขึ้นมานึดได้ว่าต้องไปส่งแก๊สเลยไล่ลง
    #215
    0
  10. #214 LuckyTarot (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 16:53
    ชื่อตอนชวนลุ้นมากๆจ้า ^^ เหตุการณ์จบแบบนี้ แล้วต่อไปจะยังไง อยากอ่านต่อแล้วจ้า ^__6 #ขอบใจน้องพลอยที่คิดว่าอิพี่ภูเป็นไบโพลาร์ 55555ตรงใจแม่ยกส่วนใหญ่ยิ่งนัก
    #214
    0
  11. #213 kannikabsc (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 16:47

    อิพี่! หัวร้อนแล้วเน้อ พลอยยยยยยย

    อย่าดื้อ

    #213
    0
  12. #212 Cheeryblue (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 16:32
    โว๊ะ!! หมั่นไส้อิพระเอก จะเป็นวัยทองหรือไงนะ ขี้หงุดหงิด อารมณ์แปรปรวนขนาดนี้ ปากร้ายก็ที่หนึ่ง เดี๋ยวเถอะๆจะให้น้องพลอยบริหารเสน่ห์ใส่ แล้วปั่นให้หัวหมุนเลย
    #212
    0
  13. #210 PhoRR (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 15:43
    แหมมมมม กลับมารับเค้าทำไมล่ะ ? ใจไม่แข็งจริงนี่นา ... ชิ !!!
    #210
    0
  14. #209 nuttasasi (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 15:39
    โอ๊ยมาให้อยากแล้วก็จากไปอ่ะ
    #209
    0