ลิขสิทธิ์มาร

ตอนที่ 20 : บทที่ 4 ตัวซวย 75%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,341
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 424 ครั้ง
    9 ส.ค. 61

 


        ว่าจะตอบเวลาอัพลืมทุกที E-book เรื่องนี้ มีค่ะ แต่ช้าหน่อยนะคะ รอหนังสือออกก่อน 

ไม่เหมือน "เล่ห์ร้ายร่ายรัก"

ที่อีบุ๊คมาตอนกำลังอัพน้าาาาา เพราะเรื่องนั้นหมดสัญญาเหมยรีไรท์ลงเองค่ะ


          “ทีกระเป๋ายังเก็บให้ได้เลย” ญารินดาเงียบไปครู่หนึ่ง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะระงับอารมณ์ของตัวเอง และข่มน้ำเสียงให้กลับลงมาในระดับปกติ

          “คนสนิทฉันเป็นคนเก็บ ไม่ใช่ฉัน”

          “คนสนิทคุณเป็นคนมีน้ำใจดีนะคะ”

          “แล้วไง” เขารู้ว่ากำลังถูกว่ากระทบอยู่ แต่ทำไมเขาต้องมีน้ำใจให้กับคนที่ทำให้คนอื่นเดือดร้อนด้วย แค่ที่ช่วยอยู่ตอนนี้ เธอก็ไม่สมควรที่จะได้รับมันด้วยซ้ำ

          “ฉันต้องซื้อโทรศัพท์ใหม่ ต้องซื้อแปรงสีฟัน ยาสีฟัน สบู่ แชมพู ยังมีผ้าอนามัยอีก อย่างหลังนี่ต้องซื้อทุกเดือนเลยด้วย จะให้ฉันใส่กาบมะพร้าวเหมือนคนโบราณหรือไงคะ แล้วเกิดป่วยขึ้นมา จะเอาเงินที่ไหนไปหาหมอ ที่สำคัญที่สุดฉันต้องซ่อมรถให้ป้า”

          “พี่สาวเธอบอกจะช่วยไม่ใช่หรือไง” คำว่าผ้าอนามัยทำให้ภูริทัตต์ทำหน้าไม่ถูก ผิดกับคนตรงหน้าที่พูดออกโดยไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย

          “พึ่งพาอะไรไม่ได้หรอกค่ะ พี่นันต้องเลี้ยงลูก เลี้ยงเด็กคนหนึ่งใช้เงินไม่ใช่น้อยๆ แถมคนเป็นพ่อยังติดการพนันงอมแงมอีก ที่คุณได้ยินวันนั้นก็น่าจะเดาได้นี่”

นันทิตาญาติผู้พี่ของเธอทำงานทุกอย่าง ตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ ไม่ว่างานหนัก งานเบา ถ้ามีคนจ้างลูกพี่ลูกน้องของเธอรับหมด ขนาดทำงานหนักแทบไม่ได้พักแบบนั้นเงินยังแทบไม่พอใช้จ่ายเดือนต่อเดือน แม้อีกฝ่ายรับปากว่าจะช่วยเรื่องหนี้สิ้นครั้งนี้ แต่เธอก็ไม่อยากจะคาดหวังอะไรกับคำสัญญานั้น เพราะกลัวว่าหากคาดหวัง แล้วจะผิดหวังเสียเปล่าๆ

          “นั่นไม่ใช่เรื่องของฉัน”

          “แค่สี่เดือนก็ได้ หลังจากสี่เดือนฉันจะใช้หนี้ให้คุณเดือนละสองหมื่นเหมือนที่คุณต้องการ”

          “ถ้าจ่ายให้ฉันเดือนละหมื่นห้า เงินที่เหลือจากที่หักมาใช้หนี้ แค่ห้าพันบาท สี่เดือนจะพอซ่อมรถที่พังขนาดนั้นได้ยังไง”

“ฉันจะทำงานพิเศษค่ะ”

          “งานพิเศษจะทำก็ได้ แต่ต้องไม่กระทบกับงานที่ทำให้ฉัน และฉันไม่อนุญาตให้ลากิจ ถ้าไม่มาทำงานฉันหักเงินเดือน”

          “ไม่กระทบแน่นอนค่ะ และถ้าไม่ป่วยใกล้ตายฉันจะไม่ลาเด็ดขาด แล้วก็ไม่ต้องห่วงนะคะ ฉันหัวแข็ง ไม่ป่วยใกล้ตายง่ายๆ แน่ สี่เดือนแรก เดือนละหมื่นห้า ตกลงแล้วนะคะ”

          “ใครบอกว่าฉันตกลง”

          “ฉันไง”

          “เฮ้อ” ภูริทัตต์ถอนหายใจออกมาประชดหญิงสาวตรงหน้า

          “ถอนหายใจแสดงว่าโอเค”

ภูริทัตต์ถอนหายใจออกมาอีกครั้ง ก่อนจะพยักหน้าอย่างเสียไม่ได้ เพราะดูตามนิสัยของหญิงสาวแล้ว ขืนเขาไม่ตอบตกลง คงได้คุยเรื่องนี้ไม่จบไม่สิ้นแน่

“ตกลงแล้ว เปลี่ยนสัญญาให้ใหม่ด้วยค่ะ กันไว้เผื่อคุณเปลี่ยนใจ”

          “รู้ตัวไหมว่าเธอกำลังสั่งว่าที่นายจ้างในอนาคตอยู่ ไปทำเอง โน้ตบุ๊กวางไว้ที่โต๊ะทำงาน เครื่องปริ๊นท์ก็มี”

          “ตอนนี้ยังไม่ใช่นี่คะ ฉันทำก็ได้ แต่คุณต้องจ่ายค่าทำเอกสารสามร้อยบาทขาดตัว”

          “งั้นก็ไม่ต้องเปลี่ยน”

          “เปลี่ยนค่ะ ฉันทำเอง ไม่คิดเงินสักบาทเดียวเลย แต่ก่อนทำ ขอกินข้าวก่อนได้ไหมคะ หิวมาก วันนี้ทั้งวันยังไม่ได้กินอะไรเลย”

“มีใครเอามือไปอุดปากเธอไว้หรือไง”

“ไม่มีค่ะ ฉันลืมเอง พอนึกได้ก็ไม่รู้จะไปกินที่ไหน ว่าแต่ฉันจะหาอะไรกินได้ที่ไหนคะ”

“โรงอาหารอยู่ตรงโน้น” ภูริทัตต์ว่าพลางพยักพเยิดไปยังวิวด้านล่างระเบียง

“ตรงไหนคะ” ญารินดาว่าพลางเอียงคอมองไปทางที่เขาพยักพเยิดบอก

“หลังคาสีน้ำตาลเข้ม”

“ก็เห็นมีแต่หลังคาสีน้ำตาลเข้มหมดนั่นแหละ” หญิงสาวขยับไปใกล้ชายหนุ่ม ขณะที่ชะเง้อมองตามปลายนิ้วที่ชี้ไปยังสถานที่ที่เป็นโรงอาหาร ซึ่งมองยังไงเธอก็ไม่รู้อยู่ดีว่าสิ่งก่อสร้างเล็กจิ๋วเมื่อมองจากตรงนี้ สถานที่ไหนกันแน่ที่เป็นโรงอาหาร

“ตรงนั้นไง ใกล้ๆ กับที่พักคนงาน” ภูริทัตต์ว่า พลางหันไปมองใบหน้าคนเข้าใจยากอย่างหงุดหงิด

“บอกว่าอยู่ถัดจากบ้านพักคนงานแต่แรกก็จบแล้ว ชะเง้อจนคอจะเคล็ดอยู่...แล้ว...เนี่ย” ปลายประโยคหลุดออกมาอย่างยากลำบาก เมื่อสมองประมวลผลช้าไปชั่วขณะเพราะรู้ว่าตัวเองเข้ามาใกล้ชายหนุ่มมากเพียงใด และตอนนี้นัยน์ตาคมดุก็กำลังจ้องมองมาในระยะกระชั้นชิด มันใกล้เสียจนลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดใบหน้าของเธอ

บ้าไปแล้ว ใจเต้นแรงเพราะผู้ชายที่ไม่ชอบผู้หญิงเนี่ยนะ เขาเป็นเกย์นะ เขาไม่ชอบผู้หญิง จำไว้ จำไว้ จำไว้

หัวใจดวงเล็กเต้นแรงด้วยจังหวะแปลกประหลาด หญิงสาวกัดริมฝีปากล่าง แล้วค่อยๆ ขยับกายห่างจากเขา พลางบอกตัวเองไปด้วย

ไม่ใช่แค่หญิงสาวที่ชะงักไป ภูริทัตต์ก็เช่นกัน ชายหนุ่มขยับกายอยู่บนเก้าอี้ เมื่อรับรู้ได้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรที่ไม่เข้าท่าเอาเสียเลยอยู่

“ฉันไปหาอะไรกินก่อนนะคะ เดี๋ยวจะรีบกลับมาแก้ไขสัญญา”

“ป่านนี้ข้าวที่ทำไว้เลี้ยงคนงาน คงไม่เหลือแล้วล่ะ จะทำอีกทีก็ตอนเย็นๆ”

“รอขนาดนั้นไม่ไหวหรอกค่ะ หิวจนจะกินช้างได้ทั้งตัวอยู่แล้วเนี่ย ในบ้านพอจะมีอะไรกินไหมคะ มาม่าก็ได้”

“ฉันไม่กินของไม่มีประโยชน์”

“งั้นฉันไปกินที่ร้านอาหาร เสียเงินซื้อสักมื้อก็ได้ ว่าแต่ร้านอาหารอยู่ตรงไหนคะ”

“ช่วงนี้เป็นช่วงโลซีซัน อีกอย่างส้มที่สวนก็ยังไม่ออกผล นักท่องเที่ยวไม่เยอะ ร้านอาหารในสวนเลยไม่เปิด นอกสวนก็อยู่ไกล”

“ขอให้แม่ครัวทำให้สักจานได้ไหมคะ” ญารินดาทำหน้าละห้อย แล้วพูดออกมาเสียงอ่อย

อันที่จริงเธอไม่อยากทำตัวมีปัญหาตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาทำงาน ด้วยการสร้างงานให้กับคนงานที่นี่ แต่ความหิวก็ทำให้เธอไม่มีทางเลือก

“อย่าทำตัวเป็นภาระคนอื่น”

“งั้นขอใช้โรงครัวได้ไหมคะ”

“จะทำเอง” แทนที่จะตอบคำถาม ชายหนุ่มกลับย้อนถามกลับ

“มีทางเลือกอื่นไหมล่ะคะ”

“ไม่ดีกว่า ฉันไม่อยากให้ครัวไหม้”

“อย่ามาดูถูกกันนะคะ ฉันหลานแม่ค้าขายข้าวแกงที่อร่อยที่สุดในเชียงใหม่นะ” ญารินดายกมือขึ้นชี้นิ้วมาที่หน้าตัวเอง แล้วเชิดหน้าพูด

“ป้าของเธอ ไม่ใช่เธอ”

“ใจร้ายชะมัด” ญารินดาทำหน้าง้ำต่อว่าเขา เพราะเข้าใจว่าอีกฝ่ายจะให้ตัวเองอดข้าว นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่มี แล้วมันจะหมายความว่ายังไงอีก

“เดี๋ยวฉันสั่งให้แม่ครัวทำให้ ถือว่าครั้งนี้อนุโลมให้ แต่อย่าให้มีอีก แม่ครัวเขาต้องทำอาหารเช้า กลางวัน เย็น แค่นี้ก็เหนื่อยมากแล้ว”

“จริงๆ ให้ฉันทำเองก็ได้นะคะ จะได้ไม่ต้องรบกวนแม่ครัวของคุณ”

“ถ้าเกิดเธอทำครัวไหม้ขึ้นมารับผิดชอบไหวเหรอ แค่เป็นหนี้ฉันอยู่ตอนนี้ ยังไม่เยอะพอ ว่างั้น”

“ก็บอกแล้วไงคะ ว่าไม่ทำไหม้หรอก”

“แล้วเธอจะเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับที่ทำงานของคนอื่น เพื่อ”

“โอเค เข้าใจแล้ว ขอบคุณค่ะเจ้านาย” เมื่อรู้ว่าเถียงไปก็เปล่าประโยชน์ ยังไงก็เอาชนะเขาไม่ได้ หญิงสาวจึงยอมแพ้แต่โดยดี “งั้นฉันไปนะคะ กว่าจะเดินไปถึงตรงโน้น” หญิงสาวลากเสียงคำว่า โน้น ยาวๆ เพื่อบอกให้รู้ว่ามันไกลจากตรงนี้มาก “แม่ครัวก็คงทำอาหารเสร็จพอดี”


เฮียจะคงความดุไว้ได้นานแค่ไหน ติดตามกันต่อไปน้า


ปิดเกมจ้า เดี๋ยวจับฉลากแล้วมาประกาศร้ายชื่อผู้โชคดีนะคะ

ใครมาไม่ทันไว้เกมหน้า (เดี๋ยวมาแจกอีกค่ะ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 424 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,427 ความคิดเห็น

  1. #465 aemly (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 10:10

    พพรพี่ใจเย็นคะ

    #465
    0
  2. #152 Jvar J. (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 15:58
    มีวันไหนไม่เถียงมั่งเนี่ย
    #152
    0
  3. #151 25142551 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 14:53

    ต่อปากต่อคำกันตลอดแบบนี้ลูกดกน่าดูเลยค่ะ 555

    #151
    0
  4. #150 titawadee singco (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 11:55

    ดีงาม....

    #150
    0
  5. #149 kusiniii908 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 11:48

    ดุจริงๆเลย

    #149
    0
  6. #148 dokao (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 09:30
    ดุจิงๆค่ะ
    #148
    0
  7. #147 noo004 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 08:50
    เอาจริงๆนะเป็นผู้ชายที่ดูเข้าใจอะไรยากกก ... ถ้านี้เจอแบบนี้นะ จะพยายามคุยด้วยให้น้อยที่สุด ปวดหัว55555
    #147
    0
  8. #145 ฉันทนา ศัทโธ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 02:39
    ต่อปากต่อคำ
    #145
    0
  9. #144 LuckyTarot (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 02:36
    ชาติที่แล้วเฮียคงเป็นงูใหญ่ ชอบขู่.....ฟ่อฟ่อ ^___^ อิอิ
    #144
    0
  10. #143 PhoRR (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 01:48
    เก่งจังเรื่องขู่ เรื่องดุเนี่ย !!! เดี๋ยวก่อนเถอะ.....
    #143
    0
  11. #142 Daoprasuk Sommai (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 01:18
    ชอบอะพี่เหมย น่ารักดี ^^
    #142
    0
  12. #141 everytingsoso (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 00:54
    พี่ภูอย่ารังแกน้องงงงง
    #141
    0
  13. #140 incorporel (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 21:45
    พี่ภูอย่าขู่น้องมาก
    แค่นี้น้องก็น่าสงสารพอแล้ววววว
    #140
    0
  14. #139 Larwan (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 21:35

    พี่ภูคะ อย่าเขี้ยวกับน้องนักเลยค่ะ แค่นี้น้องก็แย่พอแล้ว อิอิ

    #139
    0
  15. #138 Thip (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 21:09

    รู้สึกเห็นใจนางเอกมากมาย ชีวิตมันจะอะไรขนาดนั้น พระเอกก็เอาแต่ใจซะ อยากถามว่า เมื่อไหร่จะรักกัน 555 อยากเห็น moment หวานๆ แล้วนะจ๊ะ ลุ้นมากคู่นี้ว่าเมื่อไหร่จะลงเอยจ้า รอติดตามตอนต่อไป เป็นกำลังใจให้นางเอก สู้ๆ

    #138
    0
  16. #137 tateeturk (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 21:02
    ไหวมั้ยคะพี่ภู พี่เค้าแค่ขู่ๆๆๆๆๆ จะเอาจริงเมื่อไหร่คะ อิอิ
    #137
    0
  17. #136 Maetawee Kaewsrinuam (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 20:14
    รออ่านอยู่นะค่ะ
    #136
    0
  18. #135 RukSuwapat (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 20:03
    งื้ออออ อยากเห็นงูใหญ่พ้นพิษเจ้าค่ะ
    #135
    0
  19. #134 nadnapakaeouatat (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 19:59
    รอคุณภูทุกวันเลยค่าาา
    #134
    0
  20. #133 nut.kukkea Kukkea (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 19:58
    อยากให้งูใหญ่พ่นพิษเร็ว ๆ ค่ะ
    #133
    0
  21. #132 dokao (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 19:53
    รอเขารักกันค่ะ
    #132
    0
  22. #131 snowlala (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 19:15
    อยากได้คอมเมนท์แล้วหรอคะ...
    คำตอบคือ... ชอบค่ะ... คือช่วงแรกๆออกมาคือลุ่นเกิดไรขึ้นหว่า​ บางตอนขัดใจเพราะพระเอกมันน่ามั่นใส้ คือยังรู้สึกว่าอยากอ่านมากกว่านี้เพราะเรื่องราวของพระเอกนางเอกยังไม่ถึงกับอุ้ย! ไรเงี้ยค่ะจะว่ามันเรื่อยๆอยู่แต่ชอบตรงที่บรรยายสิ่งรอบตัวด้วยไม่ใช่แค่มีแค่นางเอกกับพระเอกค่ะ
    #131
    0
  23. #130 LuckyTarot (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 19:11
    มารอพี่ที่ท่าน้ำทุกวัน .... อิอิอิ มารอลุ้นเจ้าหนี้กับลูกหนี้ ไม่รู้จะอยู่ทีมใครเลย ^^ เจ้าหนี้ก็ดุ ลูกหนี้ก็น่าสงสาร
    #130
    0
  24. #126 dekbanna (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 18:57
    เจ้าหนี้เขี้ยวลากสุดๆเลยจ้ะ
    #126
    0
  25. #123 kannikabsc (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 18:54

    เริ่ดคร้า. ปู้จายยย. โปร์ไฟล์ครบทุกอย่าง

    #123
    0