ลิขสิทธิ์มาร

ตอนที่ 18 : บทที่ 4 ตัวซวย 25%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,847
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 479 ครั้ง
    7 ส.ค. 61

 

          อ๊ย! อีตาบ้านี่ ก็รู้อยู่หรอกว่าไม่ชอบผู้หญิง แต่มันจำเป็นต้องรุนแรงขนาดนี้เลยไหม เมื่อกี๊ถ้าตั้งหลักไม่ทัน มีหวังได้ล้มกลิ้งลงบันไดแน่ๆ ถึงจะแค่สี่ขั้นแต่ถ้าตกลงไปก็คงเจ็บไม่ใช่เล่น

          ญารินดาถลึงตามองประตูบ้านราวกับมันคือคนที่กระชากประตูปิดใส่หน้าอยู่ครู่หนึ่ง ทว่าเมื่อรู้ตัวว่าขึงตาใส่ให้ตายเจ้าของบ้านหลังนี้ก็ไม่รู้สึกรู้สาอะไร หญิงสาวก็พ่นลมหายใจออกมาหนักหน่วง พร้อมกับหมุนตัวเดินตรงไปยังโต๊ะเก้าอี้เข้าชุดซึ่งตั้งอยู่ที่มุมหนึ่งของระเบียงบ้าน หญิงสาววางเอกสารไว้บนโต๊ะ ก่อนจะทรุดกายลงนั่งบนเก้าอี้ไม้ดีไซน์เก๋

          หญิงสาวค่อยๆ ไล่สายตาไปยังตัวอักษรที่เรียงรายเป็นระเบียบอยู่บนแผ่นกระดาษสีขาวทีละข้อ ชื่อและที่อยู่ของเธอที่ถูกต้องไม่ผิดเพี้ยนไม่น่าแปลกใจ เพราะตอนที่ขึ้นจี๊ปแรงเลอร์ครั้งแรก เธอก็พบว่ากระเป๋าของเธออยู่กับเขา แล้วพอถาม ก็ได้รู้ว่า เขากำลังจะเอามาคืนให้เธอที่โรงพยาบาล พร้อมกับเคลียร์เรื่องค่าใช้จ่ายที่ต้องใช้ซ่อมรถ แต่ดันมาได้จังหวะ เจอเธอหนีออกจากโรงพยาบาลพอดิบพอดี

          แต่ที่ทำให้เธอต้องอ้าปากค้าง เบิกตากว้าง และต้องกะพริบตาถี่ๆ เพราะคิดว่าตัวเองเข้าใจผิดก็คือจำนวนเงินที่เธอเป็นหนี้เขา

          หกแสนสองหมื่นเก้าพันบาท

ถึงแม้เขาจะคิดดอกเบี้ยในอัตราต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แต่ยอดเงินกู้ที่ระบุมาในสัญญาก็ไม่ต่างจากการคิดดอกเบี้ยมหาโหดเลยสักนิด แบบนี้มันขูดเลือดขูดเนื้อกันชัดๆ เธอไม่มีทางยอมเซ็นชื่อลงไปแน่ เพราะนอกจากยอดหนี้ที่มีปัญหาแล้ว ยังมีเรื่องการผ่อนชำระรายเดือนอีกอย่างที่เป็นปัญหา

เงินเดือนที่เขาจ้างเธอทำงานแค่สองหมื่น ถ้าใช้หนี้เขาหมดทั้งสองหมื่น ถึงจะกินฟรี อยู่ฟรี แต่แบบนี้เธอจะเอาเงินที่ไหนไปจ่ายค่าซ่อมให้ลุงเจ้าของรถกระบะกันล่ะ นันทิตาก็ไม่รู้ว่าจะพึ่งได้แค่ไหน รายนั้นรักสามีจนหน้ามืดตาบอด ยอมให้หมดทุกอย่าง มีเงินเท่าไร ถ้าสามีต้องการก็ประเคนให้หมด และถึงไม่อยากให้ ก็คงต้องยอมให้อยู่ดี

แค่คิดถึงรอยนิ้วมือบนใบหน้าของลูกพี่ลูกน้องวันนั้นเธอก็อดโมโหไม่ได้ แต่ก็ไม่รู้ว่าโมโหใครมากกว่ากันระหว่างนันทิตาที่ไม่คิดจะเอาผิดคนชั่ว หรือสามีผีพนันหน้าตัวเมียของญาติผู้พี่ที่ทำร้ายได้แม้กระทั่งเมียตัวเอง เธอไม่รู้ว่านันทิตาทนได้ยังไง ถ้าเป็นเธอ นอกจากจะรีบหนีให้ไกลแล้ว ยังจะแจ้งความ ให้ตำรวจจับเข้าคุกเสียให้เข็ด

“เซ็นเสร็จแล้ว ก็ส่งมาชุดหนึ่ง”

คนที่กำลังตกอยู่ในภวังค์หลุดออกจากห้วงความคิดทันทีเมื่อเสียงดุดันดังขึ้น  เพราะมัวหลงมัวเมาอยู่ในความคิดเธอจึงไม่รู้ว่าเขามายืนอยู่ใกล้ๆ ตอนไหน

“ยังไม่ได้เซ็น”

“อ่านตั้งนานแล้ว ยังไม่จบอีก หรือว่าอ่านหนังสือไม่ออก”

“ฉันเรียนหนังสือนะ จบปริญญาตรีแล้วด้วย อ่านออก แต่ที่อ่านไม่จบเพราะมีเรื่องข้องใจ”

“ข้องใจอะไร”

“ข้องใจว่าทำไมค่าซ่อมรถถึงได้แพงขนาดนี้” ญารินดาพยายามปรับเสียงให้ราบเรียบ แต่ฟังยังไงก็เหมือนเธอตะโกนออกไปซะมากกว่า

“นี่ถูกที่สุดเท่าที่จะหาได้แล้ว ถ้าฉันไม่รู้จักเจ้าของอู่ซ่อมไม่มีทางได้ราคานี้หรอก”

“ตรงไหนคะที่ว่าถูก”  รู้อยู่หรอกว่ารถเขาเป็นรถยนต์นำเข้า ไม่ใช่รถราคาประหยัดที่มนุษย์เงินเดือนทั่วไปจะหาซื้อมาขับได้ แต่ค่าซ่อมมันก็ไม่น่าแพงขนาดซื้อรถใหม่ได้ทั้งคันแบบนี้นี่

“คราวหลังเวลาจะขับรถชนใคร ก็มองรถก่อนชนสิ”

“ถ้าทำแบบนั้นได้ ไม่ชนเลยสักคันดีกว่าไหม อุบัติเหตุนะคะ ไม่ใช่ความตั้งใจ ถึงจะเลือกได้”  ไม่มีความจำเป็นต้องบอกเขาว่าสาเหตุของเรื่องราวทั้งหมดมันเป็นมาเป็นไปอย่างไร เพราะถึงบอกไป ก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไร ถึงยังไงเธอก็ต้องเป็นคนใช้หนี้จำนวนนี้อยู่ดี

“เงินแค่นี้ฉันไม่โกงเธอหรอก ถ้าข้องใจมาก ก็ดูซะ” ภูริทัตต์ว่าพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเมล์ แล้วส่งใบประเมินราคาซ่อมจากอู่ซ่อมรถส่งให้หญิงสาวดู 

“คุณรู้จักกับอู่นี่ ฉันจะรู้ได้ไงว่าคุณไม่รู้กัน”

“รู้ไหมว่ารถรุ่นนี้หายากมากแค่ไหน ผลิตออกมาแค่สองร้อยห้าสิบคัน ในประเทศไทยมีแค่สามคันเท่านั้น อะไหล่นอกจากต้องสั่งจากต่างประเทศแล้ว ยังหายากมาก เพราะหายากมันถึงได้แพง แค่ไฟเลี้ยวข้างหนึ่งก็ปาเข้าไปเจ็ดแปดหมื่นแล้ว”

“ไม่ต้องมามองแบบนั้น ถ้าไม่เชื่อก็ลองเช็คดูอินเตอร์เน็ตก็ได้ ว่าที่ฉันพูดจริงหรือเปล่า” เมื่อเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยคลางแคลงของหญิงสาว ภูริทัตต์ก็พูดขึ้นอีก

“ไม่มีมือถือ”

“เอาไป”

คนตรงหน้าพิมพ์อะไรบางอย่างลงในมือถือ ก่อนจะยื่นมันมาให้เธอ พอหน้าจอมือถือมาอยู่ตรงหน้า ญารินดาจึงได้รู้ว่าสิ่งที่เขาพิมพ์ลงไปในแอพพลิเคชั่นที่ใช้ในการค้นหาข้อมูล ก็คือรุ่นรถ แล้วเธอก็ต้องอ้าปากค้างเมื่อเลื่อนดูข้อมูลของรถรุ่นที่เขาค้นหาให้ดู  ขนาดเครื่องยนต์ แรงบิด แรงม้าอะไรเธอไม่รู้จักหรอก แต่เรื่องราคาแพงไม่แพงข้อนี้เธอรู้

          “หายข้องใจแล้ว ก็เซ็นซะ”  

          “ยังมีอีกเรื่อง”

          “อะไรอีก เรื่องมากจริง”

          “เขาไม่ได้เรียกว่าเรื่องมากค่ะ เรียกว่ารอบคอบ”

          “รีบพูดมา มันเสียเวลา” เสียงของภูริทัตต์เต็มไปด้วยความหงุดหงิดรำคาญอย่างที่เจ้าตัวไม่คิดจะปิดบัง

          “เงินที่ต้องผ่อนคุณต่อเดือน ขอลดเป็นหมื่นห้าได้ไหมคะ”

          “ไม่ได้” เสียงทุ้ม เต็มไปด้วยความเฉียบขาด

          “ทำไมล่ะคะ”

          “ขนาดจ่ายเดือนละสองหมื่น เธอยังต้องทำงานให้ฉันตั้งสี่ปี”

          นี่กะว่าใช้หนี้หมด จะเฉดหัวเธอทิ้งเลยสินะ!

          “แต่ฉันใช้หนี้คุณลุงจรูญอีกนะ” ก่อนเดินทางมาที่นี่ คนตรงหน้าพาเธอไปเคลียร์เรื่องค่าใช้จ่ายทั้งหมดกับเจ้าของวีออสสีขาว และเจ้าของกระบะติดคอกเรียบร้อยแล้ว รถวีออสเสียหายนิดหน่อย จากราคาประเมินจากบริษัทประกันเธอต้องจ่ายเพียงเก้าพันห้าร้อยบาท ซึ่งเธอก็ใช้เงินเก็บที่มีจ่ายไปเรียบร้อยแล้ว ส่วนกระบะสีดำติดคอกเพราะทำประกันชั้นสาม จึงไม่สามารถเคลมประกันได้ ต้องรอให้ทางอู่ประเมินค่าซ่อมก่อน ถึงจะรู้ว่าเธอติดหนี้เจ้าของรถกระบะสีดำเท่าไร และต้องชดใช้ให้ลุงแกเดือนละกี่บาท


สาวๆ รองูพ่นพิษ เฮียขาจะจัดให้ตอนไหนน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 479 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,427 ความคิดเห็น

  1. #462 aemly (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 09:26

    เเห็นใจน้องด้วย

    #462
    0
  2. #108 paapim (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 00:02
    แนะนำให้นางเอกหาผัวรวย 555 ถ้าจะชนสามคันรวดขนาดนี้ ต้องซวยขนาดไหนกัน 5555
    #108
    0
  3. #107 PhoRR (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 23:25
    เราชอบนางเอกอ่ะ ^^ ไม่รู้ทำไม รักนาง
    #107
    0
  4. #106 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 20:14
    เถียงกันแบบนี้ลูกดกๆๆๆๆ
    #106
    0
  5. #105 LuckyTarot (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 20:04
    เฮียแกล้งโหดกลบเกลื่อนรึเปล่าน้อ? จริงๆก็อยากให้น้องทำงานด้วยนานๆใช่ไหมคะ? รอลุ้นตอนต่อไปจ้า
    #105
    0
  6. #104 dokao (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 19:30
    เฮียเขาโหดเนอะ
    #104
    0
  7. #103 Papa24579 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 18:09
    ใช้หนี้กันหน้ามืดวุ้ย. เงินเดือนไม่ได้ถึงมือเลอ ใช้หนี้หมดทุกบาท
    #103
    0
  8. #102 PunPun (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 18:01

    กู้เพิ่มทำงานไปนานๆเลย ที่พักฟรี อาหารฟรี สวัสดิการดีขนาดนี้หาได้ที่ไหน แถมเจ้าหนี้หล่อและรวยมากอีก

    #102
    0