ลิขสิทธิ์มาร

ตอนที่ 14 : บทที่ 3 งูเล็ก Vs งูใหญ่ 25%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,365
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 519 ครั้ง
    5 ส.ค. 61

   

พี่ภู & น้องพลอย

   ต้นพญาเสือโคร่งเรียงรายอยู่สองข้างถนนลาดยางสองเลน กิ่งของมันโค้งจรดกันเป็นซุ้ม เมื่อเส้นทางที่รถแล่นเต็มไปด้วยทางโค้งเลี้ยว ภาพเบื้องหน้าจึงมองดูคล้ายอุโมงค์คดเคี้ยวสีเขียวสดน่ามอง

ทว่าภาพที่เห็นไม่ได้ดึงดูดความสนใจของญารินดาได้เลย เมื่อมีบางอย่างดึงความนึกคิดของเธอไปจนหมด

        จี๊ปแรงเลอร์สสีส้มแต่งลายสีดำด้านขับฉวัดเฉวียนไปตามเส้นทางคดเคี้ยวได้อย่างน่าหวาดเสียว และเส้นทางที่ใช้เดินทางสู่สวนส้มที่ผู้เป็นเจ้าของกำลังขับรถอยู่ก็เต็มไปด้วยทางโค้งหักศอกจำนวนมาก จนญารินดาอดคิดไม่ได้ว่าเธออาจจะตายก่อนจะใช้หนี้หมดก็เป็นได้

หลังจากไปส่งธนนท์ที่โรงเรียน ไปเคลียร์เรื่องค่าใช้จ่ายกับเจ้าของรถคันอื่น เจ้านายที่เธอต้องไปทำงานใช้หนี้ ก็พาเธอมาเก็บข้าวของที่จำเป็นจากบ้านของผู้เป็นป้า และหลังจากให้เหตุผลกับป้าว่าต้องไปทำงาน โดยปกปิดคำว่า ทำงานใช้หนี้ เอาไว้ เธอก็อยู่บนจี๊ปแรงเลอร์ที่กำลังแล่นฉิวไปตามทางซึ่งตรงไปยังสวนส้มภัทรบดินทร์ สถานที่เธอที่เธอต้องไปใช้ความรู้ที่เรียนมาแลกกับหนี้สิ้นที่ติดกับของสวนอยู่

          “ขับช้าหน่อยได้ไหมคะ” ญารินดากลั้นใจพูดออกไป ก่อนจะกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ พยายามกลั้นความอยากขย้อนเอาทุกอย่างในท้องออกมาเอาไว้ เธอไม่ใช่คนที่เมารถง่ายๆ แต่แบบนี้ก็ไม่ไหวเหมือนกัน

 “...”

          ไร้คำตอบและคำพูดใดๆ จากคนที่เธอพูดด้วย และนอกจากไม่ตอบ เขายังไม่ทำตามที่เธอร้องขอ ญารินดาปิดเปลือกตา ก่อนจะรีบลืมตาขึ้นเมื่อการหลับตาลงยิ่งทำให้รู้สึกแย่ยิ่งกว่าเดิม

          ป้ายสวนส้มภัทรบดินทร์ที่ตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่ไกลๆ ทำให้ญารินดารู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก และแทบจะร้องไห้ออกมาตอนที่รถจอดสนิทหน้าบ้านไม้หลังเล็กๆ หลังหนึ่ง จากสิบหลังที่เรียงกันอยู่เป็นแถวยาว

เครื่องยนต์ถูกดับ ก่อนที่ชายหนุ่มจะก้าวผลักประตูให้เปิดออก แต่ญารินดากลับไม่ได้ขยับตัวลงจากรถเหมือนที่เจ้าของรถหรูทำ

          “ลงมาสิ จะนั่งอยู่ตรงนั้นทำพระแสงอะไร”

          “ไม่ได้นั่งทำพระแสงของ้าวอะไรหรอกค่ะ แต่เพราะคุณนั่นแหละ ขับรถประสาอะไร ฉันจะอ้วกอยู่แล้ว” ญารินดาว่าพลางก้าวลงจากรถ ร่างของเธอซวนเซ ราวกับพื้นที่ยืนอยู่โคลงเคลง แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็อดเถียงไม่ได้

          “อย่างน้อยขับรถประสาฉัน ก็ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนก็แล้วกัน”

          “ก็ฉันนี่ไงเดือดร้อน”

โอ๊ย! นี่จะด่าเธอเรื่องนี้จนลูกโตเลยหรือยังไงนะ ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นแค่อุบัติเหตุ หญิงสาวตะโกนก้องอยู่ในใจ

          “อ้าวคุณภูมาถึงนี่ มีอะหยังก่อครับ”

          ภาษาพื้นเมืองที่หลุดออกมาจากปากของชายวัยห้าสิบกว่าๆ ที่เร่งเดินมาทางนี้เมื่อเห็นคนเป็นนาย ทำให้คนที่จ้องเธอเขม็งหันไปมอง

          “บ้านพักคนงานมีว่างอยู่ใช่ไหม”

          “คุณภูจะหื้อแม่หนูคนนี้อยู่ใช่ก่อครับ”

“ใช่ มีอะไรหรือเปล่า หรือบ้านไม่ว่าง”

“ว่างอยู่ครับ แต่ผมว่ามันบ่อค่อยเหมาะเต้าใดเน้อครับ”

“เธอเป็นคนงาน ไม่เหมาะตรงไหน ลุงไปทำตามที่ฉันบอกเถอะน่า”

“จะอั้นรอกำหนึ่งเน้อ ห้องยังบ่อได้ทำความสะอาดเลย เดี๋ยวผมทำความสะอาดฮื้อก่อน”

          “ไม่ต้องหรอก ใครอยู่ก็ให้คนนั้นทำ แค่เปิดห้อง แล้วเอาอุปกรณ์มาให้ก็พอ” ภูริทัตต์บอกสิงห์คำ คนงานวัยกลางคนที่ทำงานที่นี่มาตั้งแต่รุ่นปู่ เพราะเขาไม่ได้อยู่เชียงใหม่มาตั้งแต่เกิด อีกทั้งยังถูกส่งไปเรียนต่างประเทศตั้งแต่เล็กๆ ทำให้เขาไม่ถนัดใช้ภาษาเมือง แม้จะพอฟังออกบ้าง แต่พูดไม่ค่อยสันทัดเท่าไร อีกทั้งในสวนแห่งนี้ถูกพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวได้หลายปีแล้ว คนที่มาเที่ยวส่วนมาก็เป็นคนต่างจังหวัด ไม่ก็ต่างประเทศเสียส่วนใหญ่ ทำให้คนงานในสวนต้องใช้ภาษากลางเป็นส่วนมาก จะมีก็แต่สิงห์คำนี่แหละที่ไม่คิดจะปรับตัว

          “แค่นี้คงทำได้ใช่ไหม”

          “ของกล้วยๆ” พอพูดกับคนงานของตนเสร็จ ชายหนุ่มก็หันมาถามเธออย่างเหยียดๆ เธอเลยตอบกลับไปพร้อมกับยกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างกวนๆ

          “มาขนของลงรถสิ” ภูริทัตต์มองท่าทางกวนประสาทตาขวาง ก่อนจะสั่งเสียงเข้ม

          “เจ้าค่ะ” ญารินดาตอบด้วยน้ำเสียงประชดประชัน พลางเดินไปยกกระเป๋าเสื้อผ้าลงจากรถ แล้วพอเธอเอาของตัวเองลงมาเสร็จ เจ้าของรถก็สาวเท้าขึ้นไปนั่งประจำตำแหน่งคนขับโดยไม่พูดอะไรอีก


พี่ใจร้าย ก็คนมันเมารถ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 519 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,427 ความคิดเห็น

  1. #74 Daoprasuk Sommai (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 18:39
    นี่ถือว่าเมารถระดับอนุบาลนะคะยังมีสติเถียงได้ เป็นนี่คงอ้วกตั้งแต่โค้งแรกแถสสลบไปแล้วล่ะค่ะ อยากด่าใข่มั้ยได้!! ไม่ฟังหรอก 555
    #74
    0
  2. #73 กระต่ายน้อย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 17:36

    อ้วกรถใส่สักทีดีไหม เคยเมารถป่ะมันโคตรทรมานเลยเจอโค้งหักศอกมากๆก็บ่ไหวเน้ออิพี่

    #73
    0
  3. #72 Nattamon Ponlabat (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 15:20
    พูดดีๆกับน้องหน่อยก็ได้ มั่งเหอะเฮีย
    #72
    0
  4. #71 PhoRR (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 13:02
    ทำเป็นฟอร์มเยอะ แหมมม ใจร้ายอ่ะ
    #71
    0
  5. #70 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 12:01
    ดีแค่ไหนไม่อ้วกรดพี่
    #70
    0
  6. #69 Jvar J. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 11:54
    พี่ภูนี่ทั้งปากร้าย ใจร้าย
    #69
    0