ลิขสิทธิ์มาร

ตอนที่ 1 : บทนำ เกิดเรื่อง 35%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,541
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 690 ครั้ง
    3 ส.ค. 61

          

แอดแฟนที่รูป


          

           สัญญาณไฟจราจรที่เปลี่ยนจากสีเขียวเป็นสีแดงที่เห็นอยู่ไกลลิบทำให้จากัวร์สีดำมันขลับซึ่งแล่นมาด้วยอัตราเร็วเต็มพิกัดค่อยๆ ชะลอความเร็วลง ก่อนจะจอดนิ่ง ทิ้งห่างจากวีออสสีขาวราวเมตรครึ่ง นัยน์ตาสีดำสนิทของชายหนุ่มที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยทอดไปด้านหน้า แขนข้างขวาถูกเท้ากับขอบประตู ก่อนที่เขาจะเอนหัวลงไปพิงกำปั้น นิ้วชี้ด้านซ้ายเคาะพวงมาลัยเป็นจังหวะ เพื่อรอเวลาอย่างใจเย็น ทว่า...

                เอี๊ยดดดดด

                โครม!!! โครม!!!

            “แม่ง!” เสียงเบรกดังลั่น ตามด้วยเสียงชนสนั่นก้อง และแรงกระแทกจากด้านหลังที่ส่งผลให้รถที่จอดสนิทพุ่งไปข้างหน้าจนชนเข้ากับท้ายรถวีออสทำให้เจ้าของรถคันโก้สบถออกมาอย่างหัวเสีย อารมณ์ที่พยายามข่มให้เย็นพุ่งทะลุร้อยองศา

                ชายหนุ่มพ่นลมหายใจออกมาหนักๆ ขณะผลักประตูรถให้เปิดออก ร่างสูงใหญ่ก้าวลงจากรถคันหรู ใบหน้าคมคายบึ้งตึง นัยน์ตาสีน้ำดำทอวับไปด้วยแววหงุดหงิด เขากวาดตาสำรวจความเสียหายของรถคันโปรด และรถวีออสที่ถูกรถของตนชนอย่างหงุดหงิด

“แม่งเอ๊ย! ขับรถยังไงของมันวะ” วีออสสีขาวที่ถูกรถของเขาพุ่งกระแทกมีรอยบุบเล็กน้อย ส่วนจากัวร์คันโปรดสภาพด้านหน้าเสียหายไม่มากก็จริง แต่ด้านหลังนี่สิพังยุบไม่เหลือสภาพจนเขาต้องสบถออกมาอีกหน ชายหนุ่มเหลือบมองหญิงสาวเจ้าของรถวีออสที่ลงมาสำรวจรถของตัวเองด้วยสีหน้าตื่นๆ แวบหนึ่ง ก่อนจะเดินตรงไปยังรถกระบะสีดำติดคอกสำหรับใช้ขนของ

ตอนแรกเขาตั้งใจจะไปต่อว่ารถคันหลังที่เป็นต้นเหตุของอุบัติเหตุ ทว่าเขากลับคิดผิด รถต้นเหตุไม่ใช่รถคันที่จอดต่อท้ายรถของเขา

มิน่าล่ะเขาถึงได้ยินเสียงชนสองครั้ง

ตกลงแล้วเหตุทั้งหมดเกิดจาก กระบะโตโยต้า ไฮลักซ์ ฮีโรสีฟ้าเก่าๆ ซึ่งคงจะแล่นมาด้วยความเร็วสูง แล้วเบรกไม่ทันทำให้พุ่งชนท้ายกระบะสีดำติดคอกซึ่งจอดรอไฟแดงอยู่อย่างแรง แล้วแรงกระแทกนั้นก็ทำให้กระบะติดคอกพุ่งมาชนจากัวร์ที่จอดอยู่ด้านหน้า แล้วจากัวร์ก็ไหลไปชนวีออสสีขาวอีกทอดหนึ่ง

ร่างสูงยกมือทึ้งผมอย่างหงุดหงิดขณะสาวเท้าเดินเลยรถกระบะสีดำติดคอกเหล็กที่พุ่งชนรถของตนซึ่งมีสภาพด้านหน้าและด้านหลังพังยับเพื่อตรงไปยังรถกระบะโตโยต้า ไฮลักซ์ ฮีโรสีฟ้าเก่าๆ ที่ด้านหน้ายุบจนเกือบถึงที่นั่งคนขับ 

“อ้าวคุณภู นั่นรถคุณภูเหรอครับ” ชายวัยกลางคนซึ่งเป็นเจ้าของรถกระบะสีดำ ที่ตอนนี้ลงมายืนอยู่ข้างประตูรถกระบะสีฟ้า คันต้นเหตุของอุบัติเหตุครั้งนี้ทักขึ้น

“ครับ”

ใช่ เขาคือ ภู หรือ ภูริทัตต์ ภัทรบดินทร์เจ้าของสวนส้มภัทรบดินทร์ สวนส้มที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย และยังเป็นเจ้าของรีสอร์ทที่ใหญ่ที่สุดในเชียงใหม่อีกด้วย ไม่มีใครไม่รู้จักเขา แต่เพราะรถคันนี้เป็นรถเปิดประทุนที่เหมาะกับการขับในวันที่อากาศดีๆ แดดไม่ร้อนจัด และไม่มีฝน ซึ่งหาได้ยากในเมืองไทย จึงไม่บ่อยนักที่เขาจะเอาออกมาขับ ส่งผลให้มีไม่กี่คนที่รู้ว่าเขาเป็นเจ้าของจากัวร์สีดำสนิท

“ว่าแต่คุณภูเป็นอะไรหรือเปล่าครับ”

“ผมไม่เป็นอะไร แล้วลุงล่ะ บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า” ภูริทัตต์เอ่ยถามชายวัยกลางคนรูปร่างสันทัด ซึ่งคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเจอกันมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่จำไม่ได้ว่าเคยเจอกันที่ไหน หรือเมื่อไร แม้จะคิดไม่ออก ทว่าเขาก็ไม่ได้คิดจะถามออกไป เพราะเวลานี้เขาหัวเสียเกินกว่าจะมาสนใจความสงสัยใคร่รู้เล็กๆ น้อยๆ ของตน

“รถมาพังแบบนี้ไม่บาดเจ็บก็เหมือนเจ็บนั่นล่ะครับ ทำมาหากินไม่ได้ ก็ไม่มีเงินใช้ ให้นอนเจ็บอยู่โรงพยาบาลยังดีกว่าอีกครับ อย่างน้อยก็มีข้าวกินฟรี เฮ้อ เด็กๆ สมัยนี้ขับรถขับรากันไม่คิดเลยว่ามีใครบ้างที่ต้องเดือดร้อน” ชายวัยกลางคนพูดไปก็ถอนหายใจไปอย่างคิดไม่ตก

“แล้วเจ้าของรถล่ะ” ใบหน้าหล่อเหลาตึงเปรี๊ยะระหว่างที่ถามหาเจ้าของรถกระบะสีฟ้าคันเก่าซึ่งเป็นต้นเหตุของอุบัติเหตุหมู่ รถชนกันสี่คันรวด

“ยังไม่ยอมลงมาจากรถเลยครับ”

พอได้คำตอบจากเจ้าของรถกระบะเสริมคอกเหล็ก ร่างสูงก็เดินตรงไปที่ประตูฝั่งคนขับ ขณะที่ชายวัยกลางคนก็ขยับกายหลบทางให้แต่โดยดี

                ปึง! ปึง! ปึง!

“ลงมาจากรถ” ภูริทัตต์โน้มตัวลงมองคนที่นั่งอยู่ในรถ ก่อนจะทุบกระจกรถ แล้วตวาดออกมาเสียงดัง

เสียงกำปั้นกระแทกกับกระจกแรงๆ ทำให้คนที่นั่งอยู่ในรถสะดุ้งสุดตัวเหมือนเพิ่งได้สติ มือเล็กควานหาเข็มขัดนิรภัย ปลดมันออก ประตูรถถูกเปิดออก ก่อนที่ร่างระหงในชุดเสื้อแขนกุดเอวลอยกับกางเกงยีนส์ขายาวสีซีดขาดๆ ก้าวลงมาจากรถ

ทันทีที่ภาพนั้นประจักษ์สู่สายตา สมองของเขาก็วิ่งพล่าน หัวใจเต้นกระหน่ำอย่างไม่ยั้ง และเหมือนว่าโลกทั้งใบหยุดชะงักลง

ภูริทัตต์ไล่สายตาจากรูปร่างกลมกลึงสมส่วนไปยังใบหน้าสวยหวานละมุนปราศจากเครื่องสำอางแต่งเติมดูเป็นธรรมชาติ และงดงามดุจภาพวาดมีชีวิต แม้ใบหน้าของเธอจะซีดเผือดไร้สีเลือด เพราะตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ก็หาลดความน่ามองลงได้เลย เส้นผมสีดำยาวถูกปล่อยให้สยายทิ้งตัวลงบนไหล่กลมมนจดเอวคอดกิ่วพลิ้วไหวตัดกับผิวเนื้อขาวเนียนละเอียด และทันทีที่เขาประสานสายตากับดวงตาสีดำสนิทที่ตื่นกลัวราวกับลูกแกะที่กำลังถูกราชสีห์ต้อนจนมุมเขาก็ละสายตาจากดวงตาคู่นั้นไม่ได้

“มีใครเป็นอะไรหรือเปล่าคะ” เสียงหวานใสสั่นระริกยามที่เอื้อนเอ่ยออกมา และเสียงนั้นก็ปลุกสติคนที่ตกอยู่ในภวังค์ได้เป็นอย่างดี

“ขับรถประสาอะไร ถ้าอยากจะตายมากนักก็ไปตายคนเดียว อย่ามาลากคนอื่นไปตายด้วย”

บ้าจริง! นี่เขากำลังคิดบ้าอะไรอยู่ ภูริทัตต์ต่อว่าตัวเองในใจ ก่อนจะตวาดออกมาเสียงห้วน ทั้งหงุดหงิดตัวเองที่คิดเรื่องบ้าๆ ในสถานการณ์ที่ไม่สมควร และโมโหหญิงสาวตรงหน้าที่ทำให้ตนต้องมาเสียเวลา

โปรยยังไม่มี มีแต่อัพตอนให้อ่านได้ใช่ไหม ฮ่าๆ

ต้นฉบับยังไม่ได้รีไรท์ อาจมีคำผิดเยอะหน่อยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 690 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,427 ความคิดเห็น

  1. #927 kannika132515 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 15:59

    พี่ภูเตรียมมอบตำแหน่ง

    ให้นายหญิง พลอย ของไร่ ได้ล่ะเน้อ

    #927
    0
  2. #425 aemly (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 17:32

    พพี่คะใจเย็นๆๆๆ

    #425
    0
  3. #118 ฉันทนา ศัทโธ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 18:39
    จังงัง...เลย
    #118
    0
  4. #14 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 07:32

    คิดภาพตามแล้วเป็นใครก็โมโหเนอะ แต่มาป้ะกันเพราะอุบัติเหตุแบบนี้พระเอกจะจับนางเอกหักคอก่อนรักกันรึป่าว555555

    #14
    0
  5. #10 LuckyTarot (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 16:20
    พี่ภูเจอสาวแล้วค้างเลย ^^ตาค้างตะลึงตึงๆ 😊😊
    #10
    0
  6. #8 PhoRR (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 00:39
    รอค่าาาาาาา ^^
    #8
    0
  7. #7 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 14:27

    สวยจนตะลึง ยังไปดูเค้าอีกนะคุณภู

    #7
    0
  8. #5 Nattamon Ponlabat (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 14:00
    แค่ตอนแรกก็น่าติดตามละ
    #5
    0
  9. #4 Jvar J. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 13:28
    มาประจำที่รอละค่าาา
    #4
    0