ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ - ลำดับ 2 ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

ตอนที่ 51 : บทที่ 11 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,361
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 91 ครั้ง
    29 พ.ย. 60


การแกล้งทำเหมือนรักใครสักคนทั้งๆ ที่ไม่ได้รักเป็นเรื่องยาก แต่สิ่งที่ยากกว่าคือการแกล้งทำเหมือน 'ไม่รัก' ทั้งๆ ที่รู้ดีว่า 'รัก' เต็มหัวใจ...


ฝากนิยายเรื่องใหม่แล้วจ้า

ไปที่หน้านิยายคลิกที่รูปนะคะ ขอเวลาปั่นตุนแป๊บเดี๋ยวมาอัพนะ

          อนแรกพวงชมพูแค่คิดว่าอาชีพนี้คงทำให้เธอไม่อดตายแต่ไม่นึกเลยว่าแค่คืนเดียวจะได้เงินเยอะขนาดนี้ แต่เงินที่ว่าเยอะเธอไม่ได้หมายถึงเงินค่าจ้างรายวัน แต่เป็นทิปที่ได้จากลูกค้าต่างหาก

เพราะร้านอาหารกึ่งผับแห่งนี้ค่อนข้างมีชื่อเสียง ในวงการธุรกิจต่างรู้ว่าหากจะหาร้านที่สามารถพูดคุยกันเป็นส่วนตัว มีเพลงเพราะๆ ให้ฟัง มีเหล้ารสเลิศให้เลือกดื่มหลายชนิด ไลฟ์สไตล์ผับ จัดเป็นหนึ่งในตัวเลือกที่เยี่ยมยอดที่สุด และเพราะที่นี่เป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยผู้มีอันจะกินทิปที่จ่ายให้พนักงานจึงค่อนข้างมาก แม้จะเป็นทิปรวมแต่เท่าที่เธอคนเดียวรับมาก็มากโขอยู่

                พวงชมพูปาดเหงื่อออกจากใบหน้าเนียนใสที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางเบา โชคดีที่เครื่องสำอางบางชิ้นมันอยู่ในกระเป๋าสะพาย และนิคาซิโอก็คืนมันให้ หลังจากข้าวของเครื่องใช้ถูกเจ้าของบ้านเช่าขนออกมาทิ้ง เธอจึงยังพอมีเครื่องสำอางไว้ใช้โดยไม่ต้องหาซื้อใหม่  

                วันนี้พวงชมพูอยู่ในชุดแส็กสีดำเข้ารูปสั้นเหนือเข่าขึ้นมาเล็กน้อย แม้จะเป็นชุดถูกๆ ที่ซื้อมาจากตลาดนัด แต่ก็หาได้ทำให้ความงดงามของเรือนร่างกลมกลึงลดน้อยลงได้เลย สีดำของชุดนอกจากช่วยขับผิวขาวเนียนให้ดูน่ามองยิ่งขึ้น ยังทำให้รูปร่างกลมกลึงดูน่าทะนุถนอมขึ้นอีก

                “พิ้งค์ ช่วยยกนี่ไปเสิร์ฟโต๊ะนั้นให้หน่อยจ้ะ”

“ได้ค่ะพี่วรรณ” พวงชมพูคลี่ยิ้มให้กับผู้จัดการร้าน ก่อนจะเดินไปยกถาดเครื่องดื่มมาไว้ในมือ แล้วสาวเท้าตรงดิ่งไปยังโต๊ะที่อีกฝ่ายชี้ให้มองตามทันที ถึงแม้จะไม่ค่อยเป็นงานนัก เพราะไม่เคยทำงานแบบนี้แต่หญิงสาวก็พยายามเต็มที่

พอมาถึงเธอก็ชงเหล้าให้กับชายหนุ่มตรงหน้า เขาเป็นผู้ชายรูปร่างสูงเพรียว ใบหน้าคมเข้มในแบบไทยๆ เขาอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนเสื้อขึ้นมาถึงศอกและกางเกงสแล็คสีกรมท่า นาฬิกาเรือนหรูที่ใส่อยู่บ่งบอกได้ถึงฐานะได้เป็นอย่างดี

นัยน์ตาสีดำสนิทกรุ้มกริ่มที่มองตรงมาอย่างจับจ้อง สำรวจตรวจตราทำให้พวงชมพูรีบเร่งมือที่ชงเหล้า เธอรู้ดีว่าสายตาแบบนั้นมันหมายความว่ายังไง เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผู้ชายมองเธอด้วยสายตาแบบนี้ แต่เธอก็รู้ดีว่ายิ่งมาทำงานแบบนี้ด้วยแล้วเธอต้องใช้ความอดทนที่สูงขึ้น

พอวางแก้วไว้ตรงหน้าชายหนุ่ม เธอก็รีบเดินถอยออกมาตั้งใจจะออกห่างจากโต๊ะนี้ให้เร็วที่สุด ทว่าเสียงที่ดังขึ้นก็ทำให้เธอชะงักฝีเท้าเอาไว้เสียก่อน

                “พี่กำลังรอเพื่อนอยู่ นั่งคนเดียวเหงาจัง นั่งเป็นเพื่อนกันก่อนสิ”

                “ไม่ได้หรอกค่ะ พิ้งค์ต้องทำงาน” พวงชมพูปฏิเสธด้วยน้ำเสียงสุภาพ

                “ชื่อพิ้งค์เหรอ ชื่อน่ารักจัง พี่ชื่อภัทรพงศ์นะครับ เรียกพี่พีทก็ได้”

                “ค่ะ” พวงชมพูตอบรับกลับไป แต่ก็ไม่ได้คิดจะเรียกเขาด้วยชื่อที่เขาบอกมา

“ชื่อของเราสองคนพอพานเหมือนกันเลยเนอะ เข้ากันดีจัง” ชายหนุ่มเผยยิ้มกว้างหว่านเสน่ห์ ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม

                “ค่ะ ขอตัวนะคะ”

                “จะรีบไปไหนล่ะ”

                “ฉันต้องทำงานค่ะ”

                “แทนตัวเองว่าพิ้งค์เหมือนเมื่อกี้สิ น่ารักดี พี่ชอบ”

                “ขอตัวนะคะ” พวงชมพูไม่ได้ตอบกลับไป เธอเอ่ยขอตัวอีกครั้ง แต่อีกฝ่ายก็ไม่ยอมโดยง่าย

                “นั่งเถอะน่า เดี๋ยวจ่ายให้พิเศษ”

“ฉันเป็นพนักงานเสิร์ฟค่ะ ไม่ใช่เด็กนั่งดริ๊งก์ คุณเข้าใจผิดแล้ว ฉันขอตัวนะคะ” พวงชมพูข่มใจนับหนึ่งถึงสิบ ก่อนจะผุดยิ้มพรายออกมาอย่างยากเย็น ก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่พูดปรับให้ราบเรียบ พอพูดจบหญิงสาวก็หมุนตัวตั้งใจเดินห่างออกมาแต่อีกฝ่ายกลับคว้าแขนเธอไว้แล้วรั้งร่างของเธอให้หล่นตุบลงไปนั่งข้างกายเขา

“ปล่อยนะ”

พวงชมพูร้องออกมา หญิงสาวรีบแกะมือเขาออกก่อนจะรีบขยับตัวออกห่าง ทว่าอีกฝ่ายกลับเอื้อมมือมายึดเอวเธอไว้แล้วลากจนร่างของเธอชิดกับร่างสูงเพรียว

“ถ้าไม่นั่งด้วยกัน งั้นหลังเลิกงานเจอกันนะ น่ารักๆ แบบน้องพี่ให้พิเศษเลย”

“ฉันว่าคุณคงเข้าใจอะไรผิดแล้วล่ะ ฉันไม่ได้ทำงานแบบนั้น กรุณาปล่อยฉันด้วยค่ะ”

“เด็กใหม่เหรอ พี่ไม่ได้มาที่นี่นานเลยไม่รู้ เดี๋ยวพี่เพิ่มเงินให้อีก คืนนี้ไปด้วยกันนะ”

“นี่คุณ พูดไม่เข้าใจตรงไหนว่าฉันไม่ได้ทำงานแบบนั้น แล้วก็ปล่อยมือจากเอวฉันด้วย”

“อย่าเล่นตัวน่า บอกแล้วไงว่าจะเพิ่มค่าตัวให้” เสียงติดจะรำคาญเอ่ยขึ้น

“ทำไมผู้ชายต้องคิดว่าเวลาผู้หญิงปฏิเสธ เป็นการเล่นตัวด้วยนะ แล้วต้องให้พูดยังไงถึงจะเชื่อว่าไม่ได้เล่นตัว ไม่ได้อยากขึ้นค่าตัว หรือว่าต้องให้เอาขวดเหล้าฟาดหัวก่อนถึงจะเชื่อ” พวงชมพูว่าเสียงสั่นเพราะความโมโห เธอเอื้อมมือไปคว้าขวดเหล้าเอาไว้เพื่อขู่อีกฝ่าย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 91 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

770 ความคิดเห็น

  1. #759 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 13:40
    สงสารนางเอกจริงๆ
    #759
    0
  2. #749 buaiiii (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 19:25
    จะมีคนมาช่วยมั้ยน้าาาา
    #749
    0
  3. #748 karunaplanee (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 14:21
    #748
    0
  4. #747 อ้อตัวบาง (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 11:40
    อีบุ๊คออกรึยังคะ
    #747
    0
  5. #746 tjatupor2 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 23:00
    555 ฟาดเลย
    #746
    0
  6. #745 0819278358 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 16:30
    อิอิ รอค่ะ สู้ๆ
    #745
    0
  7. #744 NawaratNawarat (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 10:12
    รอน้านนานเลย
    #744
    0
  8. #743 LuckyAwa (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 06:42
    เย้ๆๆๆๆกลับมาอัพแล้วววววว
    #743
    0
  9. #742 มาย (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 05:11
    พี่นิคจะมามั้ยนะ~
    #742
    0
  10. #741 มาย (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 05:10
    พี่นิคจะมามั้ยนะ~
    #741
    0