ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ - ลำดับ 2 ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

ตอนที่ 43 : บทที่ 9 (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,486
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    5 พ.ย. 60


การแกล้งทำเหมือนรักใครสักคนทั้งๆ ที่ไม่ได้รักเป็นเรื่องยาก แต่สิ่งที่ยากกว่าคือการแกล้งทำเหมือน 'ไม่รัก' ทั้งๆ ที่รู้ดีว่า 'รัก' เต็มหัวใจ...


ฝากนิยายเรื่องใหม่แล้วจ้า

ไปที่หน้านิยายคลิกที่รูปนะคะ ขอเวลาปั่นตุนแป๊บเดี๋ยวมาอัพนะ

ร่างสูงใหญ่ก้าวขึ้นไปนั่งบนเฮลิคอปเตอร์ นิคาซิโอพิงหัวกับพนักพิง แล้วทอดสายตาไปนอกหน้าต่างของเฮลิคอปเตอร์ที่กำลังบินขึ้นอย่างนุ่มนวลอย่างเหม่อลอย

ความขัดแย้งก่อตัวขึ้นในใจอย่างรุนแรงจนต้องระบายลมหายใจออกมาหนักๆ  

ในเมื่อเขาก็ไม่ได้รู้สึกดี ไม่ได้รู้สึกสะใจที่ทำให้เธอทรมานได้อย่างที่คิดเอาไว้ตั้งแต่แรกและการที่เธออยู่ตรงนี้มันก็ไม่ได้ทำให้ความรู้สึกที่เขามีต่อเธอมันหายไป แต่มันกลับทำให้ความรู้สึกที่เขาพยายามหลอกตัวเองว่ากำจัดมันไปได้แล้วชัดเจนขึ้นอีก ชัดเจนจนเขากลัวว่าตัวเองจะยอมกลับไปเป็นผู้ชายงี่เง่า โง่งมอีก

 เขาเคยเจ็บเพราะผู้หญิงเห็นแก่เงินคนนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง และเขาไม่อยากรู้สึกเจ็บปวดแบบนั้นอีกครั้ง

แบบนี่น่ะดีแล้ว ให้เธอไปซะ ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะให้เธออยู่ที่นี่ต่อไป

แม้จะบอกตัวเองอย่างนั้นซ้ำๆ สั่งให้ตัวเองเชื่อเช่นนั้น แต่บางสิ่งบางอย่างในใจกลับแย้งการตัดสินใจนี้อย่างหนัก ทว่าเขาก็ยังพยายามปัดมันทิ้ง ไม่ยินยอมให้เสียงเรียกร้องจากหัวใจมีอิทธิพลเหนือการตัดสินใจที่ถูกกลั่นกรองจากสมอง

 

วงชมพูนั่งอยู่บนเก้าอี้บุนวมนุ่มๆ สีครีมเพื่อรอเวลาเครื่องออก รอบกายพลุกพล่านและเต็มไปด้วยเสียงจอแจของผู้คนที่กำลังจะเดินทางไกล แต่ทว่าคนที่ตกอยู่ในภวังค์กลับไม่มีท่าทีจะรับรู้ถึงสภาพรอบกายแม้แต่น้อย ความร้าวลึกเกาะกุมและกัดกินความเข้มแข็งของเธอทีละเล็กทีละน้อยอย่างไร้ความปราณี

ตั้งแต่สามวันก่อนที่เธอตื่นขึ้นมาครั้งแรกบนเตียงในโรงพยาบาล เธอก็ไม่ได้เจอหน้านิคาซิโออีกเลย และเพราะตกลงไปในน้ำที่ค่อนข้างเย็น อีกทั้งร่างกายที่ไม่ค่อยอ่อนแอเนื่องจากกินไม่ได้ นอนไม่หลับ ติดต่อกันนับเดือน ทำให้เธอล้มป่วยจนต้องอยู่ดูอาการที่โรงพยาบาลนานกว่าที่ควรจะเป็น

หญิงสาวกัดริมฝีปาแล้วพ่นลมหายใจออกมาหนักๆ เพื่อขับไล่อารมณ์ที่อึมครึมไม่ต่างจากเมฆฝนออกไป แต่มันก็ทำไม่สำเร็จ พวงชมพูรู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังจะแตกสลาย หญิงสาวซบหน้าลงบนฝ่ามือ หลับตาลงพยายามสะกดกลั้นความเจ็บปวดและเตือนตัวเองซ้ำๆ ว่าเขาไม่ใช่ของเธอ แต่ถึงจะทำอย่างนั้นความรวดร้าวที่เกาะแน่นอยู่ในหัวใจก็ไม่ได้ลดน้อยลงอยู่ดี

ทั้งๆ ที่เป็นเธอเองที่เรียกร้องไปจากมา ทั้งๆ ที่นี่เป็นทางเดียวที่ความรู้สึกผิดของเธอจะลดน้อยลง และทั้งๆ ที่รู้ว่ามันคงไม่มีประโยชน์ที่จะอยู่ที่นี่กับคนที่เกลียดตัวเองต่อไป แต่เธอก็ยังเจ็บปวดเสียจนไม่รู้ว่าการอยู่ที่นี่ต่อกับการได้กลับไปในที่ที่ตัวเองควรอยู่ อย่างไหนกันที่ที่มันเจ็บปวดน้อยกว่ากัน

                เสียงประกาศดังก้องไปทั่วบริเวณเรียกให้ขึ้นเครื่องดึงพวงชมพูให้หลุดออกจาภวังค์ และวินาทีนั้นพวงชมพูก็รู้ว่า ไม่ว่าแบบไหนจะเจ็บปวดน้อยกว่ากัน แต่เธอก็ไม่มีทางให้เลือกอีกต่อไปแล้ว

 

สงสีส้มทองยามเย็นอาบไล้ต้นองุ่นหลากหลายสายพันธุ์ที่ถูกปลูกเป็นทิวแถวสุดลูกหูลูกตาอยู่ในพื้นที่กว้างใหญ่ซึ่งถูกโอบล้อมด้วยทิวเขาจนกลายเป็นสีส้มแสบตา

ไร่องุ่นที่กินพื้นที่มหาศาลแห่งนี้เต็มไปด้วยต้นองุ่นพันธุ์ต่างๆ ทั้งองุ่นแดง องุ่นขาว มีบางแปลงที่ปลูกองุ่นสำหรับกินผล แต่ส่วนใหญ่เป็นองุ่นที่คัดสรรพันธุ์สำหรับทำไวน์รสชาติดี  เพราะเป็นพื้นที่อุดมไปด้วยดิน น้ำ อากาศ และแสงแดด อีกทั้งยังอยู่ในเส้นศูนย์สูตรของโลกที่เอื้อต่อการเพาะปลูกต้นองุ่น จึงทำให้พื้นที่กว้างใหญ่แห่งนี้สามารถปลูกองุ่นเพื่อนำมาผลิตไวน์คุณภาพเยี่ยมอย่างไม่มีใครเทียบได้

นิคาซิโอเดินทอดน่องอย่างเอื่อยเฉื่อยไปตามเส้นทางที่แสนคุ้นเคยเพื่อคุมคนงานที่กำลังเก็บผลผลิตโดยใช้กรรไกรค่อยๆ ตัดพวงองุ่นจากเถาลงลังไม้

การเก็บเกี่ยวผลองุ่นเป็นขั้นตอนที่สำคัญตอนหนึ่งเพราะองุ่นเป็นผลไม้บ่มไม่ได้ เมื่อเก็บมาจากต้นเป็นอย่างไรก็จะยังคงสภาพอยู่อย่างนั้น ไม่หวานขึ้น และไม่สุกมากขึ้นอีกแล้ว การเก็บผลองุ่นจึงต้องเก็บในช่วงที่ผลแก่เต็มที่ และไม่แก่จนเกินไป เพราะผลองุ่นที่ยังไม่แก่เต็มที่จะมีรสเปรี้ยว ฝาด และสีไม่สวย ส่วนผลองุ่นที่แก่เกินไปจะหวานจัดเกินไป พอเอาไปหมักไวน์จะได้รสชาติที่ไม่ดี ดังนั้นคนงานจึงต้องมีประสบการณ์ และได้รับการควบคุม เพื่อให้การเก็บองุ่นเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพมากที่สุด

นิคาซิโอสูดอากาศสดชื่นของฤดูใบไม้ร่วงเข้าปอดเผื่อมันจะช่วยให้ความรู้สึกร้อนรนในหัวใจ และความสับสนที่หมุนวนอยู่ในหัวคลายลงได้บ้าง  แต่มันกลับไม่ได้ช่วยอะไรเลย

“นายครับ”

“เธอไปแล้วใช่ไหม” นิคาซิโอพูดขึ้นเมื่อหันไปตามเสียงแล้วเห็นว่าคนที่เรียกคือฟรังโก ซึ่งครั้งนี้มันช่างยากเหลือเกินที่จะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงไร้ความรู้สึกอย่างที่เป็นประจำ

“ครับ”

หัวใจของเขาบีบรัดอย่างรวดร้าว เขาพยายามควบคุมตัวเองอย่างที่เคยทำได้ดีเสมอมา ทว่าครั้งนี้กลับทำได้ยากกว่าครั้งไหนๆ ชายหนุ่มกัดฟันและยืดไหล่ที่เกร็งไปหมดเพราะความเครียด

ตั้งแต่เมื่อสามวันก่อนที่บอกจะส่งเธอกลับ เขาก็ไม่ได้ไปที่โรงพยาบาลอีกเลย แล้วก็เป็นสามวันอีกเช่นกันที่เขาแทบไม่ได้กิน และแทบไม่ได้นอน หรือจะเรียกให้ถูกก็คือเขากินไม่ได้ นอนไม่หลับ และตอนนี้หัวของเขาก็กำลังปวดตุบๆ ร่างกายก็รู้สึกย่ำแย่สุดๆ แต่ก็ไม่เท่ากับหัวใจดวงแกร่งที่รวดร้าวเกินทานทน

ไอ้โง่เอ้ย!’

นิคาซิโอก่นด่าตัวเองในใจ เขาโง่จริงๆ ทั้งๆ ที่พาเธอมาเพื่อให้เธอทรมาน แต่กลับเป็นเขาเองที่เจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ทั้งๆ ที่ควรจะชินชากับความรู้สึกแบบนี้นานแล้ว แต่ความรู้สึกเจ็บมันไม่ได้ต่างจากเมื่อเกือบสองปีก่อนที่เธอทิ้งเขาไปเลยสักนิด


เรื่องนี้ตั้งใจจะลงให้อ่านเป็นตัวอย่าง 10 บทจ้า แต่เดี๋ยวแถมให้อีกบทหนึ่ง 

"ทัณฑ์สวาสจอมทมิฬ" วางขายที่นายอินทร์แล้วนะ 

ใครไปอย่าลืมพาเฮียกลับบ้านด้วยนะ 

หากใครไม่สะดวกสามารถติดต่อที่เหมยได้จ้าเดี๋ยวสั่งที่ สนพ ให้รอรับที่บ้านได้เลย

ขอบคุณทุกคอมเม้นต์ด้วยนะคะ รู้ค่ะว่านิยายทุกเล่มไม่มีเรื่องไหนสมบูรณ์ เอาที่ถูกจริตเนอะ ส่วนคำติติง เหมยจะพยายามปรับปรุงค่ะ

 ฝากกดไลค์เพจด้วยจ้า 'สุนิตย์ ดอกเหมย' นะคะ





ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

          1. ทัณฑ์รักจอมทมิฬ โดย อัยย์ญาดา
          2. ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ โดย สุนิตย์
          3. ทัณฑ์ลวงจอมทมิฬ โดย พรรณารา

    

คลิกไปที่หน้านิยายเรื่องอื่นได้ที่รูปค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

770 ความคิดเห็น

  1. #676 aemly (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 23:27
    เศีร้าหนักมาก
    #676
    0
  2. #662 pookpook502 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 20:57
    สงสารทั้งคู่มากๆ
    #662
    0
  3. #661 Dadeeday1987 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 19:15
    เมื่อไหร่ความจริงจะกระจ่างคะลุ้นๆค่ะสู่ๆค่ะรออยู่นะค่ะ????
    #661
    0
  4. #660 Cheeryblue (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 18:58
    สงสารทั้งสองคน ทั้งรักทั้งเจ็บ เมื่อไรความจริงจะเปิดเผยหนอ
    #660
    0
  5. #659 tweety_jirawan (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 18:32
    ตามไปง้อเมียโดยด่วนค่ะพี่
    #659
    0
  6. #658 0819278358 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 17:58
    ขอบคุณค่ะ รอค่ะ สู้ๆ
    #658
    0
  7. #657 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 16:42
    ไปๆๆ รีบไปตามกลับมา
    #657
    0