ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ - ลำดับ 2 ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

ตอนที่ 42 : บทที่ 9 (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,505
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    2 พ.ย. 60

การแกล้งทำเหมือนรักใครสักคนทั้งๆ ที่ไม่ได้รักเป็นเรื่องยาก แต่สิ่งที่ยากกว่าคือการแกล้งทำเหมือน 'ไม่รัก' ทั้งๆ ที่รู้ดีว่า 'รัก' เต็มหัวใจ...


ฝากนิยายเรื่องใหม่แล้วจ้า

ไปที่หน้านิยายคลิกที่รูปนะคะ ขอเวลาปั่นตุนแป๊บเดี๋ยวมาอัพนะ


ายในตึกขนาดใหญ่สีขาวสะอาด อันเป็นสถานที่ตั้งของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง...

เพราะเป็นผู้บริจาครายใหญ่ที่บริจาคเงินก้อนใหญ่ให้โรงพยาบาลแห่งนี้ทุกปีทำให้ทันทีที่สาวเท้าเข้ามาในสถานที่แห่งนี้ นิคาซิโอจึงได้รับความน้อมนอบและบริการอย่างดีเยี่ยม และไม่ต้องเอ่ยปาก ห้องพักฟื้นที่ทางโรงพยาบาลจัดให้ก็เป็นห้องหรูหราราวกำลังพักอยู่ในในโรงแรมห้าดาวมากกว่ากำลังพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล

ซึ่งเขาจะเรียกแพทย์ประจำตระกูลมาดูอาการพวงชมพูก็ได้ แต่ถึงอาการหลังจากจมน้ำดูเหมือนจะไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่เพราะหยุดหายใจไปชั่วขณะ และอุณหภูมิน้ำที่ตกลงไปก็มีอุณหภูมิต่ำ อีกทั้งร่างกายของเธอพวงชมพูก็อ่อนแอจากอาการเจ็บป่วยที่เป็นอยู่ก่อนแล้วทำให้เขาต้องพาเธอมาที่โรงพยาบาลอย่างไม่มีทางเลือก

คนที่รู้เรื่องพวงชมพูมีแต่คนที่เขาไว้ใจเท่านั้นและเขาก็ไม่อยากให้ข่าวที่เขาพาพวงชมพูมาที่ไร่รู้ไปถึงหูโมอานา โมอานารักเพื่อนมาก และเป็นคนขี้สงสาร หากพวงชมพูขอให้เธอมาพูดให้เขาปล่อยเธอไป โมอานาคงรีบทำตามที่เพื่อนขอร้องอย่างไม่ต้องสงสัย และเขาที่รักและเอ็นดูเธอเหมือนน้องคนหนึ่งก็คงไม่อยากทำให้เธอไม่สบายใจ

เสียงสวบสายที่เกิดจากการขยับตัวบนที่นอนสีขาวสะอาดเรียกสายตาของคนที่กำลังครุ่นคิดให้หันไปมอง

พวงชมพูกวาดตาไปไปห้องสีขาวขนาดใหญ่ และหยุดสายตาไว้ที่ผ้าม่านสีน้ำตาลทองที่ถูกรวบไว้ข้างหน้าต่างเพื่อให้แสงแดดส่องเข้ามาในห้องครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปสบตากับคนที่มองมาก่อนอยู่แล้วนิ่งๆ

สายตาว่างเปล่าไร้ความรู้สึกของเขา บวกกับความทรงจำก่อนหมดสติไปกลับเข้ามาให้ห้วงความคิด นำพาความเจ็บปวดมากมายจนเกินทานทนไหลบ่าเข้ามาบีบรัดหัวใจจนแทบทานทนไม่ไหว

เธอตาฝาด หูเพี้ยนไปเองจริงๆ ด้วย คนอย่างนิคาซิโอคงไม่เคยมีและคงจะไม่มีความห่วงใยให้กับคนที่เขาเกลียดอย่างเธอ

พวงชมพูเม้มริมฝีปากจนเป็นเส้นตรง พยายามสั่งตัวเองให้เข้มแข็งเข้าไว้ แต่เรื่องที่เกิดขึ้นก็หนักหนาเกินกว่าเธอจะรับไหว และทั้งๆ ที่พยายามสั่งให้ตัวเองเกลียดคนที่เป็นต้นเหตุของเรื่องสาหัสสากรรจ์นี้ แต่เธอกลับเกลียดเขาไม่ลง

ความขัดแย้งที่ก่อตัวขึ้นในใจขณะที่ร่างกายอ่อนแอทำให้น้ำตาที่พยายามกลั้นเอามาไหลออกมาอย่างห้ามไว้ไม่ไหวอีกต่อไป

“เป็นอะไรร้องไห้ทำไม”  นาคาซิโอทำอะไรไม่ถูกอยู่ชั่วขณะ

“ฮึก” เสียงสะอื้นหลุดออกมาเบาๆ แม้ว่าหญิงสาวจะยกมือขึ้นปิดปากตัวเองไว้

“ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า เจ็บคอ ปวดหัว หรือเจ็บหน้าอก” นิคาซิโอพูดขึ้นเมื่อเห็นว่ามืออีกข้างที่หญิงสาวไม่ได้ใช้ปิดปากไว้ถูกยกขึ้นมากุมอกด้านซ้ายเอาไว้แล้วบีบขย้ำเสื้อตรงนั้นไว้แน่น

“...”

“เดี๋ยวฉันตามหาหมอให้ รอแป๊บหนึ่งนะ” ยิ่งหญิงสาวไม่ตอบ น้ำเสียงของนิคาซิโอก็ยิ่งเต็มไปด้วยความร้อนรน

“ไม่ต้อง...ตามหมอ...หรอกฉะ...ฉัน...ฮึก...ไม่ได้เป็นอะไร” น้ำเสียงของเธอแผ่วเบา กอนสะอื้นขึ้นมาจุกอยู่ที่คอทำให้ทุกคำออกมาด้วยความยากลำบาก แต่ท้ายที่สุดเธอก็พูดมันออกไปจนจบประโยค

“ไม่เป็นอะไรแล้วร้องไห้ทำไม”

บ้าฉิบ! เขากำลังจะบ้าตาย น้ำตาของผู้หญิงตรงหน้ามันสั่นคลอนความรู้สึกของเขาได้อย่างไม่น่าเชื่อ หัวใจที่เคยแข็งแกร่งไหววูบอย่างรุนแรง ทั้งๆ ที่เป็นเขาเองที่อยากให้เธอเจ็บปวดทรมานเหมือนที่เขาเคยได้รับ ตอนนี้เขาก็ทำอย่างที่ตั้งใจได้แล้ว เธอไม่ได้เสแสร้งแน่เขารับรู้ได้ แล้วทำไมเขาถึงได้รู้สึกแย่ ถึงได้รู้สึกเจ็บปวดขนาดนี้ด้วยนะ

“ฉะ...ฉัน...แค่อยากลับบ้าน ฮึก...ขอร้องนะ ส่งฉันกลับบ้านเถอะ ถ้าฉันทำอะไรผิดต่อคุณฉันขอโทษ ปล่อยฉันไปนะ”

“...” นิคาซิโอไม่ได้ตอบอะไรกลับไป ชายหนุ่มต้องเบือนหน้าจากร่างเล็กๆ ซีดเซียวที่นอนสะอื้นจนร่างสั่นไหวอยู่บนเตียงเพราะไม่อยากเห็นความเจ็บปวดของหญิงสาวที่ทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดยิ่งกว่า

แต่เสียงสะอื้นที่หลุดออกมาพักๆ ก็ทำให้เขาเจ็บปวดได้ไม่ต่าง ชายหนุ่มเอื้อมมือออกไปแต่พอจะถึงร่างบางที่สั่นสะท้านเพราะแรงสะอื้น เขาก็กำมือแน่นแล้วชักมือกลับ พยายามข่มกลั้นความรู้สึกอยากดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขนเพื่อปลอบประโลมไว้ด้วยการขบกรามแน่นจนขึ้นสัน

“พี่นิค ส่งพิ้งค์กลับบ้านเถอะนะ”

น้ำเสียงของพวงชมพูอ่อนระโหย ทุกถ้อยคำเจือด้วยความทดท้อและความทรมานจนนิคาซิโอสัมผัสได้

                “หายเมื่อไรฉันจะส่งเธอกลับ” นิคาซิโอเงียบไปนานทีเดียวกว่าจะตอบคำขอของหญิงสาว

“ส่งพิ้งค์กลับตอนนี้เลยนะ พิ้งค์อยากกลับบ้านแล้ว พิ้งค์ทนไม่ไหวแล้ว”

พวงชมพูไม่เคยแสดงออกแบบนี้มาก่อนไม่ว่าตอนนี้หรือเมื่อก่อน เธอจะเข้มแข็ง เยือกเย็น และตอบโต้เขาได้อย่างแสบสัน ไม่ใช่ตัวสั่นเทาขณะร้องขอให้เขาปล่อยเธอไปทั้งน้ำตาแบบนี้

                “รักษาตัวให้หายก่อน แล้วค่อยกลับ”

“สัญญาแล้วนะ พี่สัญญาแล้วนะ สัญญา...” พวงชมพูสะอื้นฮักแล้วพูดคำเดิมออกมาซ้ำๆ

“นอนซะ” นิคาซิโอเอ่ยขึ้นและเพราะทนฟังต่อไม่ได้อีกวินาทีเดียว เขาจึงลุกขึ้นเต็มความสูง แล้วหมุนตัวหันหลังให้กับร่างบอบบางสั่นเทา ก่อนจะสาวเท้าออกจากห้องพักฟื้นทันที

 ฝากกดไลค์เพจด้วยจ้า 'สุนิตย์ ดอกเหมย' นะคะ





ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

          1. ทัณฑ์รักจอมทมิฬ โดย อัยย์ญาดา
          2. ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ โดย สุนิตย์
          3. ทัณฑ์ลวงจอมทมิฬ โดย พรรณารา

    

คลิกไปที่หน้านิยายเรื่องอื่นได้ที่รูปค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

770 ความคิดเห็น

  1. #675 aemly (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 23:21
    สงสารพิ้งค์ ฮือฟฟฟฟ
    #675
    0
  2. #656 Dadeeday1987 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 15:03
    น้ำตาจะไหลอินเกิ้นนน
    #656
    0
  3. #655 dokao (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 14:50
    สงสารจัง
    #655
    0
  4. #654 pookpook502 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 11:15
    สงสารนางเอก
    #654
    0
  5. #653 Ratty_nn (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 06:54
    สงสารพิ้งค์ ทนแปบนะจะได้กลับบ้านแล้ว
    #653
    0
  6. #652 Cheeryblue (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 00:46
    เข้ากรณี เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด ทั้งสองคนโดนโมอานาปั่นหัว หลอก สร้างเรื่องเข้าใจผิด ถ้าความจริงเปิดเผยนะ ต้องจัดหนัก
    #652
    0
  7. #651 Jarin24 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 23:54
    เย้ๆๆๆๆๆ
    #651
    0
  8. #650 Piggy (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 23:30
    น้ำตาจะไหลตามเลย
    #650
    0
  9. #649 Lucky (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 23:21
    อัพยาวๆๆๆหน่อยจ้า 😁
    #649
    0
  10. #648 Jibjib (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 22:25
    น้ำตาไหลพรากๆ😭😭😭😭😭😭
    #648
    0
  11. #647 0819278358 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 22:21
    อือๆๆๆ รอค่ะ สู้ๆ
    #647
    0
  12. #646 Jvar J. (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 22:09
    ปล่อยน้องไปเหอะ จะได้รุ้สึกตัวสักที
    #646
    0
  13. #645 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 22:08
    ปล่อยไปนี่รู้ความจริงสักทีนะ
    #645
    0