ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ - ลำดับ 2 ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

ตอนที่ 41 : บทที่ 9 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,174
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    1 พ.ย. 60

     ฝากกดไลค์เพจด้วยจ้า 'สุนิตย์ ดอกเหมย' นะคะ




ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

          1. ทัณฑ์รักจอมทมิฬ โดย อัยย์ญาดา
          2. ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ โดย สุนิตย์
          3. ทัณฑ์ลวงจอมทมิฬ โดย พรรณารา

    

คลิกไปที่หน้านิยายเรื่องอื่นได้ที่รูปค่ะ

          หลังอาเจียนเอาทุกอย่างที่เพิ่งกินเข้าไปออกมาจนหมด พวงชมพูก็ขยับกายออกห่างจากร่างหนา 

หลังอาเจียนเอาทุกอย่างที่เพิ่งกินเข้าไปออกมาจนหมด พวงชมพูก็ขยับกายออกห่างจากร่างหนา

“ไม่อ้วกมาหลายวันแล้ว ทำไมกลับมาอ้วกได้อีก”  

ชายหนุ่มขยับเข้ามาใกล้ แต่เธอก็รีบถอยกรูดห่างออกมาอีก แม้ว่าน้ำเสียงของเขาจะไม่ได้อ่อนโยน และแววตาก็ไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ ออกมา แต่การกระทำของเขามันก็ทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงได้อย่างไร้เหตุผลและงี่เง่า

“ฉันจะไปนอน” พวงชมพูพูดขึ้น

และครั้งนี้เธอก็ไม่ยอมให้นิคาซิโอทักท้วง หญิงสาวหมุนตัวกลับและเดินจากไปทันที แต่ร่างของเธอกลับต้องชะงักเมื่อการขยับตัวเร็วๆ ทำให้ภาพที่มองเห็นพร่ามัวไปหมด หัวของเธอหมุนติ้วและท้องไส้ปั่นป่วนทั้งๆ ที่ไม่เหลืออะไรให้เอาออกมาอีกแล้ว หูได้ยินเพียงเสียงลมอื้ออึง พื้นที่อยู่โคลงเคลงไปหมด

หญิงสาวพยายามจะก้าวขาต่อทว่าเธอกลับไม่รับรู้ถึงขาตัวเองเลยสักนิด

“พิ้งค์” เธอได้ยินเสียงเรียกชื่อของตัวเองแว่วมากจากที่ไกล

นัยน์ตาของเธอเบิกกว้างแต่ตอนนี้กลับมองไม่เห็นอะไรสักอย่าง และเพียงเสี้ยววินาทีต่อจากนั้นเธอก็ไม่รับรู้อะไรอีกเลย

 

“พิ้งค์” เพราะความตกใจทำให้นิคาซิโอเผลอตะโกนเรียกหญิงสาวด้วยชื่อเล่นที่มีไว้สำหรับคนสนิทสนมเรียกเท่านั้น และเพราะไม่อยากสนิทสนมกับเธอ เขาจึงตั้งใจจะไม่เรียกเธอด้วยชื่อนั้นอีก ทว่าตอนที่เห็นร่างเล็กกำลังจะร่วงลงไปเขาก็ลืมสิ้นทุกอย่าง

ลืมทุกความตั้งใจ...

ลืมทุกความเกลียดชัง...

มีเพียงความในหายเท่านั้นที่เข้ามาควบคุมความรู้สึกนึกคิดของเขา

ชายหนุ่มพุ่งเข้าร่างเล็ก มือแกร่งทันเอื้อมไปคว้าร่างเล็ก ทว่าแม้จะเร็วเพียงใดเขาก็คว้าร่างที่ร่วงลงไปจากเรือไว้ไม่ทัน

ซูม!!!

เสียงร่างบางหล่นลงไปในน้ำดังขึ้น พร้อมๆ กับความรู้สึกเหมือนหัวใจดวงแกร่งร่วงลงไปอยู่ตรงปลายเท้า และเสี้ยววินาทีต่อจากนั้นนิคาซิโอก็กระโจนลงจากเรือโดยไม่ลังเล ร่างแกร่งแหวกว่ายตรงดิ่งตรงไปยังร่างเล็กๆ ที่กำลังจมใต้ผืนน้ำ พอคว้าร่างเล็กได้เขาก็ดึงหญิงสาวขึ้นสู้ผิวน้ำทันที

“พิ้งค์”

นิคาซิโอเรียกหญิงสาวระหว่างที่สาวเท้าพาหญิงสาวในอ้อมแขนขึ้นบันไดกลับมาบนเรือยอร์ช เสียงทุ้มที่เคยมั่นคงสั่นระริก นัยน์ตาสีน้ำตาลมองร่างเล็กที่ไร้สติอย่างหวาดหวั่น เขาวางร่างเล็กลงบนพื้น ก่อนจะพยายามช่วยให้เธอหายใจด้วยทุกวิธีที่เขารู้ แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรคนที่เขาอยากให้ลืมตาขึ้นมาก็ไม่ยอมฟื้นขึ้นมามองหน้าเขาเสียที

ไม่เคยมีครั้งใดที่เขาจะกลัวได้เท่ากับครั้งนี้มาก่อน ใบหน้าของเขาซีดเผือด หัวใจของเขาเหมือนจะล่องลอยหายไป ลมหายใจก็สะดุดเป็นห้วงๆ ราวกับว่ามันจะหยุดลงในวินาทีใดวินาทีหนึ่ง

“พิ้งค์ ได้ยินพี่ไหม” นิคาซิโอเรียกหญิงสาวอีกครั้ง ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วก้มลงไปผายปอดให้กับคนที่หยุดหายใจ

แค่กๆ

                ร่างเล็กที่ไอออกมา พร้อมกับสำลักน้ำออกทางจมูกและปากไม่หยุด ทำให้หัวใจที่เหมือนจะหยุดเต้นไปแล้วเมื่อไม่กี่วินาที่ก่อนกลับมาเต้นได้อีกครั้ง

“พี่นิค”พวงชมพูเรียกชื่อเจ้าของใบหน้าที่ลอยอยู่ใกล้ๆ เธอเบ้หน้าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมถึงได้แสบคอไปหมด ร่างของเธอสั่นระริก รู้สึกหนาว แล้วก็เหนื่อยมาก และไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะใช้ขยับกาย

                “เป็นยังไงบ้าง เจ็บตรงไหนไหม”

                “กะ...เกิดอะไรขึ้นคะ” พวงชมพูถามขึ้น เสียงของเธอแหบแห้ง สั่นระริก และแทบไม่หลุดออกมาจากลำคอ เธอมองร่างหนาที่เปียกโชกไปทั้งตัวอย่างงงๆ

                “พิ้งค์เป็นลมแล้วตกลงไปในทะเล”

                “เหรอคะ” หญิงสาวครางตอบเขาอย่างเหนื่อยๆ

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสรรพนามที่คุ้นเคย น้ำเสียงที่เจือความห่วงใย หรือแววตาตื่นตระหนกของเขากันแน่ที่มันทำให้หัวใจที่เย็นยะเยือกอบอุ่นขึ้นได้อย่างประหลาด แต่...

นิคาซิโอนี่นะห่วงเธอตื่นเสียทีพวงชมพู!

เสียงเล็กๆ ที่ดังขึ้นมาในหัวที่มึนงงของเธอนำพาความเยือกเย็นเข้าห้อมล้อมหัวใจอีกครั้ง แล้วพวงชมพูก็เข้าใจในวินาทีต่อมาว่าตัวเองคงตาฝาด หูฝาดไปเอง หญิงสาวหลับตาลงอย่างอ่อนล้า ความเจ็บปวดทั้งกายและใจเข้าครอบงำจนไม่อยากรับรู้อะไรอีก แล้ววินาทีต่อมาเธอก็ปล่อยให้ความมืดครอบคลุมสติสัมปชัญญะอย่างไม่คิดจะต่อต้าน 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

770 ความคิดเห็น

  1. #674 aemly (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 23:17
    หนูพิ้งค์เป็นอะไรนะ
    #674
    0
  2. #644 Tor (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 17:54
    น่าสงสานพิงค์จังคนที่อยู่เบื้องหลังขอการเลิกลาคือแม่ของนิคและเพื่อนรักของพิงค์ใช่ม่ะ
    #644
    0
  3. #643 25142551 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 16:29
    พิ้งค์คงเครียดเลยทำให้อ่อนแอขนาดนี้ พี่นิคถ้าไม่รักกันหรืออะไรก็แล้วแต่ ปล่อยน้อยไปเถอะ น่าสงสารจริงๆ เลย
    #643
    0
  4. #642 dokao (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 08:14
    เฮ้ออออออ
    #642
    0
  5. #641 pookpook502 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 00:26
    สงสาร พิ้ง มากๆเลย บอบช้ำมากๆ สงสาร
    #641
    0
  6. #640 ฝันหวาน (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 00:19
    เดี๋ยวนางเอกก็ท้องหรอก ยาคุมที่กินไปอ้วกออกหมดแล้ว
    #640
    0
  7. #639 Narisara Nokkeaw (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 22:26
    จะมาเป็นห่วงทำไม ไม่รักนางแล้วไม่ใช่เหรอ
    #639
    0
  8. #637 Piggy (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 21:57
    สงสารพิ้งค์ มาต่ออีกได้มั้ยคะ
    #637
    0
  9. #636 Napissapn (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 21:55
    เอาๆๆอีกๆๆ อีพี่จะได้ยอมรับหัวใจตัวเองซักที
    #636
    0
  10. #635 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 21:16
    ยอมรับหัวใจกันเถอะ..
    #635
    0
  11. #634 0819278358 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 21:16
    มาน้อยจุง ค้างงง รอค่ะ สู้ๆ
    #634
    0
  12. #633 Marryj_5 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 21:12
    พิ้งค์เป็นลมประมาณสิบรอบได้แล้ว 5555555555
    #633
    0
  13. #632 tweety_jirawan (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 21:11
    สงสารพวงชมพู เกลียดพี่นิคหนักมาก
    #632
    0