ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ - ลำดับ 2 ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

ตอนที่ 38 : บทที่ 8 (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,659
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    27 ต.ค. 60


มีกันหรือยัง

ประโยคนั้นของนิคาซิโอ นำพาความปวดร้าวให้เกาะกุมหัวใจดวงเล็กอย่างรุนแรง หญิงสาวสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามกล้ำกลืนหยาดน้ำใสๆ ที่เอ่อตรงหัวตาให้กลับลงไป ปรับแววตาให้นิ่งเฉยที่สุดเท่าที่จะทำได้ เสริมกำแพงแห่งความเฉยชาให้หนาแน่นและแข็งแรงขึ้นอีกเท่าตัว ก่อนจะแตะริมฝีปากตัวเองกับริมฝีปากได้รูปอีกครั้ง ขบเม้มริมฝีปากล่างของเขาเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ เพิ่มความหนักหน่วงขึ้นเพื่อให้เขาแย้มริมฝีปากขึ้น และส่งลิ้นเรียวเล็กเข้าไปทักทายปลายลิ้นของเขาอย่างที่เขาเคยทำกับตัวเอง หญิงสาวเลื่อนมือที่เพิ่งถูกปล่อยให้เป็นอิสระลงไปอีกจนสัมผัสโดนความแข็งแกร่งมากขึ้น ก่อนจะคว้าสัดส่วนร้อนผ่าวเอาไว้ในมือ

อืม” นิคาซิโอส่งเสียงครางต่ำในลำคอ ร่างหนาเกร็งแข็ง ลมหายใจของเขาหนักหน่วง

ความขมขื่นไหลเข้ามาท่วมท้นจนขอบตาร้อนผ่าว ความขัดแย้งต่อต้านกันอยู่ภายในอย่างรุนแรง ฝ่ายหนึ่งสั่งให้ทำต่อไป อีกฝ่ายหนึ่งสั่งให้เธอผละออก แล้วสุดท้ายฝ่ายหลังก็เป็นฝ่ายชนะ ทว่าก่อนที่เธอจะได้ทำอย่างนั้น มือหนาข้างหนึ่งก็รัดมาที่แผ่นหลัง ส่วนอีกข้างก็จิกเข้าที่กลุ่มผมของเธอ ตรึงศีรษะของเธอไว้ ก่อนที่ริมฝีปากร้ายกาจจะบดจูบลงมาอย่างเร่าร้อน

นิคาซิโอดันเรือนร่างบอบบางตรงไปที่เตียง เขาดึงเสื้อยืดที่ใส่ออกจากร่าง ก่อนจะสลัดกางเกงยีนกับชั้นในออกพร้อมกันก่อนจะทิ้งกายลงไปทาบทับเรือนร่างนุ่มอิ่มและหอมกรุ่น

ฝ่ามือร้อนผ่าวที่ไต่คลำ บีบเคล้นทรวงอกอิ่มแผดเผาเลือดในกายสาวให้ร้อนฉ่า ความขมขื่นและความอดสูที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ถูกความรัญจวนเข้ามาลบล้างจนไม่มีเหลือ

อื้อออ” พวงชมพูครางออกมาเสียงพร่าพลางแอ่นตัวขึ้นจากเตียง เมื่อชายหนุ่มก้มลงมางับยอดอกสีเรื่อเข้าปาก ปลายนิ้วคล่องแคล่วลูบไล้ฟอนเฟ้นลงไปที่สะโพก เกี่ยวชั้นในตัวบางลงไปจนพ้นปลายเท้าเล็ก

ลมหายใจของพวงชมพูสะดุดเมื่อปลายนิ้วร้อนผ่าวแตะต้องสัดส่วนอ่อนไหวแล้วขยับปัดป่ายเสียดสีทันที สัมผัสเชี่ยวชาญของอีกฝ่ายทำให้ประสาททุกส่วนในร่างกายของเธอตื่นตัวและตอบสนองด้วยการสั่นสะท้านไปทั้งร่าง สมองของเธออื้ออึงและลืมเลือนทุกสิ่งอย่างสิ้นเชิง

เมื่อรับรู้ได้ถึงความพรักพร้อมของเธอ นิคาซิโอก็พลิกกายลงไปนอนบนเตียงแล้วดึงร่างเล็กขึ้นไปคร่อมบนตัว

มือหนาลูบไล้ ลงไปยังบั้นท้ายกลมกลึง นวดเฟ้นไปมาพร้อมกับขยับสัดส่วนนุ่มฉ่ำให้เสียดสีกับตัวตนของตัวเองที่เหยียดขนาดจนแทบจะปริแตก

อื้อออ... พวงชมพูครางแผ่วเมื่อคนที่นอนราบอยู่บนเตียงยกตัวขึ้นมาเพื่อครอบครองยอดอกด้วยริมฝีปากบางเฉียบได้รูป เขาดูดดึง ขบฟันลงเบาๆ จนเธอรู้สึกได้ถึงความหวามไหวที่แล่นลงไปตรงส่วนนั้น หญิงสาวบิดกายไปมาอย่างทรมาน แต่เขาก็ไม่ได้หยุดทรมานเธอ ริมฝีปากที่งับยอดอกของเธอไว้ขยับเร็วรุนแรงขึ้นเพื่อสร้างความทรมานยิ่งกว่าให้

พะ...พี่...นิค เธอครางชื่อเขาเพื่อให้เขายอมคลายความทรมานนี้ให้เธอ

สิ้นเสียงครางเรียกชื่อพร่าสั่น นิคาซิโอก็เลื่อนใบหน้าขึ้น จนใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกับใบหน้าหวาน เขาประสานสายตาสีน้ำตาลที่เต็มไปด้วยไฟแผดเผากับกลมโตปรือฉ่ำไปด้วยแรงสวาทอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะประคองบั้นท้ายกลมกลึงขึ้นแล้วกดลงเข้าหาอีกครั้งพร้อมกับเติมเต็มส่วนที่เธอเพรียกหา

อื้อออ” ความรู้สึกเต็มแน่นในร่างทำให้หญิงสาวครางออกมา แต่เสียงนั้นก็ถูกกลืนหายไปเมื่อริมฝีปากได้รูปตะบมจูบอย่างเร่าร้อน ด้วยความมึนงง และด้วยความหวามไหวจากตัวตนที่ฝังแน่นอยู่ในกาย ทำให้หญิงสาวตอบสนองจุมพิตของเขาอย่างร้อนรน

นิคาซิโอใช้มือทั้งสองข้างจับสะโพกผายเอาไว้แล้วจับให้เธอขยับขึ้นลง ทำลายความเงียบสงบของบังกะโลในเรือลำหรูที่ลอยอยู่กลางทะเลด้วยเสียงลมหายใจสอดประสานและเสียงครางพร่ากระเส่า

ลมหายใจของพวงชมพูถี่รัวขึ้นเมื่อจังหวะนุ่มนวล ซึมซับ สม่ำเสมอ ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นดุดัน และถี่เร็วเมื่อชายหนุ่มขยับกายโถมขึ้นประสานจังหวะของสะโพกผาย เธอรู้สึกเหมือนถูกพาทะยานให้สูงขึ้นและสูงขึ้น แล้วทุกอย่างก็สิ้นสุดลงพร้อมกับเสียงหวีดร้องของเธอ

ทว่ามันกลับไม่ได้จบลงแค่นั้น...

ลมหายใจของพวงชมพูยังคงขาดห่วงในตอนที่นิคาซิโอพลิกร่างของเธอให้ลงไปอยู่ใต้ร่างของเขาโดยไม่ให้สายสัมพันธ์อันล้ำค่าหลุดออกจากกัน มือหนาจับขาเล็กขึ้นไปเกี่ยวกระหวัดกับบั้นเอวของเขา

ชายหนุ่มเริ่มต้นขยับกายออกอย่างเชื่องช้า นัยน์ตาคมเข้มหลับลงเพื่อซึมซับความรู้สึก ก่อนจะครางลึกในลำคอในจังหวะขยับกายกลับเข้าหาความอ่อนนุ่มอย่างดุดัน เขาทำอย่างนั้นซ้ำไปซ้ำมาอย่างตั้งอกตั้งใจ

ความเร่าร้อนที่เพิ่งถูกระเบิดออกเต้นเร้าไปทั่วร่างบางอีกครั้ง ศีรษะของพวงชมพูแหงนหงาย มือเล็กจิกผ้าปูที่นอน นัยน์ตากลมโตหลับตาลง ตอนนี้สิ่งเดียวที่เธอรับรู้คือความรู้สึกเต็มแน่นในกาย

อืมมม” ตัวตนที่ถูกบีบรัดจนแน่นทำให้นิคาซิโอทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาครางออกมา ก่อนจะเร่งจังหวะเนิบนาบหนักหน่วงให้เป็นจังหวะร้อนแรง กระชั้นถี่ ลมหายใจสอดประสานดังถี่ ก่อนจะเริ่มขาดห้วง

พี่นิค” พวงชมพูร่ำร้องชื่อเขาเสียงสั่น ส่วนชายหนุ่มก็ครางออกมาด้วยน้ำเสียงร่าต่ำขณะที่จับจูงกันไปถึงความรู้สึกสุขล้นของขีดสุด

 

วันนี้เดินทางไกล แต่ถึงก่อนเที่ยงคืนมาอัพให้อีกตอน

ถ้าพรุ่งนี้เช้าตื่นเร็วจะมาอีกแต่ถ้าตื่นสาย ดึกๆ นะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

770 ความคิดเห็น

  1. #598 aemly (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 21:30
    จะดีกับน้องตอนไหน
    #598
    0
  2. #585 dokao (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 08:31
    เมื่อรัยจาเข้าจัยกันนะ
    #585
    0
  3. #584 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 06:44
    เค้ารักกัน...ไกล้จะเก็บความรู้สึกไม่อยู่แล้ว
    #584
    0
  4. #583 14 องศา (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 23:17
    จะดีกันเมื่อไรนี่
    #583
    0
  5. #582 7155 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 23:07
    ขอบใจจรา
    #582
    0