ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ - ลำดับ 2 ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

ตอนที่ 33 : บทที่ 7 (6)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,017
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    22 ต.ค. 60



คลิกที่รูปเพื่อลองอ่านนิยายเรื่องอื่น

    

    

           e

พรุ่งนี้ใครไปงานหนังสือเหมยฝากผลงานด้วยนะคะ

เหมยก็ไปงานด้วยนะ ไปเจอกันได้ที่บูธไลต์ ออฟ เลิฟ F17 Plenary Hall

เหมยมีของที่ระลึกไปแจกด้วค่ะ

เป็นกระเป๋าน่ารักๆ สองลายตามรูป (ซื้อนิยายเรื่องไหนก็ได้ก็ได้รับไปเลย)

ส่วนกระเป๋าของที่ระลึก ซีรีส์ชุด "ทัณฑ์พิศวาส" เหลือไม่เยอะแล้ว 

ใครมาก่อนรีบสอยไว้ก่อนเลยนะคะ

หมดแล้วจะแแจกเป็นแม็กเนตจัดชุดแทน


วามอ่อนเพลียทำให้พวงชมพูแทบไม่อยากเปิดเปลือกตาตื่นขึ้นมาแม้แต่เพียงนิด แต่เสียงพูดคุยที่ดังเข้ามาในโสตประสาทก็ทำให้เธอต้องฝืนบังคับตัวเองให้ตื่นจากห้วงนิทรา

“งั้นก็ฉีดเลย”

คำพูดของนิคาซิโอทำให้พวงชมพูต้องขมวดคิ้ว เพราะคำถามที่ผุดขึ้นมาในใจ นี่เธอป่วยหนักจนต้องฉีดยาด้วยเหรอ”

“รอให้แน่ใจว่าไม่ได้ตั้งครรภ์ก่อนดีกว่าครับ ตอนนี้ผมแนะนำให้คุมกำเนิดด้วยการใช้ถุงยางไปก่อน พอแน่ใจว่าไม่ได้ตั้งครรภ์ก็ค่อยไปฉีด แล้วก็ต้องเป็นช่วงห้าวันแรกของการมีประจำเดือนด้วยครับ หรือถ้าจะฉีดก่อนก็ให้ใช้ถุงยางต่ออีกประมาณสองอาทิตย์เพื่อความปลอดภัย” 

แต่คำตอบของชายในชุดกาวน์สีขาวก็ทำให้ร่างกายของเธอแข็งทื่อราวกับกลายเป็นก้อนหิน หัวใจคล้ายจะหยุดเต้น เธอหายใจไม่ออก ร่างกายขยับไม่ได้ คำว่าตั้งครรภ์สะท้อนก้องอยู่ในหัว

“งั้นให้คนส่งที่ตรวจการตั้งครรภ์ กับยาคุมฉุกเฉินมาให้ด้วย รอบเดือนเธอมาเมื่อไรฉันจะโทรเรียก”

ถ้อยคำพวกนั้นมันจะมีมือ มือที่มันกำลังกระชากหัวใจของเธอออกมาแล้วเหวี่ยงลงพื้นเหมือนสิ่งของไร้ค่าชิ้นหนึ่ง แม้จะรู้ว่าเขาไม่เคยต้องการอะไรนอกจากร่างกายของเธอ ทั้งๆ ที่เธอเองก็ไม่ได้ต้องการให้สิ่งมีชีวิตที่แสนบริสุทธิ์ต้องเกิดมาท่ามกลางเรื่องบ้าๆ น่ารังเกียจแบบนี้ ทว่าคำพูดของเขากลับทำให้หัวใจเธอกลับเจ็บปวดได้อย่างที่ไม่ควรจะเป็น

“ได้ครับ แต่ยาคุมแบบฉุกเฉิน ถ้าไม่ฉุกเฉินจริงๆ ผมไม่แนะนำให้กินนะครับ ควรใช้ในตอนที่ฉุกเฉินจริงๆ”

“อืม”

“ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวกลับก่อนนะครับ”

                “จะนอนต่อก็ได้”

“...” เพราะความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นทำให้เธอเลือกที่จะปิดเปลือกตาลง และไม่ได้ตอบอะไรกลับไป แต่ร่างที่ลอยหวือขึ้นจากเตียงก็ทำให้เธอต้องลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง

“จะทำอะไร”

“จะพาไปเที่ยว”

พวงชมพูประสานสายตากับนัยน์ตาสีน้ำตาลอยู่ครู่หนึ่ง พยายามค้นหาอะไรก็ได้ในดวงตาคู่นั้น แต่นัยน์ตาของเขาก็นิ่งสนิทจนเธอไม่รู้ว่าเขาเอ่ยประโยคนั้นออกมาด้วยความรู้สึกแบบไหนกันแน่

“ฉันไม่อยากไป ฉันอยากกลับบ้าน”

“แต่ฉันอยากไปเที่ยว และเธอก็ต้องไปกับฉัน”

“ทำไมฉันต้องไปด้วย”

“เพราะฉันจะจ่ายเงินให้เธอไง”

 “ฉันไม่เอา” พวงชมพูทั้งโกรธและรวดร้าวไปพร้อมๆ กัน หญิงสาวหลับตาลงข่มกลั้นความเจ็บปวดและอารมณ์ที่เดือดปุดๆ อย่างเต็มความสามารถ ก่อนจะเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงที่ถูกปรับให้ราบเรียบ

                “ฉันจะให้คนโอนให้”

                แต่นิคาซิโอกลับไม่ได้ฟังสิ่งที่เธอพูดเลย ไม่สิ! เขาฟัง แต่เขาไม่เคยสนใจ

                “ก็ฉันบอกว่าไม่เอาไง” พวงชมพูขึ้นเสียงใส่เขาอย่างหมดความอดทน แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้สนใจอยู่เช่นเดิม และก็ไม่ได้ตอบกลับมาอีกแม้แต่คำเดียว

ดวงตากลมโตมองชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดโทรออกก่อนจะเอามันขึ้นแนบหู ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาเพราะคิดว่าเขาเข้าใจแล้ว แต่พอเสียงทรงอำนาจหลุดออกมาจากริมฝีปากได้รูปเธอก็รู้ได้ทันทีว่าตัวเองเข้าใจผิดไปอย่างมหันต์

                “ฟรังโก โอนเงินเข้าบัญชีของพวงชมพูล้านหนึ่ง”

                “ก็ฉันบอกว่าไม่เอาหูหนวกหรือไง”

                “...”

                “คุณบ้าไปแล้วหรือไง” พวงชมพูต่อว่าเขาอีกครั้งเมื่ออีกฝ่ายไม่ได้ตอบอะไรกลับมาอีก

                “ฟรังโกโอนเรียบร้อยแล้ว แล้วก็อย่างที่เคยบอกไปฉันไม่รับคืน” นิคาซิโอพูดขึ้นหลังกจากเงียบไปครู่หนึ่ง เขายกโทรศัพท์ในมือขึ้นหันหน้าจอไปทางหญิงสาวเพื่อโชว์ข้อความที่ฟรังโกส่งมารายงานว่าทำตามคำสั่งเรียบร้อยแล้วให้คนในอ้อมแขนดู ก่อนจะนำร่างอ่อนแรงตรงไปยังเฮลิคอปเตอร์ที่ส่งข้อความให้ฟรังโกนำมาจอดรอไว้

                พวงชมพูถอนหายใจออกมาหนักๆ ประชดเจ้าของอ้อมแขนแกร่ง เพราะนอกการถอนหายใจเธอก็คงทำอะไรอย่างอื่นไม่ได้อีก นิคาซิโอตัวโตกว่าเธอมาก เขาแข็งแรงกว่าเธอมาก ขนาดเวลาปกติเธอยังสู้เขาไม่ได้ ไม่ต้องพูดถึงเวลาที่ป่วยจนแทบไม่มีแรงยกแขนขึ้นแบบนี้


มาแล้วๆ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์นะคะ

ช่วงนี้เหมยมึนๆ อัพนิยายบางทีแทบไม่ได้อ่านก่อน 

ถ้าอัพผิดข้ามๆ อัพซ้ำตอน 

แจ้งได้เลยนะคะ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

770 ความคิดเห็น

  1. #556 aemly (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 11:02
    เอาแต่ใจที่สุด
    #556
    0
  2. #548 K5599 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 22:00
    ลุ้นต่อไปจ้า
    #548
    0
  3. #545 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 18:59
    ต้องรอให้พิ้งค์ตายลงจริงๆไปก่อนใช่มั้ยถึงจะยอมฟังและคิดได้ นี่พระเอกจริงใช่มั้ย
    #545
    0
  4. #535 tateeturk (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 11:30
    เมื่อไหร่พี่จะใจดี ต้องรอให้หนีก่อนม้างงงง
    #535
    0
  5. #534 dokao (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 08:40
    จัยร้ายเกินปัยแล้วนะ
    #534
    0
  6. #533 wasanahan (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 06:16
    มี E-Book รึยังคะ
    #533
    0
  7. #532 pookpook502 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 23:41
    อยากให้นางเอาคืนจังเลย
    #532
    0
  8. #531 Yui (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 23:24
    รอวันสมน้ำหน้าอิเฮีย.....
    #531
    0
  9. #530 deerak (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 22:38
    ท้องมั้ยเนี้ย
    #530
    0
  10. #529 Napissapn (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 22:27
    สงสารพิ้งจัง อีพี่ใจร้ายมาก
    #529
    0
  11. #528 SuchadaKomolboon (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 22:20
    จิตใจนางเอกคงบอบช้ำมาก
    #528
    0
  12. #527 jb3738 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 21:36
    สงสารนางเอก
    #527
    0