ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ - ลำดับ 2 ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

ตอนที่ 32 : บทที่ 7 (5) อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,313
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    22 ต.ค. 60



ยุดนะพวงชมพู!” นิคาซิโอตวาดอย่างหัวเสีย ชายหนุ่มลุกขึ้นเต็มความสูงก่อนจะสาวเท้ายาวๆ ตามร่างเล็กๆ ด้วยอารมณ์ที่เริ่มคุกรุ่น

ปัง!

แต่อารมณ์ที่เดือดดาลอยู่แล้วก็ต้องเดือดจัดขึ้นอีกเมื่อถูกหญิงสาวปิดประตูใส่หน้า

ปัง! ปัง! ปัง!

“พวงชมพู”

นิคาซิโอทุบประตูแรงๆ อย่างต้องการระบายอารมณ์ ก่อนจะตะโกนลั่นอย่างเกรี้ยวกราด

ปังๆๆๆๆ

เมื่อไม่มีเสียงตอบรับจากคนในห้องน้ำ นิคาซิโอก็ทุบประตูอีก ครั้งนี้ทั้งแรงและรัว โดยไม่สนว่า ถ้าประตูบานนั้นมันจะทะลุหรือว่าพังลงมา

“พวงชมพู” เสียงทุ้มก็ตะคอกห้วน นัยน์ตาขุ่นขวางจองบานประตูราวกับว่ามันเป็นคนที่ทำให้อารมณ์ของเขาคุกรุ่น นัยน์ตาคมเข้มเต็มไปด้วยเพลิงแห่งโทสะ

ทว่าเสียงอาเจียนถี่ๆ ที่ดังลอดออกมาให้ได้ยินเบาๆ ก็ทำให้ความโกรธค่อยๆ จางหายจากใบหน้าของนิคาซิโอ เขาเงียบไปครู่หนึ่งพยายามฟังให้แน่ใจ

ตุบ!

เสียงบางอย่างหนักๆ กระแทกพื้นทำให้เขารู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง หัวใจดวงแกร่งถูกสั่นคลอนด้วยความหวาดหวั่นทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าอะไรที่กระแทกพื้น

“พวงชมพู”

“...”

ปัง! ปัง! ปัง!

“พิ้งค์ เป็นอะไรหรือเปล่า” นิคาซิโอเคาะประตูหนักๆ ก่อนจะส่งเสียงถาม เมื่อเสียงภายในห้องน้ำเงียบไปราวกับไม่มีใครอยู่ในนั้น

                “...”

                “พิ้งค์ ได้ยินที่ฉันเรียกไหม” เขาตะโกนขึ้นอีกครั้งเมื่อไม่มีเสียงตอบรับจากอีกฝั่งของประตู

                “...” แต่ก็เป็นอีกครั้งที่ไม่มีเสียงตอบกลับมา หัวใจของเขากำลังถูกความร้อนรุ่มทุรนทุรายเล่นงาน  

                “ถึงเธอไม่เปิดประตู ฉันก็เข้าไปได้อยู่ดี เพราะฉะนั้นมาเปิดประตูก่อนที่ฉันจะโมโห” นิคาซิโอพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงข่มขู่ อารมณ์คุกรุ่นที่ถูกความห่วงใยที่ไม่ควรเกิดขึ้นลบล้าง เปลี่ยนเป็นเดือดดาลขึ้นมาอีกหนเมื่อคิดว่าหญิงสาวในห้องน้ำตั้งใจจะเมินตัวเอง

                “...” แต่สิ่งที่ได้รับตอบกลับมาก็ยังเป็น ความเงียบเช่นเดิม และนั่นก็ทำให้อารมณ์ของเขาพุ่งทะลุร้อยองศา

โครม!!! ไม่กี่วินาทีต่อจากนั้นนิคาซิโอก็ถูกยกเท้าขึ้นยันเข้าที่ประตูห้องน้ำอย่างแรงจนมันเหวี่ยงเปิดออก เสียงบานประตูกระทบกับผนังเสียงดังสนั่น

แต่ทันทีที่เห็นร่างบอบบางที่นอนกองอยู่บนพื้นใบหน้าถมึงทึงก็คลายลง ความรู้สึกคุกรุ่นถูกความรู้สึกใจหายเข้ามาแทนที่ ร่างสูงสาวเท้าเข้าหาเล็กๆ ที่นอนสลบไสลไม่ได้สติอย่างร้อนรน

“พิ้งค์ ได้ยินพี่ไหม” นิคาซิโอเอ่ยขึ้น ทั้งสรรพนาม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรู้สึกที่เขาพยายามปิดกั้นเอาไว้มาตลอด แม้แต่สรรพนามสนิทสนมที่เขาเคยห้ามให้หญิงสาวใช้ก็หลุดออกมาโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ตัว

นิคาซิโอช้อนร่างเล็กขึ้นในอ้อมแขนเมื่อสำรวจแล้วไม่พบว่าหญิงสาวบาดเจ็บตรงไหน เขาวางร่างเล็กไว้บนเตียงก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาแพทย์ประจำตระกูล

 

“เป็นไงบ้างครับ” เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างใจร้อน นัยน์ตาคมเข้าที่จ้องมองร่างบางบนเตียงเต็มไปด้วยความยุ่งยากใจ ความรู้สึกบางอย่างก่อตัวขึ้นในใจไม่ว่าจะพยายามปัดมันทิ้งอย่างไรเขาก็ปัดมันทิ้งไม่ได้

“นอกจากรอยช้ำถูกกระแทกที่หัวเข่าก็ไม่มีอะไรมากครับ” เมื่อเห็นความห่วงใยที่ฉายชัดออกมาทางสีหน้าของคนตรงหน้า คุณหมอหนุ่มก็ตอบคำถามทันที

“ไม่เป็นอะไรมากแล้วทำไมเธอถึงหมดสติ”

“ร่างกายของเธออ่อนเพลียมากครับ แต่ให้น้ำเกลือแล้ว เดี๋ยวก็คงดีขึ้นครับ”

“เธอไม่ค่อยกินอะไร กินแล้วก็อาเจียนออกมา” นิคาซิโอขมวดคิ้วแล้วเอ่ยอาการที่ตอนแรกเขาคิดว่าหญิงสาวทำเพื่อเรียกร้องความสนใจเขาออกมา

“เป็นมานานหรือยังครับ”

“ไม่ค่อยกินอะไรนี่เป็นมาประมาณสามอาทิตย์ ส่วนอาเจียนเพิ่งเป็นวันนี้”

“ประจำเดือนมาครั้งสุดท้ายเมื่อไรครับ”

“เกือบเดือนหนึ่งแล้ว”

“ถ้างั้นก็คงไม่ใช่อาการของคนตั้งครรภ์

“...” นิคาซิโอเงียบไปเมื่อได้ยินการวินิจฉัยของหมอ

“แล้วคนไข้มีอาการเสียใจมากๆ จนร้องไห้ เบื่อหน่าย ไม่อยากทำอะไรแม้แต่สิ่งที่ชอบทำ น้ำหนักลด นอนไม่หลับ ท้องผูกด้วยไหมครับ”

“เท่าที่รู้ก็มีน้ำหนักลด เพราะเธอกินไม่ค่อยได้ ไม่สิ เธอไม่ค่อยกินข้าวเท่าไร”

                “ลองสังเกตดูนะครับว่าคนไข้นอนไม่หลับ หรือมีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า แต่ถ้าดูจากอาการตอนนี้อาจจะเกิดจากอาการเครียดครับ แต่น่าจะเพิ่งเริ่มเป็น”

                “แน่ใจใช่ไหมว่าไม่ได้เป็นอะไรร้ายแรง”

“จากอาการที่เป็นอยู่ไม่น่าเป็นอะไรร้ายแรงนะครับ ถ้าจะให้แน่นอน ส่งไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลดีกว่าครับ อุปกรณ์ครบกว่า”

     “แล้วแน่ใจหรือเปล่าว่าไม่ได้ท้องจริงๆ”  นิคาซิโอถามในสิ่งที่ค้างอยู่ในใจ แม้น้ำเสียงเขาจะยังราบเรียบ แต่เขาก็รู้ดีว่าภายในใจกำลังเคร่งเครียดเพียงใด



ต่อ


หลังจากครั้งแรกระหว่างเขากับเธอ เขาลืมไปเสียสนิทเลยว่าเขาต้องป้องกันเรื่องนี้ ปกติเขาไม่ใช่คนที่สะเพร่า เรื่องพวกนี้เขาจะเคร่งเครียดและป้องกันเสมอ แต่กับพวงชมพูเขากลับลืมไปเสียทุกอย่าง

แต่ก็ช่างถ้าเธอท้องขึ้นมาจริงๆ ลูกคนเดียวเขาเลี้ยงเองได้ ส่วนแม่ของลูก เมื่อไรที่เขาเบื่อ และขจัดความรู้สึกออกไปจากหัวใจได้หมดก็แค่ให้เงินไปตั้งตัวสักก้อน ไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องมานั่งกังวลเสียหน่อย

                สมองอันฉับไวแล่นเร็วจี๋เพื่อหาทางออกให้กับสถานการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคต

เมื่อก่อนเขาเคยเชื่อว่าเงินไม่ได้สำคัญขนาดนั้น แต่ตอนนี้เขาเชื่อแล้วว่าเงินซื้อได้ทุกอย่าง ซื้อได้แม้กระทั่งคน ซึ่งมันขึ้นอยู่กับจำนวนที่แต่ละคนจะพอใจเท่านั้น ถ้ามีเงินเรื่องที่คิดว่ายากก็กลายเป็นเรื่องง่ายขึ้นได้ เรื่องนี้ก็เช่นกัน ถ้าเธอท้องเงินก็จะช่วยเขาจัดการเรื่องนี้ได้อย่างแน่นอน

                “ถ้าท้องไม่น่าจะแสดงอาการแพ้เร็วขนาดนี้นะครับ ปกติแล้วอาการแพ้จากการตั้งครรภ์มักจะเกิดประมาณสัปดาห์ที่หกของการตั้งครรภ์ แต่ก็ใช่ว่าจะท้องไม่ได้ ถ้าจะให้แน่ใจต้องเก็บปัสสาวะไปตรวจ หรือไม่ก็ตรวจเองก็ได้ครับ”

                “อืม”

“เดี๋ยวผมให้ทางโรงพยาบาลส่งยามาให้เป็นยาแก้อาการคลื่นไส้ อาเจียน ทานครั้งละหนึ่งเม็ดก่อนอาหารสามเวลานะครับ ให้คนไข้ดื่มน้ำสะอาดมากๆ แล้วก็พยายามให้คนไข้กินอาหารให้ตรงเวลานะครับอาหารก็ควรเป็นอาหารอ่อนๆ รสไม่จัด แต่ทางที่ดีควรจัดการที่ต้นเหตุ ไม่ควรปล่อยให้เป็นนานๆ”

                “จัดการยังไง”

                “หากิจกรรมคลายเครียดทำ อย่างเช่น การออกกำลังกาย อ่านหนังสือ หรือไม่ก็ไปเที่ยว แล้วก็พยายามไม่เครียด แต่ถ้าหากกินยาหมดแล้วไม่หาย ผมแนะนำให้พาเธอไปโรงพยาบาลนะครับ”

                “อืม”

                “งั้นผมขอตัวนะครับ”

                นิคาซิโอพยักหน้าเบาๆ เป็นการอนุญาต เขาก้มลงกดส่งข้อความหาคนสนิท ก่อนจะรีบเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอโทรศัพท์แล้วส่งเสียงเรียกนายแพทย์หนุ่มเมื่อบางอย่างผุดขึ้นมาในหัว...

                “เดี๋ยว”

                “ครับ” นายแพทย์หนุ่มชะงักมือที่กำลังเอื้อมไปคว้าลูกบิด แล้วหมุนตัวกลับไปเผชิญหน้ากับร่างสูงกว่าเล็กน้อยของนิคาซิโอ

“ถ้าจะคุมกำเนิด วิธีไหนปลอดภัยที่สุด”

                “ถ้าแบบชั่วคราวที่ปลอดภัยที่สุดคือฉีดยาครับ”

“กินไม่ดีกว่าเหรอ ฉีดมันจะมีผลอะไรไหมถ้าหากต่อไปอยากจะมีลูก” เพราะผ่านผู้หญิงมามาก และเพราะไม่อยากให้เกิดความผิดพลาดเขาจึงศึกษาเรื่องพวกนี้มาบ้าง แต่เพื่อความแน่นอนให้คนเป็นหมอแนะนำน่าจะดีที่สุด

“กินก็ได้ครับ แต่มันก็เสี่ยงกว่าการฉีด แล้วถ้าหากลืมกินยาก็ยิ่งเสี่ยงมากขึ้น แบบฉีดป้องกันได้มากกว่าแล้วก็ป้องกันการลืมด้วยครับ แล้วตอนนี้มียาคุมกำเนิดแบบฉีดชนิดใหม่มีผลข้างเคียงต่อร่างกายน้อยลง เพราะทำขึ้นมาเลียนแบบฮอร์โมนของร่างกาย แล้วก็ไม่มีผลอะไรหากว่าอนาคตอยากจะมีลูกขึ้นมา”

“งั้นก็ฉีดเลย”

“รอให้แน่ใจว่าไม่ได้ตั้งครรภ์ก่อนดีกว่าครับ ตอนนี้ผมแนะนำให้คุมกำเนิดด้วยการใช้ถุงยางไปก่อน พอแน่ใจว่าไม่ได้ตั้งครรภ์ก็ค่อยไปฉีด แล้วก็ต้องเป็นช่วงห้าวันแรกของการมีประจำเดือนด้วยครับ หรือถ้าจะฉีดก่อนก็ให้ใช้ถุงยางต่ออีกประมาณสองอาทิตย์เพื่อความปลอดภัย” 

“งั้นให้คนส่งที่ตรวจการตั้งครรภ์ กับยาคุมฉุกเฉินมาให้ด้วย รอบเดือนเธอมาเมื่อไรฉันจะโทรเรียก ไม่ต้องให้คนมาส่งดีกว่า ให้คนจัดยาไว้ เดี๋ยวฉันจะแวะไปเอาเอง” แม้จะคิดว่าหากเกิดความผิดพลาดขึ้นมาจริงๆ มันก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะจัดการ แต่ถ้าหากป้องกันได้เขาก็เลือกที่จะป้องกันไม่ให้เรื่องยุ่งยากมันเกิดขึ้น

“ได้ครับ แต่ยาคุมแบบฉุกเฉิน ถ้าไม่ฉุกเฉินจริงๆ ผมไม่แนะนำให้กินนะครับ ควรใช้ในตอนที่ฉุกเฉินจริงๆ”

“อืม”

“ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวกลับก่อนนะครับ” คุณหมอหนุ่มพูดขึ้นอีกครั้งเมื่ออีกฝ่ายไม่มีคำถามอะไรอีก

นิคาซิโอไม่ได้พูดอะไรออกไป เขาทำเพียงพยักหน้าน้อยๆ เพื่อเป็นการอนุญาต 


ถ้ากลับจากงานหนังสือยังไหว เจอกันอีกตอนจ้า

ช่วงนี้เหนื่อยและมึนมากเลย

อัพผิดบอกด้วยนะคะ แล้วก็อย่าลืมคอมเม้นต์เป็นกำลังให้กันด้วยน้าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

770 ความคิดเห็น

  1. #526 aemly (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 13:51
    เกลียดพระเอก ชิชิ เห็นแก่ตัว พิ้งค์สู้ๆนะ
    #526
    0
  2. #525 s.s (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 13:31
    พิ้งค์ ท้อง หอบลูกหนี อิยักษ์ตนนี้ ไปไกลๆ อย่าให้รู้ว่ามีลูก เกลียด จริงๆ
    #525
    0
  3. #524 dokao (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 13:09
    จัยร้ายเกิ๊น
    #524
    0
  4. #523 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 11:59
    ขออนุญาติเกลียดพระเอกเกลียดๆๆๆๆๆๆสงสารหนูพิ้งค์ ถ้าปล่อยไว้แบบนี้นางไม่รอดแน่ขอให้มีคนใจดีมีอำนาจมากกว่าพระเอกเพอร์เฟคกว่ามาช่วยไวไวทีเถอะ
    #523
    0
  5. #522 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 11:58
    ขออนุญาติเกลียดพระเอกเกลียดๆๆๆๆๆๆสงสารหนูพิ้งค์ ถ้าปล่อยไว้แบบนี้นางไม่รอดแน่ขอให้มีคนใจดีมีอำนาจมากกว่าพระเอกเพอร์เฟคกว่ามาช่วยไวไวทีเถอะ
    #522
    0
  6. #521 krataikao (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 11:25
    พิ้งค์อย่าท้องนะ
    #521
    0
  7. #520 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 10:59
    ดูซิ..จะป้องกันจริงเปล่า
    #520
    0
  8. #519 Narisara Nokkeaw (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 10:22
    อืออออ ป้องกันทุกทางเลยนะกลัวหนูพิ้งค์ท้อง ถ้าท้องจริงจะให้หอบลูกหนีแกไปเลยอินิค
    #519
    0
  9. #517 Cheeryblue (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 09:42
    อิพี่นิค ทำมาหาวิธีป้องกันให้วุ่นวายไปหมด สักวันจะขำไม่ออก ยิ่งไม่มีลูก พิงค์จะได้ไปง่ายขึ้น แล้วจะรู้สึก
    #517
    0
  10. #516 pookpook502 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 09:31
    รออค่ะ
    #516
    0
  11. #515 กระรอกน้อยซันซัน (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 08:49
    พรุ่งนี้จะไปงานหนังสือออ
    #515
    0
  12. #514 SuchadaKomolboon (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 08:48
    ทำไมทำงี้อะ เกลียดอินิค เกลียดพระเอกโว้ยยยยยย
    #514
    0
  13. #512 Kib Anlee (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 08:42
    ทำไมอ่านแล้วเกลียดพระเอก
    #512
    0
  14. #511 Por Teesuda (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 08:41
    รอนะคะ ไปงานหนังสือวันสุดท้ายขอให้ได้เจอไรต์ที่อยากเจอด้วยยยเถอะ แงงๆๆ ไม่เคยเจอไรต์เตอร์สักครั้งเลย T__T
    #511
    0
  15. #510 choyu1993 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 08:17
    เกลียดพระเอก....ถ้าน้องเองท้องอย่ามาเรียกสิทธิ์ความเป็นแม่นะจ้า
    #510
    0
  16. #509 pookpook502 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 22:51
    รอออค่ะ
    #509
    0
  17. #508 SuchadaKomolboon (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 22:18
    สะใจแกรึยังอินิค สงสารหนูพิงค์จัง
    #508
    0
  18. #507 Napissapn (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 21:40
    รอๆๆๆ ท้องเถอะอยากให้ท้อง สงสารพิ้งจัง
    #507
    0
  19. #506 dokao (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 21:39
    เปนงัยล่ะ สมจัยยังอิพี่
    #506
    0
  20. #505 Yui (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 21:29
    รอๆๆๆๆทุกวัน
    #505
    0
  21. #504 aemly (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 21:28
    สงสารพิ้งค์
    #504
    0
  22. #502 7155 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 21:13
    รอจราาาาา
    #502
    0
  23. #501 Wonnakanok Noikasun (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 21:10
    ขอบคุณคะ พรุ่งนี้มาต่อนะคะ
    #501
    0