ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ - ลำดับ 2 ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

ตอนที่ 3 : บทที่ 1 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,545
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    11 ต.ค. 60


ร่างสูงใหญ่นั่งอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ ในมือถือแก้วน้ำสีอำพันไว้หากแต่มันกลับไม่ได้เป็นที่สนใจของเขา ดวงตาสีน้ำตาลที่ดูลึกสงบแฝงไปด้วยแววหยามเหยียดจับจ้องไปยังร่างระหงที่นั่งไม่ไกลจากโซฟาที่เขานั่งอยู่ ความมืดที่โรยตัวเข้ามาโอบล้อมทำให้ไม่มีใครสนใจชายหนุ่มต่างชาติที่นั่งหน้าตึงไม่เข้ากับสถานที่รื่นรมย์แห่งนี้นัก

เขาใช้เวลาเกือบสองปีเพื่อลืมเธอ คนที่ทำให้หัวใจของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขก่อนจะยัดเยียดความรู้สึกเจ็บปวดทรมานเจียนตายมาให้ แต่เวลาที่มันผ่านไปมันช่างไร้ประโยชน์สิ้นดีเขาไม่เคยลืมเธอเลยแม้แต่วินาทีเดียว และยิ่งเมื่ออาทิตย์ก่อน ตอนที่เขาได้พบเธออีกครั้งโดยบังเอิญ ความรู้สึกที่ยังเกาะกุมอยู่ในหัวใจอย่างไม่จืดจางก็ยิ่งเด่นชัดขึ้น หัวใจของเขามันร้อนรุ่ม ทรมาน ทุรนทุราย แล้วเขาก็เปลี่ยนความรู้สึกทั้งหมดให้กลายเป็นความเกลียดชัง

และในเมื่อเธอกล้าเหยียดหยามความรู้สึกของเขา เขาก็จะทำเธอได้รู้ว่า นรกบนดิน มันเป็นยังไง

ภาพที่เห็นอยู่ริบๆ ทำให้นิคาซิโอขบกรามแน่นจนขึ้นสันอย่างลืมตัว เส้นเลือดปูดออกมาตามลำแขนเมื่อเจ้าตัวกำมือแน่นจนแก้วแทบแตกคามือ

ผู้หญิงแพศยา เสียงกระซิบรอดไรฟันดังขึ้นเมื่อเรือนร่างที่ครั้งหนึ่งเคยอยู่ในอ้อมกอดของเขาถูกชายคนหนึ่งรวบแล้วดึงเข้าไปใกล้

จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วใช่ไหม เจ้าของเรือนร่างสูงใหญ่ถามรอดไรฟันขณะที่สายตายังจับจ้องอยูที่เรือนร่างงดงามที่ตรึงสายตาเขาได้ทุกครั้งไม่ว่าจะตอนนี้หรือในอดีต เธออยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวกับกระโปรงทรงเอสีดำยาวถึงเข่า แม้จะอยู่ในชุดทำงานแต่หญิงสาวตรงหน้าก็ยังงดงามอย่างที่เขาจำได้ งดงามจนยากที่เขาจะละสายตาได้

จะทำแบบนั้นจริงๆ หรือครับ

เสียงทักท้วงที่ดูจะหวั่นเกรงดังขึ้น ฉุดให้สายตาที่ยังจับจ้องตรงไปยังเรือนร่างสมส่วนของหญิงสาวตรงหน้าตวัดมายังคนสนิทที่เอ่ยขึ้นแทน

ไม่มีอะไรเปลี่ยนใจฉันได้ เสียงที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจและเย็นเฉียบเอ่ยขึ้น ก่อนจะถามหาคำตอบจากคำถามที่เขาถามขึ้นก่อนหน้านี้ด้วยสายตามุ่งมั่นดุดัน

เรียบร้อยแล้วครับ เป็นคำตอบที่เอ่ยออกมาพร้อมการทอดถอนหายใจหนักหน่วงด้วยความหนักใจ

แต่เจ้าของคำถามกลับไม่สนใจอาการทอดถอดหายใจนั้น เขาสนใจเพียงคำตอบที่จะทำให้ความตั้งใจของเขาสำเร็จลุล่วงเท่านั้น

 

วงชมพูพ่นลมหายใจออกมาเมื่อก้าวพ้นออกมาจากสถานการณ์ที่ทำให้เธอแทบหมดความอดทน หญิงสาวเดินตรงไปยังห้องน้ำก่อนจะเปลี่ยนใจวินาทีสุดท้าย เธอต้องการอากาศบริสุทธิ์มากกว่าบรรยายแออัดในห้องน้ำเพื่อเติมพลังก่อนจะกลับเข้าไปในสถานการณ์ที่ต้องใช้ความอดทน

หรือบางทีเธออาจเปลี่ยนใจกลับก่อนแล้วโทร. บอกใครสักคนว่าไม่สบายกะทันหัน มันเป็นข้อแก้ที่ดูไม่เข้าท่าและดูไร้มารยาที่จะกลับทั้งๆ ที่เพิ่งมาถึงไม่ถึงครึ่งชั่วโมง แต่บางทีเธอคงต้องยอมงี่เง่าและไร้มารยาทสักครั้ง

พวงชมพูคิดพลางเร่งฝีเท้าตั้งใจจะพาตัวเองออกไปจากไนต์คลับแห่งนี้ให้เร็วที่สุดพลางตัดสินใจว่าจะเอายังไงกับตัวเองต่อไป เพราะมัวเหม่อลอย กว่าจะรู้ตัวร่างของเธอก็ลอยหวือไปตามแรงกระชากของใครสักคนหนึ่งเสียแล้ว

ว้าย!!!

สิ่งที่เกิดขึ้นโดยไม่คาดฝันทำให้พวงชมพูตกใจหวีดร้องและทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ จนรู้สึกได้ถึงลมหายใจร้อนๆ ที่รินรดปลายจมูก บวกกับกลิ่นกายบุรุษเพศที่ผสมกลมกลืนกับน้ำหอมของผู้ชายนั่นแหละจึงทำให้เธอได้สติ หญิงสาวพยายามดันร่างสูงให้ถอยห่าง ทว่าอีกฝ่ายก็ไม่ยอมขยับไปไหน เขายังยืนนิ่ง ไม่ไหวติง เหมือนกับเขาเป็นเพียงกำแพงแข็งแรงที่ไร้ชีวิตจิตใจ

จะทำอะไร ปล่อยฉันนะพวงชมพูตะโกนลั่นแข่งกับเสียงเพลงบรรเลง เธอสะบัดหน้าหนีใบหน้าที่ก้มลงมาใกล้ พร้อมกับดิ้นสุดแรงเกิดแต่คงเป็นเพราะเสียงทุ้มของชายหนุ่มที่กระซิบข้างหูล่ะมั้งที่ทำให้ร่างของเธอแข็งทื่อราวกับกลายเป็นก้อนหิน

กับคนอื่นยังไม่เห็นจะหวง กับคนเคยคุ้นเคยไม่เห็นต้องเล่นตัวเลยนี่

จบประโยคก็ทำให้หัวใจของพวงชมพูแทบหยุดเต้น ไม่ใช่เพราะถ้อยคำดูถูกดูแคลนของเขาแต่เป็นเสียงที่เอ่ยออกมาต่างหาก แม้ว่าเสียงนั้นจะแข็งกร้าวและเย้ยหยันเพียงใด แต่ก็ปกปิดความคุ้นเคยไว้ไม่มิด

พวงชมพูตวัดหน้าขึ้นไปมองคนตัวสูงกว่ามากตรงๆ หญิงสาวมองเขาอย่างไม่เชื่อสายตา กล้ามเนื้อทุกส่วนบนร่างเครียดเกร็ง ร่างกายเย็นเฉียบและชะงักงันราวกับถูกเคลือบไว้ด้วยน้ำแข็ง


พี่...นิค

พวงชมพูพึมพำชื่อคนตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา ความตกใจทำให้เสียงของเธอไม่ออกมาจากลำคอ มีเพียงริมฝีปากเท่านั้นที่ขยับขึ้นลง แม้อีกฝ่ายจะดูเปลี่ยนไปมาก และแม้แสงในไนต์คลับแห่งนี้จะอ่อนจางเพียงใด แต่ยิ่งมอง เธอก็ยิ่งเห็นความคุ้นเคยที่ซ่อนอยู่ใต้ใบหน้าที่ซ่อนอยู่ใต้หนวดเคราดกหนานั่น

เวลาไม่ถึงสองปีทำให้คนตรงหน้าเปลี่ยนไปมากทีเดียว แต่สิ่งที่เธอหมายถึงไม่ใช่เรือนร่างสูงใหญ่ที่ดูจะมีมัดกล้ามแน่นๆ เพิ่มขึ้น ไม่ใช่ผิวสีแทนที่เกิดจากการทำงานในที่แจ้ง ผมสีน้ำตาลเข้มล้อมกรอบหน้าคมคาย จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากบางเฉียบได้รูป หรือหนวดเคราดกหนาที่ไร้การดูแลนั่น แต่เป็นดวงตาสีน้ำตาลเข้มที่เขาใช้มองมายังเธอต่างหาก นัยน์ตาอบอุ่นที่เขาเคยใช้มองมากลับเต็มไปด้วยความเกลียดชัง และไม่เหลือเยื่อใยให้เธอในดวงตาของเขาเลยสักนิด

เธอรู้ว่าตัวเองเป็นฝ่ายเลือกจากมาเอง แต่เป็นเธอไม่ใช่หรือไงที่ต้องใช้สายตาแบบนั้นมองเขา เขามีสิทธิ์อะไรมามองเธอด้วยสายตารังเกียจและโกรธแค้นแบบนั้น

ความปวดร้าวค่อยๆ กัดกินหัวใจของเธอช้าๆ เนิ่นนาน หากแต่ทรมานอย่างถึงที่สุดเมื่อความทรงจำในอดีตไหลบ่าเข้ามา

พวงชมพูยืนนิ่งงันอยู่กับที่ไม่ต่างจากคนที่จิตวิญญาณหลุดออกจากร่าง เธอไม่รู้ว่าตัวเองยืนนิ่งอยู่ในอ้อมแขนของเขานานแค่ไหน กระทั่งเขาพูดขึ้นอีกครั้งนั่นแหละ เธอจึงได้เรียกสติตัวเองกลับมาได้

หึ! ขอบคุณที่ยังจำกันได้

พิ้งค์ขอตัวนะคะพวงชมพูว่าด้วยเสียงที่ปั้นแต่งให้ราบเรียบ เธอขยับกายออกห่างจากแผงอกกว้างอย่างสุภาพแต่อีกฝ่ายกลับไม่ยอมปล่อยเธอให้ออกจากอ้อมแขนที่รัดแน่น

ไม่ได้เจอกันตั้งนานจะรีบไปไหนล่ะ อ้อ ลืมไปว่าเธอคงยังไม่หมดธุระกับผู้ชายคนนั้น ได้คืนเท่าไรล่ะ แต่ก็คงเยอะอยู่ใช่ไหม นิคาซิโอเหยียดเสียงว่า พลางไล่สายตาหยามเหยียดไปยังเรือนร่างอรชรได้สัดส่วนของหญิงสาวในอ้อมกอดราวกับกำลังเปลื้องผ้าของเธอออกทีละชิ้น ทีละชิ้น

พวงชมพูหน้าแดงก่ำเพราะสายตาจาบจ้วงที่เขามองมา เธอไม่เข้าใจในสิ่งที่อีกฝ่ายกำลังพูดเลยสักนิด อันที่จริงเธอไม่รู้และเข้าใจอะไรเลยสักอย่าง ไม่เข้าใจว่าเขาต้องการอะไร ไม่รู้ว่าทำไมเขาต้องทักเธอ ทำไมไม่ปล่อยให้มันผ่านไป เหมือนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน เหมือนคนที่เผอิญผ่านมาแล้วผ่านไปเฉยๆ

พวงชมพูได้แต่ถามตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าทำไม? ทำไม? และทำไม? แต่ไม่ว่าเธอจะถามตัวเองกี่ครั้งต่อก็ครั้ง เธอก็หาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้สักที

ปล่อยพิ้งค์ด้วยค่ะ และในเมื่อหาคำตอบไม่ได้ สุดท้ายแล้วเธอจึงเลือกที่จะไม่อยากรู้ แล้วทำให้มันจบไป

ฮึ ทำไม เพราะยังไม่ได้จ่ายเงินงั้นเหรอ ถึงกอดไม่ได้นัยน์ตาสีน้ำตาลวาวโรจน์ เสียง ฮึ! อย่างไม่พอใจลอดออกมาจากลำคอหนาตามด้วยคำพูดที่ออกมาด้วยน้ำเสียงถากถาง

พิ้งค์ไม่รู้ว่าพี่พูดถึงเรื่องอะไร แต่กรุณาปล่อยพิ้งค์ก่อนค่ะ

ฉันให้หมื่นหนึ่งพอใจไหม

“ปล่อยพิ้งค์นะ” แม้ว่าพวงชมพูจะไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร ไม่เข้าใจทั้งคำพูด ทั้งแววตาที่เข้าใช้มองมา และน้ำเสียงที่เขาใช้ แต่ในเมื่อพูดดีๆ แล้วเขาไม่ยอมปล่อย หญิงสาวจึงสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อรวบรวมแรงทั้งหมดผลักร่างหนาออกห่าง แล้วเบี่ยงตัวเดินหนีออกมา แต่คนตัวสูงก็เอื้อมมือมายึดข้อมือของเธอเอาไว้ ก่อนจะออกแรงกระชากจนร่างบางเซถลาไปประทะกับอกกว้าง เขาเลื่อนมือขึ้นมายึดต้นแขนเล็กเอาไว้ ก่อนจะดันให้หญิงสาวถอนหลัง จากแผ่นหลังบอบบางกระแทกกับผนังปูนของตึกอันเป็นที่ตั้งของไนต์คลับชื่อดัง แม้จะไม่ได้เจ็บแต่มันก็ทำให้เธอตกใจ แล้ววินาทีต่อมาความตกใจก็กลายเป็นความโกรธ

ใบหน้าของพวงชมพูเห่อร้อนและแดงจัด เธอไม่รู้ว่าเขาทำอย่างนี้เพื่ออะไร แต่ในเมื่อเกือบสองปีก่อนเธอได้ตัดสินใจไปแล้วว่าจะให้มันจบ เธอก็อยากให้มันจบไปจริงๆ

ฉันว่าหมื่นหนึ่งมันมากไปเสียด้วยซ้ำ กับของที่ถูกใช่บ่อยๆ จนมันสกปรก เน่าเฟะเสียงราบเรียบกระด้างขึ้น มือหนาที่จับยึดต้นแขนเล็กทั้งสองข้างไว้ถูกกำแน่นขึ้นด้วยแรงอารมณ์ที่ควบคุมไม่ได้

พวงชมพูนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ หญิงสาวพยายามแกะมือแกร่งออก แต่ยิ่งเธอออกแรงงัดเขาก็ยิ่งออกแรงขย้ำต้นแขนทั้งสองข้างของเธอแรงขึ้น จนมันเจ็บระบม แม้จะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายพูดถึงเรื่องอะไรกันแน่ แต่สายตาที่กวาดมองร่างของเธอ มันก็ทำให้พวงชมพูเข้าใจได้ว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไรที่มันถูกใช้บ่อย สกปรก เน่าเฟะ

ถ้าพิ้งค์มันสกปรกมาก พี่ก็อย่าเอามือสะอาดๆ ของพี่มาแตะต้องมันสิคะ ความสกปรกมันจะติดมือพี่เปล่าๆ

ยิ่งคำพูดออกมาจากปากของเธอมากเท่าไร ยิ่งเธอต่อต้านเขามากแค่ไหน มือหนาหยาบอย่างคนที่ทำงานในไร่ก็ยิ่งบีบลงมาแน่นขึ้นเท่านั้น จนต้นแขนทั้งสองข้างของเธอเจ็บร้าวไปถึงกระดูก

นิคาซิโอโน้มหน้าเข้ามาใกล้ ความกราดเกรี้ยวที่ฉายชัดบนใบหน้าหล่อเหลาทำให้พวงชมพูหวาดหวั่น เขาดูเดือดดาลและอันตรายอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน


อัพนิยายแบบไม่มีโปรย ไม่รีไรท์อีกแล้วผิดพลาดขออภัยด้วยนะคะ อิอิ

แบบซีรีส์ยังจองกันได้อยู่นะคะ


สอบถามได้ที่ แฟนเพจ (สุนิตย์/ดอกเหมย) เฟส(สุนิตย์ เหมย) และ อีเมล์ (mhoey_writer@hotmail.com)


ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

          1. ทัณฑ์รักจอมทมิฬ โดย อัยย์ญาดา
          2. ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ โดย สุนิตย์
          3. ทัณฑ์ลวงจอมทมิฬ โดย พรรณารา

    

คลิกไปที่หน้านิยายเรื่องอื่นได้ที่รูปค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

770 ความคิดเห็น

  1. #421 150221 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 12:26
    ไงละเจอสวนกลับ
    #421
    0
  2. #385 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 13:45
    มันมีอะไรเกิดขึ้นก่อนหน้านี้คาดว่าความเข้าใจผิดแหงๆ
    #385
    0
  3. #382 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 22:05
    มันมีอะไรเกิดขึ้นก่อนหน้านี้คาดว่าความเข้าใจผิดแหงๆ
    #382
    0
  4. #175 supadta89 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 18:18
    เริ่มกลัวแล้วววนะ
    #175
    0
  5. #34 aemly (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 08:42
    ดุเดือดจริงๆๆๆ
    #34
    0
  6. #27 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 17:59
    น้องทำอะไรให้โกรธน้อ...
    #27
    0
  7. #26 loveningyou (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 15:34
    ต่อเร็วๆเร็วๆค่ะ
    #26
    0
  8. #25 dokao (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 09:46
    รอคร้าาาา
    #25
    0
  9. #24 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 05:20
    ยังไงๆๆๆๆ กัน ลุ้นๆๆๆ
    #24
    0
  10. #23 ไข่เป็ดสองพัน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 23:52
    งุ้ยยยย อยากให้มาเยอะๆถี่ๆ อดใจรอจะไม่ไหวแล้ว
    #23
    0