ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ - ลำดับ 2 ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

ตอนที่ 28 : บทที่ 7 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,036
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    18 ต.ค. 60

 
หนังสือพรีหมดแล้วจ้า แต่วันนี้ไปหิ้วมาจากงานหนังสือเพิ่ม 20 ชุด
ใครอยากได้ทักมานะคะ

ถ้านับจากวันที่เธอพยายามจะหนี นี่ก็เกือบสามอาทิตย์แล้วที่เธอถูกขังไว้แต่ในบ้านหลังนี้ และคงเป็นเพราะมันไม่ใช่เวลาแห่งความสุขเธอถึงได้รู้สึกว่าเวลาที่เคลื่อนผ่านไปมันเชื่องช้า และยาวนานกว่านั้น ช่วงกลางวันเธอได้แต่นอนนิ่งๆ อยู่บนเตียงกว้างหนานุ่มราคาแพง และไร้เรี่ยวแรงเกินกว่าจะลุกขึ้นมาทำอะไรต่อมิอะไรเพื่อใคร หรือแม้แต่เพื่อตัวเอง...

ส่วนเวลากลางคืนร่างกายของเธอก็ถูกตักตวงอย่างหนัก จากคนที่กลัวว่าสิ่งที่เขาได้ไปจะไม่คุ้มกับจำนวนที่เขาจ่ายให้เธอ และทุกสายเธอก็ตื่นขึ้นมาเดียวดายลำพังบนเตียงกว้างหนานุ่ม นิคาซิโอตื่นและออกจากห้องไปก่อนที่เธอจะตื่นทุกวัน วันนี้ก็เช่นกัน

พวงชมพูพลิกตัวนอนตะแคงอย่างอ่อนล้า นัยน์ตากลมโตจ้องมองผนังด้านหนึ่งของห้องอย่างเหม่อลอย...

การกระทำของเขาสร้างรอยร้าวลึกให้กับหัวใจของเธอ แม้จะไม่ได้ร้องไห้ออกมา แต่ความเจ็บปวดก็มากเกินกว่าจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดสภาวะจิตใจย่ำแย่ และมันก็ส่งผลถึงสภาวะทางร่างกายด้วย

เธอไม่อยากอาหาร ไม่อยากทำอะไร นอกจากนอนนิ่งๆ บนเตียง แต่กลับนอนไม่หลับ

หลังจากวันที่เธอหนีไปครั้งที่แล้ว เธอก็ไม่มีโอกาสหนีอีก แม้อยากจะตื่นก่อนนิคาซิโอแค่ไหน แต่ด้วยร่างกายที่ถูกใช้งานอย่างหนักมาตลอดทั้งคืนเธอก็ไม่เคยตื่นก่อนเขาได้เลยสักครั้ง อีกทั้งเขาก็ล็อกประตูไว้อย่างแน่นหนาแม้ว่าจะอยู่ในบ้านหลังนี้ด้วยกันกับเธอก็ตาม

และแม้จะสงสัยว่าเขาเอาเรี่ยวแรงที่ไหนหลังจากรังแกเธอทั้งวันกับอีกทั้งคืน ตื่นแต่เช้าเพื่อไปทำงาน แต่พวงชมพูก็ไม่คิดจะหาคำตอบ และรีบปัดมันทิ้งไปเมื่อความคิดนั้นทำให้ร่างกายของเธอร้อนผ่าว

ไม่รู้ว่านานเท่าไรที่พวงชมพูนอนมองผนังห้องอยู่อย่างนั้น เธอเหม่อลอย เจ็บปวด สับสน และกรุ่นโกรธ

แกร๊ก!!!

จนกระทั่งเสียงประตูถูกปลดล็อก และเสียงฝีเท้าที่เดินเข้ามาในบ้านทำให้หญิงสาวหลุดออกจากภวังค์ หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองนาฬิกาแขวนผนัง แล้วพอเห็นเวลาเธอก็รู้ทันทีว่าอาหารเที่ยงคงถูกส่งเข้ามาแล้ว

การที่อาหารถูกนำมาส่งตามเวลาทุกวันมันทำให้เธอรู้สึกราวกับว่าตัวเองเป็นนักโทษอุกฉกรรจ์ที่ถูกคุมขังไว้ในคุกไม่มีผิด หญิงสาวผ่อนลมหายใจออกมาไม่ได้คิดจะขยับตัวเพื่อไปกินอาหารที่ถูกนำมาส่ง ถึงแม้ว่าตั้งแต่เช้าจะยังไม่ได้กินอะไรเลยก็ตาม

แม้ว่าจะถูกนิคาซิโอข่มขู่ว่าหากไม่กินข้าว เขาจะมายัดมันลงคอของเธอ แต่เธอก็ไม่ได้ทำตามที่เขาขู่ และเขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้ด้วย ไม่ใช่ว่าเขาไม่กล้า หรือทำไม่ได้ แต่เป็นเพราะก่อนที่อาหารมื้อใหม่จะถูกนำมาส่ง จานเก่าจะถูกเทลงชักโครกจนเหลือแค่จานเปล่า แล้วเขาจะทำอะไรได้ในเมื่อเขาไม่รู้เลยว่าเธอไม่ได้ทำตามที่เขาสั่ง

แต่ใช่ว่าเธอจะไม่กินเลยเสียทีเดียว เธอแค่กินน้อยลงเพราะความไม่อยากอาการเท่านั้น เธอไม่ได้คิดจะประชดเขาด้วยการอดข้าวอดน้ำเพราะคิดว่าเขาคงไม่สนใจ และชีวิตของเธอก็มีค่าเกินกว่าจะอดข้าวให้ตายเพี่อความรักครั้งหนึ่งที่มันไม่สมหวัง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดึงพวงชมพูให้ออกจากภวังค์

“คุณพิ้งค์ครับ อาหารกลางวันมาแล้วครับ”

“เดี๋ยวพิ้งค์ออกไปกินนะคะ”

“แต่อาหารเช้าคุณพิ้งค์ก็ยังไม่ได้กินเลยนะครับ”

“พิ้งค์เพิ่งอาบน้ำเสร็จน่ะค่ะ เดี๋ยวออกไปกิน” ปกติฟรังโกที่มาส่งอาหารให้ไม่เคยเคาะประตูแบบนี้ แต่วันนี้คงเพราะเห็นว่าจานอาหารมื้อเช้ายังไม่ถูกแตะต้อง เขาถึงได้เคาะประตูเรียก

เสียงคนนอกห้องเงียบไปแล้ว มีเพียงเสียงฝีเท้าที่ห่างออกไป ทว่าก่อนที่ทุกอย่างจะอยู่ในความเงียบ พวงชมพูก็ผุดลุกขึ้นจากเตียง ตรงไปยังประตูห้องนอนแล้วกระชากประตูให้เปิดออก

“เดี๋ยวค่ะ” บางอย่างที่ผุดขึ้นมาในหัวก็ทำให้เธอรีบส่งเสียงเรียกคนที่กำลังจะปิดประตูบ้านเอาไว้

“ครับ”

“อ้าว ฟรานเชสโก คุณเองเหรอคะ” พวงชมพูเอ่ยออกมาอย่างประหลาดใจเพราะปกติคนที่ส่งอาหารมาให้เธอเป็นฟรังโก พี่ชายของฟรานเชสโก

“ฟรังโก ติดงานน่ะครับผมเลยเป็นคนเอาอาหารมาส่ง”

“อ๋อค่ะ ขอบคุณนะคะ แต่ก่อนไปช่วยดูไฟในห้องน้ำให้หน่อยได้ไหมคะ มันเป็นอะไรไม่รู้เปิดไม่ติด” สายตาที่มองแปลกๆ ราวกับรู้สึกผิดทำให้พวงชมพูขมวดคิ้ว ทว่าเธอก็รีบปัดมันทิ้งไป เพราะมีบางอย่างที่สำคัญกว่าที่เธอต้องคิดและจัดการ

“ได้สิครับ” ฟรานเชสโกเอ่ยตอบรับ มือหนาดันประตูที่กำลังจะปิดสนิทให้เปิดออกอีกครั้งก่อนจะสาวเท้าเข้ามาในบ้าน แล้วตรงไปยังห้องน้ำที่อยู่ในห้องนอน ชายหนุ่มลองกดสวิทซ์ไฟ แล้วเมื่อไม่เห็นมีอะไรปกติเขาก็ตะโกนออกมาจากในห้องน้ำ

“ไฟในห้องน้ำก็ไม่ได้เสียนี่ครับคุณพิ้งค์”

“...”

“คุณพิ้งค์ครับ”

เมื่อไม่มีเสียงตอบรับฟรานเชสโกก็ส่งเสียงเรียกอีกครั้ง ก่อนจะก้าวออกจากห้องน้ำ แต่เขากลับไม่พบหญิงสาวอยู่ในห้องนอน พอก้าวออกจากห้องนอนเขาก็ไม่พบหญิงสาวที่มองหาอีก

“คุณพิ้งค์ครับ คุณพิ้งค์” ชายหนุ่มตะโกนเรียก พลางเดินไปทั่วบ้านหลังเล็กเพื่อหาเจ้าของชื่อที่เขาเรียกหา พอหาไม่พบ ใบหน้าที่ครึ้มด้วยไรหนวดก็ซีดเผือดลงทันตาเห็น

เพราะรู้ว่าพวงชมพูกลัวความมืด เลยไม่คิดว่าหญิงสาวจะโกหก เขาจึงรีบเข้าไปดูไฟในห้องน้ำให้โดยไม่คิดให้รอบคอบเสียก่อน และไม่ล็อกบ้านให้เรียบร้อยก่อนด้วย หลังจากหญิงสาวคิดจะหนีไปเมื่อครั้งก่อน ด้านในก็ถูกติดโซ่ไว้สำหรับคล้องกุญแจ ถ้าหากใครที่ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางมาเห็นคนคิดว่ามันพิลึก หรือไม่ก็ต้องคิดว่าเจ้าของบ้านคงบ้าไปแล้วแน่ๆ ก็มีบ้านหลังไหนบ้างล่ะที่ต้องไขกุญแจก่อนออกจากบ้าน

ชายหนุ่มพุ่งออกจากบ้านหลังเล็กพร้อมกับกดโทรศัพท์ออกหาพี่ชาย เพราะรู้ดีหากรายงานเรื่องนี้กับผู้เป็นนายเขาคงไม่ได้ตายดีแน่นอน ทว่าภาพที่เห็นตรงหน้าก็ต้องทำให้เขาต้องกดวางสายที่เพิ่งกดโทรออกทันที

นัยน์ตาวาววับของคนตรงหน้าที่ตวัดมองมาแม้จะเพียงแวบเดียวแต่ก็ทำให้ขนตัวกายผู้ช่วยหนุ่มขนลุกซู่ไปทั้งกาย จนเขาอดเสียวสันหลังแทนคนที่สายตาคู่นั้นตวัดกลับไปจ้องเขม็งไม่ได้ ฟรานเชสโกเดินตรงไปขึ้นรถที่เขาเพิ่งนำมาจอดไว้ตามคำสั่งจากมือหนาที่โบกไล่ของผู้เป็นนายพร้อมกับกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

770 ความคิดเห็น

  1. #769 18233001 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:52
    เมื่อไหร่จะถึงทีเราเนาะ
    #769
    0
  2. #471 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 14:42
    เฮ้อ ทำไมใจร้ายได้ขนาดนี้นะ
    #471
    0
  3. #470 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 14:42
    เฮ้อ ทำไมใจร้ายได้ขนาดนี้นะ
    #470
    0
  4. #447 dokao (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 21:32
    ทามมัยจัยร้ายจุง
    #447
    0
  5. #446 K5599 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 11:26
    หน้าสงสารจัง
    #446
    0
  6. #445 aemly (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 07:05
    สงสารพิ้งค์ หนีไม่ได่สักที
    #445
    0
  7. #444 SuchadaKomolboon (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 07:01
    ทำไมทำร้ายจิตใจกันขนาดนี้
    #444
    0
  8. #443 Tik Supaporn (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 06:55
    เมื่อไหร่จะหนีพ้นเนี่ย
    #443
    0
  9. #442 suhaisuhaila9276 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 06:24
    หนีไปให้พ้นๆเลยน่ะพิ้ง
    #442
    0
  10. #441 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 05:21
    หนีอีกแล้วเหรอ...
    #441
    0
  11. #440 Cheeryblue (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 00:50
    ทรมานจิตใจเกินไปแล้วอินิค
    #440
    0
  12. #439 tankyo (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 22:33
    งานนี้พิ้งค์ไม่น่ารอดเจอลงโทษแน่ แต่พระเอกก็ใจร้ายเกินน่าจะให้พิ้งค์ออกมาข้างนอกบ้างอึดอัดแทนเลย
    #439
    0
  13. #438 CocoVivi (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 22:30
    อีพี่ใจร้ายจริงๆอ่ะ สงสารพิ้งค์ จะเป็นโรคซึมเศร้าแล้วมั่ง
    #438
    0
  14. #437 pookpook502 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 22:15
    ใจร้ายกับน้องจังเลย
    #437
    0
  15. #436 7155 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 22:08
    รอจราาาา
    #436
    0
  16. #435 14 องศา (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 22:05
    ใจร้ายไปละ
    #435
    0
  17. #434 aemly (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 21:27
    รอชม รัวๆ
    #434
    0
  18. #433 aemly (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 21:27
    รอชม รัวๆ
    #433
    0
  19. #431 dokao (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 19:32
    รอคร้าาาาา
    #431
    0
  20. #429 PaPa Puii (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 12:22
    อิพี่หื่นอีกแล้ว
    #429
    0