ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ - ลำดับ 2 ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

ตอนที่ 26 : บทที่ 6 (3) ปรับเนื้อหาแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,439
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    20 ต.ค. 60


ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

          1. ทัณฑ์รักจอมทมิฬ โดย อัยย์ญาดา
          2. ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ โดย สุนิตย์
          3. ทัณฑ์ลวงจอมทมิฬ โดย พรรณารา

    

คลิกไปที่หน้านิยายเรื่องอื่นได้ที่รูปค่ะ


“บางทีเธออาจจะไม่เห็นภาพ”

“จะทำอะไร” ร่างบางถอยกรูดเมื่อร่างหนาสาวเท้าเข้าหา แต่ชายหนุ่มก็ยังก้าวตามมา ร่างสูงใหญ่ของเขาดูน่าอันตรายยิ่งขึ้นเมื่อก้าวเข้าหาด้วยอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นแบบนี้

“ก็จะสาธิตให้เธอดูไง ว่าถ้าหนีอีกจะเจอกับอะไร” นิคาซิโอก้าวเข้าหาร่างบางช้าๆ แม้ว่าอีกฝ่ายจะถอยหนี ทุกก้าวของเขาเต็มไปด้วยการคุกคาม

                “ถอยออกไปนะ ว้าย!” พูดไม่ทันจบก็ต้องกรีดร้องสุดเสียงเมื่อเขาย่อตัวลงแล้วคว้าร่างของเธอขึ้นพาดบ่า แล้วสาวเท้ายาวๆ เข้าไปในห้องนอน “ปล่อยพิ้งค์นะ!” พวงชมพูร้องออกไป สรรพนามสนิทสนมที่เธอพยายามระวังไม่ใช้มันกับเขา หลุดออกมาอีกครั้งเมื่อร่างกายถูกคุกคามจนทำให้สมองเสียการควบคุม แล้วพอสิ้นประโยคร่างของเธอก็ถูกปล่อยจริงๆ แต่เป็นการปล่อยลงบนเตียงกว้างด้วยการเหวี่ยงอย่างแรง

                ตุบ!!!

                “โอ้ย!

                หญิงสาวร้องออกมาทั้งตกใจและรู้สึกจุก เธอกัดริมฝีปากไว้แล้วยันกายลุกขึ้นนั่งตั้งใจจะขยับลงจากเตียงแต่ก่อนที่เธอจะทำอย่างที่ตั้งใจร่างหนาก็ทิ้งกายลงมาคร่อมร่างของเธอไว้

                “จำเอาไว้ให้ดีด้วยล่ะ” นิคาซิโอคำรามในลำคอ เสียงทุ้มต่ำกดลึกนั้นน่ากลัวกว่าเสียงตวาดหลายเท่านัก

“ถอยออกไป...อื้อ”

                ท่าทางตระหนกและไม่อยากให้เขาเข้าใกล้และอาการผลักไสอย่างรุนแรงทำให้การควบคุมของนิคาซิโอขาดสะบั้น พวงชมพูพูดไม่ทันจบเขาก็ฉกริมฝีปากลงบนกลีบปากสีเรื่ออย่างรุนแรง ฝ่ามือทั้งสองข้างของเขาประคองใบหน้าเล็กเอาไว้ด้วยกำลังที่เธอไม่อาจต้านทาน

ริมฝีปากที่ตะโบมจูบลงมาทำให้กลีบปากที่ยังระบมของพวงชมพูระบมขึ้นอีก ขอบตาร้อนผ่าวมีน้ำใสๆ เออคลอขึ้นจวนเจียนจะหยดลงมา เธอครางอึกอักประท้วง และผลักไสร่างหนาที่เบียดมาชิดออกห่าง แต่เขาก็ไม่ผละถอย ไม่ชะงัก ไม่แม้แต่จะสะดุ้งสะเทือน เธอจึงเปลี่ยนเป็นโอบมือรอบคอเขาใช้มือจิกกลุ่มผมสีน้ำตาลเข้มแล้วดึงอย่างแรง

นิคาซิโอคำรามลั่น ใบหน้าของเขาผละห่างจนริมฝีปากของเธอและเขาแยกออกจากกัน นัยน์ตาสีน้ำตาลดุดันและเต็มไปด้วยไฟปรารถนายังจ้องมองลงมาที่ใบหน้าของเธออย่างคาดโทษ ชายหนุ่มละมือหนาจากออกจากหน้าเรียว แล้วคว้ามือของเล็กเอาไว้ พวงชมพูพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะกำผมของเขาไว้แน่ แต่อีกฝ่ายก็บีบมือลงมาแรงๆ และความเจ็บก็ทำให้เธอต้องยอมคลายมือออก

นิคาซิโอรวบมือเล็กไปกดยึดไว้กับที่นอนเหนือศีรษะก่อนจะก้มลงไปบดขยี้ริมฝีปากอิ่มสวยอย่างหนักหน่วง พยายามแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากของเธอ พร้อมกับใช้มืออีกข้างเลื่อนฝ่ามือไปเคล้นตามเรือนกายของเธออย่างรุนแรงตามแรงอารมณ์

                “ยะ..หยุด...” พวงชมพูร้องออกไปเมื่อริมฝีปากเป็นอิสระจากการรุกรานจากริมฝีปากได้รูป แต่นิคาซิโอก็ไม่ยอมหยุดแม้แต่เสี้ยววินาที เพราะทันที่เธอพูดไม่ทันเขาก็ประกบริมฝีปากลงมาอีกครั้ง บดเคล้าตามแรงโทสะที่สุมแน่นอยู่ในอก

                ริมฝีปากของพวงชมพูร้อนผ่าวและเห่อช้ำไปหมดเพราะนิคาซิโอขบเม้มสลับกันดูดดึงริมฝีปากของเธออย่างดุดัน เพื่อให้เธอยอมเปิดริมฝีปากให้เขาบุกรุกเข้าไป แล้วสุดท้ายเขาก็ได้ในสิ่งที่ต้องการ

                พวงชมพูดิ้นขลุกขลักอย่างอ่อนแรง เธอกรีดร้องประท้วงอยู่ในลำคอ ทำทุกอย่างเพื่อให้เขาหยุดและคงสติของตัวเองเอาไว้ แต่กลับรู้สึกว่าการกระทำพวกนั้นช่างเปล่าประโยชน์ ปลายลิ้นที่แทรกเข้ามาทำให้สติที่เธอพยายามยื้อเอาไว้หลุดลอยหายไป เสื้อของเธอถูกปลดกระดุมออกไปเมื่อไรไม่รู้ รู้ตัวอีกทีมือหนาก็แหวกมันออกแล้วดึงลงจนไหล่ของเธอโผล่พ้นออกมากระทบกับอากาศเย็นๆ แต่ร่างกายเธอกับร้อนระอุราวกับไม่กี่นาทีข้างหน้ามันจะลุกเป็นเปลวเพลิง

                สัญชาตญาณสั่งให้เธอดิ้นสุดกำลัง ทว่าเธอกลับหมดแรงลงเรื่อยๆ เธอไม่มีทางสู้คนที่มีพละกำลัง และความเชี่ยวชาญมากกว่า อีกทั้งกำลังโกรธจัดได้ ปลายลิ้นอุ่นชื้นที่แทรกข้ามาในเรียวปากสูบพลังไปเกือบทั้งหมด ยิ่งตอนที่มือหนาฟอนเฟ้นทรวงอกอิ่มที่ยังมีชั้นในลูกไม้ปกปิดอยู่อย่างเอาแต่ใจยิ่งทำให้ร่างกายของเธอตอบสนองสัมผัสของเขาอย่างยินดี

                ขอบตาของพวงชมพูร้อนผ่าวตอนที่กางเกงยีนขาวยาวถูกปลดตะขอแล้วกระชากลงไปตามเรียวขา แรงเสียดสีของผิวหนังกับเนื้อผ้าทำให้เธอสะดุ้งเฮือก สติที่หลุดลอยไปก่อนหน้านี้กลับมาเล็กน้อย แต่มันก็มากพอให้เธอเปล่งเสียงออกมา

“หยุด...นะ” พวงชมพูพยายามเค้นเสียงตัวเองให้หนักแน่นแต่มันช่างบางเบาราวกับไม่ใช่เสียงของเธอ สัมผัสร้อนเร่าสูบเรี่ยวแรงของเธอไปจนไม่มีแม้แต่แรงจะเปล่งเสียงออกมาให้ชัดถ้อยชัดคำ และถ้อยคำพวกนั้นก็ไม่สามารถดึงความสนใจของนิคาซิโอจากร่างกายของเธอได้ ชายหนุ่มไม่แม้แต่จะเหลือบขึ้นมามองหน้าเธอด้วยซ้ำ ฝ่ามือหนาลูบไล้ ฟอนเฟ้นด้วยความใจร้าย ตีตราไปทั่วเรือนร่างของเธอด้วยริมฝีปาก ก่อนจะเกี่ยวนิ้วกับชั้นในพยายามจะดึงมันออก พวงชมพูพยายามยื้อแย้งมันเอาไว้แต่เขาก็กระชากมันจนขาดติดมือ

              Nc Cut

“มะ...ไม่...อ๊ะ...อื้อ...”

หลายครั้งที่เธอพยายามเปล่งเสียงเพื่อห้ามเขา ทว่าสิ่งที่หลุดออกมาจากริมฝีปากกลับกลายเป็นเสียงครางน่าอายแทน

Nc Cut

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

770 ความคิดเห็น

  1. #420 aemly (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 07:37
    เลือดสาด รอชม
    #420
    0
  2. #419 PaPa Puii (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 22:17
    ติดใจน้องล่ะสิ
    #419
    0
  3. #418 pookpook502 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 21:27
    ร้ายกับน้องจัง ไม่สงสารน้องบ้างเหรอระวังน้องไม่ให้อภัยน้าาาาาา
    #418
    0
  4. #417 dokao (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 20:32
    ป๋าจัยร้ายจิงๆเลยนะ
    #417
    0
  5. #416 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 20:18
    เฮียนิค...กินเท่าไหร่ก็ไม่อิ่มแน่นอน
    #416
    0
  6. #415 14 องศา (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 20:14
    พี่อ่อนโยนบ้างสิ
    #415
    0
  7. #414 misakifilm (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 20:09
    สองทุ่มแล้วววววว
    #414
    0
  8. #413 dokao (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 10:06
    รอคร้าาาา
    #413
    0
  9. #412 SaowakonTapad (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 23:15
    รออยู่จ้า
    #412
    0
  10. #410 pookpook502 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 22:44
    รอออค่ะ รับทราบ
    #410
    0
  11. #409 Pilin Pinit (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 21:39
    รอไหวจร้า
    #409
    0
  12. #408 aemly (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 21:19
    รอชมคะ
    #408
    0