ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ - ลำดับ 2 ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,861
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    11 ต.ค. 60


รุงเทพมหานคร เมืองที่เสมือนจะไม่มีวันหลับไหล...

ร้านสยามทูไนท์ ร้านอาหารกึ่งบาร์ที่มีผสมผสานอย่างลงตัวระหว่างร้านอาหาร ไทย-อิตาเลี่ยน และสถานที่บันเทิงยามค่ำคืนที่มีทั้งไวน์ และค็อกเทลให้เลือกมากมาย อีกทั้งบรรยากาศที่เคล้าเสียงเพลงที่ถูกบรรเลงโดยนักดนตรีต่างชาติที่คัดสรรมาอย่างดีเยี่ยม ทำให้ที่นี่ถูกเลือกมาเป็นที่สังสรรค์หลังเลิกงาน

และเพราะบรรยากาศความเป็นอิตาลีและยี่ห้อไวน์นำเข้าของที่นี่ละมั้งที่ทำให้พวงชมพูอดหวนคิดถึง เขา คนนั้น คนใน อดีตที่คงจะเป็นได้แค่อดีตของเธอตลอดไปไม่ได้

ไวน์อีกสักแก้วนะพิ้งค์

เสียงกระซิบที่ดังข้างหู และลำแขนที่โอบรอบเอวแล้วดึงร่างของเธอเข้าไปใกล้ดึงพวงชมพูให้หลุดออกจากภาพอดีต

พอแล้วดีกว่าค่ะ พวงชมพูว่า ร่างบางขยับออกจากอ้อมเขนของอีกฝ่าย พลางฝืนยิ้มให้อย่างสุภาพ แต่ก็เป็นยิ้มที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการคลี่ออกมาเมื่ออีกฝ่ายทำกริยาไม่เหมาะสมต่อหน้าลูกน้องของเขาและเพื่อนร่วมงานของเธอ

วันนี้เป็นวันเกิดพี่ทั้งที ดื่มต่ออีกสักแก้วนะ

แต่พิ้งค์ไม่ไหวแล้วค่ะจริงๆ ค่ะ เมาแล้วพวงชมพูตอบ อันที่จริงเธอไม่ได้เมาหรอก แต่เพราะไม่อยากดื่มมากจนไม่มีสติในสถานการณ์ที่ไม่น่าไว้วางใจนี่ต่างหากที่ทำให้เธอปฏิเสธ

อีกสักแก้วเถอะน่า หรือกลัวว่ากลับบ้านไม่ได้ ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวผมอาสาไปส่งถึงที่

ไม่เป็นไรค่ะ พิ้งค์เกรงใจ พวงชมพูกัดฟันพยายามข่มความหงุดหงิดที่เกิดจากความมีน้ำใจทว่าไม่จริงใจของอีกฝ่ายเอาไว้เต็มที่ เมื่อบวกกับอาการปวดหน่วงที่ท้องน้อย และอาการปวดเมื่อยที่รุมเร้าก็ทำให้เธอแทบควบคุมอารมณ์และสีหน้าของตัวเองไม่ได้

วันแรกของรอบเดือนเธอจะปวดท้องหนักแบบนี้เสมอ ปวดจนแทบไม่อยากจะทำอะไร บางครั้งปวดมากขนาดต้องหยุดเรียนเลยทีเดียว และถ้าไม่ใช่เพราะเมื่อสามวันก่อนเธอใช้เหตุผลว่าปวดท้องเป็นประจำเดือนเพื่อเลี่ยงการไปกินข้าวเย็นกับรชานนท์สองต่อสองไปแล้วเธอก็คงใช้เหตุผลนี้เป็นข้ออ้างไม่มางานเลี้ยงนี้อีกแน่ๆ

ไม่ต้องเกรงใจหรอก ยังไงก็ทางเดียวกันอยู่แล้ว...อีกฝ่ายเอนศีรษะเข้ามาใกล้แล้วกระซิบข้างแก้ม จนพวงชมพูเผลอผละหนีเร็วๆ อย่างเสียมารยาท แต่อีกฝ่ายก็ยังเผยยิ้มมาให้อย่างไม่ได้ยีระกับท่าทางของเธอ

ไวน์นะ

ทั้งๆ ที่ไม่อยากดื่มอีก แต่เมื่อถูกคะยั้นคะยอหนักๆ เข้า พวงชมพูจึงแย้มริมฝีปากบางๆ เป็นคำตอบให้อีกฝ่ายอย่างเสียไม่ได้ แล้วหุบยิ้มฉับทันทีเมื่อคนที่เธอจำเป็นต้องปั้นยิ้มให้หันไปส่งสัญญาณให้กับบริกรหนุ่ม

พวงชมพูเหลือบตามองเพื่อนรวมงานที่กำลังจ้องเขม็งมาจนเธอรู้สึกอึดอัด เพราะคิดว่าคงไม่เป็นไรหรอกหากจะมาร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของหัวหน้า เพราะเขาก็ไม่ได้ชวนเธอคนเดียว แต่เวลานี้เธออดคิดไม่ได้จริงๆ ว่าตัวเองตัดสินใจผิดที่ยอมรับคำชวนของเขา แต่ถึงเธอคิดจะปฏิเสธ ความเป็นลูกน้องก็ทำให้เธอก็ปฏิเสธไม่ได้อยู่ดี

ก็รู้อยู่หรอกว่าหัวหน้าแผนกหนุ่มใหญ่คนนี้คิดกับเธอเกินกว่าหัวหน้าลูกน้อง แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำตัวโจ่งแจ้งต่อหน้าผู้อยู่ใต้อาณัติคนอื่นแบบนี้

พวงชมพูเหลือบตามองหัวหน้าแผนกที่กำลังสั่งเครื่องดื่มให้เธออีกแก้วพลางลอบพ่นลมหายใจออกมาหนักๆ ก่อนจะสะดุ้งน้อยๆ เมื่อมือของคนที่เพิ่งสั่งเครื่องดื่มให้เธอเสร็จเลื่อนมาที่ต้นขาของเธอ เธอผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ อย่างลืมตัว อ้ำอึ้งอยู่ครู่หนึ่งเมื่อเพื่อนในแผนกหลายคนหันมามองเธอด้วยสายตาตั้งคำถาม

ขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่นะคะ พวงชมพูรีบเอ่ย เธอจะโวยวาย ด่าทอเขาก็ได้ที่ทำกริยาจาบจ้วงกับเธอก็ได้ แต่การออกจากงานสองแห่งโดยที่ทำงานไม่ถึงสามเดือนมันไม่เป็นผลดีต่อเธอเลย

เพราะเกือบสองปีที่ผ่านมาเธอต้องดูแลคุณยายที่ป่วยหนัก หลังจากเรียนจบ นอกจากรับแปลเอกสาร ที่เป็นภาษาอังกฤษและอิตาลีเธอก็ไม่ได้ทำงานอื่นอีก จนกระทั่งท่านเสียชีวิตไปเมื่อสามเดือนก่อน เธอจึงเริ่มออกหางานทำ ทว่าการที่เรียนจบมาเกือบสองปี แต่กลับไม่มีประสบการณ์ในการทำงานทำให้เธอหางานยากขึ้น เมื่อเจอเจ้านายบ้ากามที่พยายามลวนลามเธอทุกที่ทุกเวลา เธอจึงต้องพยายามอดทนและระวังตัวเองมากขึ้น แต่ด้วยความเป็นลูกน้อง ถึงจะพยายามจะหลบหลีกแค่ไหน มันก็ทำทุกครั้งไปไม่ได้ และถึงจะพยายามอดทนแค่ไหน สุดท้ายความอดทนของเธอก็ต้องสิ้นสุดลง นั่นเป็นเพราะมันสุดจะทนจริงๆ เมื่อหัวหน้าบ้ากามพาเธอเข้าโรงแรมม่านรูด เธอเอาโคมไฟฟาดหัวเขาแล้วหนีออกมาสำเร็จ เธอลาออกและไปแจ้งความเอาผิดเขา ทว่าอำนาจเงินทองก็อยู่เหนือกฎหมายอีกเช่นเคย

และเกือบเดือนทีเดียวกว่าเธอจะหางานที่ใหม่ได้ แต่ก็ต้องมาเจอกับวงจรอุบาทว์แบบเดิมๆ อีก เธอไม่เข้าใจเลยว่าตัวเองทำบาปทำกรรมอะไรมาถึงต้องมาพบเจอกับเจ้านายแบบนี้ซ้ำๆ แต่เพราะเงินเก็บที่แทบไม่เหลือ และต้องหาค่าเช่าบ้านที่ค้างจ่ายมาสองเดือนแล้ว ดังนั้นสิ่งเดียวที่เธอจะทำได้คือ อดทนและพยายามอยู่ให้ห่างจากหัวหน้าแผนกที่ไม่ได้คิดกับเธอแค่ลูกน้องเอาไว้ให้มากที่สุด ดีหน่อยที่คราวนี้เป็นโรงแรมใหญ่ เพื่อนร่วมงานเยอะ เมื่อเธอพยายามหลีกเลี่ยงจึงทำให้หัวหน้าแผนกทำอะไรๆ ได้ยากขึ้น

ผมไปเป็นเพื่อนนะ

ไม่เป็นไรค่ะ เป็นคำตอบที่หลุดออกมาอย่างอัตโนมัติโดยไม่ต้องใช้เวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว

คำถามและคำตอบสายฟ้าแลบที่ถูกเอ่ยออกมาทำให้สถานการณ์น่าอึดอัดขึ้นอีกครั้งเมื่อสายตาของเพื่อนร่วมงานจับจ้องมาที่เธอสลับกับหัวหน้าแผนกด้วยแววตาใคร่รู้และกล่าวหาไปแล้วทั้งๆ ที่เธอไม่ได้ทำอะไรเลยสักอย่าง

พวงชมพูฝืนคลี่ยิ้ ที่คงจะเป็นยิ้มที่ตรงข้ามกับความรู้สึกของเธอมากที่สุดไปให้รชานนท์หัวหน้าแผนกและเพื่อนร่วมงานทำราวกับสิ่งที่หัวหน้าแผนกหนุ่มพูดออกมากับลูกน้องใต้อาณัติอย่างเธอไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดเกินเจ้านายลูกน้องธรรมดา ก่อนจะหมุนตัวเดินตรงไปยังห้องน้ำ สถานที่ที่เธอใช้อ้างเพื่อหนีจากสถานการณ์ที่ชวนให้อึดอัดใจนี่สักพัก

แบบซีรีส์ยังจองกันได้อยู่นะคะ



ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

          1. ทัณฑ์รักจอมทมิฬ โดย อัยย์ญาดา
          2. ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ โดย สุนิตย์
          3. ทัณฑ์ลวงจอมทมิฬ โดย พรรณารา

    

คลิกไปที่หน้านิยายเรื่องอื่นได้ที่รูปค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

770 ความคิดเห็น

  1. #379 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 21:44
    เอาแล้วนางเอกน่าสงสารอีกแล้วแต่รู้ว่าสุดท้ายก็จะจบแบบแฮปปี้ชิมิ
    #379
    0
  2. #377 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 21:44
    เอาแล้วนางเอกน่าสงสารอีกแล้วแต่รู้ว่าสุดท้ายก็จะจบแบบแฮปปี้ชิมิ
    #377
    0
  3. #174 supadta89 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 18:09
    ????????????????????จะรอดป่าวนออออออ
    #174
    0
  4. #21 aemly (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 15:52
    หาทางออกให้ได้นะ สู้ๆๆ
    #21
    0
  5. #20 dokao (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 14:43
    จารอดมั๋ยเนี่ย
    #20
    0
  6. #19 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 13:29
    จะเอาตัวรอดได้ไหม หรือจะหนีเสือปะจรเข้น้อ..
    #19
    0