ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ - ลำดับ 2 ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

ตอนที่ 17 : บทที่ 4 (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,042
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    11 ต.ค. 60

วงชมพูนอนจ้องเพดานห้องอย่างเหม่อลอย เธอกำลังตระหนก สับสน สิ้นหวัง และนอนไม่หลับ และการนอนนิ่งๆ ก็ทำให้ทุกความรู้สึกที่มันสับสนปนเปกันอยู่ชัดเจนยิ่งขึ้น...

หลังจากที่บังคับให้เธอกินพาสต้าจนหมดจาน นิคาซิโอก็ออกไปจากบ้านหลังนี้ และก็เหมือนเดิมเธอถูกขังอยู่ในบ้านที่ไร้ทางออก ทั้งประตูหน้าประตูหลังถูกล็อกจากด้านนอก หน้าต่างถูกบานติดเหล็กดัดไว้อย่างแน่นหา แม้บ้านหลังนี้จะน่าอยู่ สวยงาม และสะดวกสบายเพียงใดแต่มันก็ไม่ต่างจากคุกสำหรับเธอเลย

เธอไม่รู้ว่าทำไมเขาต้องทำอย่างนี้ด้วย แต่ที่รู้ได้อย่างแน่ชัดคือเขาเกลียดเธอ เกลียดเข้ากระดูกดำ แต่เพราะเหตุผลอะไรเธอก็ไม่รู้อีก มันมีแต่เรื่องที่ไม่รู้เต็มไปหมด...

                หรือจะเป็นเพราะเงินที่เธอไม่ได้ตั้งใจจะรับมางั้นเหรอที่ทำให้เขาเกลียดเธอถึงขนาดนั้น

            ฉันก็ไม่รู้จะพูดยังไง ขอพูดตรงๆ เลยก็แล้วกันนะ ฉันรู้ว่าเธอยังเด็ก เรียนยังไม่จบ และครอบครัวของเธอก็มีปัญหาเรื่องเงิน ฉันยินดีจะให้เธอเท่าที่เธอต้องการ ถ้าเธอออกไปจากชีวิตของลูกชายฉัน

            คะ?” ตั้งแต่เธอเริ่มคบหากับนิคาซิโอ ความเอ็นดูที่นายหญิงแห่งตระกูลวาเลนติโนเคยมีให้ก็เปลี่ยนไป แต่ไม่ว่าเธอพยายามคิดหาคำตอบเท่าไรว่าตัวเองเผลอไปทำอะไรให้ท่านไม่พอใจ เธอก็ไม่เคยหาคำตอบให้กับตัวเองได้สักที

                นิคไม่มีสมบัติพัสถานอะไรหรอก ทั้งบ้าน ไร่ แล้วก็โรงงานผลิตไวน์ เป็นชื่อของฉันทั้งหมด เขามีแค่เงินเดือนตามที่ตำแหน่งผู้บริหารควรจะได้เท่านั้น รับเงินไปจากฉันเธอยังได้มากกว่าด้วยซ้ำ”

            คุณป้ากำลังเข้าใจผิดนะคะ ที่พิ้งค์คบกับพี่นิค พิ้งค์ไม่เคยต้องการเงินทอง หรือทรัพย์สินอะไรของพี่นิคเลย

            เธอจะให้ฉันเชื่อว่าเธอรักนิคจริงๆ โดยไม่สนว่าเขาจะรวยหรือจนงั้นเหรอ

            ค่ะ พิ้งค์อยากให้คุณป้าเชื่อ

            ไม่ว่าฉันจะให้เงินเธอเท่าไรเธอก็ยังยืนยันคำเดิมใช่ค่ะ

            ค่ะ พวงชมพูพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและจริงใจ เธอมองเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลของคนตรงหน้าเพื่อยืนยันในสิ่งที่พูดออกไป คาดหวังว่าอีกฝ่ายจะเชื่อ ทว่า...

            ห้าล้าน

ไม่ค่ะ

โมนิก้า วาเลนติโน มารดาของนิคาซิโอไม่ใช่คนที่ดูถูกคน ตั้งแต่เธอเข้ามาในไร่แห่งนี้ในฐานะเพื่อนของโมอานาท่านเอ็นดูเธอเสมอมา แต่พอเธอเริ่มคบหากับนิคาซิโอในฐานะคนรักทั้งแววตา การกระทำที่มองมาก็เปลี่ยนไปทีละนิดๆ จนถึงขั้นเกลียดชัง เธอได้แต่สงสัยว่ามันเพราะอะไร แต่ก็ไม่เคยรู้คำตอบเลย

สิบล้าน จำนวนเงินที่จ้างเธอให้ออกจากชีวิตของลูกชายเพิ่มเป็นเท่าตัวอย่างไม่เสียดาย

“ไม่ค่ะ” เธอปฏิเสธอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่จริงจังกว่าเดิม และกว่าครั้งไหนๆ ในชีวิต

“ยี่สิบล้าน” แต่ไม่ว่าเธอจะปฏิเสธด้วยน้ำเสียงหนักแน่นแค่ไหน ประสานสายตาด้วยแววตาที่จริงใจเพียงใด อีกฝ่ายก็ยังไม่เลิกเพิ่มจำนวนเงินขึ้น

ทว่าไม่ใช่จำนวนเงินสูงลิ่วหรอกที่ทำให้เธอยอมก้าวออกมาจากชีวิตของนิคาซิโอ แต่เป็นเพราะความจริงที่ได้รับรู้ และคำขอร้องของคนๆ หนึ่งที่มีความสำคัญ และมีบุญคุณต่อตัวเองนั่นล่ะ ที่ทำให้เธอยอมรับเช็คใบนั้นแล้วจากที่นี่ไปโดยไม่คิดที่จะหวนกลับคืนมาอีก

แต่ถึงเธอจะรับเช็คใบนั้นมา เธอก็ไม่เคยคิดจะเอามันไปขึ้นเงินเลยสักนิด ถ้าไม่ใช่เพราะน้าชายเอาตัวเธอไปใช้หนี้การพนันให้กับนักการเมืองตัณหากลับ เช็คใบนั้นก็คงถูกฉีกทิ้งไปแล้ว

เธอตั้งใจว่าพอเรียนจบแล้ว และได้งานทำเธอก็จะค่อยๆ ทยอยคืนเงินให้กับโมนิก้า แต่คุณยายที่เริ่มเจ็บป่วยออดๆ แอดๆ และเจ็บหนักขึ้นในครึ่งปีที่ผ่านมาก็ทำให้เธอไม่ได้เริ่มทำงานตามสายงานที่ทำมา แม้ว่าเธอจะมีงานแปลเอกสารอยู่บ้าง แต่เพราะน้าชายที่ทยอยเอาบ้านเอารถไปจำนองใช้หนี้การพนันที่สร้างขึ้นใหม่จนไม่เหลือ คอยมารีดไถคุณยายอยู่เรื่อยๆ ทำให้เงินของเธอไม่เหลือพอที่จะนำไปคืนให้กับเจ้าของเงินสิบล้านที่เธอไม่ได้ใช้มันแม้แต่บาทเดียว ถ้าไม่ใช่เพราะคุณยายเป็นโรคหัวใจเธอคงไม่ให้เงินกับน้าชายเป็นแน่ เพราะเธอไม่อยากให้ยายต้องมาเครียดกับหนี้การพนันของน้าชายเธอจึงได้ยอมให้เงินน้าชายไป

แต่สุดท้ายให้เท่าไรก็ไม่พอ ในเมื่อคนที่ไม่ยอมทำงานหาเงินยังสร้างหนี้สินไม่ยอมหยุด แล้วสุดท้ายพอเธอหาเงินไม่ทันจริงๆ น้าของเธอก็ถูกเจ้าหนี้ยิงเสียชีวิต พอคุณยายรู้ข่าวเรื่องการเสียชีวิตของลูกชาย อาการของท่านก็ทรุดหนักและไม่นานท่านก็เสียชีวิต

ตอนนี้เธอจึงเหมือนตัวคนเดียวในโลก ไม่มีใครคอยห่วงใย ไม่มีใครถามว่าเป็นยังไง บ้างเหนื่อยไหม แต่ถ้าคิดในแง่ดี อย่างน้อยตอนนี้ก็ไม่มีใครมานั่งกังวลกับการหายตัวไปของเธอ

แต่รู้อะไรไหม? แม้ว่าจะบอกตัวเองว่าเธอไม่เหลือใครแล้ว แต่ลึกๆ แล้วเธอยังแอบหวังว่าจะยังมีเขาที่ยังห่วงใยอยู่ ทว่าตอนนี้เธอได้รู้แล้วว่าในโลกนี้เธอไม่เหลือใครอยู่แล้วจริงๆ

พวงชมพูสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะพ่นลมหายใจออกมายาวๆ พลิกตัวซุกหน้าเข้ากับหมอน เพราะมันไม่มีประโยชน์ที่จะคิดถึงมันอีกแล้วเธอจึงพยายามหยุดยั้งความคิดทั้งหมด ทว่ามันก็ไม่สำเร็จ แต่ไม่ว่าในความคิดนั้นจะมีความเศร้า เสียใจ หรือกังวลเพียงใด และไม่ว่าเขาจะร้ายกับแค่มากแค่ไหน เธอก็สั่งตัวเองให้เกลียดนิคาซิโอ วาเลนติโน ไม่สำเร็จเสียที

แบบซีรีส์ยังจองกันได้อยู่นะคะ



ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

          1. ทัณฑ์รักจอมทมิฬ โดย อัยย์ญาดา
          2. ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ โดย สุนิตย์
          3. ทัณฑ์ลวงจอมทมิฬ โดย พรรณารา

    

คลิกไปที่หน้านิยายเรื่องอื่นได้ที่รูปค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

770 ความคิดเห็น

  1. #462 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 11:55
    สงสารนางเอกอ่ะ
    #462
    0
  2. #461 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 11:54
    สงสารนางเอกอ่ะ
    #461
    0
  3. #267 aemly (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 21:47
    ชีวิตรันทดไปไหน
    #267
    0
  4. #262 pookpook502 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 18:20
    สงสารนางเอกมากๆ
    #262
    0
  5. #261 thiwa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 16:36
    ต้องเป็นเพราะเพื่อนของพิ้งแน่ๆ
    #261
    0
  6. #260 K5599 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 10:39
    สงสารนางเอกจัง
    #260
    0
  7. #259 K5599 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 10:39
    สงสารนางเอกจัง
    #259
    0
  8. #258 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 08:34
    เอาน่า..เดี๋ยวความจริงก็ปรากฏ
    #258
    0
  9. #257 Pilin Pinit (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 08:31
    เฮ้อ..คนเราต่อให้ฉลาดแค่ใหนก็ยังมีด้านของความเขลาอยู่บ้างไม่มากก็น้อย
    #257
    0
  10. #256 dokao (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 08:13
    นุ๋พิ้งน่าสงสารจุง
    #256
    0
  11. #255 CocoVivi (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 07:24
    อิพี่!!! ไปจ้างนักสืบที่ไหนเนี่ย หรือไปสืบมาจากใครถึงได้ผิดไปหมดแบบนี้!!!!

    สงสารพิ้งค์จังเลยอ่ะ ต้องเจอเรื่องแย่ๆมาไม่พอ มาเจออิพี่ทรมานแบบนี่อีก
    #255
    0
  12. #254 PaPa Puii (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 23:27
    โอ้ยแล้วอิพี่จะเคยรู้ไหมเนี่ย
    ถึงจะรู้ก็ในวันที่สายไปแล้วใช่ไหม
    #254
    0