ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ - ลำดับ 2 ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

ตอนที่ 14 : บทที่ 4 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,856
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    11 ต.ค. 60




          องวันแล้วที่พวงชมพูถูกขังไว้ในบ้านหลังเล็กที่มีข้าวของเครื่องใช้ครบครัน อาหารถูกนำมาส่งให้ทุกมื้อไม่เคยขาด แต่ทุกมื้อกลับเป็นอาหารที่เธอไม่ชอบกิน และพวงชมพูคิดว่ามันคงเป็นการจงใจมากกว่าเป็นความบังเอิญ ซึ่งเธอก็ไม่รู้ว่าตัวเองควรรู้สึกยังไงกันแน่ เพราะถึงเขาจะจงใจแกล้งเธอ แต่มันก็หมายความได้ว่าเขาจำได้ทุกอย่างว่าเธอไม่ชอบกินอะไร

แต่ไม่ใช่เพราะอาหารที่ไม่ชอบ ที่ทำให้เธอแทบไม่แตะต้องอาหารที่ถูกส่งมาเลย แต่เป็นเพราะความเครียดที่สั่งสมมากขึ้นเรื่อยๆ มากกว่าที่ทำให้ความอยากอาหารของเธอมันลดน้อยลง และเมื่อตอนกลางวันเธอก็ไม่ได้กินอาหารที่ถูกส่งมาให้เลย มันไม่รู้สึกหิวสักนิด อันที่จริงเธอไม่รู้สึกอยากทำอะไรเลยสักอย่างเดียว

ถ้าเป็นปกติหากมีเหตุจำเป็นทำให้ไม่ได้กินมื้อเที่ยงเธอจะหิวมาก และกินได้เยอะในมื้อเย็น แต่ตอนนี้กลับไม่ใช่ และเธอก็กำลังนั่งเขี่ยอาหารเย็นโดยไม่ได้ตักมันเข้าปากเลยแม้แต่คำเดียว

หญิงสาวจ้องพาสต้าตรงหน้า เขี่ยช้อนไปมาอย่างเหม่อลอย เธอตระหนก สับสน และสิ้นหวัง ยิ่งถูกขังไว้แต่ในบ้านอย่างนี้นานเท่าไร ความรู้สึกพวกนั้นก็ยิ่งชัดเจนยิ่งขึ้น

พวงชมพูระบายลมหายใจออกมาก่อนจะวางช้อนกับส้อมลง หญิงสาวลุกขึ้นจากโต๊ะอาหาร แล้วเดินเข้าไปในห้องนอน แต่หลังจากปิดประตูห้องนอนได้ไม่กี่วินาที ประตูห้องก็ถูกเปิดเข้ามาด้วยฝีมือชายหนุ่มที่เธอไม่เห็นหน้ามาสองวัน

พี่นิค เพราะกำลังเหม่ออยู่พวงชมพูจึงสะดุ้งสุดตัว หญิงสาวเผลอเรียกคนที่ถือวิสาสะเข้ามาในห้องนอนด้วยสรรพนามและชื่อที่อีกฝ่ายเคยประกาศก้องไว้ว่าอย่าเรียกเขาแบบนั้น

คิดจะเรียกร้องความสนใจโดยการไม่กินข้าวงั้นเหรอ นิคาซิโอตวาดเสียงอย่างเกรี้ยวกราด ก่อนจะกระชากร่างเล็กให้เดินออกจากห้องนอนกลับไปยังห้องเล็กๆ ที่ถูกกั้นไว้เป็นห้องอาหาร

พวงชมพูแทบหยุดหายใจอยู่ตรงนั้น เธอยืนอึ้งอยู่ครู่หนึ่งเหมือนสมองยังประมวลผลไม่ได้เต็มที่ แวบหนึ่งที่เธอสบตากับเขา สายตาที่มองตรงมาทำให้ลำคอของเธอแห้งผาก ใจเต้นรัวด้วยความหวาดหวั่นที่เสียดแทรกเข้ามา

                ‘แต่เธอไม่ได้ทำอะไรผิดเสียหน่อย พวงชมพูพยายามปลอบใจตัวเอง และเรียกความมั่นใจคืนมาด้วยการสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วพ่นออกมายาวๆ

ฉันเปล่า พวงชมพูว่าพลางรั้งตัวจากแรงลากของเขา พร้อมกับสะบัดแขนออกจากการเกาะกุมของมือหนา แล้วถอยห่างจากร่างสูง

                เปล่าแล้วทำไมไม่กินข้าว นิคาซิโอสาวเท้าเข้าหาร่างเล็กที่ถอยห่างออกไป ทว่าหญิงสาวกลับถอยกรูดหนีห่างออกไปอีก

                ฉันแค่ไม่อยากกิน

                ไม่อยากกินก็ต้องกิน อยากตายหรือไง

                ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ฉันไม่ตายง่ายๆ หรอก

                เฮอะ! ฉันนี่นะเป็นห่วงเธอ หลงตัวเองเกินไปหรือเปล่า ฉันแค่ไม่อยากให้ใครมาตายในบ้านของฉันแค่นั้น นิคาซิโอกดเสียงต่ำ พลางกระตุกยิ้มหยัน

                ถ้าคุณไม่อยากให้ใครมาตายในบ้านของคุณก็ส่งฉันกลับบ้านสิ

                รอฉันเบื่อเธอเมื่อไรฉันส่งเธอกลับแน่ แต่ไม่ต้องห่วงนะ มันคงใช้เวลาไม่นานหรอก บางทีครั้งเดียวฉันก็คงทนใช้ของเหลือเดนจากคนอื่นแบบเธอซ้ำไม่ไหวก็ได้ อ้อ ถึงฉันจะใช้งานเธอไม่ถึงเดือนแต่เงินที่จ่ายไปล่วงหน้าฉันจะไม่เอาคืนแม้แต่บาทเดียว ฉันจะถือว่าสงเคราะห์ให้ก็แล้วกัน

จะให้ฉันบอกอีกกี่ครั้งว่าฉันไม่ได้ขายตัว ฉันไม่อยากได้เงินของคุณ แม้แต่บาทเดียวก็ไม่อยากได้

งั้นเหรอ แล้วไอ้ที่เคยเอาไป เขาเรียกว่าอะไร

ฉันจะคืนให้คุณทุกบาททุกสตางค์ พวงชมพูเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบเขาไป เมื่อนึกออกว่าเขาคงหมายถึงเงินที่เธอจำเป็นต้องรับมันมา และไม่ได้ตั้งใจจะใช้มันแต่ก็จำเป็นต้องใช้เมื่อเกือบสองปีก่อน

อย่ามาทำเป็นใสซื่อ เป็นคนดีอีกเลยพวงชมพู ฉันรู้จักธาตุแท้ของเธอดีเพราะแววตาใสซื่อที่เสแสร้งได้เหมือนจริงทำให้นิคาซิโอแค่นเสียงออกมา

รู้ว่ายังไงบ้างล่ะคะ

เฮอะ! ต้องให้พูดอีกเหรอว่าผู้หญิงอย่างเธอทำอะไรได้บ้างเพื่อเงิน

ใช่ ฉันทำทุกอย่างได้เพื่อเงิน แต่ไม่ใช่การขายตัวใช่ ตลอดเวลาที่ผ่านมานอกจากดูแลคุณยายที่ร่างกายไม่แข็งแรง สิ่งที่เธอทำคือการหาเงิน เธอไม่เถียงว่าเงินคือปัจจัยสำคัญในการดำเนินชีวิต ไม่มีเงินก็ไม่มีอาหาร ไม่มีเงินก็ไม่มีที่อยู่ ไม่มีเงินก็รักษาอาการป่วยไม่ได้ และถ้าไม่มีเช็คใบนั้น เธอก็คงถูกขายให้นักการเมืองตัณหากลับไปแล้ว


ต่อ


อวดปก

ใสซื่อ แสนดี หยิ่งในศักดิ์ศรี แบบนี้ใช่ไหมผู้ชายถึงได้หลงกันนัก แต่เสียใจด้วย ถึงจะแสดงได้ดีแค่ไหน ฉันก็เชื่อไม่ลง

แล้วคิดว่าฉันสนเหรอว่าคุณจะเชื่อหรือไม่เชื่อ รอยยิ้มหยันของคนตรงหน้า ทำให้ขอบตาของเธอร้อนผ่าว แต่เธอก็พยายามปกปิดมันไว้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย และถ้อยคำร้ายกาจไม่ต่างจากที่เขาใช้พูดกับเธอ

ผู้หญิงอย่างเธอนี่มัน...

มันอะไรพูดให้จบสิคะ

แพศยา

นั่นคุณเคยว่าฉันแล้ว

สกปรก

นี่ก็เหมือนกัน

ไร้ยางอาย นิคาซิโอคำรามอย่างฉุนเฉียวพร้อมกับพุ่งเข้าหาร่างบอบบางด้วยความเร็วมากกว่าการพูดในจบประโยคเสียอีก ท้ายประโยคของเขาจึงดังอู้อี้เพราะทันทีที่พุ่งเข้าถึงร่างเล็ก ชายหนุ่มก็ฉกริมฝีปากได้รูปลงมาบดเบียด เคล้นคลึงริมฝีปากอิ่มสวยอย่างจาบจ้วงรุนแรง

จูบที่เต็มไปด้วยความดิบเถื่อนและแรงโมโหทำให้กลีบปากสีเรื่อเจ็บระบม หญิงสาวพยายามผละใบหน้าออกแต่เมือหนาก็เข้ามาในกลุ่มผมด้านหลังบังคับไม่ให้เธอขยับหนีริมฝีปากของเขา มืออีกข้างตวัดรัดรอบเอวคอดไว้ กดรั้งร่างบางให้เบียดชิดกับร่างแกร่ง

นิคาซิโอยังคงบดขยี้ริมฝีปากลงมาหนักหน่วงและพยายามแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากของเธอแม้ว่าเธอจะต่อต้านด้วยการเม้มปากแน่น มือเล็กพยายามดันอกกว้างด้วยแรงทั้งหมดที่มีเพื่อให้เขาถอยออกไป แต่ร่างหนาก็หาได้ไหวติง ยิ่งเธอผลักเขาแรงเท่าไร เขาก็ยิ่งออกแรงกอดรัดร่างของเธอแน่นอีกเป็นเท่าตัว เธอจึงเปลี่ยนเป็นทุบอกเขาแรงๆ

                นิคาซิโอครางในลำคอในลำคอเพราะแรงที่เธอทุบลงไป ชายหนุ่มผละห่างออกไปก่อนจะดึงมือของเธอออกจากอกเขาเอาไปคล้องคอเขาไว้

และการที่เขาผละริมฝีปากออกก็ทำให้เธอเห็นประกายตาวิบวับราวกับราชสีห์ที่กำลังล่าเหยื่อของคนตรงหน้าแวบหนึ่ง และเสี้ยววินาทีหลังจากนั้นริมฝีปากของเขาก็ประกบลงมาใหม่พร้อมกับแรงบดขยี้ที่แรงขึ้น ริมฝีปากของพวงชมพูเห่อช้ำไปหมดเพราะนิคาซิโอขบเม้มสลับกันดูดดึงริมฝีปากของเธออย่างดุดัน เพื่อให้เธอยอมเปิดริมฝีปากให้เขาบุกรุกเข้าไป จนสุดท้ายเธอก็ทานทนต่อแรงบดขยี้ไม่ไหว จำต้องยอมจำนนให้เขาล้วงล้ำเข้ามาสู้พื้นที่ที่เธอปกป้องเอาไว้อย่างไม่เต็มใจ

 ลิ้นร้อนๆ ที่เข้ามาพัวพันไล่ต้อนลิ้นอ่อนเดียงสาอย่างเชี่ยวชาญ ทำให้เธอรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว พวงชมพูพยายามหดลิ้นหนี แต่ยิ่งหนี เขาก็ยิ่งรุกล้ำอย่างไม่คิดจะปราณีแต่อย่างใด

ความจาบจ้วงไร้ปราณีค่อยๆ แปรเปลี่ยนไปเป็นอ่อนหวานเมื่อเขาได้สัมผัสความหวานละมุนจากริมฝีปากหวานฉ่ำ นิคาซิโอค่อยๆ ละเลียดชิมรสชาติหวานราวกับน้ำผึ้งอย่างใจเย็น เขาตักตวงและหยอกเย้ากระตุ้นให้อีกฝ่ายโหยหาอย่างไม่อาจหยุดยั้งตัวเองได้

สมองของพวงชมพูขาวโพลนเหมือนทุกอย่างถูกปกคลุมด้วยหิมะ มือที่เคยทุบตีในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็นขยุ้มเสื้อเชิ้ตตรงไหล่กว้างเอาไว้แน่น หญิงสาวเผลอเบียดตัวเข้าหาร่างสูงใหญ่โดยไม่รู้ตัว ในขณะที่มือหนาก็กระชับร่างของเธอให้เบียดชิดกับเขามากขึ้น จนร่างสองร่างแนบชิดแทบเป็นเนื้อเดียวกัน

กว่าคนจูบจะพอใจก็เล่นเอาพวงชมพูแทบหมดเรี่ยวแรง นิคาซิโอค่อยๆ ถอนริมฝีปากออก เขาหายใจแรงจนอกกว้างสะท้านบดเบียดกับหน้าอกของเธอ

พวงชมพูปรือตาขึ้นมองเขาอย่างงุนงง นัยน์ตากลมโตปรือหวานฉ่ำ เรียวปากจิ้มลิ้มแดงก่ำและบวมเจ่อจากฤทธิ์จุมพิต แต่มันกลับดูเซ็กซี่อย่างร้ายกาจสำหรับคนที่กำลังจ้องมองอยู่

พวงชมพูกระเสือกกระสนเรียกสติให้กลับคืนมาแต่ก่อนที่เธอจะทำสำเร็จริมฝีปากได้รูปก็ประกบลงมาอีกครั้ง...

รสจูบอ่อนหวาน ละมุนละไม เหมือนครั้งที่เธอกับเขาคบหากันอยู่ทำให้สติที่เธอพยายามยื้อคืนมาปลิวหายไป สัมผัสช่ำชองหวานฉ่ำในโพรงปากทำให้ทุกอย่างในหัวหายไปหมด หญิงสาวชาวาบไปทั่วตัว หัวใจเต้นโครมครามจนแทบทะลุออกนอกอก กลิ่นกายบุรุษเพศทำให้เธอมึนงง และตอบรับสัมผัสของเขาอย่างไม่รู้ตัว เสียงคำรามอย่างพอใจดังขึ้นในลำคอก่อนที่จุมพิตละมุนจะถูกเพิ่มดีกรีลงไป กลายเป็นเร่าร้อนดุดัน

พวงชมพูรู้สึกราวกับตัวเองล่องลอยอยู่ในสถานที่แห่งหนึ่ง ที่ที่ซึ่งเธอเองก็ไม่สามารถตอบได้ว่ามันคือที่ไหน รู้เพียงแต่ว่า มันงดงาม น่าหลงใหล และเกินกว่าจะห้ามปรามตัวเองไม่ให้มัวเมาและเพ้อฝันไปกับมัน...


แบบซีรีส์ยังจองกันได้อยู่นะคะ


สอบถามได้ที่ แฟนเพจ (สุนิตย์/ดอกเหมย) เฟส(สุนิตย์ เหมย) และ อีเมล์ (mhoey_writer@hotmail.com)

ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

          1. ทัณฑ์รักจอมทมิฬ โดย อัยย์ญาดา
          2. ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ โดย สุนิตย์
          3. ทัณฑ์ลวงจอมทมิฬ โดย พรรณารา

    

คลิกไปที่หน้านิยายเรื่องอื่นได้ที่รูปค่ะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

770 ความคิดเห็น

  1. #407 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 20:14
    รอดไม่รอดน้อ
    #407
    0
  2. #243 Pilin Pinit (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 05:19
    พวงชมพูของเราจะโดนพี่นิคกินแล้ว
    #243
    0
  3. #232 Wonnakanok Noikasun (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 08:26
    พวงชมพูเจ้าขาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #232
    0
  4. #231 พลอย อัสดารัตน์ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 23:10
    อินี่อยากจิตบคนที่ปากไม่ตรงใจอย่างคุณนิคจริงๆ
    #231
    0
  5. #230 aemly (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 22:48
    ยังรัายกาจเหมือนเดิม
    #230
    0
  6. #229 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 22:17
    แอร้ย..รอบนี้จะกินๆๆๆ
    #229
    0
  7. #228 Narisara Nokkeaw (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 22:11
    ตบอิพี่สักทีสิหนูพิ้งค์หมั่นไส้ปากฮีเหลือเกิน
    #228
    0
  8. #227 PaPa Puii (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 22:05
    อิพี่อดใจไม่ไหวแล้วใช่ม่ะ555
    #227
    0
  9. #226 PaPa Puii (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 07:42
    ความจริงเริ่มปรากฏแต่อิพี่ไม่เคยรู้และไม่เคยถามสักนิส เอาแล้วๆใกล้ได้เวลาแล้ว
    #226
    0
  10. #225 ห่วงโซ่ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 23:01
    น่ารักมากๆค่ะไรท์
    #225
    0
  11. #224 CocoVivi (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 22:57
    อิพี่!! ฟังน้องหน่อยยยย
    อย่ารุนแรงนักเลยยย น้องยังไม่หายดีเลย ข้าวไม่ค่อยได้กิน อ่อนแรงงงงแทน อิพี่ลากไปลากมา 555555
    #224
    0
  12. #223 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 21:42
    โห..มีเหตุให้เข้าใจผิดนี่เอง
    #223
    0
  13. #222 7155 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 21:13
    ขอบคุณหลายๆไรท์
    #222
    0
  14. #221 dokao (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 21:12
    พิ้งน่าสงสารจุง
    #221
    0
  15. #220 ไข่เป็ดสองพัน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 21:10
    ไรต์น่ารักที่สุดเลย
    #220
    0
  16. #219 ไข่เป็ดสองพัน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 21:04
    ปูเสื่อรอแล้วค่าาา
    #219
    0
  17. #218 ooy153015 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 21:01
    สงสารพิ้งค์
    #218
    0
  18. #217 mimi_mk (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 20:52
    รอค่าาาา
    #217
    0
  19. #216 Sumi (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 20:44
    ต่อเลยค่ะ please~~~~
    #216
    0
  20. #215 ชมพู (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 20:36
    สงสารพิ้งค์
    #215
    0
  21. #214 Yui (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 20:32
    มารออีกคน....รีบๆ มาอัฟนะคะ😙
    #214
    0
  22. #213 Larwan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 20:31
    อยากให้รู้ความจริงเร็วๆ ค่ะ
    #213
    0
  23. #212 พลอย อัสดารัตน์ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 20:29
    รอคุณนิคผู้ใจร้ายค่าาาา
    #212
    0
  24. #211 Daoprasuk Sommai (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 20:23
    มาแล้วค่าา
    #211
    0
  25. #210 nut.kukkea Kukkea (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 20:21
    รอนะตัวเอง
    #210
    0