ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ - ลำดับ 2 ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

ตอนที่ 12 : บทที่ 3(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,251
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    11 ต.ค. 60


เปิดจองจ้า
(ทั้งแบบซีรีส์ และแบบเล่มเดี่ยว)
ปิดจองวันที่ 9 เดือนตุลาคม 60
พร้อมส่งไม่เกิน 20 เดือนตุลาคม 60
ของที่ระลึกมีจำนวนจำกัดนะคะ
เรื่องนี้เนื่องจากติดงานหนังสือเหมยไม่รับจองหลังจากปิดจองแล้วนะคะ
หรือถ้าใครฝากหิ้วจากงานหนังสือ
ค่าส่งจะเพิ่มขึ้นเนื่องจากหากส่งหนังสือในงานค่าส่งไปรษณีย์จะไม่ใช่ราคาปกติค่ะ

ทันทีที่เสียงตวาดของเธอจบลง รอบกายของเธอก็เหลือเพียงความเงียบงัน ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้มันก็เงียบอยู่แล้ว บางทีมันอาจเป็นเพราะความรู้สึกของเธอเอง

นิคาซิโอกัดฟันกรอดก่อนจะดึงร่างเล็กเข้ามาปะทะอกกว้างแล้วก้มลงไปจนใบหน้าเกือบชิดกับใบหน้าสวยด้วยท่าทีคุกคาม แต่พวงชมพูก็ไม่ได้ผงะใบหน้าหนี เธอเงยหน้าขึ้น มองตรงเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลอย่างไม่กลัวเกรง ใบหน้าคมที่โน้มเข้ามาใกล้ ทำให้หญิงสาวเห็นความโกรธเกรี้ยวบนใบหน้าหล่อเหล่าได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

อดีตฉันอาจจะเคยโง่ แต่ตอนนี้ฉันฉลาดขึ้นเยอะแล้ว ส่วนเรื่องเลว ถ้าฉันเลว แล้วผู้หญิงอย่างเธอจะเรียกว่าอะไร ร่าน หรือแพศยาดี

แล้วคุณจะมายุ่งกับผู้หญิงแพศยาอย่างฉันทำไม

ฉันก็แค่อยากจะรู้ว่าผู้หญิงเหลวแหลกอย่างเธอมีอะไรดีนักหนา ผู้ชายถึงได้ติดใจนัก

พอถ้อยคำแสบๆ ร้อนๆ หลุดออกมาจนจบประโยค มือหนารั้งท้ายทอยของหญิงสาวเข้ามาแนบชิดอย่างรวดเร็ว

พวงชมพูกัดฟันแน่นพร้อมกับสะบัดหน้าหนีการริมฝีปากที่บดขยี้ลงมาอย่างไร้ความอ่อนโยนของเขา แล้วเธอก็ทำสำเร็จ

งั้นคุณก็คงไม่มีทางได้รู้หรอก เพราะฉันจะไม่ยอมขึ้นเตียงกับคุณพวงชมพูตะโกนออกไปพร้อมกับผลักไสไหล่หนา เพื่อให้เขาปล่อยเรือนร่างของเธอออกจากอ้อมแขนของเขา แต่ผู้ชายร่างสูงใหญ่กลับไม่สะทกสะท้าน แวบหนึ่งที่เธอได้เห็นประกายตาเกรี้ยวกราดของผู้ชายตรงหน้า ก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะประกบลงมาอีกครั้ง

พวงชมพูพยายามเบี่ยงหน้าหนี พร้อมกับยกมือขึ้นดันไหล่หนาแรงขึ้นเพื่อให้เขาถอยออกไป ทว่าครั้งนี้มันกลับไม่ได้ผล เขาไม่ได้ผละถอยออกไป และยิ่งเธอดิ้นรนขัดขืนเท่าไรริมฝีปากอิ่มสวยก็ถูกริมฝีปากได้รูปบดขยี้ลงมาแรงขึ้น

                ริมฝีปากที่ตะบมจูบลงมาทำให้กลีบปากของพวงชมพูระบม ขอบตาร้อนผ่าวมีน้ำใสๆ เออคลอขึ้นจวนเจียนจะหยดลงมา ทั้งเจ็บใจในสิ่งที่เขาพูดและโมโหที่ต่อต้านเขาไม่ได้ไปในคราวเดียวกัน

                นิคาซิโอยังคงบดขยี้ริมฝีปากลงมาหนักหน่วง พยายามแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากของเธอ ทั้งๆ ที่เธอไม่ยินยอมและขัดขืนด้วยการเม้มปากแน่น

อื้อออหญิงสาวครางประท้วงในลำคอและเขาก็ใช้วินาทีนั้นแทรกปลายลิ้นร้อนเข้ามาสำรวจอย่างไร้ความปราณี พวงชมพูพยายามต่อต้านเขาทุกวิถีทาง แต่รสจูบของเขาสูบเอาเรี่ยวแรงของเธอไปทีละนิดๆ จนกระทั่งเธอสิ้นไร้เรี่ยวแรง และตอนนี้เธอทำได้แค่เพียงขยุ้มเสื้อเชิ้ตของเขาเอาไว้ เพื่อไม่ให้ตัวเองทรุดลงไปกองกับพื้นเท่านั้น

ชายหนุ่มถอนจุมพิตออกมาจากริมฝีปากสวยอย่างอ้อยอิ่งเมื่อเจ้าของโพรงปากหวานเริ่มขาดอากาศหายใจ นัยน์ตาคมจ้องมองหญิงสาวที่กำลังหอบหายใจแรงด้วยความสาแก่ใจ ริมฝีปากได้รูปกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มหยัน ก่อนจะเอ่ยประโยคร้ายกาจออกมาด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม

ที่ไม่ยอมขึ้นเตียงกับฉัน เพราะกลัวว่าฉันจะสนองเธอไม่ถึงใจงั้นเหรอ ถ้าเป็นเรื่องนั้นรับรองได้ว่าเธอจะชอบมันจนต้องร้องขอด้วยตัวเองเลยล่ะ

ฉันไม่มีทางชอบมัน

เดี๋ยวรอบเดือนหมดเมื่อไร ฉันจะพิสูจน์ให้เธอดู

ฉันก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่ขึ้นเตียงกับคุณ

ฉันจ่ายเงินเธอไปแล้ว เพราะฉะนั้นเธอก็ต้องทำหน้าที่ของเธอให้คุ้มกับเงินที่ได้รับ

ฉันจะโอนคืนให้ใบหน้าของพวงชมพูแดงก่ำ

เพราะรู้ว่าถ้าเธอแรงไปเขาจะแรงกลับมาเป็นร้อย เป็นพันเท่า และผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างเธอก็ไม่มีทางสู้ผู้ชายตัวโต ที่มีทุกอย่างเหนือกว่า ไม่ว่าจะอำนาจ เงินทอง หรือพละกำลังอย่างเขาได้ เธอจึงพยายามข่มกลั้นความโกรธเกรี้ยวของตัวเองไว้ด้วยการกำมือแน่น

ให้แล้ว ฉันไม่รับคืน ถ้าจะคืนก็ต้องคืนด้วยสิ่งที่ฉันอยากได้เท่านั้น

คุณมันทุเรศ เห็นแก่ตัว ฉันเกลียดคุณ

คำพูดของพวงชมพูเหมือนน้ำมันที่เธอเองเป็นคนสาดเข้าไปในกองเพลิงที่กำลังโหมกระพือและพร้อมจะแผดเผาเธอให้มอดไหม้

แล้วยังไง ฉันก็ไม่ได้ต้องการให้เธอมารักฉันนี่ ฉันแค่อยากได้ร่างกายของเธอเท่านั้น จำใส่หัวเอาไว้ด้วย คำพูดของเธอสะเทือนหัวใจเย็นชาของเขาได้อย่างรุนแรง แต่นิคาซิโอก็รีบปัดมันทิ้งไปอย่างไม่ใยดี ก่อนจะใช้ถ้อยคำร้ายกาจยิ่งกว่าโต้ตอบกลับไป พูดจบชายหนุ่มก็ลากร่างเล็กตรงไปยังห้องนอน เขาเหวี่ยงร่างเล็กเข้าไปในห้องก่อนจะผลักประตูให้กระแทกปิด

พวงชมพูพุ่งกลับไปที่ประตูห้องแล้วกระชากมันให้เปิดออก แม้จะไม่รู้ว่าจะพูดยังไงให้คนที่ไม่ยอมฟังที่เธอพูดเลยยอมปล่อยเธอไป แต่นี่เป็นสิ่งเดียวที่เธอทำได้ ทว่า...

กึก

ประตูกลับไม่เปิดออกอย่างที่เธอต้องการ พวงชมพูขมวดคิ้วและพยายามเปิดประตูออกอีกครั้ง

กึก! กึก! กึก! กึก!

เธอพยายามบิด หมุน ดึง ดัน แต่ทำยังไงก็เปิดประตูไม่ออก

หญิงสาวพ่นลมหายใจหนักๆ ก่อนจะสาวเท้ากลับมาทิ้งกายที่ปลายเตียง เธอไม่ได้ตะโกนออกไปหรือดื้อดึงจะทุบประตูให้มันพังลงมาเพราะรู้ดีว่าเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่ตอนนี้มันไม่สามารถทำอย่างนั้นได้ และถึงเธอจะตะโกนให้คอแตกตาย นิคาซิโอก็คงไม่สนใจ

นิคาซิโอเปลี่ยนไปมากจริงๆ เปลี่ยนไปจนเรียกได้ว่าเธอแทบจะไม่รู้จักเขาด้วยซ้ำ เมื่อก่อนเขาอาจจะ เคร่งขรึมและดูเหมือนจะไม่สนใจใคร แต่ลึกๆ แล้วเขาเป็นคนที่ใส่ใจความรู้สึกของทุกคนเสมอและเขาก็ไม่เคยใช้ถ้อยคำร้ายกาจแบบนี้กับใครมาก่อน แต่ ณ เวลานี้ ความเฉยชามันมากขึ้นจนเรียกได้ว่ากลายเป็นเย็นชา เขาไม่สนโลก ไม่สนใคร และดูจะเกลียดเธอมาก

เพราะการต่อสู้ดิ้นกับคนตัวสูงร่างกายอ่อนแร่งของของเธอจึงเหนื่อยอ่อนไปหมด แต่ความเหนื่อยล้าทางกายก็ไม่เท่ากับหัวใจที่อ่อนล้าเกินทน...


     ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูที่ยังคงดังต่อเนื่องไม่หยุดทำให้คนที่เพิ่งนอนไปได้ไม่กี่ชั่วโมงพลิกตัวอย่างงัวเงีย ดวงตากลมโตยังคงปิดสนิทไม่ยอมปรือตาขึ้นมาแม้แต่นิดเดียว มือบางรั้งผ้าห่มขึ้นคลุมหัวแล้วถอนหายใจออกมา แม้จะรู้ว่ามีคนเคาะประตูอยู่หน้าห้อง แต่เธอก็ยังหลับตาแน่น

นี่เป็นแค่ความฝัน!’

เธอฝันว่าได้เจอกับนิคาซิโอ เขาเสนอข้อเสนอบ้าๆ มาให้ พอเธอไม่รับข้อเสนอของเขา เขาก็ลักพาตัวเธอขึ้นเครื่องบินกลับอิตาลี ใช่! มันเป็นแค่ความฝันเท่านั้น และเมื่อเธอลืมตาตื่นขึ้น เธอก็จะพบว่าตัวเองยังอยู่บนเตียงในบ้านหลังเช่าหลังเล็กที่ประเทศไทย

พวงชมพูพยายามย้ำกับตัวเองซ้ำๆ แต่เพราะรู้ดีว่าหากลืมตาขึ้นเธอจะรู้ว่าสิ่งที่เธอบอกตัวเองมันไม่ใช่ความจริงหญิงสาวจึงไม่ยอมลืมตาขึ้นมา

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

คุณพิ้งค์ครับ

                ทว่าเสียงเคาะประตูที่ดังขึ้น และคราวนี้ก็มีเสียงร้องเรียกด้วยก็ทำให้เธอทำอย่างนั้นไม่ได้ พวงชมพูลืมตาขึ้น ก่อนจะดึงผ้าห่มที่คลุมหน้าออก ยันกายลุกขึ้นจากเตียง พาร่างกายที่แข็งแรงขึ้นหลังได้พักผ่อนเต็มที่ตรงไปยังประตูห้อง

                เครื่องลงแล้วครับ

            ทันทีที่เธอแง้มประตูให้เปิดออกเสียงทุ้มห้าว ของฟรังโกก็ดังขึ้น

พวงชมพูกวาดตาไปทั่วห้องนั่งเล่นหรูของเครื่องบินส่วนตัว แต่กลับไร้วี่แววของเจ้าของเครื่องบินลำหรู ตั้งแต่เขาขังเธอไว้ จนกระทั่งเครื่องลงเขาก็ไม่ได้เปิดประตูให้เธอออกจากห้องนี้ และก็ไม่ได้เข้ามาในห้องนอนอีก

ร่างระหงก้าวจากเครื่องบินส่วนตัวลงไปสัมผัสผืนแผ่นดินที่เคยสัญญากับใครคนหนึ่งไว้ว่าจะไม่กลับมาเหยียบที่นี่อีกด้วยความรู้สึกสับสน มันทั้งคิดถึง รู้สึกผิด ร้าวราน ทุกความรู้สึกจึงประดังประเดกันเข้ามาบีบรัดหัวใจดวงเล็กให้เจ็บจนแทบจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

พี่นิคล่ะคะพวกชมพูตัดสินใจถามขึ้นเมื่อลงเดินมาถึงเฮลิคอปเตอร์ลำหรูไม่ต่างจากเครื่องบินส่วนตัวที่เธอลงมาแต่กลับไม่พบชายหนุ่มผู้มีอำนาจสูงสุด

นายออกไปแล้วครับ

คุณส่งฉันกลับเมืองไทยได้ไหมคะ

ไม่ได้ครับ

พิ้งค์ไม่ได้หมายถึงให้เครื่องบิน บินกลับไปส่ง พิ้งค์หมายถึงเอาพาสปอร์ตกับกระเป๋าคืนให้พิ้งค์ แล้วก็ซื้อตั๋วเครื่องบินให้แค่นั้น เธอไม่เคยรู้สึกสมเพชตัวเองเท่านี้มาก่อนเลย เพราะเงินเก็บที่มีถูกใช้จนเกือบหมดเพื่อรักษาอาการเจ็บป่วยของคนเป็นยาย และถูกเอาไปผลาญในบ่อนด้วยฝีมือน้าชาย เงินในกระเป๋าแม้กระทั่งในบัญชีของเธอจึงไม่พอแม้แต่จะใช้ซื้อตั๋วเครื่องบินกลับเองด้วยซ้ำ

นั่นแหละครับที่ผมบอกว่าไม่ได้ เชิญครับ

ถือว่าพิ้งค์ขอร้องนะคะ ส่งพิ้งค์กลับประเทศเถอะนะ พวงชมพูวอนขออีกฝ่ายอีกครั้งด้วยน้ำเสียงสั่นระริก

ขอโทษด้วยครับ ผมไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจเรื่องนี้

แม้จะรู้ว่าคนที่มีสิทธิ์ตัดสินใจไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วแต่เธอก็ยังกวาดตาไปรอบๆ เพื่อมองหาเขา พวงชมพูยืนนิ่ง กัดริมฝีปากอย่างไม่รู้ว่าตัวเองต้องทำอย่างไรต่อไป

เชิญครับ

ช่วยพิ้งค์สักครั้งไม่ได้เหรอคะ

ขึ้นรถเถอะครับ ถือว่าผมขอร้อง ผมไม่อยากใช้กำลังกับผู้หญิง แต่ถ้าจำเป็นผมก็ต้องทำตามคำสั่งของนาย

ฟรังโกพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไม่มีการข่มขู่ และถึงเขาจะดูเหมือนไม่ค่อยชอบใจแต่เธอก็รู้ดีว่าอีกฝ่ายพร้อมจะทำอย่างที่พูด ถ้าหากนั่นเป็นสิ่งที่เจ้านายของเขาต้องการ

เชิญครับ ฟรังโกพูดขึ้นอีกครั้งเมื่อไม่มีเสียงตอบรับ ปฏิเสธ หรือโต้แย้งอะไรจากหญิงสาวอีก เขาเดินไปเปิดประตูเฮลิคอปเตอร์ แล้วรอให้หญิงสาวก้าวขึ้นไปนั่งอย่างใจเย็น

พวงชมพูผ่อนลมหายใจออกมาช้าๆ ก่อนก้าวขึ้นไปนั่งบนเฮลิคอปเตอร์อย่างไม่มีทางเลือก หญิงสาวรับหูฟังมาสวมแล้ว ปล่อยให้ฟรังโกจัดการรัดเข็มขัดให้ และหลับตาลงเมื่อใบพัดเริ่มหมุน

แบบซีรีส์ยังจองกันได้อยู่นะคะ


สอบถามได้ที่ แฟนเพจ (สุนิตย์/ดอกเหมย) เฟส(สุนิตย์ เหมย) และ อีเมล์ (mhoey_writer@hotmail.com)

ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

          1. ทัณฑ์รักจอมทมิฬ โดย อัยย์ญาดา
          2. ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ โดย สุนิตย์
          3. ทัณฑ์ลวงจอมทมิฬ โดย พรรณารา

    

คลิกไปที่หน้านิยายเรื่องอื่นได้ที่รูปค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

770 ความคิดเห็น

  1. #404 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 19:01
    ขอให้เข้าใจกันถูกต้องไวไวทีเถอะ
    #404
    0
  2. #403 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 18:56
    ขอให้เข้าใจกันถูกต้องไวไวทีเถอะ
    #403
    0
  3. #233 Pilin Pinit (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 09:22
    แล้วใครจะเป็นเป็นกุญแจไขความเข้าใจผิดให้พี่นิคเข้าใจน้องพิ้งถูกสักทีอ่ะ รอค่ะ
    #233
    0
  4. #201 aemly (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 20:11
    สงสารนางเอก
    #201
    0
  5. #183 CocoVivi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 09:52
    อิพี่ทำไมไม่สนใจน้องเลยยยย
    อยู่ไหนนนน ไม่มาดูแลหน่อยหลอ
    #183
    0
  6. #182 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 04:34
    จริงๆ พี่ไม่ผิดนะ...ต้องเปิดอกคุยกัน
    #182
    0
  7. #181 PaPa Puii (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 02:07
    ถ้ารู้เหตุผลที่น้องทำไปอีพี่เตรียมตัวเตรียมใจไว้เลยเด้อ
    #181
    0
  8. #180 Narisara Nokkeaw (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 22:57
    รังแกนางเข้าไปเมื่อรู้ความจริงเมื่อไหร่แล้วจะรู้สึกอินิค
    #180
    0
  9. #178 Pilin Pinit (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 18:39
    สงสารนางโจังอ่ะโดนเข้าใจผิดทั้งๆทีรักกันมากมายทั้งคู่
    #178
    0
  10. #173 dokao (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 17:08
    น่าสงสารจุง
    #173
    0
  11. #172 13072534pan (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 06:43
    สนุกค่ะ
    #172
    0
  12. #171 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 04:08
    เชืญพี่พิสูจน์ จะได้รู้ความจริง
    #171
    0
  13. #170 CocoVivi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 01:11
    อิพี่ทำใจร้าย ปากก็ร้ายยยยย
    แต่ก็เข้าใจอิพี่น้าาา คนเข้าใจผิดอ่ะเนาะ
    #170
    0
  14. #169 PaPa Puii (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 23:32
    ป๊าดเจ็บปวดขนาด "อยากได้แค่ร่างกาย" อิพี่ใจร้าย
    #169
    0