อาญารักซ่อนใจ

ตอนที่ 11 : บทที่ 3 เหตุผลที่ทำให้ไม่มีทางเลือก (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,299
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    25 ส.ค. 60


กลิ่นอายความตึกเครียดลอยอวลไปทั่วเมื่อไม่มีใครพูดอะไรออกมาอีก คริสเตียนสบตากับบิดานิ่ง ท่าทางของเขานิ่งสงบทว่าแววตากลับร้อนระอุไปด้วยเปลวไฟ

“แล้วคาร์ล?”

“ถ้าจะมีปัญหาก็ตรงคาร์ลนี่แหละ ไม่รู้ว่าแอบไปมีเมียเป็นตัวเป็นตนตอนไหน”

“งั้นคงเป็นโชคดีของคาร์ล” แม้สิ่งที่รับรู้เกี่ยวกับน้องชายจะทำให้เขาตะขิดตะขวงใจเพียงใด แต่เขาก็พูดออกมาอีกอย่าง

“...”

“พ่อไม่มีเรื่องอะไรแล้วใช่ไหมครับ ไปนอนเถอะครับ มันดึกแล้วพ่อไม่ควรนอนดึก” เมื่อผู้บิดาไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก คริสเตียนก็ออกปากขอตัว

“พ่อยังมีอีกเรื่องที่อยากพูดกับลูก”

“ครับ” คริสเตียนทรุดกายที่เพิ่งลุกเต็มความสูงลงนั่งที่โซฟาตัวเดิมอีกครั้ง

“แล้วลูกล่ะ แต่งงานกับน้องได้ไหม”

“ไม่ครับ”

“แต่...”

“พ่อไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้วล่ะครับ เพราะยังไงผมก็ไม่มีทางยอมแต่งงานกับอุรัสยาเพราะเหตุผลบ้าบอของพ่อเด็ดขาด” คริสเตียนแทรกขึ้นโดยไม่ยอมให้ผู้เป็นบิดาพูดอะไรออกมาอีก

            “พ่อก็คิดว่าลูกต้องตอบแบบนี้ เอาแบบนั้นก็ได้” บรูโน่หรี่ตาลงส่งผลให้ใบหน้าของชายวัยกลางคนแผ่รัศมีอันน่าเกรงขามออกมา

            “...” คริสเตียนสูดลมหายใจเข้าลึกเมื่อดูเหมือนอีกฝ่ายจะยอมรับการตัดสินใจของเขาแต่โดยดี ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาเพื่อระบายความรู้สึกมากมายที่อัดแน่นอยู่ในใจ แต่พอเงยขึ้นสบตากับดวงตาคมกริบของบิดา คริสเตียนก็รู้ว่าเขารีบโล่งใจเกินไป แล้วประโยคต่อมาก็ทำให้เขารู้ว่าสิ่งที่ตัวเองมองเห็นในดวงตาที่ตนเองถอดแบบมามันเป็นแบบที่เขาคิดจริงๆ

            “พ่อคงต้องยกกับไร่ กับโรงงานให้กับเอื้อเพื่อตอบแทนสิ่งที่พ่อของเขาช่วยพ่อไว้”

            “พ่อทำแบบนั้นไม่ได้”

            “ทำไมจะไม่ได้ ถ้าไม่มีพ่อของเอื้อ วันนี้ก็คงไม่มีพ่อและก็คงไม่มีทั้งลูกทั้งคาร์ลด้วย แล้วก็คงไม่มีไร่และโรงงานที่สร้างรายได้ และให้เราอยู่อย่างสุขสบายอย่างทุกวันนี้”

            “พ่อไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น ถ้าพ่อคิดว่าสิ่งที่พ่อให้เธอมาตั้งแต่เธอเข้ามาอยู่ที่นี่จนถึงตอนนี้มันยังไม่มากพอ พ่อก็ดูแลเธออย่างที่ดูแลมาสิบกว่าปีต่อก็ได้”

            “ถ้าไม่ทำแบบนี้หนูเอื้อคงไม่ยอมอยู่ที่บราซิลต่อ”

“ก็ช่างสิครับ เธอโตแล้ว พ่อก็ให้เงินเธอไปตั้งตัวสักก้อน”  ใบหน้าคมเข้มของคริสเตียนตึงเครียดและเคร่งขรึมด้วยอารมณ์ที่เริ่มควบคุมไม่อยู่

“นี่เป็นทางที่พ่อเลือก ส่วนลูกก็มีทางเลือกสองทาง ลูกก็เลือกเอาก็แล้วกันว่าจะเลือกทางไหน”

ผิดแล้ว เขาไม่มีทางเหลือให้เลือกเลยต่างหาก...  

ไร่นี้เป็นของแม่เขา ท่านรักที่นี่มากจนไม่เคยจากที่นี้ไปไหน และทุกอย่างที่เป็นของแม่ เขาไม่มีทางยอมปล่อยให้มันกลายเป็นของใคร และไม่มีวันปล่อยให้ใครมาทำลาย

ไร่กาแฟเป็นของแม่ไม่ใช่ของพ่อเขาก็จริง แต่ที่พ่อของบอกว่าถ้าไม่มีพ่อของอุรัสยาก็จะไม่มีบรูโน่ ไม่มีไร่กาแฟเปรโดส ไม่มีโรงงานผลิตเมล็ดกาแฟที่มีชื่อเสียงและใหญ่ที่สุดในโลกอย่างโรงงานผลิตเมล็ดกาแฟ บาซิเลียน เปรโดส ก็เพราะก่อนหน้าที่พ่อกับแม่ของเขาจะเจอกัน สภาพอากาศของบราซิลค่อนข้างแปรปรวน บางปีฝนไม่ตกต้องตามฤดูกาล เมื่อขาดแคลนน้ำอย่างหนัก รัฐบาลจึงประกาศห้ามใช้น้ำจากแม่น้ำไปทำการเกษตร ส่งผลให้ผลผลิตที่ได้ต่อปีลดลง บางปีฝนก็ตกมากเกินไป ทำให้คุณภาพเมล็ดกาแฟไม่ได้มาตรฐาน พอเป็นแบบนี้ติดต่อกันหลายปีเข้า ไร่จึงถูกนำไปจำนองกับธนาคารไว้ เพื่อนำเงินมาเป็นทุนและเลี้ยงปากเลี้ยงท้องคนงานนับพันในไร่

แต่แทนที่ทุกอย่างจะดีขึ้นสภาวะของไร่กลับย่ำแย่ลงอีกเมื่อเสาหลักสำคัญของไร่อย่างตาของเขามาเสียไป อีกทั้งแม่ของเขาก็ไม่มีทั้งความรู้เรื่องการปลูกกาแฟ ไม่มีทั้งประสบการณ์ในการบริหารคนมากๆ แถมร่างกายก็ไม่ค่อยแข็งแรง ทำให้ไร่ที่เอาไปเข้าธนาคารไว้เกือบจะหลุดจำนอง และถ้าพ่อเขาไม่เข้ามา แม่ของเขาก็คงต้องเสียไร่ไปแล้ว

แม่ของเขารักไร่แห่งนี้มากเพราะท่านอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เกิด ขนาดตอนจะเสียชีวิตท่านยังร้องจะกลับมาที่ไร่แทนที่จะอยู่โรงพยาบาลที่มีทั้งหมอทั้งพยาบาลคอยดูแล  

และเพราะอยากรักษาไร่ที่แม่รัก รักษาโรงงานกาแฟที่เขาทุ่มเทให้กับมันมาทั้งชีวิตเอาไว้ เขาถึงได้ยอมแต่งงานกับผู้หญิงที่ตัวเองเกลียด และในเมื่อเขาทำตามทางเลือกที่พ่อบังคับให้เลือกแล้ว ถ้าเขาจะหย่า ท่านก็ไม่สิทธิ์จะยกอะไรให้เธออีก แม้ว่าเขากับเธอจะเพิ่งจะแต่งงานกันไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงก็ตาม

ทั้งๆ ที่คิดว่าจะได้สิ่งที่ตัวเองต้องการโดยง่าย แต่ผู้หญิงที่เคยเชื่อฟังเขาทุกอย่าง กลับไม่ยอมให้ในสิ่งที่เขาต้องการมาง่ายๆ

ไม่สิเธอยอมทำตามที่เขาสั่งทุกอย่างก็จริง ยกเว้นว่าสิ่งนั้นจะเป็นสิ่งตรงข้ามกับสิ่งที่บิดาของเขาต้องการ

คริสเตียนยกมือขึ้นเกาต้นคอ พลางปล่อยให้ความทรงจำเมื่อคืนไหลเข้ามาในความคิด



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,111 ความคิดเห็น

  1. #402 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 08:54
    เน็ตน้อเข้าอ่านไม่ได้สักที ตามมาแล้วนะคะ
    #402
    0
  2. #401 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 08:53
    เน็ตน้อเข้าอ่านไม่ได้สักที ตามมาแล้วนะคะ
    #401
    0
  3. #189 รักการอ่าน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 20:14
    เกลียดที่สุดเดี๋ยวก็กลายเป็นรักที่สุด
    #189
    0
  4. #188 aemly (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 18:36
    คิดเยอะจนหน้าตี
    #188
    0
  5. #186 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 17:54
    จะคิดอะไรเยอะพี่คริส..ใช้หัวใจมองน้องหน่อย
    #186
    0