ปรารถนารักจอมทมิฬ

ตอนที่ 4 : บทที่ 1 นายโรคจิต...4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,308
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    14 มิ.ย. 64


ม่ง!!!” ไรอันสบถลั่นพลางกระแทก แก้วเหล้าในมือลงบนโต๊ะแรงๆ เพื่อระบายความหงุดหงิดที่แล่นพล่านอยู่ในอก

เป็นบ้าอะไรของนายวะไรอัน เอริคละสายตาจากแก้วเหล้าในมือมานิ่วหน้ามองน้องชายฝาแฝดอย่างไม่เข้าใจ

ฉันกลับล่ะ ไม่มีอารมณ์จะกินเหล้า

นายเนี่ยนะไม่มีอารมณ์จะกิน...เฮ้ย! ตามมาถึงนี่เลยเหรอวะเอริคว่าพลางหันไปมองตามสายตาของไรอัน แล้วสิ่งที่เห็นก็ทำให้เขาต้องชะงักประโยคแรก แล้วพูดประโยคหลังออกมาด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ

หยุดขำได้แล้ว มันไม่ใช่เรื่องตลก

อุตส่าห์บินหนีจากนิวยอร์กมาเมืองไทยก็ยังหนีไม่พ้น ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าคนของนายคนไหนเป็นสายให้เธอ

ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าใคร บางทีอาจต้องเปลี่ยนใหม่ทั้งชุดไรอันว่าเสียงเครียด

ถึงนายจะเปลี่ยน แต่เงินก็ซื้อทุกอย่างได้ไม่ใช่หรือไง

“...” ไรอันพ่นลมหายใจออกมาพรืดใหญ่แทนคำตอบ ใช่! เขาเชื่อว่าเงินซื้อได้ทุกอย่าง ถ้าจ่ายในจำนวนที่มากพอ

 มีผู้หญิงมาวิ่งไล่ตามไม่ดีตรงไหนวะ

ไรอันลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาสบตากับแซคที่ละสายตาจากร่างเล็กที่ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์บาร์มามองตัวเองครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยตอบคำถามของอีกฝ่าย ผู้หญิงบางคนก็น่ารำคาญ

ไม่ใช่แค่คนที่กำลังอยู่ในสายตาของเขาตอนนี้เท่านั้นที่เขานึกถึงแต่สมองของเขากำลังนึกถึงผู้หญิงอีกคน คนที่กล้าทำร้ายร่างกายเขา และฝากรอยเขียวช้ำไว้บนหน้าเขา โชคดีที่ผับแห่งนี้และมุมที่แซคเลือกนั่งค่อนข้างมืดเลยทำให้เขาไม่ต้องมานั่งตอบคำถามของเพื่อนและพี่ชายที่คลานออกมามองโลกก่อนเขาแค่ห้านาทีว่าใครที่กล้าทำร้ายร่างกายเทควันโดสายดำอย่างเขา ไม่สิ ต้องเป็นใครที่สามารถทำร้ายร่างกายเทควันโดสายดำอย่างไรอัน แกรนด์ได้ต่างหาก

จะให้บอกว่าเป็นฝีมือผู้หญิงตัวเท่าลูกหมางั้นเหรอ มันน่าขายหน้าชะมัดที่คนอย่างเขาถูกผู้หญิงตัวเล็กๆ ทำร้ายร่างกายได้ถึงขนาดนี้ อีกทั้งเหตุผลที่ทำให้เธอทำร้ายร่างกายเขาก็งี่เง่าชะมัด อย่างไรอัน แกรนด์เนี่ยนะ เป็นพวกบ้ากามชอบจับก้นผู้หญิงกลางที่สาธารณะ ทำไมเขาต้องทำอย่างนั้น ในเมื่อเขามีผู้หญิงตั้งมากมายที่พร้อมจะให้เขาจับ แล้วก็ไม่ใช่แค่จับก้นด้วย แม้ว่าก้นของผู้หญิงที่ทำร้ายร่างกายเขาจะน่าฟัดก็เถอะ

บ้าจริง! นี่เขากำลังคิดเรื่องบ้าอะไรกัน นั่นมันผู้หญิงบ้าที่โวยวายไม่เข้าเรื่อง แถมยังทำให้เขาเจ็บตัวอีก

นี่นายจะกลับจริงๆ

อยู่ต่อก็ไม่สนุก ไรอันพ่นหายใจหนักๆ เพื่อระบายความหงุดหงิด

งั้นฉันกลับด้วยดีกว่า เอริคว่าพลางตวัดสายตามองแซคที่หมุนแก้วที่บรรจุน้ำสีอำพันในมือไปมา สายตากลับไปเพ่งมองไปยังเคาน์เตอร์เครื่องดื่มอีกครั้ง

แล้วฉัน แซคละสายตาจากร่างระหงอีกครั้งแล้วเอ่ยขึ้น

นายก็ไปจัดการเรื่องของนายสิวะ จะให้พวกฉันอยู่ทำซากอะไร

อยู่เป็นเพื่อนไง หรือนายจะอยู่เป็นเมียฉัน

 กวนตีน ไรอันสบถใส่คนที่ยังมีหน้ามากวนคนอื่นทั้งๆ ที่เรื่องของตัวเองก็ยังแก้ไม่ตกอย่างอดไม่ได้

แต่คงไม่ได้ ฉันไม่นิยมกล้ามฟิตๆ เนื้อแน่นๆ แบบนาย ถ้านายชอบก็โต๊ะโน้นเลยเห็นมองอยู่นานแล้ว แซคว่าพลางพยักพเยิดไปยังโต๊ะที่อยู่ถัดจากโต๊ะที่เขานั่งอยู่ ทั้งโต๊ะมีทั้งผู้ชายที่ดูก็รู้ว่าชายไม่เต็มร้อย มีทั้งผู้ชายที่พยายามแต่งตัวให้เป็นผู้หญิง และผู้หญิงหน้าหวานที่มองด้วยตาไม่รู้ว่าเป็นผู้หญิงจริงๆ หรือเปล่า

วันนี้มันวันอะไรวะ!” ไรอันมองตามสบถออกมาอีกครั้ง สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่ผู้หญิงหน้าหวานที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะที่แซคพยักพเยิดให้มองตาม

เขาจะไม่ใส่ใจเลย ถ้าเธอคนนั้นจะไม่ใช่ผู้หญิงคนเดียวกับที่ทิ้งรอยช้ำไว้บนใบหน้าของเขา ทั้งๆ ที่คิดว่าช่างแม่ง ยังไงก็ไม่ได้เจอเธออีกแล้ว แต่เขาก็ได้มาเจอกับผู้หญิงที่ทำร้ายร่างกายเขาอย่างที่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าทำอีกจนได้

หัวใจของเขาเต้นผิดจังหวะอย่างที่ไม่ควรจะเป็น...

หญิงสาวดูแปลกไปจากเมื่อตอนเย็นอย่างสิ้นเชิง จากเด็กกะโปโลที่สวมกางเกงยีน เสื้อยืดเอวลอย กลายเป็นแมวยั่วสวาทเซ็กซี่ในชุดแซกสายเดี่ยวสีชมพูนู้ด ช่วงบนรัดทุกส่วนเว้าโค้ง ช่วงล่างเป็นกระโปรงบานสั้นแค่ขาอ่อน แค่นี้เขาก็ว่าโป้แล้ว ด้านหลังยังจะคว้านลึกโชว์แผ่นหลังเนียนขาวจนถึงช่วงเอวขอดกิ่วอีก เธอดูเซ็กซี่สุดๆ และก็ดูเมามากเช่นกัน

เป็นผู้หญิงปล่อยให้ตัวเองเมาขนาดนี้ได้ยังไงวะ!’

บ้าจริง! มันไม่ใช่เรื่องเขาสักหน่อย

หลังจากรู้ตัวว่าตัวเองกำลังคิดอะไรไม่เข้าท่าไรอันก็ก่นด่าตัวเองในใจ ชายหนุ่มพยายามละสายตาจากหญิงสาวที่ดูเมามากแทบไม่ได้สติ  แต่ก่อนที่เขาจะทำสำเร็จนัยน์ตาที่เขาจำได้ว่าเป็นสีดำทอประกายวับเหมือนท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยหมู่ดาวก็ช้อนขึ้นประสานกับสายตาของเขา

ลมหายใจของไรอันสะดุด หัวใจที่เต้นแรงอยู่แล้วเต้นกระหน่ำรัวขึ้นอีก ...

หญิงสาวถูกเพื่อนดึงให้ลุกขึ้นยืน ร่างบอบบางโซเซบ่งบอกว่ากำลังเมาได้ที่ เธอจะพยายามดึงสติที่ถูกแอลกอฮอล์กลืนกินกลับมาด้วยการกัดริมฝีปาก และการกระทำนั้นก็ทำให้ร่างกายของเขาร้อนฉ่าอย่างควบคุมไม่ได้

ไรอันยกแก้วเหล้าที่วางอยู่ตรงหน้าขึ้นดื่ม เผื่อแอลกอฮอล์จะช่วยขับไล่อารมณ์ร้อนฉ่าไปได้บ้าง เขาพยายามถอนสายตาจากริมฝีปากอิ่มที่ถูกเจ้าตัวกัดไว้แต่เขากลับบังคับสายตาตัวเองไม่ได้

วันจันทร์

“...” น้ำเสียงจริงจังของแซค ทำให้ไรอันต้องดึงสายตาออกจากริมฝีปากอิ่มได้สำเร็จ แต่พอเห็นหน้าของแซคเขาก็อดกลอกตาให้กับการกวนประสาทแบบนิ่งๆ ของอีกฝ่ายไม่ได้

 ผิดตรงไหน ก็วันนี้วันจันทร์ ที่ 17 เดือนธันวาคม ค.ศ.2016

เลิกกวน แล้วไปจัดการเรื่องของนายได้แล้ว ไหนบอกว่าถ้าเคลียร์ปัญหาที่ยังค้างคาจบเมื่อไร ทั้งหมดที่เป็นเธอจะเป็นสิทธิ์ขาดของนายและจะไม่มีใครได้ทำกับเธอแบบนั้นไม่ใช่หรือไง แต่ตอนนี้ดูเหมือนกำลังมีผู้ชายกำลังพยายามจะทำแบบที่นายบอกว่าจะไม่มีใครได้ทำกับเธออยู่นะ

ไรอันมองตามแผ่นหลังกว้างของแซคที่พุ่งไปยังเคาน์เตอร์บาร์ทันทีที่ตัวเองพูดจบอยู่แวบหนึ่งก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะสาวเท้าออกจากผับทันที

ระหว่างที่สาวเท้าอ้อมไปอีกด้านเพื่อเลี่ยงหญิงสาวที่กำลังพยายามเดินฝ่าผู้คนที่กำลังเบียดเสียดโยกย้ายเรือนร่างไปกับเสียงเพลงกระหึ่มก้องตรงมาทางนี้ สายตาของเขาก็ตวัดไปยังโต๊ะที่แซคเพิ่งพยักพเยิดให้เขามองตามอีกครั้ง แต่คนที่ทำให้เขาหันกลับไปมองอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ไม่ได้อยู่ตรงนั้นแล้ว

ความรู้สึกบางอย่างจู่โจมหัวใจของเขา แต่ชายหนุ่มก็เลือกที่จะปัดมันทิ้งโดยไม่คิดที่จะหาคำตอบว่ามันคืออะไร

------------------------------------



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

506 ความคิดเห็น

  1. #506 myenkamol (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2564 / 16:21
    ถใวนสา้
    รมตนตสลง.ุจง
    #506
    0
  2. #51 Daoprasuk Sommai (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 20:37
    ไรท์ขาา ลืมลงเนื้อหารึเปล่าาา ????????
    #51
    0