ปรารถนารักจอมทมิฬ

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 นายโรคจิต...2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,499
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    8 มิ.ย. 64



อนแรกเธอคิดว่าเปมิกาจะจัดงานวันเกิดที่ห้องตัวเอง และที่อีกฝ่ายเร่งให้เธอไปหาเร็วๆ ก็เพราะอยากให้ช่วยเตรียมงาน แต่เปล่าเลย เธอคิดไปเองทั้งหมด เพราะพอไปถึงคอนโดของเพื่อนรัก เธอก็กลายเป็นตุ๊กตาลูมิ ดอลล์ให้อีกฝ่ายจับแต่งหน้าทำผมทันที

         ทำไมต้องเป็นตุ๊กตาลูมิ ดอลล์น่ะเหรอ ก็เพราะเปมิกาสะสมตุ๊กตาชนิดนี้อยู่ แล้วก็ชอบบอกว่าเธอหน้าเหมือนตุ๊กตาหน้าหวาน ตาแบ๊ว สัญชาติเกาหลีที่กำลังเป็นที่นิยมอยู่ตอนนี้น่ะสิ

         แต่งหน้าทำผมเธอยังพอรับได้ แต่เสื้อผ้าที่อีกฝ่ายบังคับให้เธอใส่น่ะสิที่ทำให้เธอลำบากใจ เพราะชุดที่เปมิกาขอร้องแกมบังคับให้เธอใส่มันเป็นชุดที่ทำให้เธอแทบไม่กล้าก้าวขาออกจากห้อง ซึ่งถ้าไม่ใช่เพราะแรงผลักดัน แรงกระชาก แรงลากถู ตอนนี้เธอก็คงไม่มาอยู่ที่นี่...

มัลลิกากวาดตามองผู้คนที่เบียดกายเคลื่อนไหวตามเสียงเพลงจังหวะเร้าอารมณ์ที่ดังกระหึ่มก้องสถานที่ท่องเที่ยวยามราตรีชื่อดังย่านใจกลางเมืองกรุงเทพฯ ด้วยการตกแต่งที่เป็นเอกลักษณ์ การบริการที่ดีเยี่ยม และวงดนตรีสดที่ขึ้นชื่อทำให้ผับแห่งนี้คนเต็มร้านอย่างรวดเร็วตั้งแต่ช่วงหัวค่ำ

 เธอไม่ชอบสถานที่อโคจรแบบนี้เท่าไรนัก แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยเข้ามา แต่เป็นนานๆ ถึงจะมาเที่ยวสถานที่แบบนี้สักครั้ง เธอไม่ชอบแสงไฟหลากสีที่ส่ายไปมาเพราะมันทำให้เวียนหัว และแอลกอฮอล์ก็ไม่ใช่เรื่องสันทัดของเธอสักเท่าไร พอดื่มได้เป็นพิธี แต่ก็ไม่ใช่กิจวัตร และการมาที่แบบนี้ครั้งนี้ก็เป็นเพราะความจำเป็นอีกเช่นเคย

ดื่ม ดื่มห้ายยยยยหมดแก้ววววว

พอได้แล้วเปรมมี่จะดื่มอะไรนักหนา แกด้วยแซมมี่เลิกชนแก้วกับมันเดี๋ยวนี้เลยนะ มัลลิกาตะเบ็งเสียงแข่งกับเสียงเพลงกระหึ่มก้องเพื่อให้คนเมาที่เดี๋ยวก็ยกเดี๋ยวก็ชนได้ยิน

ม่ายด้ายวานนี้เป็นวานเกิดฉันน้า ต้องดื่ม ดื่มเป็นเพื่อนกานเดี๋ยวนี้ วานนี้ไม่เมาม่ายเลิก

ไม่เอาพอแล้ว แกเมาแล้วกลับไปนอนเถอะ

เออก็ด้ายยยย ประโยคนี้เหมือนคนเมาจะเข้าใจอะไรง่ายๆ แต่... แกม่ายต้องกิน ฉานกินเอง พูดจบเปรมมี่ หรือเปมิกา ซึ่งอดีตเคยมีชื่อแมนๆ ว่าเปรมชัยก็เอื้อมมือมาคว้าแก้วเบียร์ตรงหน้ามัลลิกาทำท่าว่าจะยกขึ้นดื่ม

ไม่ต้องเลย ไม่ให้กินแล้ว พอๆ

ม่ายห้ายฉานกินแกก็กินสิ

“...”

ไม่ง้านฉานจะกินห้ายหมด

เออกินก็ได้ มัลลิกาตอบรับพลางยกแก้วเบียร์ขึ้นจิบ แต่อีกฝ่ายกลับไม่ยอม คนเมาเอามือข้างหนึ่งมายึดศีรษะของเธอไว้ส่วนอีกข้างใช้ประคองแก้วเบียร์ขึ้น บังคับให้เธอกลืนเบียร์ลงคอทีเดียวจนหมดแก้ว เออแบบนี้สิ ถึงเรียกว่าเพื่อนกาน

พูดจบคนเมาก็หันกลับไปยกแก้วของตัวเองขึ้นดื่ม มัลลิกายกมือขึ้นปาดคาบเบียร์ที่ติดมมุมปากออกก่อนจะเอื้อมมือไปกระชากแก้วมาจากมือของเพื่อนชายใจหญิงที่หากไม่ได้ยินเสียงหลายคนคงไม่รู้ว่าไม่ใช่หญิงแท้มาไว้ในมือตัวเอง

พอแล้ว ม่ายต้องดื่ม แกเมาแล้วมัลลิกาว่า เสียงของเธอเริ่มอ้อแอ้ไม่ต่างจากอีกฝ่าย แอลกอฮอล์ที่ไหลลงคอไปเมื่อครู่ผสมกับที่จิบมาก่อนหน้านี้ทำให้ร่างกายร้อนผ่าวไปหมด

อาวมา ฉานจากินเสียงยานครางเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ตะเบ็งแข่งกับเสียงเพลงจังหวะเร้าใจของผับหรูย่านกลางใจเมือง

ฉานไม่ให้กิน

ม่ายห้ายฉานกิน แกก็กินอีก กินห้ายหมด กินนน กิน กิน กินเข้าปายยย

พูดจบเปมิกาก็เอื้อมมือมาจับมือของมัลลิกาเอาไว้แล้วใช้แรงที่มากกว่าบังคับให้อีกฝ่ายกลืนเบียร์ในแก้วลงคอจนหมดแก้วอีกครั้ง

น้องเอาเบียร์มาอีกสามขวด ม่ายดีกว่า อาวมาหกขวดเลย

ไอ้เปรม มัลลิกาเรียกชื่อเก่าเพื่อนรักด้วยการตวาดเสียง

ฉานนนชื่อเปรมมมี่

ถ้าแกยังไม่เลิกบ้า ฉานจะเรียกแบบนี้แหละ กลับด้ายแล้ว มัลลิกาพยายามไม่ให้เสียงตัวเองยานคราง แต่สุดท้ายก็แค่เกือบทำสำเร็จ

ม่ายเอา ม่ายกลับเปมิกาส่ายหน้าจนผมกระจาย วานนี้ฉานจะแรด จะอ่อยผู้ชาย

คนมีแฟนมีสิทธิ์อ่อยด้วยเหรอ

คราย คราย ครายมีแฟน ตอนนี้ฉานโสดสนิท

ทะเลาะกับนนท์อีกแล้วล่ะสิ

เปล่าทะเลาะ เลิกกันแล้วต่างหาก

สามวันดี สี่วันเลิก เดี๋ยวแกก็คืนดีกันอีก จะเฮิร์ทไปทำไมมัลลิกาว่าพลางส่ายหน้าอย่างระอา มิน่าล่ะวันนี้เปมิกาถึงได้ดื่มเอาดื่มเอา เหมือนอยากจะเมานักหนา แต่ก็นั่นแหละนี่ไม่ใช่ครั้งแรกเสียหน่อยที่เพื่อนชายใจหญิง ที่ภายนอกเหมือนผู้หญิงทุกกระเบียดนิ้วมีเป็นแบบนี้

คราวนี้เลิกจริง ไม่มีรีเทิร์นนนน ขนาดวานเกิดฉาน มานยังจำม่ายด้าย จาเป็นแฟนกานไปทำไมวะ เลิกๆ ปายดีกว่า

ให้มันแน่ เดี๋ยวพรุ่งนี้แกก็ดีกัน แล้วน่านแกจาปายหนาย ยิ่งเวลาผ่านไปแอลกอฮอล์ที่กลืนลงคอทั้งที่เต็มใจและไม่เต็มใจก็เริ่มทำพิษจนเสียงของมัลลิกาอ้อแอ้ไม่ต่างจากเพื่อนรัก

ก็จาปายพิสูจน์ให้แกเห็นไงว่าคราวนี้เลิกจริงไรจริง

พิสูจน์ยางงาย

ก็จะไปอ่อยผู้ชายโต๊ะโน้น แล้วพากลับห้อง แต่เอาคนหนายดีอะ โอ้ย! หล่อทั้งโต๊ะเลยเลือกไม่ถูก แกเลือกห้ายหน่อยสิ

มัลลิกาส่ายหน้าไปมาอย่างระอา ไม่ได้มองไปยังโต๊ะที่เปมิกาพยักพเยิดให้มองตามเพราะรู้ว่าอีกฝ่ายแค่ประชดไปอย่างนั้น ไม่ใช่ประชดเธอนะแต่เป็นประชดคนรักที่ลืมวันเกิดของตัวเอง แต่พอเธอไม่ยอมมองตามจริงๆ คนเมากว่าก็ตะปบมือมาที่แก้ม แล้วดันใบหน้าของเธอให้หันไปในทิศทางที่ตนต้องการ

เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้สมองของเธอประมวลผลช้าไปหลายอึดใจ กว่าจะรู้ตัวเธอก็เผลอจ้องตากับหนึ่งในสามหนุ่มนั้นอยู่นานนับนาที

....................................

ซีรีส์ชุดไฟเสน่หา โดย สุนิตย์

1. ประกาศิตรักเทพบุตรมาร 

2. ปรารถนารักจอมทมิฬ 

3. บัญชารักจอมเถื่อน 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

506 ความคิดเห็น