กลรักเกมมัจจุราช

ตอนที่ 7 : บทที่ 1 กรงขังมัจจุราช 120%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,414
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    23 ต.ค. 63

 

 

 

         “หลานเห็นแล้ว”

คุณอบิเกลว่าพลางมองไปยังหญิงสาวอ่อนวัยกว่าที่นั่งนิ่งไม่พูดไม่จามาหลายนาที จนริชาร์ดต้องมองตาม ความสะดุดตาและความสนใจในคราวแรกแปรเปลี่ยนเป็นความจงเกลียดจงชังอย่างไม่อาจห้ามปราม เขาใช้สายตาคมกริบกวาดมองเรือนร่างเล็กแบบเอเชียของหญิงสาวนามวรรณรสา เดชากูลตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าอย่างดูแคลน

         “แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าผู้หญิงคนนี้จะไม่ได้ต้องการจับผมเหมือนผู้หญิงคนอื่น”

         คำพูดตรงๆ และน้ำเสียงเยือกเย็น ของริชาร์ดทำให้ใบหน้าหวานของวรรณรสาที่นั่งอยู่เงียบๆ หน้าแดงก่ำ แต่คราวนี้ไม่ใช่ความอายต่อภาพที่ยังติดอยู่ในมโนภาพอีกแล้ว แต่เป็นความคุกรุ่นที่ระเบิดขึ้นในใจ ยิ่งสายตาที่เขามองมายิ่งทำให้เธอตัวเธอสั่นสะท้านเพราะความโกรธ แต่เธอก็ยังเก็บงำความคิด ความรู้สึกของตัวเองเอาไว้ด้วยการกัดริมฝีปากและกำมือแน่น

         “หลานคิดว่าการหลอกย่าจะทำได้ง่ายๆ อย่างงั้นเหรอ แต่ช่างเถอะ สัญญาฉบับนี้คงทำให้หลานสบายใจได้ มันระบุว่าวรรณรสาจะไม่มีสิทธิ์ในทรัพย์สินของหลานแม้แต่อย่างเดียว นอกจากเงินที่เธอควรได้จากงานที่เธอทำ”

“แน่ใจหรือครับว่าเธอจะไปสู้รบปรบมือกับสองน้าหลานจอมปลอมนั่นไหว”  ริชาร์ดว่าและยังไม่ละสายตาจากใบหน้าหวานๆ และอาการนิ่งๆ เงียบๆ ของหญิงสาวที่ตั้งแต่เข้ามาในห้องนี้เขายังไม่ได้ยินเธอพูดอะไรสักคำ

         “เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง จริงไหมรสา”

         วรรณรสาไม่ได้ตอบ เธอทำเพียงส่งยิ้มแห้งๆ ให้กับคุณย่าอบิเกล เธอเหลือบมองคนที่เพิ่งดูถูกเธอด้วยคำพูดและสายตาแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปสนใจพิจารณาเตาผิงสีครีมเบจต่อเพื่อเบี่ยงเบนความรู้สึกสับสนวุ่นวายของตัวเอง

         “หมดคำถามหรือยัง” นายหญิงตระกูลเพรสตันเอ่ยขึ้นเหมือนเป็นการเร่งกลายๆ ให้หลานชายรีบเซ็นชื่อลงในเอกสารสำคัญ

สายตาสีเทาสองคู่ประสานกันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่คุณอบิเกลจะเอ่ยขึ้นอีก เมื่อมีแวบหนึ่งที่เธอเห็นความลังเลในสายตาของริชาร์ด “หลานจะเซ็นหรือจะให้ย่าทำใจยอมรับแพรวิไลตั้งแต่ตอนนี้”

ริชาร์ดหลุบตาที่สบกับคนเป็นย่าลงมองเอกสารในมืออย่างชั่งใจ  เขาผ่อนลมหายใจออกมายาวๆ คิ้วเข้มขมวดจนเป็นปม ขณะจรดปลายปากกาแล้วตวัดเซ็นลงไปแรงๆ เร็วๆ เพื่อระบายความคุกรุ่นที่คุโชนขึ้นในใจจากชื่อที่ถูกเอ่ยขึ้น

         คุณอบิเกลมองมือหนาของหลายชายที่หยิบปากกาขึ้นมาจรดปลายปากกาลงบนเอกสารอย่างพึ่งพอใจ เธอคิดไม่ผิด ผู้หญิงที่ชื่อแพรวิไลยังมีอิทธิพลต่อของริชาร์ดเสมอไม่ว่าจะแง่ไหน ตอนนัั้นริชาร์ดยังเด็กเกินไปและใสซื่อเหมือนเด็กหนุ่มทั่วไปที่คาดหวังกับความรักฉาบฉวย จนกลายเป็นความเกลียดชังฝังใจต่อความรักที่ผิดหวัง และที่เธอคิดถูกยิ่งกว่าคือการที่ให้ริชาร์ดจดทะเบียนสมรสซะเพื่อกันผู้หญิงคนนั้นออกไป เพราะถ้าหากริชาร์ดเฉยชากับผู้หญิงคนนั้นมากกว่าเกลียดชังเธอคงไม่เป็นกังวลมากเท่านี้ เพราะการไม่รู้สึกอะไรเลยมันดีกว่ายังรู้สึกอยู่เต็มหัวใจ ถึงแม้ว่าความรู้สึกนั้นจะเป็นความเกลียดก็ตาม

แต่ผลของแผนการนี้ไม่ใช่เพื่อกันแม่เลี้ยงกับหลานสาวจอมปลอมคู่นั้นและอดีตคนรักของหลานชายออกไปเท่านั้น มันยังมีบางอย่างที่ซ่อนลึกอยู่ในแผนการนี้ด้วย มันคือการทำให้เธอได้หลานชายที่น่ารักและมีความสุขกลับคืนมาต่างหาก และเธอหวังจริงๆ ว่าความใสซื่อบริสุทธิ์ไร้มารยาของผู้หญิงที่เธอพยายามยัดเยียดไปให้ จะทำให้บาดเเผลในใจที่ยังไม่หายสนิทของริชาร์ดหายดีได้

         “ส่งมันมาให้ย่า” เมื่อเซ็นชื่อลงไปเสร็จริชาร์ดก็ส่งเอกสารไปให้เบลซ แต่คุณอบิเกลกลับเอ่ยขัดขึ้นก่อนที่เบลซจะรับเอกสารแผ่นนั้นไปไว้ในมือ

         “ให้เบลซจัดการก็ได้ครับ คุณย่าจะได้ไม่ลำบาก”

         “ย่าไม่ไว้ใจคนของหลาน เรื่องนี้ย่าจะจัดการเอง ส่งมันมา” คุณอบิเกลรีบสำทับเมื่ออีกฝ่ายตั้งท่าจะไม่ยอมส่งเอกสารในมือให้

         “ย่าได้สิ่งที่ต้องการแล้ว ผมไปทำงานได้แล้วใช่ไหมครับ” ริชาร์ดส่งเอกสารให้ผู้เป็นย่าก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูก็รู้ว่าไม่ปกติ

         คุณอบิเกลพยักหน้าเบาๆ เป็นเชิงอนุญาต

         “แล้วคนของย่า” ริชาร์ดว่าพลางเหลือบตามองหญิงสาวที่ยังนั่งนิ่ง ไร้การตอบรับแม้เขาจะพูดถึงเธออยู่ เธอไม่ได้หน้าแดงอีกแล้ว เธอมองเขาด้วยแววตานิ่งเรียบ ไม่บ่งบอกความรู้สึก และที่สำคัญเหมือนเขาเป็นเพียงอากาศธาตุที่ไร้ตัวตน ริชาร์ดขมวดคิ้วกับความคุกรุ่นที่ก่อตัวขึ้นเพียงเพราะการไม่ได้รับความสนใจจากคนที่จะมาเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของตัวเอง แต่แค่แวบเดียวกับก็รีบสะบัดมันทิ้งด้วยคำว่า ก็ช่าง

         “ย่าจะส่งตัวเธอให้เย็นนี้ ย่าขอจัดการอะไรสักสองสามอย่างก่อน”

         “มันจะไม่ดูจงใจไปเหรอครับที่เกิดเรื่องเมื่อวานแล้ววันนี้ผมพาเมียกลับบ้าน”

         “ย่ารู้ว่าเดี๋ยวหลานก็หาทางออกและหาเหตุผลได้”

         ริชาร์ดขมวดคิ้วกับคำตอบที่ได้รับ เขารู้อยู่หรอกว่าการหาเหตุผลสำหรับเรื่องเรื่องหนึ่งไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา แต่การหาเหตุผลสำหรับสิ่งที่เขาไม่ได้ยอมรับมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเช่นกัน

         “จะไปทำงานก็ไป อ้อ... แล้ววันนี้ย่ายืมตัวเบลซวันหนึ่งนะ”

         เมื่อถูกไล่ริชาร์ดก็ลุกขึ้นเต็มความสูง มือหนายกขึ้นเสยผมสีน้ำตาลเข้ม นัยน์ตาสีเทาหม่นมัวด้วยความหงุดหงิด สีหน้าของเขาแข็งกระด้างแต่ก็ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมาจากริมฝีปากหยักบางเฉียบนั่นอีก ร่างสูงหมุนตัวแล้วก้าวออกจากห้องรอยัลเพ้นท์เฮ้าส์สวีทไปด้วยความเงียบเชียบ ทิ้งไว้เพียงความอึดอัดที่เหมือนควันสีเทาหนาทึบที่ทำให้หญิงสาวคนหนึ่งแทบลืมหายใจ

        

         “ถึงขนาดถอนหายใจเลยเหรอ”

เสียงแซวที่ดังขึ้นจนวรรณรสาต้องละสายตาจากประตูที่แผ่นหลังกว้างของริชาร์ดเพิ่งลับหายไป หญิงสาวส่งยิ้มจืดเจื่อนให้กับเจ้าของเสียงล้ออย่างไม่รู้จะทำอย่างไรได้มากไปกว่านั้น

“นี่แค่ริชาร์ดคนเดียวนะ คนที่เธอต้องรับมือ ยังมีอีกตั้งสามคน”

“แต่รสาว่าคนนี้ดูท่าจะยากสุดนะคะคุณท่าน อย่างที่คุณท่านบอกไว้ไม่มีผิดเลยค่ะ”

“เรียกคุณย่าสิ จะได้ชิน”

“เออ...คือ...”

“นี่เป็นคำสั่ง”

“ค่ะคุณท่าน”

“คุณย่า” เสียงที่เอ่ยย้ำเข้มขึ้นอีก นัยน์ตาสีเทาคมกริบแวววาวจับจ้องกับดวงตาสีดำสนิทของหญิงสาวรุ่นหลานอย่างข่มขู่

“ค่ะคุณย่า” วรรณรสาเม้มปากจนเป็นเส้นบางก่อนจะยอมเอ่ยออกมา

“ดี ไปเถอะ เราต้องไปหาซื้อของอีกเยอะ”

“ซื้ออะไรเหรอคะ”

“ฉันให้เธอ ไม่สิย่าให้รสาตามมาแบบปัจจุบันทันด่วน ไม่ได้เอาข้าวของติดมาด้วย เราต้องไปหาซื้อ” คุณอบิเกลว่า เธอรู้เรื่องที่ริชาร์ดถูกวางยาตั้งแต่เมื่อวานเย็น และบินตรงมาทันทีที่ได้รู้ข่าว พร้อมกับหญิงสาวตรงหน้า บางทีการเรียกว่าเธอบังคับขู่เข็นให้วรรณรสามาด้วยก็ไม่ผิดนัก

เธอไม่ใช่คนที่ช่วยใครแล้วหวังผลตอบแทน แต่ครั้งนี้เธอต้องทำ ไม่รู้ทำไมเหมือนกันเธอถึงถูกตาต้องใจและไว้ใจวรรณรสานักอาจเป็นเพราะเหตุการณ์เมื่อเดือนก่อน ตอนที่เคธีถูกส่งตัวมาอยู่ประเทศไทยเพื่อให้ห่างจากแม่บังเกิดเกล้าของตัวเองมากที่สุด และเป็นเธอเองที่เสนอให้ส่งเคธีไปอยู่กับนฤมลแม่ของริชาร์ด เพราะใช้คติที่ว่าที่อันตรายที่สุดคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด

แต่เพียงไม่กี่วันรัชนีฉายก็รู้ว่าเคธีถูกส่งตัวไปซ่อนไว้ที่ไหน  เธอตามมาระรานนฤมลถึงที่และภาพการปกป้องนฤมลอย่างแข็งกร้าวของวรรณรสาในวันนั้นก็ทำให้เธอชอบพอเด็กสาวคนนี้ แม้มันจะเป็นแค่เรื่องบอกเล่าจากนฤมลและเกิดขึ้นมานับเดือนแล้ว แต่พอคิดถึงเรื่องต้องหาใครสักคนมาทำหน้าที่กันสองน้าหลานนั่นและแฟนเก่าของริชาร์ดให้ถอยห่างออกไป เธอก็นึกถึงวรรณรสาและเหตุการณ์ในวันนั้นทันที


 -----------------------------

ซีรีส์ มัจจุราชร่ายรัก

1. รอยรักทัณฑ์มัจจุราช (E-book วางขายแล้ว) 

2. เล่ห์รักบ่วงมัจจุราช (E-book วางขายแล้วโปรโมชั่นพิเศษวันสุดท้าย

3. กลรักเกมมัจจุราช (พบกับรูปแบบ E-book เร็วๆ นี้)

  \

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น

  1. #844 23052560 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 18:39

    รอๆๆe-bookค่ะ

    #844
    0
  2. #80 agronomy36 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มีนาคม 2559 / 17:34
    ป๋าริชาร์ดจะเข้าชมรมกลัวเมียแล้ว เฮ้ยไม่ใช่ รักเมีย อิอิ
    #80
    1
    • #80-1 mhoeymhoey(จากตอนที่ 7)
      21 มีนาคม 2559 / 17:27
      555555555555555555555
      #80-1