กลรักเกมมัจจุราช

ตอนที่ 62 : บทที่ 13 นักย่องเบาขี้หึง 40%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,784
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    19 ธ.ค. 63



        “ปล่อย” วรรณรสาหน้าตึงกึ่งตระหนกกับการกระทำของอีกฝ่าย เธอบิดแขนออกแต่อีกฝ่ายกลับบจับไว้แน่นยิ่งกว่าเก่าจนเธอตอ้งเบ้หน้าเพราะเริ่มรู้สึกเจ็บ

         “คุยกันก่อนสิ เผื่อว่าเวลาที่ผ่านมาจะทำให้หนูอยากเปลี่ยนใจ” ขณะพูดสายตาวาววับก็ไล่มองสัดส่วนโค้งเว้าที่เด่นชัดขึ้นยิ่งกว่าหลายปีก่อน

         “ฉันไม่เปลี่ยนใจหรอกค่ะ” สายตาของอีกฝ่ายทำให้วรรณรสาขนลุกชันด้วยความขยะแขยง  

         “รู้ไหมว่าฉันมาที่นี่วันนี้ทำไม มีคนสนใจที่ตรงนี้นะ ฉันกะจะขายสักสี่ห้าล้าน แต่ถ้าหนูสนใจเราคุยกันได้ เงินแค่สี่ห้าล้านสำหรับฉันมันไม่ได้เยอะอะไรเลย ถ้าหนูอยากได้ฉันก็จะคืนที่ตรงนี้ให้หนูแลกกับการตอบแทนเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นเอง”

“ถ้าพ่อเลี้ยงไม่ปล่อยอย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจนะคะ” วรรณรสาหน้าแดงก่ำเพราะความโกรธกับความพูดไม่รู้เรื่องและข้อเสนอน่าทุเรศของอีกฝ่าย

“ไม่เอาน่า คุยกันหน่อยเผื่อหนูสนใจ หรือถ้าหนูไม่พอใจแค่ที่ดินตรงนี้ อยากได้อะไรเพิ่มอีกก็บอกฉันได้นะ”

วรรณกวาดตามองหาใครสักคนที่จะผ่านมาทางนี้ คนงานที่เก็บส้มยังทำงานอยู่ถ้าเธอร้องเสียงดังคงมีใครสักคนได้ยินบ้าง หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกตั้งใจจะร้องขอความช่วยเหลือหากอีกฝ่ายคุกถามเธอมากกว่านี้

“เอามือสกปรกของแกออกไป”

แต่เสียงที่ดังขึ้นไม่ใช่เสียงของเธอ และวรรณรสาก็หวั่นใจเหลือเกินที่ได้ยินเสียงนี้ เมื่อก่อนเธออาจเคยหวาดกลัวพ่อเลี้ยงวิชิตกับลูกน้องจับใจ แต่ตอนนี้เธอกลับกลัวแทนพ่อเลี้ยงเมืองเหนือเหลือเกิน แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่รู้ชะตากรรมของตัวเองเท่าไรนัก

“แกเป็นใคร”

“ก็เป็นสามีของคนที่แกจับแขนอยู่ไง” ริชาร์ดว่าพลางตรงเข้าไปจับแขนพ่อเลี้ยงบีบแน่นแล้วบิดจนอีกฝ่ายยอมคลายมือออกจากแขนของวรรณรสา แล้วผลักร่างท้วมของพ่อเลี้ยงวัยกลางคนให้เซถลาถอยห่างออกไป

“บอกกันดีๆ ก็ได้ ฉันก็ไม่ชอบยุ่งกับคนมีเจ้าของแล้วเหมือนกัน แต่ถ้าเลิกกันเมื่อไรมาหาฉันได้เสมอนะหนูรสา สำหรับหนูฉันไม่สนว่าจะผ่านมาแล้วกี่คน”

“คุณริค อย่าค่ะ” วรรณรสาหอบหายใจเฮือกด้วยความตระหนก รีบเข้าไปจับแขนคนที่เดินรี่เข้าหาร่างท้วมของพ่อเลี้ยงวิชิตไว้ โชคดีที่มีรั้วกั้นอยู่ไม่งั้นแรงน้อยนิดของเธอคงดึงเขาไว้ไม่อยู่ แต่เธอก็รู้อีกนั่นแหละถ้าเธอไม่ยึดเขาไว้ให้แน่น ริชาร์ดก็ข้ามไปยังอีกฝั่งได้โดยที่รั้วที่สูงแค่เอวไม่ได้เป็นอุปสรรคแต่อย่างใด

“กลับบ้านเถอะค่ะ ฉันต้องรีบกลับไปทำกับข้าวให้คุณย่ากับคุณแม่” วรรณรสาร้องบอกเขา เสียงของเธอแหบแห้งเพราะความหวั่นใจ เธอยึดเขาไว้แน่นแล้วพยายามลากเขาให้ถอยออกห่างจากรั้ว ริชาร์ดไม่แม้จะมองมาที่หน้าของเธอด้วยซ้ำ นัยน์ตาสีเทาจ้องไปที่พ่อเลี้ยงเมืองเหนือด้วยแววตาแผดเผา มันเป็นสายตาแบบเดียวกับที่เขาใช้มองหนุ่มผมทองเมื่อคืนก่อน และแค่นึกถึงสภาพของชายคนนั้นร่างของเธอก็สั่นสะท้านขึ้นอีก

วรรณรสาถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่ออีกฝ่ายยอมเดินตามแรงดึงของเธอแต่โดยดี แต่เพียงแวบเดียวความโล่งใจของเธอก็เปลี่ยนเป็นตระหนกตกใจ เมื่ออยู่ๆ คนที่เธอจับจูงให้เขาเดินตามก็พลิกมือมาจับข้อมือเธอเอาไว้ บีบแน่น และเป็นฝ่ายลากร่างของเธอให้เดินตามเขา ริชาร์ดสาวเท้ายาวเร็วจนเธอต้องเปลี่ยนจากการก้าวเดินเป็นวิ่งเพื่อจะตามเขาให้ทัน

ร่างระหงถูกลากให้เดินตามออกจากสวนส้มไปขึ้นรถเอทีวีสีแดง ชายหนุ่มก้าวขึ้นคร่อมรถเอทีวีแล้วดึงร่างของเธอให้ก้าวตามขึ้นไปนั่งซ้อนท้าย มือหน้าทั้งสองข้างเอื้อมมาข้างหลังดึงมือเธอทั้งสองข้างไปโอบรอบเอวเขา ก่อนจะละมือจากมือของเธอเพื่อไปบังคับรถ

แต่มือบางทั้งสองข้างที่ปล่อยออกทำให้เขาหันมามองด้วยแววตาดุดัน เขาใช้มือข้างหนึ่งมาจับมือเธอไปโอบเอวสอบอีกครั้ง ส่วนอีกข้างยังจับที่แฮนด์ของเอทีวีแล้วสตาร์ทเครื่อง เครื่องยนต์คำรามลั่นเมื่อเขาออกตัวอย่างรวดเร็ว แล้วคราวนี้ก็เป็นวรรณรสาที่เป็นฝ่ายเอื้อมมืออีกข้างไปยึดเอวเขาเอาไว้แน่นด้วยความตกใจ

“นี่คุณ ขับช้าๆ หน่อยสิ” เธอร้องบอกเขาด้วยน้ำเสียงที่ไม่ปกปิดความหวาดหวั่น

แทนคำตอบของเขารถเอทีวีก็ถูกเร่งความเร็วขึ้นอีก วรรณรสากรี๊ดลั่นกอดเอวเขาแน่นขึ้นและซบหน้ากับแผ่นหลังกว้าง แต่อีกฝ่ายก็ไม่สนใจเขายังเร่งเครื่องพาเอทีวีทะยานไปข้างหน้าตามแรงอารมณ์ของตัวเอง\

-------------------------------------

ฝาก E-book ซีรีส์ มัจจุราชร่ายรัก ด้วยจ้าาาาา

1. รอยรักทัณฑ์มัจจุราช 

2. เล่ห์รักบ่วงมัจจุราช 

 

3. กลรักเกมมัจจุราช 

      
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น

  1. #925 kar1965 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 17:22

    ตายๆๆๆ ตาเฒ่า ฝังแน่ๆๆๆ

    #925
    0
  2. #924 praew_chi (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2563 / 17:11
    หึงเก๋งงง
    #924
    0