กลรักเกมมัจจุราช

ตอนที่ 60 : บทที่ 12 ถลำลึก 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,679
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    16 ธ.ค. 63


 “ผมยังไม่ได้พูดเลยนะครับว่าไม่ดี ว่าแต่ว่าคุณย่าเถอะครับฟังออกด้วยเหรอว่าผมกับแม่พูดอะไรกัน” ริชาร์ดว่าพลางมองหาเผื่อจะเจอใครสักคนหนึ่งอยู่แถวนี้

“มองหาอะไร”

“เมื่อก่อนคุณย่าเคยมีล่ามอยู่ด้วยตลอดเวลา แต่เดี๋ยวนี้ผมไม่เห็น”

“ฉันมาอยู่เมืองไทยหลายปีแล้วนะ มันก็ต้องมีเรียนรู้บ้างสิ ว่าไปแล้วตั้งแต่ครูสอนภาษาส่วนตัวไม่อยู่ ฉันไม่ได้หัดพูดเลย สนิมเริ่มเกาะแล้วเนี่ย ชักอยากได้คืนแล้วสิ” อบิเกล เพรสตันพูดขึ้นอย่างยั่งเชิง

“อะไรกันคะ แค่เดือนเดียวเองอยากได้คืนเสียแล้ว”

         “กำลังพูดถึงใครกันครับ” แม้จะพอคาดเดาได้ว่าบุคคลที่อยู่ในบทสนทนาระหว่างมารดาและผู้เป็นย่าเป็นใคร แต่เขาก็ยังต้องการคำตอบที่แน่ชัด

         “ก็หนูรสาไงจ้ะ ครูส่วนภาษาส่วนตัวของคุณย่า หลังจากยกเธอให้ริคไปแม่ต้องทนคุณย่าของหลานบ่นอยู่ทุกวันว่าคิดถึงอยากให้กลับมาอยู่ที่นี่ด้วยกันเสียที” นฤมลเป็นคนตอบคำถามลูกชายพลางกระเซ้าเย้าแหย่หญิงสูงวัยด้วยรอยยิ้ม

         “แต่คงอีกไม่นานแล้วค่ะ” คุณอบิเกลเปรยขึ้นด้วยถ้อยคำที่ไม่สื่อความหมายใดๆ

         “หมายความว่าคุณย่าจะให้เธอหย่ากับผมเหรอครับ”

         “ใครบอก...” คุณอบิเกลลงน้ำเสียงหนักๆ ในคำสองคำที่เพิ่งเอ่ยออกไป

         หัวใจที่หนักหน่วงของริชาร์ดเบาลงทันทีเมื่อได้รับคำตอบ แต่มันกลับกลายเป็นเบาโหวงไปในวินาทีต่อมาเมื่อประโยคคำตอบนั้นยังไม่จบอย่างที่เขาเข้าใจ

         “แต่ย่าจะให้หนูรสากลับมาอยู่ที่นี่หลังจากที่หลานจัดการกับรัชนีฉายอย่างเด็ดขาดต่างหาก หลานตัดสินใจได้แล้วไม่ใช่เหรอว่าจะทำยังไงต่อำป” คุณอบิเกลพูดพลางมองอีกฝ่ายด้วยแววตารู้กันว่าการตัดสินใจเด็ดขาดของอีกฝ่ายคืออะไร

         “แล้ว...แพรวิไล” เขาเคยเลี่ยงที่จะเอ่ยชื่อนี้และหัวฟัดหัวเหวี่ยงทุกครั้งที่มีคนลืมตัวเอ่ยชื่อนี้ให้ได้ยิน แต่น่าแปลกที่ครั้งนี้หัวใจของเขาไม่ได้ร้อนรุ่ม เกลียดชัง หรือทุรนทุรายเหมือนที่ผ่านมาอีกแล้ว มันมีแต่ความนิ่งเฉย ไร้ความรู้สึกใดๆ แม้แต่ความโกรธก็ไม่มี

         “คนนั้นแค่กันสิทธิ์ในการครอบครองโดยชอบธรรมก็พอแล้ว ช่วงหลังๆ บอดี้การ์ดของหลานทำงานดีขึ้นจนเธอเข้าใกล้หลานไม่ได้อีกไม่ใช่หรือไง” คุณอบิเกลว่า ไม่ใช่เพราะบอดี้การ์ดของริชาร์ดทำงานดีขึ้นอย่างที่เธอพูดหรอก แต่เพราะเธอได้บางอย่างที่อยากได้แล้วต่างหากและตอนนี้เธอก็อยากให้คนที่เธอทำให้พ่ายแพ้ต่อเกมนี้อย่างไม่รู้ตัวรู้ใจตัวเองเสียที

         “แต่ก่อนที่คุณย่าจะบังคับให้เซ็นชื่อลงไปในทะเบียนสมรส แพรวิไลเข้าใกล้ผมได้แค่ครั้งเดียวคุณย่ายังใช้มันมาเป็นเหตุผล บางทีเธออาจทำได้อีกครั้งก็ได้นะครับ”

         คุณอบิเกลหรี่ตามองหลานชาย ในขณะคนถูกมองเริ่มรู้ตัวว่าเขากำลังต่อรองเรื่องที่ไม่เคยคาดคิดว่าตัวเองจะต่อรอง แถมเรื่องนั้นยังเป็นเรื่องของผู้หญิงที่เขาค้านหัวชนฝาว่าไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่ยอมรับ แต่ตอนนี้เขากลับต่อรองเพื่อไม่ให้เธอไปจากตัวเอง

         ริชาร์ดทอดสายตาไปยังแสงไฟดวงเล็กๆ เบื้องล่าง และแม้ว่าเขาจะไม่ได้หันกลับไปมองเขาก็รู้ดีว่าตอนนี้กำลังมีดวงตาสองคู่จับจ้องเขม็งมาที่เขา แต่เขาก็ต้องการเวลาในการตัดสินใจ

เขาเพิ่งรู้ตัวเดี๋ยวนี้นี่เอง... รู้ตัวตอนที่ได้รู้ว่าเธอกับเขากำลังจะถูกแยกจากกัน... ว่าความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อผู้หญิงที่ชื่อวรรณรสากำลังเปลี่ยนไป แต่เขาก็ไม่อยากให้ตัวเองถลำลึกลงไปจนแก้ไขไม่ทัน เขาเคยเจ็บเพราะผู้หญิงเห็นแก่เงินมาแล้วครั้งหนึ่งและนั่นมันก็มากพอให้เขาไม่อยากรู้สึกเจ็บปวดแบบนั้นอีกครั้งเพราะผู้หญิงที่ยอมจดทะเบียนสมรสกับเขาเพราะเงิน

และสุดท้ายเขาก็เลือกที่จะปกป้องหัวใจตัวเอง มากกว่าจะให้มันได้ในสิ่งที่มันต้องการ แต่พอเขาหันกลับไปเพื่อจะบอกคำตอบที่เขาใช้เวลาเนิ่นนานในการครุ่นคิด คนที่เขาอยากบอกคำตอบนั้นก็ไม่อยู่ให้บอกเสียแล้ว

ริชาร์ดเดินกลับเข้าห้องนอนของตัวเอง ล้มตัวลงนอนบนเตียงนุ่มสบาย ยกมือขึ้นเกยหน้าผาก เพิ่งมองเพดานที่เป็นฝ้าไม้ระแนงนิ่งนาน ความกระวนกระวายและความหงุดหงิดจากการตามหญิงสาวที่นอนร่วมห้องด้วยทุกคืนไม่พบถูกความสับสนมาแทนที่ เขารับรู้ได้ถึงความรู้สึกของหัวใจที่กำลังต่อต้านการตัดสินใจของสมองได้อย่างชัดเจน

ไม่รู้ว่านานเท่าไรที่เขานอนนิ่งอยู่อย่างนั้น เขารู้แต่เพียงว่าสมองและหัวใจกำลังโต้เถียงกันอย่างหนักเพื่อให้ตัวเองเป็นฝ่ายชนะ และนั่นมันก็ทำให้ทุกส่วนประสาทในร่างของเขาเครียดขึง

ริชาร์ดสูดหายใจเข้า ดวงตาสีเทาล้ำลึกฉายความสับสน ก่อนจะนิ่วหน้าแล้วหยิบโทรศัพท์ที่พกติดตัวตลอดเวลาออกจากกระเป๋ากางเกงเพื่อรับสายพลางเหลือบมองนาฬิกาที่แขวนอยู่บนผนังบ้าน

สามทุ่มกว่าเป็นเวลาที่ไม่ควรมีใครกล้าโทรกวนเขา ถ้าเรื่องที่จะรายงานไม่ใช่เรื่องด่วนจริงๆ

“ว่าไง” เขาพูดห้วนๆ แล้วก็ต้องขมวดคิ้วหนักขึ้นอีกเมื่อได้ยินสิ่งที่อีกฝั่งของสายรายงานมา!

--------------------------------

         ฝาก E-book ด้วยน้า 

      
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น