กลรักเกมมัจจุราช

ตอนที่ 58 : บทที่ 12 ถลำลึก 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,298
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 129 ครั้ง
    13 ธ.ค. 63

 

         คุณอบิเกลละสายตาจากแผ่นหลังของหลานชาย แล้วหันกลับมามองหญิงสาวข้างกายที่มองตามแผ่นหลังกว้างของริชาร์ดเช่นกันด้วยแววตาคมเฉียบ

         “เอ้า นั่งอยู่ทำไมไปพักเถอะ ย่าก็จะไปเอนหลังเหมือนกัน แก่แล้วก็งี้เดินนิดเดินหน่อยก็เมื่อย”

         “ให้รสานวดให้ไหมคะ” วรรณรสาดึงสายตาจากตำแหน่งที่ร่างสูงลับหายไป หันมามองคุณอบิเกลแล้วอาสาพร้อมรอยยิ้มเนื่อยๆ

         “ยังจะมาอาสานวดให้ย่าอีก ตาจะลืมไม่ขึ้นแล้วนั่น ไปไป๊ไปนอน”

“ค่ะ” วรรณรสาตอบรับเสียงอ่อน เธอลุกจากโซฟาแล้วค้อมหลังลงตอนเดินผ่านร่างของหญิงสูงวัยเพื่อเดินออกไปทางหน้าบ้าน แต่ยังไม่ทันถึงประตูเธอก็หมุนหันกลับไปถามอย่างนึกขึ้นได้และไม่แน่ใจ “รสากลับไปนอนที่บ้านหลังเล็กได้ใช่ไหมคะ”

“ใครจะว่าอะไรเรา ที่นี่ไม่ใช่นิวยอร์กสักหน่อยใช่ไหมล่ะจ๊ะ”คุณอบิเกลหัวเราะในลำคอพลางเอ่ยตอบหญิงสาวรุ่นหลานอย่างเอ็นดู

“จริงค่ะ” วรรณรสาตอบรับคุณอบิเกลพร้อมรอยยิ้มโล่งใจ

คุณอบิเกลมองตามแผ่นหลังของหญิงสาวรุ่นลูกด้วยแววตาระยิบระยับสมใจ อากัปกริยาของวรรณรสาถึงจะไม่ชัดเจนแต่ก็ดูออกว่าคิดอะไรอยู่ ส่วนอีกคนไม่ต้องพูดถึง การควบคุมตัวเองที่ดีเยี่ยมแทบไม่เหลือหรอเมื่อถูกท้าทายด้วยผู้หญิงตัวเล็กที่ไม่ยอมลงให้ และมันก็คงไม่เป็นอย่างนั้นถ้าหัวใจของคนหัวเสียจะไม่ได้ถูกหญิงสาวตัวเล็กครอบครองไปแล้วไม่มากก็น้อย

 

ริชาร์ดเดินวนไปเวียนมาอยู่ในห้องนอนที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้ซึ่งเป็นห้องประจำที่เขาใช้นอนเมื่อต้องเดินทางมาเยี่ยมแม่กับย่าที่เมืองไทย เขาพยายามทำใจให้สงบและรอคอยคนที่ควรตามมาอย่างใจเย็น แต่เขารอแล้วรอเล่าคนที่เขารอก็ไม่มีท่าทีว่าจะตามมาเสียที

         ชายหนุ่มพ่นลมหายใจหนักๆ กระแทกเท้าไปที่เตียงแล้วทิ้งตัวลงนอน แขนข้างหนึ่งถูกยกมาเกยหน้าผาก เขาปิดเปลือกตาลง พยายามไม่สนใจอารมณ์หงุดหงิดของตัวเองและข่มตาให้หลับ

         แต่สุดท้ายความอดทนเขาหมดลง ริชาร์ดเด้งตัวขึ้นจากที่นอนแล้วก้าวออกจากห้องทันที ชายหนุ่มเดินไปทั่วบ้านเพื่อหาคนที่เป็นต้นเหตุของความหงุดหงิด แต่เขากลับพบแค่นฤมลที่กำลังยุ่งวุ่นวายกับการเตรียมอาหารอยู่ในครัวกับเด็กผู้หญิงอีกหนึ่งคนที่คอยช่วยหยิบจับโน่นนี่ให้แต่ดูเหมือนจะไม่ค่อยเป็นงานเท่าไรนัก

         “แม่ครับ...” ริชาร์ดส่งเสียงเรียกหลังจากชั่งใจอยู่นาน

         “ว่าไงจ้ะ” นฤมลเงยหน้าจากกุ้งสดตรงหน้าเพื่อมองคนที่ส่งเสียงเรียก

         “เย็นนี้มีอะไรกินบ้างครับ” ริชาร์ดรู้สึกหงุดหงิดตัวเอง เขาปากหนักเกินกว่าจะถามสิ่งที่อยากรู้จริงๆ ออกไป ทั้งๆ ที่ชั่งใจอยู่นานและตัดสินใจแล้วว่าจะถาม

         “แกงเรียงกุ้ง น้ำพริกลงเรือ ทอดมันปลากราย ยำปลาดุกฟู แล้วก็ปลาหมึกผัดไข่เค็มจ้ะ”

         “น่ากินทั้งนั้นเลยนะครับ แล้วนี่ทำคนเดียวเลยเหรอครับ”

         “คนเดียวที่ไหน นั่นไงผู้ช่วยแม่” นฤมลพยักพเยิดไปยังเด็กสาวที่อายุอานามน่าจะประมาณสิบสี่สิบห้า “แต่ไม่ค่อยเป็นงานเท่าไร ก็เรายึดตัวผู้ช่วยมือดีของแม่ไปแล้วนี่ รายนั้นเขาช่วยแม่ทำอาหารมานานจนหลังๆ นี้ปล่อยให้เขาทำเองได้แล้ว ชอบเรียนรู้ ช่างถาม จนแม่ไม่มีอะไรจะสอนแล้ว ยังไม่นับอาหารเมืองเหนือที่ไปเรียนจากคนงานอีกนะ คุณย่าล่ะติดใจจนร้องอยากกินทุกวัน”

         แม้ไม่ได้เอ่ยชื่อออกมาริชาร์ดก็รู้ได้ว่าแม่ของเขาหมายถึงวรรณรสา มิน่า เขาถึงชอบฝีมือทำอาหารของเธอ เพราะมันเป็นรสชาติเดียวกับที่แม่ของเขาทำนี่เอง

         “แล้ว...คุณย่าล่ะครับ” เป็นอีกครั้งที่เขาแทบกัดลิ้นตัวเองเพราะแทนที่เขาจะถามหาคนที่ตัวเองอยากจะรู้ว่าอยู่ที่ไหนเขากลับถามหากอีกคน

         “เห็นบ่นว่าอยากเอนหลังนะ”

         “เหรอครับ”

         “แล้วนี่ทำไมไม่อาบน้ำอาบท่าอีก ไปไป๊ ไปอาบน้ำได้แล้ว” นฤมลคลี่ยิ้มบางๆ เมื่อเห็นลูกชายนิ่งเงียบไปและเหมือนจะเข้าไปอยู่ในห้วงความคิดของตัวเอง ก่อนจะออกปากไล่เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังอยู่ในชุดเดิม

         “ครับ” เมื่อโดนไล่ ริชาร์ดก็สาวเท้าออกจากห้องครัวตรงกลับไปที่ห้องตัวเอง และเช่นเดิมเขาพบเพียงความว่างเปล่า

         บ้าชะมัด! นี่ย่าของเขาจะยึดตัวยายนั้นไว้กับตัวตลอดเวลาเลยหรือไงนะ   

         ริชาร์ดสบถในใจเพราะเข้าใจว่าวรรณรสายังอยู่กับคุณอบิเกลที่ห้องของท่าน เขาเปลื้องเสื้อผ้าออกจากร่างกายแรงๆ เพื่อระบายอารมณ์หงุดหงิดของตัวเอง แล้วพาร่างแข็งแกร่งกำยำเข้าไปยืนใต้ฝักบัวเผื่อน้ำเย็นๆ จะคลายอาการหัวเสียของเขาลงได้บ้างแล้วสองสามนาทีต่อจากนั้นเขาก็ได้รู้ว่ามันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลยสักนิด!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 129 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น

  1. #923 แอมแอม (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2563 / 22:43

    เจอคนหลงเมีย 1 อัตรา...กิกิกิ





    #923
    0
  2. #922 praew_chi (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2563 / 17:51
    หลงเมียแล้ว
    #922
    0
  3. #921 fonuss27 (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2563 / 17:50
    เจอคนติดเมีย 1 อัตรา ^^
    #921
    0
  4. #920 tutue (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2563 / 16:15

    เป็นไงล่ะ ที่ไทยเมียไม่ต้องเกรงกลัว

    #920
    0
  5. #919 karfile1965 (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2563 / 14:37

    5555555 สมหน้า!!!! พ่อคนขี้เก็ก

    #919
    0
  6. #918 pookpook502 (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2563 / 14:08

    คิดถึงเมีย
    #918
    0