กลรักเกมมัจจุราช

ตอนที่ 57 : บทที่ 12 ถลำลึก 25%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,141
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 113 ครั้ง
    11 ธ.ค. 63

         

        สวนส้มนฤมล คือสวนส้มขนาดใหญ่ที่เป็นที่รู้จักกันดีของชาวอำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ด้วยพื้นที่กว้างใหญ่ที่ถูกโอบล้อมด้วยธรรมชาติของขุนเขา ต้นไม้ แม่น้ำ และต้นส้มที่ออกผลเหลืองทองโดดเด่นตัดกับใบสีเขียวจึงทำให้เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาสัมผัสลมหนาวของเชียงใหม่

         คนที่ครึ่งหลับครึ่งตื่นมาตลอดทางตาสว่างทันทีเมื่อรถตู้ตระกูลเมอร์ซิเดสแล่นผ่านป้ายไม้ขนาดใหญ่บ่งบอกถึงอณาเขตของสวนส้มนฤมล ส้มนาๆ พันธุ์ที่ถูกปลูกเรียงรายเป็นทิวแถวสุดลูกหูลูกตาทำให้ความรู้สึกว่าตัวเองได้กลับบ้านแล้วผุดขึ้นมาจนกลั้นยิ้มไว้ไม่ไหว

         ทันทีที่รถเลี้ยวเข้าไปจอดหน้าบ้านทรงไทยวรรณรสาก็แทบจะกระโดดลงจากรถจนคนที่นั่งอยู่ในรถคนเดียวกันคว้าแขนเธอไว้แน่นนั่นแหละเธอจึงรู้ตัวว่ารถยังจอดไม่สนิทดี

“เดี๋ยวก็ได้คอหักตายหรอก” ริชาร์ดกระชากเสียงอย่างลืมตัว แววตาและสีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตระหนกเพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยที่ไม่ได้คาดคิด

บ้าฉิบ! ผู้หญิงคนนี้จะทำให้เขาหัวใจวายหรือไม่ก็เส้นเลือดในสมองแตกตายก่อนที่จะเขาจะอายุครบสามสิบเอ็ดปีบริบูรณ์

วรรณรสาหันกลับไปมองเขาพยายามอย่างยิ่งที่จะประเมินความคิดของเจ้าของมือหนาที่ยังไม่ยอมปล่อยแขนของเธอ แต่เพียงแวบเดียวเท่านั้นความรู้สึกและแววตาแปลกๆ ของเขาก็กลับไปเรียบเฉยจนอ่านไม่ออกอย่างที่เป็นอยู่ประจำ

“จะมองตากันอีกนานไหม ถ้านานแม่เรากับย่าจะได้ไปรอที่ห้องนั่งเล่น”

เสียงที่ดังขึ้นทำให้สายตาสองคู่ที่ประสานกันอยู่ผละออกจากกันแล้วหันไปมอง วรรณรสาส่งยิ้มกว้างให้กับหญิงสูงวัยกว่าทั้งสองคน ในขณะที่ริชาร์ดก้าวลงจากรถตู้ก่อนแล้วกึ่งดึงกึ่งประคองให้ร่างบางก้าวตามลงมา

“ปล่อยได้แล้วค่ะ” วรรณรสากระซิบบอกเขาพลางบิดต้นแขนออกจากมือหนาแล้วหันไปทักทายหญิงสูงวัยกว่าทั้งสองคนด้วยการยกมือประนมไหว้อย่างนอบน้อม “สวัสดีค่ะคุณท่าน สวัสดีค่ะคุณมล”

“เรียกย่า กับแม่นฤมลว่าไงนะ”

วรรณรสาส่งยิ้มแห้งๆ ให้กับคุณอบิเกลพลางเหลือบตามองชายหนุ่มที่เข้าไปโอบกอดคุณนฤมลแล้วหอมแก้มเบาๆ เขากำลังเหลือบมองเธอยู่เช่นกัน และเป็นอีกครั้งที่เธอพบเพียงความนิ่งเฉยที่ยากจะเดาความคิดออก

“เรียกใหม่”

“คุณย่า คุณแม่” วรรณรสาเปลี่ยนสรรพนามที่ใช้เรียกคุณย่าอบิเกลเมื่ออีกฝ่ายทวงถามและใช้นัยน์ตาสีเทาคมเฉียบมองมาอย่างไม่ชอบใจปนเอ็นดู

“มาประคองย่าเข้าบ้านหน่อย ให้สองแม่ลูกเขาคุยกัน นานๆ ได้เจอกันที ว่าไปแล้วย่าก็คิดถึงกับข้าวฝีมือเราจัง”

“งั้นเย็นนี้กินอะไรดีค่ะ”

“มาเหนื่อยๆ วันนี้ย่าไม่ใช้เราหรอก ไว้พรุ่งนี้ก็แล้วกัน อีกอย่างวันนี้แม่มลเขาเห่อที่ลูกชายเขาจะมา เตรียมอาหารไว้รอตั้งแต่เช้าแล้ว”

“งั้นพรุ่งนี้คุณย่าอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมคะ รสาจะได้ไปตลาดซื้อของมาเตรียมไว้ แล้วพรุ่งนี้รสาจะตื่นแต่เช้ามาทำให้กิน”

“เอาน้ำพริกหนุ่ม กับแกงแฮงเล กินฝีมือใครก็ไม่อร่อยเท่าฝีมือเรา”

“แบบนี้คุณมล...คุณแม่ก็เสียใจแย่สิคะ” วรรณรสารีบเปลี่ยนสรรพนามที่ใช้เรียกนฤมลใหม่ เมื่อเจ้าของร่างที่เธอประคองอยู่ตวัดสายตามามองแล้วเลิกคิ้วขึ้นหยุดการก้าวเดินเป็นการประท้วงกลายๆ และพอได้สิ่งที่ต้องการท่านก็ยอมก้าวเดินต่อแต่โดยดี

“รายนั้นเขาถนัดแต่อาหารภาคกลาง อาหารเมืองเหนือทำไม่ค่อยเป็น”

“งั้นรสาไม่กลับไปที่นิวยอร์กดีกว่า จะได้ทำอาหารให้คุณย่ากินทุกวัน” วรรณรสาว่าพลางประคองร่างสูงวัยให้ทรุดลงโซฟาไม้สักทองที่บุด้วยนวมนุ่มๆ สีขาวนวล

คำพูดของวรรณรสาทำให้ริชาร์ดที่เดินตามหลังมาตวัดสายตามองใบหน้าหวานอย่างไม่ชอบใจ และพ่นลมหายใจออกมาอย่างลืมตัวเมื่อได้ยินคำตอบของคุณอบิเกล

“งานที่รับปากย่าไว้ยังไม่เสร็จเลยจะกลับมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง หรือว่ามีอะไรเกิดขึ้นที่นั่นจนคนที่อึดและทนได้กับทุกอย่างอย่างรสาทนไม่ได้” คุณอบิเกลว่า นัยน์ตาสีเทาที่ยังคมเฉียบแม้ว่าจะผ่านโลกมาหลายสิบปีเหลือบมองหลานชายที่ถอนหายใจอย่างโล่งอกด้วยประกายถูกใจและมีความหวัง

วรรณรสาส่งยิ้มแห้งๆ ให้ท่านอย่างไม่รู้จะตอบกลับไปอย่างไร เธอหลุบตาลงหลบสายตาสีเทาที่มองมาราวกับเครื่องเอ็กซเรย์ เธอรู้ว่าท่านหมายถึงเรื่องอะไร และเรื่องนั้นก็เป็นเรื่องที่เธอสาบานกับตัวเองไว้แล้วว่าไม่มีทางที่เธอจะพูดออกไปให้ท่านรับรู้

“ไปเถอะมาเหนื่อยๆ ไปพักซะ แล้วเจอกันตอนเย็นที่โต๊ะอาหาร สองคนนั้นแหละ” นายหญิงตระกูลเพรสตันเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นท่าทางอิดโรยของคนที่เดินทางไกลมาหลายชั่วโมง

         “ดีเหมือนกันครับ” ริชาร์ดว่าพลางลุกขึ้นเต็มความสูงแต่ก็ไม่ยอมก้าวเดินเหมือนรออะไรสักอย่าง จนเมื่อเห็นว่าคนที่เขารอไม่มีทีท่าจะลุกขึ้นเสียที เขาจึงหมุนตัวแล้วก้าวเดินไปยังห้องนอนบนชั้นสองของบ้านที่ทำด้วยไม้สักทองทั้งหลังอย่างหงุดหงิด

---------------------------------------

ฝาก E-book ซีรีส์ มัจจุราชร่ายรัก ด้วยจ้าาาาา

1. รอยรักทัณฑ์มัจจุราช 

2. เล่ห์รักบ่วงมัจจุราช 

 

3. กลรักเกมมัจจุราช 

      
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 113 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น

  1. #917 karfile1965 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2563 / 19:49

    เฮอะๆ มีขัดใจด้วยเหรอๆ ริค

    #917
    0