กลรักเกมมัจจุราช

ตอนที่ 53 : บทที่ 11 ไม่ได้ให้แค่ให้ใส่ไว้ 25%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,785
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 112 ครั้ง
    9 ธ.ค. 63


รรณรสาแทบลืมตาไม่ขึ้นตอนที่ถูกปลุกให้อาบน้ำแต่งตัว แต่ตาของเธอก็สว่างขึ้นทันทีเมื่อคนที่ทำให้เธอแทบไม่มีแรงลืมตาอาสาจะอาบน้ำให้ เธอลุกพรวดจากที่นอน กระโจนลงเตียง ลากผ้าห่มผืนใหญ่ที่ตรงไปยังห้องน้ำด้วยการสาวเท้าถี่เร็ว เละปิดประตูใส่หน้าคนใจดีอาสาจะช่วยเสียงดัง

วรรณรสาจัดการกับตัวเองอย่างอ้อยอิ่ง เชื่องช้า แต่สุดท้ายเธอก็รู้ว่าตัวเองต้องอออกจากห้องน้ำ เอาล่ะ! ก็ได้ เธอรู้ว่ายังไงเธอก็เลี่ยงที่จะเผชิญหน้ากับเขาไม่ได้ หญิงสาวถอนหายใจพลางหยิบผ้าเช็ดตัวที่วางไว้บนถาดไม้ตรงเคาน์เตอร์ล้างหน้ามาซับน้ำแล้วหยิบอีกผืนมาพันกาย ก่อนจะค่อยๆ แง้มประตูเปิด

         นัยน์ตาสีนิลกวาดตามองไปรอบห้องเพื่อหาเจ้าของห้อง เมื่อพบว่ามีเพียงเธออยู่ในนี้เธอก็พ่นลมหายใจออกอีกครั้งก่อนจะก้าวออกมาจากห้องน้ำ เธอมองเสื้อผ้าของตัวเองที่กองอยู่บนพื้นด้วยสภาพยับยู่ยี่ยุ่งเหยิง แต่เธอก็ไม่มีทางเลือกมากนัก วรรณรสาหยิบมันขึ้นมาจากพื้นตั้งใจจะสวมมันลงร่างกาย แต่สายตาของเธอก็เหลือบไปเสื้อผ้าที่ถูกวางไว้ตรงปลายเตียงเสียก่อน  

หญิงสาวเดินตรงไปที่ปลายเตียง หยิบเสื้อผ้าชุดใหม่ที่มีกลิ่นสะอาดขึ้นมาสวม แล้วหน้าของเธอก็แดงก่ำขึ้นทันทีเมื่อชิ้นในมีขนาดพอดีตัวเป๊ะ เธอรีบหยิบชิ้นนอกที่เป็นชุดเดรสแขนกุดสีงาช้างพิมพ์ลายนูนรูปดอกไม้เล็กๆ ทับลงไปเร็วๆ เพื่อให้ตัวเองไม่เห็นความพอดีของตัวในที่ทำให้หน้าเธอร้อยเห่อ

         วรรณรสาใช้เวลาจัดการกับหน้าและทรงผมของตัวเองเพียงไม่กี่นาทีก่อนก้าวออกจากห้องนอน เธอพบริชาร์ดนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารที่ตั้งถัดจากโซฟาตัวที่เธอกับคุณอบิเกลเคยนั่งตอนที่มาที่นี่คราวก่อน เธอชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปใกล้ บนโต๊ะมีจานสเต็กจานหนึ่งวางอยู่ แก้วกาแฟที่ส่งกลิ่นของหอมฉุย และแจกันใบเล็กปักกุหลาบขาว

         “นั่งสิ เรามีมีเวลาไม่มาก” เสียงเขาไม่ได้ห้วนกระด้างแบบเมื่อคืนแต่เป็นเร่งรัดจริงจัง

         “ไปเลยก็ได้ค่ะ ฉันไม่หิว” วรรณรสาว่าพยายามเลี่ยงที่จะไม่สบตากับเขา  

ลึกๆ แล้ววรรณรสารู้ดีกว่าตัวเองหิวแค่ไหน ตั้งแต่เมื่อวานเย็นยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเธอเลย มีเพียงแชมเปญสี่แก้วที่ทำเธอหัวหมุนติ้วเท่านั้นที่ได้เข้าไปอยู่ในกระเพาะของเธอ แต่เพราะเธออยากรีบไปให้ไกลจากห้องในความทรงจำสุดแย่ของเธอต่างหาก อีกอย่างความทรงจำเกี่ยวกับเหตุการณ์เมื่อวานก็ทำให้เธอกระดากเกินกว่าจะนั่งร่วมโต๊ะกับเขา

         “นั่ง แล้วกินซะ” อีกฝ่ายพูดด้วยน้ำเสียงออกคำสั่ง และแววตาที่ยากเกินจะเข้าใจ

         วรรณรสาอดไม่ได้ที่จะกลอกตาแต่ก็ยอมทรุดกายลงนั่งแต่โดยดี เธอหยิบมีดกับส้อมขึ้นมาหั่นสเต็กและส่งเนื้อชิ้นเล็กพอดีคำเข้าปากโดยไม่พูดไม่จาอะไรอีก

         “ฉันอิ่มแล้วค่ะ” เธอเอ่ยขึ้นหลังจากอาหารพร่องไปครึ่งจาน

ริชาร์ดวางแก้วกาแฟที่ยังส่งกลิ่นหอมฉุยลงบนโต๊ะอย่างเอื่อยเฉื่อย นัยน์ตาสีเทาเหลือบมองหญิงสาวอย่างไร้อารมณ์ และไม่ได้พูดอะไรออกมาสักอย่าง แล้วเหลือบมองนาฬิกาข้อมือก่อนจะลุกขึ้นเต็มความสูง ก้าวไปหาแล้วฉุดเธอให้ลุกขึ้นยืนแล้วรั้งให้ก้าวตามจังหวะการก้าวเดินของเขา

         วรรณรสาพยายามก้าวเท้าให้ทันคนที่ขายาวกว่าจนเขาเริ่มรู้ตัวนั่นแหละจึงได้ชะลอฝีเท้าลง

การกระทำแปลกไปจากเดิมของเขาทำให้วรรณรสาอดคิดไม่ได้ว่าวันนี้เขาใจดีกว่าปกติ เพราะแม้ว่าจะทำหน้าเรียบๆ นิ่งๆ ออกคำสั่ง แต่ก็ไม่ได้พูดจาหาเรื่องทะเลาะอย่างเช่นทุกครั้งที่เขาและเธออยู่ด้วยกันตามลำพังเหมือนเช่นที่ผ่านมา และเธอก็เหนื่อยเกินกว่าจะเป็นฝ่ายชวนเขาทะเลาะเสียเองจึงได้แต่เดินตามแรงรั้งของเขาเงียบๆ ไปตลอดทาง

----------------------------

E-book เหมยไม่แน่ใจว่าทางเว็บเขาติดวันหยุดหรือเปล่านะคะ

เขายังไม่แจ้งอะไรเหมยมาเลย

เดี๋ยวถ้าพรุ่งนี้ไม่มาเหมยตามให้นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 112 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น

  1. #914 Vilai9 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2563 / 08:20
    อยากได้เล่มจะได้ครบเซ็ท
    #914
    0
  2. #913 karfile1965 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2563 / 22:37

    มีตามติดด้วยนะริค อย่างไง???

    #913
    0
  3. #821 Tulip white (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 14:20
    ก้อป๋าริคแซ่บขนาดนั้น.ชอบมากๆบอกเรย อ่านจบแล้วยังฟินอยู่เรยค่ะ
    #821
    0
  4. #820 Mcmara (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 13:56
    ครบทั้ง3เล่มแล้วจร้าอ่านเกิน3รอบแล้วด้วย555
    #820
    0