กลรักเกมมัจจุราช

ตอนที่ 45 : บทที่ 9 มิสเดชากูล (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,299
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 109 ครั้ง
    3 ธ.ค. 63


ร่างสูงของท่านประธานกรรมการบริหารที่เดินลิ่วออกมาจากประตูห้องทำงาน แล้วก้าวผ่านโต๊ะทำงานของเธอตรงไปยังลิฟต์หลังจากเลยเวลาเลิกงานมาเพียงสามนาทีทำให้เลขาสาวใหญ่ผู้เคร่งครัดในหน้าที่ของตนต้องรีบลุกขึ้นยืนด้วยความแปลกใจ หลายอาทิตย์มาแล้วที่เธอต้องทำงานล่วงเวลา เพราะท่านประธานบริหารธนาคารไม่ยอมเลิกงาน แต่เพราะสวัสดิการดีเยี่ยม เงินเดือนที่สูงลิบ โบนัสก้อนใหญ่ และค่าล่วงเวลาที่ได้ทำให้เธอไม่เคยปริปากบ่นที่ต้องทำงานล่วงเวลาวันละหลายชั่วโมง

“เออ...ท่านประธานคะ เดี๋ยวค่ะ” เมลิสซ่ารีบก้าวอ้อมออกจากโต๊ะทำงานเพื่อสาวเท้าตามร่างสูงที่สาวเท้ายาวๆ ตรงไปที่ลิฟต์ แล้วเอ่ยขึ้นก่อนที่ท่านประธานจะเดินไปถึงลิฟต์ที่เปิดไว้รอด้วยฝีมือของคนสนิทที่พุ่งตามออกมาจากห้องด้วยท่าทางงุนงงไม่ต่างจากเธอนัก

“มีอะไร”

“มิสเดชากูลยังรออยู่ในห้องค่ะ”

“บอกเธอว่าผมกลับไปแล้ว” คำนำหน้าและนามสกุลที่เลขาสาวใหญ่เจ้าระเบียบเอ่ยถึงทำให้ริชาร์ดขมวดคิ้ว ก่อนจะเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงไม่ยี่หระ

เลขาสาวใหญ่นามเมลิสซ่าทำหน้าเหรอหรา อ้าปากหวอ ทันทีที่ได้รับคำตอบของท่านประธานหนุ่ม ก็ถ้าไม่ให้เข้าพบแล้วให้เธอคนนั้นรอตั้งหลายชั่วโมงทำไมกันเมลิสซ่ามองไปยังผู้ช่วยคนสนิทที่ควบตำแหน่งบอดี้การ์ดของท่านประธานเพื่อขอความช่วยเหลือ คำอธิบาย หรืออะไรก็ได้ แต่เธอก็ไม่ได้อะไรสักอย่าง

ส่วนเบลซ เขาเข้าใจคำถามทางสายตาของเมลิสซ่าได้เป็นอย่างดี แต่เขาก็ทำเพียงยกไหล่สองข้างขึ้นสูงบอกให้รู้ว่าเขาก็ทำอะไรไม่ได้เพราะแค่ตัวเขาเองยังแทบต้องวิ่งตามเลยผู้เป็นนายที่จู่ๆ ก็ลุกพรวดขึ้นเต็มความสูง แล้วเดินลิ่วออกมาโดยมีเพียงคำสั่งว่า ให้คนเตรียมรถ

และเมื่อไม่มีคนช่วย และเป็นคำสั่งของท่านประธานสูงสุด สิ่งที่เธอทำได้มีเพียงคำตอบรับที่ดูงุนงงและลำบากใจเท่านั้น  “ค่ะท่านประธาน”

แต่สิ้นคำตอบของเมลิสซ่าประตูห้องรับรองแขกก็ถูกเปิดออกพร้อมกับเรือนร่างระหงของหญิงสาวที่เข้าไปในนั้นเมื่อหลายชั่วโมงก่อนก็ก้าวออกมา ท่ามกลางความโล่งใจของเบลซและเมลิสซ่าที่ลอบสบตากันเบื้องหลังผู้มีอำนาจสูงสุด

 

“ประชุมเสร็จแล้วเหรอค่ะ งั้นฉันขอเวลาคุณสักห้านาทีได้ไหม”

วรรณรสาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ใส่ความประชดประชันเอาไว้อย่างเด่นชัด ตอนแรกเธอตั้งใจจะออกมาถามเลขาของเขาว่าเขาประชุมเสร็จหรือยังเพราะนี้ก็เลยเวลาเลิกงานแล้ว แต่พอแง้มประตูออกเธอก็ได้ยินบทสนทนาทุกอย่าง และเลือกแสดงตัวในตอนที่บทสนทนาจบลงพอดิบพอดี

“เหมือนคุณจะออกไปข้างนอก งั้นคุยธุระของฉันในรถก็ได้ค่ะจะได้ไม่เสียเวลาของคุณด้วย” วรรรณสาเอ่ยต่อเมื่อไม่มีคำตอบรับหรือแม้แต่คำปฏิเสธตอบกลับมา พูดจบเธอก็ก้าวเท้าในร้องเท้าส้นสูงสีเขียวอมฟ้าเข้าไปในลิฟต์ที่เปิดรอท่านประธานกรรรมการบริหาร เธอถอยไปยืนอยู่มุมหนึ่งแล้วรออย่างใจเย็น

สุดท้ายคนที่เธอรอคอยก็ยอมเดินเข้ามาในลิฟต์เขาเดินเข้ามาในสุดแล้วขยับไปชิดอีกมุมหนึ่งของลิฟต์ซึ่งเป็นคนละมุมกับเธอ วรรณรสารับรู้ได้ถึงกลิ่นอายความตึงเครียดที่แผ่ออกจากร่างสูงที่ยืนนิ่งทำหน้าราบเรียบ แต่เธอก็เลือกที่จะไม่สนใจความเครียดขึงนั้นด้วยการส่งยิ้มบางเบาให้เบลซที่เดินตามเข้ามา บอดี้การ์ดวัยกลางคนส่งยิ้มกลับคืนมาให้ แล้วขยับกายเงียบเชียบไปยืนอยู่ตรงหน้าปุ่มควบคุม กดหมายเลขชั้น และยืนเงียบ นิ่ง ทำราวกับว่าตัวเองไม่มีตัวตนอยู่ในลิฟต์ด้วย

ใช้เวลาไม่นานลิฟต์ก็ลงมาถึงชั้นล่างของตึกสูง วรรณรสาเดินตามร่างสูงของริชาร์ดที่พุ่งออกจากลิฟต์ราวกับการอยู่ในกล่องแคบๆ ที่มีเธออยู่ด้วยเป็นสิ่งที่ต้องใช้ความอดทนอย่างถึงขีดสุด

ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้าไปในปอร์เช่สีดำสนิทที่จอดรออยู่ก่อนแล้ว เขาปิดประตูใส่หน้าคนที่เดินตามมาเสียงดัง วรรณรสาชะงักเท้าอยู่ครู่หนึ่ง เธอเอื้อมมือจะไปเปิดประตูรถ แต่เบลซที่เดินมาถึงก็เดินเข้ามาแล้วเปิดมันออกให้พร้อมกับสายตาที่เต็มไปด้วยความเห็นใจและกำลังใจ

วรรณรสาส่งยิ้มสุภาพให้เบลซ ก่อนจะก้าวขึ้นไปบนเบาะหลังของรถที่มีร่างสูงนั่งกอดอกหน้าเรียบอยู่ก่อนแล้ว

“ว่าธุระของคุณมา” ทันทีที่เบลซปิดประตูให้เสียงทุ้มห้วนก็เอ่ยถามทันที

--------------------------------

มีข่าวดีมาแจ้งค่ะ ตอนนี้อาร์ต "กลรักเกมมัจจุราช" ถึงมือเหมยแล้ว ขอตรวจทานแก้ไขอีกรอบ แล้วจะรีบอัป E-book ให้นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 109 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น

  1. #893 7750778 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2563 / 15:02

    รอ e bookคะ
    #893
    0
  2. #727 Jane (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 13:06
    5555 ปากแข็งงดีนัก'เจอแม่ตอกกลับเป็นไงละ
    #727
    0