กลรักเกมมัจจุราช

ตอนที่ 42 : บทที่ 9 มิสเดชากูล (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,338
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    2 ธ.ค. 63



ซีรีส์ มัจจุราชร่ายรัก

1. รอยรักทัณฑ์มัจจุราช (E-book วางขายแล้ว)

2. เล่ห์รักบ่วงมัจจุราช (พบกับรูปแบบ E-book กลางเดือนนี้)

3. กลรักเกมมัจจุราช (พบกับรูปแบบ E-book เร็วๆ นี้)

      

รรณรสาหยิบโทรศัพท์ออกมาต่อสายหาเบอร์ที่เธอไม่เคยคิดจะโทรหาครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เจ้าของเบอร์กลับไม่ยอมรับสายของเธอไม่ว่าเธอจะโทรออกไปกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง เธอไม่อยากรบกวนคุณย่าอบิเกลเพราะไม่อยากให้เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ไปรบกวนเวลาอันแสนสุขของท่าน หญิงสาวพ่นลมหายใจออกมาเป็นครั้งที่เท่าไรไม่รู้หลังจากสายถูกตัดเป็นครั้งที่ห้า

วรรณรสาเปลี่ยนไปกดต่อสายหาเบลซ สายถูกกดรับแทบจะทันทีที่สัญญาณดังขึ้น

“สวัส...”

เสียงของเบลซที่ผ่านเข้ามาในโทรศัพท์ยังไม่ทันจบประโยคด้วยซ้ำสายก็ถูกตัดไป เธอลองต่อสายหาคนสนิทของริชาร์ดอีกครั้งแล้วคราวนี้ก็ไม่มีการกดรับอีก

ไม่ต้องเดาหรือต้องให้ใครมาบอกเธอก็รู้ว่าเธอกำลังถูกริชาร์ด เพรสตันล่อลวงให้ลงไปเล่นสงครามประสาทกับเขา วรรณรสากัดริมฝีปากแน่น ก่อนจะตัดสินใจต่อสายหาเลขาที่ทำงานของเขา แต่โรซาลีที่ก้าวออกมาห้องๆ หนึ่งหลังจากทำความสะอาดเสร็จทำให้เธอต้องชะงักนิ้วที่กำลังจะกดปุ่มโทร.ออก เช่นเดียวกับอีกฝ่ายที่ชะงักฝีเท้าทันทีที่เห็นเธอ โรซาลีค้อมหัวลงอย่างเสียไม่ได้ ในขณะที่เธอส่งยิ้มอ่อนจางกลับไปให้แล้วเดินผ่านไปยังห้องนอนของตัวเอง ก่อนจะคิดอะไรบางอย่างได้ เธอหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งยัดมันลงกระเป๋าขึ้นมาใหม่ เลื่อนนิ้วไปยังการตั้งค่าเสียงเรียกเข้า กดเลือกเสียงที่เธอใช้ประจำปล่อยให้เสียงเรียกเข้าดังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะปิดการตั้งค่าแล้วยกมันขึ้นแนบหู

“สวัสดีค่ะ...อยากให้ฉันไปหาเหรอคะ...ฉันไม่ไปไม่ได้เหรอ คุณก็รู้ว่าฉันไม่ชอบคนเยอะ ฉันชอบอยู่บ้านมากกว่า คิดถึงสิคะ” วรรณรสาพูดเองเออเองก่อนจะเหลือบมองแม่บ้านวัยสี่สิบปลายๆ ที่ชะงักฝีเท้าทันทีที่ได้ยินคำพูดของเธอ ก่อนจะเอ่ยต่อหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง “ไม่ต้องค่ะไม่ต้องมารับเดี๋ยวฉันไปเอง เสียเวลาทำงานของคุณเปล่าๆ ได้ค่ะ เดี๋ยวเจอกัน”

“โรซาลีคะ” เสียงเรียกของเธอทำให้เจ้าของชื่อที่ก้าวย่างเชื่องช้าเพื่อรอฟังประโยคสนทนาจอมปลอมของเธอสะดุ้งจนตัวโยน ก่อนจะรีบหันมาทั้งๆ ที่หน้าตาเหลอหลาเพราะปรับโหมดไม่ทัน

“คะคุณรสา”

“ช่วยบอกให้คนเตรียมรถให้ด้วยนะคะ”

“ไปไหนคะ”

“...” วรรณรสาไม่ตอบ แต่ใช้สายตาวาววับมองอีกฝ่ายอย่างไม่หลบสายตา จนโรซาลีต้องเป็นฝ่ายหลุบตาลงเอง

“อีกครึ่งชั่วโมงนะคะ ฉันขออาบน้ำแต่งตัวก่อน” วรรณรสาเอ่ยย้ำ พลางมองอีกฝ่ายอย่างไม่ละสายตา และไม่ยอมขยับตัวไปไหน และดูเหมือนโรซาลีจะรู้ว่าเธอต้องการอะไรอีกฝ่ายจึงตอบรับกลับมา

“ได้ค่ะ”

พอได้คำตอบที่ต้องการวรรณรสาก็หมุนตัวกลับเข้าไปในห้อง ล็อกห้อง ยืนพิงประตู แล้วพ่นลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจ เพราะแผนนี้เพิ่งเริ่มเท่านั้น มันยังไม่สำเร็จจนกว่าเธอจะโน้มน้าวคนที่สำคัญที่สุดในแผนนี้ให้ยอมร่วมมือกับเธอได้ และดูท่าความตึงเครียดระหว่างเธอกับเขาตลอดหลายวันที่ผ่านมาจะทำให้การต่อรองนี้ขึ้นอีกเท่าตัว

 --------------------

จัดก่อนนอนอีกสักตอนเนอะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น