กลรักเกมมัจจุราช

ตอนที่ 3 : บทที่ 1 กรงขังมัจจุราช 40%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,778
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    19 ต.ค. 63

 ซีรีส์ มัจจุราชร่ายรัก

1. รอยรักทัณฑ์มัจจุราช (E-book วางขายแล้ว) 

2. เล่ห์รักบ่วงมัจจุราช (E-book วางขายแล้ว) โปรโมชั่นพิเศษ 5 วัน

3. กลรักเกมมัจจุราช (พบกับรูปแบบ E-book เร็วๆ นี้)

  \


สงยามบ่ายส่องผ่านเข้ามาในห้องน้ำผ่านกระจกใสบานใหญ่ที่มีไว้เพื่อให้คนที่อาบน้ำสามารถชื่นชมทิวทัศน์ของมหานครเอกของโลกอย่างนิวยอร์กซิตี้ได้ตอนที่แช่ตัวอยู่ในอ่างอาบน้ำ แต่คนที่กำลังอาบน้ำอยู่กลับไม่สนใจใยดีกับความงดงามและความสดใสของท้องฟ้าในช่วงฤดูไม้ใบร่วง

ริชาร์ด เพรสตันปล่อยความคิดให้ล่องลอยไปไกล ขณะที่แช่ตัวอยู่ใต้ผืนน้ำและฟองสบู่สีขาวเนียนนุ่ม ภาพความทรงจำเมื่อคืนวานไหลเข้ามาอย่างอ้อยอิ่ง แต่ก็ชัดเจนทุกเหตุการณ์พร้อมๆ กับความเกลียดชังที่ทวีขึ้นในหัวใจ

ในคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางแสงสีส้มอ่อนจางยามเย็น และต้นไม้ใหญ่น้อยที่เริ่มเปลี่ยนสีไปตามฤดูกาล

หลังจากรับประทานอาหารที่ถูกเตรียมไว้พร้อมกับแม่เลี้ยงที่ชอบมายุ่งวายวายที่บ้านหลังนี้ทั้งๆ ที่บ้านตัวเองไม่ค่อยจะดูแล ริชาร์ดก็สาวเท้าขึ้นไปบนห้องนอนอย่างเหนื่อยหน่ายใจ

อากาศยามเย็นของฤดูใบไม้ร่วงเริ่มหนาวเย็น แต่เขากลับรู้สึกว่ามันร้อนเกินกว่าที่ควรจะเป็น เหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายขึ้นมาตามไรผม และทำให้เสื้อของเขาชื้นเหงื่อ ชายหนุ่มคลายเนกไทออก ถอดสูทตัวนอกออกแล้วโยนมันไปบนโซฟาตัวหนึ่ง ก่อนจะกลับมารูดเนกไทที่คลายไว้ออกจากคอเหวี่ยงไปกองไว้ที่เดียวกับเสื้อสูทสีเทาอ่อน  

มือหนากำลังปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดบนสุดตอนที่สัญชาตญาณส่วนลึกบอกเขาว่าตอนนี้ภายในห้องส่วนตัวของเขาไม่ได้มีแค่เขาอยู่เพียงลำพัง

ริชาร์ดหันควับไปมองแล้วเขาก็เห็นหญิงสาวคนหนึ่งเดินออกมาจากมุมมืดสู่แสงสลัวสีส้มของไฟดวงเดียวที่ถูกเปิดทิ้งไว้เธออยู่ในชุดคลุมผ้าซาตินบางเบาเรียบรื่นสีเปลือกมังคุด โครงหน้าของเธอดูโดดเด่นแม้จะมองเห็นไม่ชัด เธอพาเรือนร่างเย้ายวนไปด้วยส่วนเว้นโค้งตรงเข้ามาหาเขาพร้อมกับรั้งสายเสื้อคลุมที่ผูกไว้ตรงเอวออกช้าๆ เสื้อคลุมแหวกกว้างเผยให้เห็นทรวงอกอิ่มดันล้นออกมาจากชุดนอนลูกไม้สีเนื้อจากนั้นเสื้อคลุมก็ถูกสลัดออกจากร่างและลงไปกองกับพื้น

เธอยังคงก้าวเข้ามาใกล้เขาทิ้งกองเสื้อคลุมไว้บนพื้นเบื้องหลัง สัดส่วนโค้งเว้าชัดเจนยิ่งขึ้นเมื่ออยู่ใกล้กันแบบนี้ และมันก็ทำให้เขาเห็นว่าชุดนอนที่เธอใส่ไม่ใช่ผ้าลูกไม้สีเนื้ออย่างที่เขาเข้าใจแต่มันเป็นเผ้าลูกไม้บางๆ สีขาวที่มองทะลุเห็นทุกอณูเนื้อและทุกสัดส่วนความเป็นหญิง โดยที่เนื้อในไม่ได้มีสิ่งใดปกปิดอีก แม้แต่สัดส่วนแตกต่างระหว่างชายหญิงก็ตาม

ร่างกายแข็งแกร่งที่ร้อนผ่าวอยู่แล้วยิ่งร้อนขึ้นอีกเมื่อกลิ่นน้ำหอมยี่ห้อดังโชยเข้าจมูก เขาอยากกระโจนเข้าบดขยี้เรือนร่างเย้ายวนให้แหลกเหลวด้วยไฟราคะร้อนแรงที่โหมกระพือขึ้นในร่าง แต่ทุกความคิดทุกความต้องการก็ถูกกระชากทิ้งและแทนที่ด้วยความคุกรุ่นที่ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว เพราะใบหน้าที่เด่นชัดขึ้นเมื่อเธออยู่ห่างจากเขาเพียงสองเมตร

“เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง” ริชาร์ดนิ่วหน้าแล้วกัดฟันถามด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว อารมณ์เริ่มคุกรุ่นขึ้นเมื่อเริ่มประติดประต่อท่าทางแปลกๆ ของรัชนีฉายแม่เลี้ยงของเขาตอนที่รับประทานอาหารเมื่อหลายนาทีก่อนกับเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ตอนนี้ได้

“นั่นไม่สำคัญเท่ากับว่ารินมาทำไมไม่ใช่เหรอค่ะ”

“ออกไป!!!” ริชาร์ดตะคอกลั่นแต่เสียงของเขากลับมีความสั่นเทาไม่มั่นคงปะปนอยู่อย่างชัดเจน ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นเขาคงไม่รอช้าที่จะโยนเธอขึ้นเตียงอย่างที่เธอร้องขอ แต่เขารู้ดีว่าถ้าหากเขายุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงตรงหน้าเมื่อไรเรื่องวุ่นวายก็จะติดตามมาอย่างไม่หยุดหย่อน และคงเป็นอย่างนั้นไปตลอดชีวิต

“รินรู้ว่าพี่กำลังทรมาน ให้รินช่วยพี่นะคะ” ร่างอวบอิ่มยังสาวเท้าเข้ามาหา แม้ว่าสีหน้าของอีกฝ่ายจะน่ากลัวราวกับจะฆ่าเธอให้ตายคามือ

“ฉันบอกให้เธอออกไปจากห้องของฉัน”

“แล้วแต่พี่นะคะ” รินรณีเอ่ยขึ้นเนิบนาบ สาวเท้าไปยังประตูห้องแล้วเปิดมันออกอย่างอ้อยอิ่ง

กึก! “โอ๊ะ” เสียงร้องอย่างมีจริตดังขึ้นก่อนที่ร่างอวบอิ่มในชุดวาบหวิวจะหมุนตัวหันหน้ามาทางเขาด้วยท่วงท่าเย้ายวน “มันเปิดไม่ได้ค่ะ รินคงทำตามความต้องการของพี่ไม่ได้แล้ว”

ริชาร์ดมองหน้าอีกฝ่ายอย่างเดือดดาล      ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าทำไมประตูห้องส่วนตัวของเขาถึงถูกล็อกจากด้านนอกโดยที่เขาไม่ได้สั่งและที่รู้ดียิ่งกว่านั้นคือใครเป็นคนล็อก ริชาร์ดสาวเท้าไปที่ประตู ดันร่างเย้ายวนให้ถอยออกไปแรงๆ ก่อนจะออกแรงกระแทกใส่ประตู

โครม!!!

         เสียงกระแทกดังสนั่น เมื่อประตูบานใหญ่ถูกกระแทกด้วยแรงของชายหนุ่มรูปร่างใหญ่โต ใบหน้าที่ครึ้มด้วยหนวดเคราแดงจัดด้วยแรงปรารถนาที่ก่อตัวขึ้นมาบวกกับความกรุ่นโกรธที่กำลังทะลุถึงขีดสุด

        “พี่ริค อย่าทำแบบนี้สิคะ” เสียงหวานดังขึ้นพร้อมกับเรือนร่างอวบอิ่มในชุดนอนลูกไม้ไร้การปกปิดจะตรงเข้าไปยื้อร่างสูงใหญ่ไว้

        “ถอยไป!!!” เสียงกร้าวตะคอกลั่น มือหนาผลักร่างบางที่พยายามเบียดเข้าหาอย่างยั่วยวนให้ออกห่าง แต่อีกฝ่ายก็ดื้อดึงเกินกว่าที่ความเป็นสุภาพบุรุษของเขาจะทำให้เธอถอยห่างไปอย่างถาวรได้ เพราะทันทีที่เขาผลักเธอออกห่าง รินรณีก็ถลากลับมากอดรั้งร่างของเขาไว้แน่นอีกครั้งอย่างไร้ยางอาย

        “รินรู้ว่าพี่กำลังทรมาน รินช่วยพี่ได้นะ จูบรินสิ กอดรินสิคะ” เธอเบียดแนบทุกสัดส่วนความเป็นหญิงกับเรือนร่างแข็งแกร่งเพื่อทำให้ความอดทนของเขาสิ้นสุดลง

“ฮึ ฉันไม่มีทางเอามือไปแตะต้องร่างกายสกปรกของเธอ”

        เสียงทุ้มเรียบนิ่งและไร้อารมณ์แต่กลับเสียดแทงหัวใจอีกฝ่ายเต็มๆ รินรณีหน้าม้าน แต่เธอก็ยังไม่ยอมปล่อยมือที่ยึดเหนี่ยวร่างหนาร้อนผ่าวเอาไว้ และหวังว่าอีกสองสามวินาทีจากนี้ฤทธิ์ยาปลุกเซ็กซ์จะออกฤทธิ์มากพอจนเขาคล้อยตามไปกับสิ่งที่เธอตั้งใจเอามาประเคนให้เขาถึงที่

“แต่พี่กำลังทรมาน ให้รินช่วยนะคะ” หญิงสาวว่าขณะที่พยายามปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาออก ส่งปลายนิ้วเรียวเข้าสัมผัสผิวเนื้อแน่นตึงร้อนผ่าวเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ดำมืดของเขาให้โหมกระพือ

นิ้วเรียวที่ลูบไล้ไปทั่วแผงอกกว้างทำให้ร่างกายของริชาร์ดกระตุก รู้สึกราวกับมีกระแสไฟแล่นพล่านไปทั่วร่าง เขากัดฟันและกำมือแน่น สมองเขาปฏิเสธ ส่วนลึกของหัวใจก็ปฏิเสธ แต่ร่างกายของเขากลับตื่นตัวและตอบสนองสัมผัสของรินรณีอย่างที่เขาเองก็ควบคุมไม่ได้

        “ถอยออกไป” เสียงของเขาสั่นระริกยิ่งกว่าเดิม ร่างกายของเขาร้อนฉ่าราวกับว่าเลือดทุกหยาดหยดในร่างกายกำลังเดือดปุดๆ ชายหนุ่มจับยึดข้อมือบางไว้แล้วดันร่างของรินรณีออกห่างคราวนี้ด้วยแรงที่มากขึ้นจนร่างอวบอิ่มเซถลาแทบล้ม แต่อีกฝ่ายก็พุ่งเข้ามาอีก

“ถอยไป ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนจากการระบายอารมณ์กับประตูมาเป็นที่เธอ”  ริชาร์ดกัดฟันแล้วกระชากเสียงก่อนที่อีกฝ่ายจะถึงตัว นัยน์ตาเย็นเฉียบและกร้าวแข็งทำให้รินรณีต้องขยับถอยหลังตามสัญชาตญาณ

โครม!!!

         เสียงกระแทกดังลั่นดังขึ้นอีกครั้ง และครั้งนี้บานประตูบานใหญ่ที่ถูกกระแทกอย่างแรงก็เปิดอ้าออกทันทีเมื่อมันถูกกระแทกด้วยแรงที่มากกว่าเก่า และวินาทีต่อจากนั้นริชาร์ดก็พุ่งออกจากห้องนอนในคฤหาสน์ของตัวเองอย่างเร่งรีบ ก่อนที่ยาปลุกเซ็กซ์จะทำให้เขาหมดความอดทนแล้วกระชากร่างของคนที่เขารังเกียจมาบดขยี้เพื่อระบายความเร่าร้อนที่สุมอยู่ในร่าง และดูเหมือนเบลซจะได้ยินเสียงอึกกระทึกคึกโครม ร่างสูงของคนสนิทจึงตรงมาทางนี้พอดี เขาออกคำสั่งรัวเร็วกับคนสนิท และเบลซก็ทำตามคำสั่งของเขาได้อย่างทันใจเสมอ

        และนั่นคือสาเหตุที่ทำให้เขามาลงเอยกับผู้หญิงแปลกหน้าที่นอนสลบไสลอยู่บนเตียงของเขาจนสายวันนี้ และไม่ได้สติเสียจนไม่รู้ว่ามีหญิงสาวต่างวัยสองคนเข้ามาเห็นภาพที่ไม่ควรได้เห็นเข้า

แม้ว่าย่าของเขาจะรู้เกี่ยวกับการเปลี่ยนคู่ควงเป็นว่าเล่นของเขาเป็นอย่างดี แต่ท่านก็ไม่เคยเห็นคาตาแบบนี้มาก่อน ก็นั่นแหละปกติเขาไม่เคยนอนหลับบนเตียงเดียวกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน แต่เมื่อคืนมันก็ไม่ใช่เรื่องปกติ ซึ่งก็ถือว่านับไม่ได้แต่ที่ติดอยู่ในใจเขามากที่สุดไม่ใช่สายตาคมเฉียบไม่พอใจของย่าตัวเอง แต่กลับเป็นสายตารังเกียจและเดียดฉันท์ของหญิงสาวแปลกหน้าที่มาพร้อมย่าของเขาต่างหาก เธอไม่รู้จักเขาเป็นการส่วนตัวนั่นเขาแน่ใจ แต่ที่แน่ใจยิ่งกว่าคือ เขาไม่รู้จักเธอ และเมื่อรวมกันเธอก็ไม่ควรมองเขาด้วยสายตาแบบนั้นเพราะเขาจะเป็นอย่างไรมันก็ไม่เกี่ยวกับเธอ และที่สำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากันก็คือ ทำไมเขาต้องไปใส่ใจความคิดหรือสายตาของผู้หญิงที่ไม่รู้จักแม้แต่ชื่อด้วย

ริชาร์ดลุกขึ้นจากอ่างอาบน้ำช้าๆ เดินตรงไปยืนใต้เรนชาวเวอร์ปล่อยให้สายน้ำอุ่นๆ ไหลรดร่างกาย  เพื่อล้างฟองโฟมสีขาวออกจากร่างกาย และบางทีมันอาจช่วยขจัดทุกความคิดวุ่นวาย ทุกความรู้สึกสับสนอลหม่านออกไปจากหัวของเขาได้บ้าง

-----------------------------

เปิดพรีเล่ม "ลิขสิทธิ์อสูร"

โอนจองได้ถึงวันที่ 24 ตุลาคม 2563 นี้เท่านั้น


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น