กลรักเกมมัจจุราช

ตอนที่ 22 : บทที่ 4 เจ้าเหตุผล 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,384
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    14 พ.ย. 63



 

“วันนี้กินอะไรดีคะ” วรรณรสาเอ่ยขึ้นระหว่างที่เดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นของคฤหาสน์หลังใหญ่ และตั้งใจจะเดินตรงไปที่ห้องครัว

“ไว้พรุ่งนี้ดีกว่าค่ะพี่รสา วันนี้ไม่ไหวแล้วยังอิ่มอยู่เลย”

“ก็เล่นกินทุกอย่างที่ขวางหน้าแบบนั้นจะหิวได้ไงคะ” วรรณรสาเอ่ยกลั้วหัวเราะ แล้วคนโดนแซวอดหัวเราะตามไม่ได้ แต่เสียงหวานใสสองเสียงที่หัวเราะประสานกันก็ต้องหยุดชะงักกึก เพระเสียงห้วนที่เอ่ยขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์

“ไปไหนมา ทำไมเพิ่งกลับ”

“เคทไปกินข้าว ช็อปปิ้ง แล้วก็ดูหนังมาค่ะ”

เสียงเคร่งเครียดของริชาร์ดทำให้ใบหน้าของเคธีสลดลงทันที ในขณะที่วรรณรสาหุบริมฝีปากที่แย้มกว้างลงฉับ แล้วตีหน้าเรียบนิ่งเพื่อปกปิดความคิดและความรู้สึกเกี่ยวกับเรื่องราวระหว่างเขาและเธอเมื่อช่วงสายที่ผ่านมา

 “พี่ไม่ได้ถามเรา” ริชาร์ดว่าพลางตวัดตาไปยังร่างอ้อนแอ่นของหญิงสาวอีกคน สื่อความหมายว่าคำถามเมื่อครู่นี้เขาถามใคร

ผมถามไม่ได้ยินหรือไง

วรรณรสาเม้มริมฝีปากเน้นจนเป็นเส้นบางเฉียบ และเมินเฉยต่อสายตาของริชาร์ดที่มองมา แล้วจากทางหางตาเธอก็เห็นว่าตอนนี้เคธีก็หันมาจ้องเธอเช่นกัน ไม่ใช่ด้วยแววตาวาววับไม่พอใจเหมือนชายหนุ่มตรงหน้า แต่เป็นแววงงงวยสงสัยในสิ่งที่เกิดขึ้น เธอสูดลมหายใจเข้าแล้วตอบเขาด้วยน้ำเสียงไร้ความรู้สึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ “ฉันไปไหนมันก็เรื่องของฉัน ไม่เกี่ยวกับคุณ”

         “ถามก็ตอบ ไม่ต้องมายอกย้อน” สีหน้าของริชาร์ดแข็งกระด้าง กรามทั้งสองข้างขบกันแน่นจนเป็นสันด้วยความโกรธจัด หลังจากได้ยินคำตอบเฉยชาของหญิงสาว

         “ทานข้าว ช็อปปิ้ง ดูหนัง” วรรณรสาตอบห้วนๆ สั้นๆ ตามที่เคธีเคยตอบชายหนุ่มไปแล้ว

“ต่อไปจะไปไหนให้บอก คนที่เขาไปรับจะได้ไม่ต้องเสียเวลาตามหาเป็นวันๆ”

         “ใครจะไปรู้ล่ะคะว่าคุณจะใจดีถึงขนาดส่งคนไปรับฉัน”

         “อาจจะจริง ผมคงใจดีกับคุณเกินไป”

“พี่ริคคะ เป็นความผิดของเคทเองค่ะที่พาพี่รสาไปเที่ยวจนมืดค่ำ อย่าโกรธพี่รสานะคะ” เคธีที่เงียบอยู่นานเอ่ยขึ้นทั้งๆ ที่ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

         “ไหนบอกว่ากลัวเงินของนายหญิงจะเปล่าประโยชน์ไม่ใช่เหรอครับ” เบลซเดินเขาไปใกล้แล้วกระซิบเร็วปร๋อข้างหูของผู้เป็นนายด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

ริชาร์ดถอนหายใจหนักๆ อย่างควบคุมอารมณ์เมื่อเห็นสีหน้าของน้องสาว ก่อนจะเอ่ยขึ้นใหม่ด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง... “พี่ไม่ได้โกรธ ก็แค่เป็นห่วงเมีย”

         คำว่า ห่วงของเขาทำให้วรรณรสาหันขวับกลับมามองเธอไม่ได้ซาบซึ้งกับคำพูดของเขา แต่เธอแปลกใจต่างหากว่าอะไรที่ทำให้เขาพูดออกมาอย่างนั้น

“ต่อไปไม่ว่าจะโกรธหรืองอนอะไรผม ให้บอกว่าจะไปไหน อย่าหายไปแบบนี้อีก ผมทำงานไม่ได้ทั้งวันเลยรู้ไหมคุณก็รู้ว่าผมต้องรีบเคลียร์งานเพื่อพาคุณไปฮันนีมูน” ริชาร์ดว่าพลางเดินเข้าไปหาร่างเล็กที่ขมวดคิ้วมองเขา เขาตวัดแขนรอบเอวบางแล้วดึงร่างเล็กเข้ามาในอ้อมกอด แล้วก้มลงหอมแก้มเนียนฟอดใหญ่

วรรณรสาเบิกตาโต และอ้าปากค้างกับสิ่งที่เขาทำ  “นี่คุณ!

“นี่มะ...มันอะไรกันคะ” เคธีที่มองคนนั้นทีคนนี้ทีก่อนจะเอ่ยขึ้น

เคทกลับบ้านไปก่อนพี่ขอเคลียร์กับวรรณรสาหน่อย

         แต่...แล้ว...โอ้ย! นี่มันอะไรกันคะเคธีขมวดคิ้วยุ่งด้วยความงุนงงอย่างหนัก

         พี่ก็แค่จะง้อคนงอน”

“ง้อคนงอน ห่วงเมีย เคทตกข่าวอะไรคะเนี่ย” เคธีมองตามสายตาของพี่ชายแล้วเอ่ยขึ้น ก่อนจะเบิกตากว้างก่อนจะเริ่มเข้าใจได้รางๆ

“ใช่ อย่างที่กำลังคิดอยู่นั่นแหละ”

“นี่อะไรกันคะ พี่รสาเป็นภรรยาพี่ริค”

“อืม” ริชาร์ดส่งเสียงตอบรับในลำคอ

         “เคทงงไปหมดแล้ว” เคธีร้องขึ้น เธอมองหน้าราบเรียบของพี่ชายตัวเองตอนที่ยอมรับโต้งๆ อย่างไม่เชื่อสิ่งที่ได้ยิน

“ไม่เห็นมีอะไรต้องงงเสียหน่อย ก็เห็นยุพี่จีบพี่รสา พี่รสาของเคท พี่รสาอย่างโน้นอย่างนี้ไม่ใช่เหรอ แล้วตอนนี้พอพี่เอาจริงจะมาตกใจอะไร” เรื่องราวบอกเล่าของเคธีที่ชอบโทร. มาเล่าให้เขาฟังบ่อยๆ ตอนที่ถูกเขาส่งไปอยู่ในเมืองไทยกับย่าและแม่ของเขาผุดขึ้นมาในหัว ตอนนั้นเขาคิดว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระของเด็กผู้หญิงเท่านั้น เขาฟังบ้างไม่ฟังบ้าง ออกจะรำคาญเสียด้วยซ้ำ แต่น่าแปลกที่ตอนนี้เขากลับอยากกลับไปฟังมันอีกครั้ง เผื่อเขาจะได้รู้จักผู้หญิงที่ชื่อวรรณรสามากขึ้นกว่าที่รู้อยู่ตอนนี้

“ทีตอนเคทเล่าเรื่องพี่รสาให้ฟังพี่ริคไม่เคยสนใจแถมยังทำท่ารำคาญเคทอีก แล้วเป็นไงมาไงคะเนี่ย” เคธีว่าพลางยิ้มร่าเมื่อสิ่งที่สงสัยถูกคลี่คลาย แล้วก็คลีคลายไปในทิศทางที่เธอเคยคาดหวังไว้

“ก็ถามพี่สะใภ้เราเองสิ แต่ไว้ถามพรุ่งนี้ค่อยถามนะ วันนี้กลับไปก่อนเลยพี่จะง้อเมียพี่”

“ว้าว หวานจัง งั้นเคทกลับล่ะไม่กวนแล้ว ไปนะคะพี่รสา พรุ่งนี้อย่าลืมนัดของเรานะคะ”

“ค่ะ” วรรณรสาตอบรับพลางฝืนยิ้มให้เด็กสาวที่ดูจะร่าเริงเป็นพิเศษ

“อ้อ พี่ริค ช่วยอะไรเคทอย่างหนึ่งนะคะ ช่วยทำยังไงก็ได้ให้พี่รสาว่าหยุดเรียกเคทว่าคุณเคทเสียที บอกกี่ทีกี่ทีก็ไม่เคยยอมหยุด ตอนนี้มาเป็นพี่สะใภ้เคทแล้ว เคทไม่ยอมจริงๆ ด้วย”

“อืม ไปได้แล้ว”

“รับปากแล้วนะคะ”

“รู้แล้วน่า”

“ก่อนไปขอกอดพี่สะใภ้ทีหนึ่งนะคะ” เคทีว่าพลางโผเข้าหาร่างเล็กแบบเอเชียของวรรณรสา จนหญิงสาวแทบรับไปทัน “และแล้วเคทก็ได้พี่รสามาเป็นพี่สาวจริงๆ เสียที”

“พอได้แล้วพี่หวง ไปกลับไปนอนได้แล้วมันดึกแล้ว”

“หูย ไล่จริง ไปก็ได้ค่ะ” เคธีแกล้งโอดครวญทั้งๆ ที่ยิ้มร่า

---------------------

มาจ้ามาต่อกัน

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น