กลรักเกมมัจจุราช

ตอนที่ 14 : บทที่ 3 ผมไม่ได้ต้องการคำขอบคุณ 40%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,503
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    1 พ.ย. 63



สียงเอะอะโวยวายทำให้ร่างสูงใหญ่ที่ก้าวเข้ามาชะงักฝีเท้า ก่อนจะหมุนตัวเดินตัวปลิวไปอีกทางเมื่อเห็นต้นตอของเสียงอึกทึกน่าปวดหัว

“คุณริชาร์ดจะไปไหนครับ”

“ห้องทำงาน”

“จะไม่เข้าไปเหรอครับ”

“ไม่ล่ะไม่ใช่เรื่องของฉัน”

“แต่ว่า...” ใบหน้าคนพูดตึงเครียดเสียจนคนถามไม่กล้าเซ้าซี้ แต่เพราะเป็นหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายเขาจึงจำเป็นต้องพูดตามหน้าที่

“คุณย่าให้ฉันกลับฉันก็กลับแล้ว อีกอย่างนายก็รู้ว่าฉันไม่ชอบไปยุ่งกับเรื่องหยุมหยิมของพวกผู้หญิง ยกกาแฟไปให้ฉันที่ห้องทำงานด้วย” ริชาร์ดว่าเสียงกร้าวอย่างหัวเสีย เขาเหลือบมองเบลซด้วยสายตาดุดันในแบบที่ทำให้อีกฝ่ายหายใจขัด

 ถ้าวันนี้หลานไม่กลับบ้าน ย่าก็คงต้องเซ็นยกสิทธ์ในบ้านหลังนั้นในส่วนของย่าให้เธอ เพื่อให้เธอมีสิทธิ์มีเสียงในการจัดการทุกอย่างในคฤหาสน์เพรสตัน

นั่นคือข้อความที่ทำให้เขาหัวเสียตั้งแต่เช้า แล้วที่สำคัญคนส่งข้อความนั้นยังเป็นคนสนิทของเขาอย่างเบลซอีกต่างหาก เบลซรับเงินเดือนจากเขา ทำงานให้เขามานาน แต่ย่าของเขากลับใช้คนของเขาส่งข้อความมา แถมยังมีข้อความมาว่า หากเขาไล่เบลซออก ท่านจะจ้างเบลซเป็นบอดี้การ์ดให้ผู้หญิงคนนั้นอีกต่างหาก

บ้าชะมัด! คุณย่ารู้จุดอ่อนเขาเสมอ เขาไม่มีทางให้ผู้หญิงเห็นแก่เงินคนนั้นได้บ้านหลังนี้ไป และที่สำคัญเบลซก็รู้งานและรู้ใจเขาเกินกว่าที่เขาจะไล่ออกเพียงเพราะผู้หญิงบ้าเงินคนหนึ่ง อีกอย่างการที่คนที่รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเขามากเกินไปอย่างเบลซไปทำงานกับคุณย่าหรือแม้แต่ผู้หญิงบ้าเงินคนนั้นมันก็เป็นข้อเสียต่อเขามากกว่าจะเป็นข้อดี

“อ้อ เบลซ ตามมาคัสให้ด้วยบอกว่าฉันต้องการเอกสารนั่นตอนนี้เลย” ริชาร์ดที่หมุนตัวและเกือบเดินไปยังห้องทำงานแล้วหมุนตัวกลับมาใหม่แล้วสั่งคนสนิทเสียเรียบ

“เอกสารอะไรครับ” เบลซถามกลับอย่างงงๆ มีไม่กี่ครั้งที่ผู้เป็นนายจะสั่งความโดยตรงกับใครโดยไม่ผ่านเขา

“มาคัสรู้ดีว่าเอกสารอะไร บอกตามนั้นก็พอ”  ริชาร์ดตอบเสียงเรียบ เขาไม่รอคำตอบจากคนสนิทด้วยซ้ำตอนที่หมุนตัวเดินไปยังห้องทำงาน บางทีเขาคงต้องจัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด เพื่อให้อารมณ์ขุ่นมัวที่เป็นอยู่ตอนนี้คลายลงบ้าง ไม่งั้นเขาคงระเบิดอารมณ์ใส่ทุกคนที่เข้าใกล้อย่างห้ามไม่อยู่

 

ริ่มแล้วสินะ สงครามยกที่สอง วรรณรสามองโต๊ะอาหารที่ว่างเปล่ากับร่างสมส่วนงดงามของหญิงวัยกลางคนที่นั่งเชิดหน้ากอดอกอย่างเหนือกว่า พลางลอบพ่นลมหายใจออกมาหนักๆ

         เธอทรุดกายลงบนเก้าอี้อีกฝั่งหนึ่ง แต่รอจนแล้วจนรอดอาหารที่ควรนำมาเสิร์ฟก็ไม่มีท่าทีว่าจะถูกนำมาขึ้นโต๊ะเสียที

“มาเรียคะ นี่จะแปดโมงครึ่งแล้วนะคะ” ท้องที่เริ่มร้องประท้วงทำให้วรรณรสาเอ่ยถามกับคนที่ก้าวเข้ามาในห้องอาหารพอดี

“เอ่อคือ...” มาเรียอ้ำอึ้ง

สายตาอึดอัดของอีกฝ่ายที่มองมายังเธอครู่หนึ่งจะเหลือบมองไปยังรัชนีฉายทำให้วรรณรสาเริ่มเข้าใจอะไรได้รางๆ มาเรียไม่ได้เข้าข้างรัชนีฉายเต็มที่ แต่สถานะของเธอก็คลุมเครือเกินกว่าที่มาเรียจะกล้าขัดแย้งกับรัชนี

“ไม่มี” น้ำเสียงห้วนๆ ที่เอ่ยตอบเป็นของคนที่นั่งตรงข้ามกับเธออยู่ตอนนี้

“ขออะไรง่ายๆ ก็ได้ค่ะ” วรรณรสายังพูดกับมาเรียเสียงเรียบ ไม่สนใจเสียงที่แทรกขึ้นมากลางปล้อง

“เธอไม่มีสิทธิ์มาสั่งคนของฉัน มาเรียขอกาแฟแก้วหนึ่ง” รัชนีฉายพูดแทรกขึ้น ก่อนจะหันไปสั่งมาเรียด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจโชว์ให้หญิงสาวรุ่นลูกเห็นว่าตนเหนือกว่าอีกฝ่ายหลายขุม

แม่บ้านวัยสามสิบปลายๆ ผลุนผลันไปตามคำสั่งของอีกฝ่ายทันทีเพราะไม่อยากอยู่ท่ามกลางบรรยากาศที่แสนอึมครึมนี้

“ถ้าฉันเข้าใจไม่ผิด คนที่จ่ายเงินเดือนให้คนที่นี่ คือคุณริชาร์ดไม่ใช่เหรอคะ”

“ใช่ ริชาร์ดเป็นคนจ่าย และฉันก็เป็นแม่เลี้ยงของริชาร์ด แล้วเธอล่ะอยู่ที่นี่ในฐานะอะไรไม่ทราบ”

“ฉันบอกคุณไปแล้ว ฉันจะไม่พูดซ้ำอีกเป็นครั้งที่สอง”

“ไหนล่ะหลักฐาน ริชาร์ดก็ไม่อยู่ให้ฉันถามเสียด้วยสิ”

“ถ้าคุณไม่เชื่อก็ตามใจคุณแล้วกันค่ะ”

“ใช่ ฉันไม่เชื่อว่าคนอย่างริชาร์ดจะเอาผู้หญิงต่ำๆ อย่างเธอเข้ามาอยู่ที่บ้านหลังนี้ในฐานะเมียอย่างเต็มใจ คงเป็นแผนของนางนฤมลหรือไม่ก็ยายแก่อบิเกลสินะที่ส่งเธอมา” รัชนีฉายว่าพลางหรี่ตาลงมองอีกฝ่ายอย่างเชื่อมั่นในความคิดของตัวเอง เพราะมันคงจะบังเอิญเกินไปที่หญิงสาวตรงหน้าจะเข้ามาในชีวิตของริชาร์ดอย่างพอดิบพอดี หลังจากแผนการผิดพลาดของเธอแบบนี้ มันคงเป็นแผนงี่เง่าของใครสักคนเท่านั้น และเธอก็ไม่โง่พอที่จะเชื่อ

“...” วรรณรสาไม่ได้โต้ตอบกลับไปอีกแม้ว่าอีกฝ่ายจะใช้ถ้อยคำหยามเกียรติคนสองคนที่เธอรักและนับถือ เพราะเธอคิดว่าพูดไปก็คงเปล่าประโยชน์  หญิงสาวลุกขึ้นเต็มความสูงอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย แล้วก้าวตามมาเรียเข้าไปในห้องครัว แต่รัชนีฉายก็ไม่วายเดินตามมาอีก

----------------------

ต่อๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น