รอยรักทัณฑ์มัจจุราช

ตอนที่ 7 : บทที่ 2 หนี้ที่ไม่ได้ก่อ 75%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,194
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 240 ครั้ง
    17 มี.ค. 62



แพทริคถอนจุมพิตออกมาจากริมฝีปากสวยอย่างอ้อยอิ่ง เขาสูดลมหายใจเข้าลึก เพื่อระงับความหงุดหงิดหลังจากที่ร่างกายเสียการควบคุมไปชั่วขณะ ก่อนจะกระตุกริมฝีปากหยัน...

“ไม่ได้เรื่อง ผมไม่เข้าใจว่าทำไมผู้ชายพวกนั้นถึงหลงเสน่ห์ของคุณ”  เขาพูดออกมาในสิ่งที่ตรงข้ามกับสิ่งที่เขาคิดลิบลับ รสจูบจากผู้หญิงตรงหน้าหวานล้ำพอๆ กับใบหน้าหวานซึ้งของเธอ แม้เขาไม่อยากยอมรับในข้อนี้แต่เขาก็ไม่สามารถปฏิเสธได้เช่นกัน

“คุณไม่ควรอยู่ใกล้ฉันนะคะ เพราะคนสูงส่งอย่างคุณคงไม่อยากเกลือกกลั้วกับผู้หญิงสกปรกๆ อย่างฉัน” กรรณารากระซิบลอดไรฟัน มือบางยกขึ้นเช็ดริมฝีปากของตัวเองแรงๆ ด้วยท่าทางรังเกียจ นัยน์ตากลมโตวาววับไปด้วยเพลิงโทสะที่ตอนนี้เจ้าตัวไม่พยายามข่มมันไว้อีกต่อไป ผู้ชายคนนี้ดูถูกเธอยังไม่พอเขายังขโมยจูบแรกของเธอไปอีก! จะไม่ให้เธอโกรธได้อย่างไร

สิ้นคำพูดที่หลุดออกมาจากริมฝีปากเล็ก และท่าทางรังเกียจจุมพิตของเขาที่แสดงออกมา แพทริคก็ผลักร่างเล็กที่ถูกส่งมาแทนคนที่เขาต้องการตัวอย่างแรง

บ้าฉิบ! เขาลืมไปได้ยังไงว่าผู้หญิงคนนี้ทำตัวได้น่ารังเกียจขนาดไหน

“กรี๊ด!!!” กรรณาราหวีดร้องออกมาอย่างตกใจ

ด้วยความไม่ตั้งตัวเธอจึงเสียหลักตกลงไปในสระน้ำ อารมณ์คนที่เปียกปอนไปทั้งตัวเดือดปุดๆ และเดือดยิ่งขึ้นเมื่อคนที่ทำเธอตกน้ำไม่มีความสำนึกเลยสักนิดแถมยังมองมาอยากเยาะเย้ยอีกต่างหาก แถมคำพูดที่ตามมาเนี่ยนะ... สุดๆ

              “เธอมันก็แค่ผู้หญิงที่วันๆ ไม่ทำอะไร ดีแต่ยั่วผู้ชายไปวันๆ แต่ไหนๆ ก็เปียกแล้ว ก็ช่วยอาบน้ำให้สะอาดด้วยละกัน รู้ไหมว่าเธอมันสกปรกแค่ไหน” ชายหนุ่มเดินผ่านเธอไปอย่างเฉยชา แวบหนึ่งที่กรรณาราเห็นสายตาคู่คมตวัดมาทางเธออย่างเยียบเย็นและดูถูก

              กรรณารามองเขาด้วยดวงตาวาววับ ริมฝีปากสวยถูกกัดไว้อย่างสะกดกลั้นอารมณ์ ระหว่างที่พาร่างตัวเองไปริมสระว่ายน้ำและโหนตัวขึ้นกรรณาราก็พยายามนับหนึ่งถึงสิบในใจไปด้วย และเธอก็ทำสำเร็จเมื่อใบหน้าสวยกลับมาเรียบเฉยเช่นเดิม

              “ถ้าคุณคิดว่าฉันสกปรกก็ปล่อยฉันไปสิ” น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาถูกกดให้เรียบสนิท

              “ผมก็ไม่อยากยุ่งกับคนสกปรกๆ อย่างคุณหรอก ผมขอย้ำเป็นครั้งที่สามว่าคนที่ผมต้องการตัวคือแพรวนภาพี่สาวของคุณ ไม่ใช่คุณ แต่ถ้าหากผมยังไม่ได้ตัวคนที่ผมต้องการ ก็อย่าหวังว่าคุณจะได้ไปจากที่นี่”

              “ช่วยไม่ได้คุณอยากโง่ให้พี่สาวกับแม่เลี้ยงของฉันหลอกเอง อ่อ แล้วฉันมีดีกว่าที่คุณคิดเยอะและก็สะอาดกว่าพวกผู้หญิงของคุณเยอะด้วย” พูดจบร่างบางก็ทำท่าจะหันหลังกลับ

ใช่! เธอรู้จักแพทริค โจนส์มาก่อนหน้านี้ แม้ไม่ใช่การเห็นหน้าและพูดคุยกันโดยตรง แต่เธอต้องรู้จักเขาสิ ก็เธอเรียนการโรงแรม ซึ่งแพทริค โจนส์ก็มีชื่อเสียงในด้านการโรงแรม เขาถูกยกมาเป็นหัวข้อในคลาสเรียนของเธอบ่อยๆ ในฐานะนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย แถมนักข่าว ปาปารัสซี นิตยสาร และสื่อทั้งหลายต่างให้ความสนใจผู้ชายคนนี้เป็นพิเศษ ไม่ว่าจะในฐานะนักธุรกิจหนุ่มรูปหล่อ หรือแม้เรื่องราวชีวิตส่วนตัวของเขา

              “เดี๋ยว!!! อย่าเพิ่งหันไป” แพทริคร้องห้ามเสียงดังจนร่างบางชะงัก ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึงเมื่อมองไปรอบตัวแล้วพบว่าคนของตัวเองกำลังยืนมองอยู่

              “หันไปเดี๋ยวนี้!” แพทริคตะโกนสั่งคนของตัวเองด้วยน้ำเสียงห้วนเข้มบ่งบอกให้ผู้รับคำสั่งรู้ว่าต้องปฏิบัติตามคำสั่งให้เร็วที่สุดถ้าไม่อยากโดนไล่ออก

              เมื่อกำจัดสายตาของคนอื่นเรียบร้อยแล้วแพทริคก็หันมาเล่นงานตัวต้นเรื่องที่ยืนอวดอะไรต่อมิอะไรท้าทายสายตาของเขาอย่างไม่รู้ตัว เขาเพิ่งรู้ตัวว่าคิดผิดถนัดที่คิดว่าสวยน้อยตรงหน้าไม่มีอะไรในแบบที่ผู้หญิงควรมีมากนัก...

เรือนร่างระหงภายใต้ผ้าฝ้ายสีขาวเนื้อบางแนบลู่ไปกับสัดส่วนโค้งเว้าของกายสาว เนินอกอิ่มเกินตัวโผล่พ้นบราสีดำตัวจิ๋ว ความงดงามของวัยสะพรั่งทำให้ชายหนุ่มหายใจสะดุด ปลายผมสีน้ำตาลถูกเจ้าตัวเสยขึ้นลวกๆ เผยดวงหน้าเรียวหวานที่มีหยดน้ำเกาะอยู่สะท้อนกับแสงไฟสลัวแพรวพราวยิ่งเพิ่มความเซ็กซี่เย้ายวนจนเลือดในกายหนุ่มร้อนฉ่า

              “ถ้าคุณคิดว่าจะยั่วผมด้วยวิธีนี้ ผมขอบอกไว้เลยว่ามันได้ผล” คนปากร้ายเอ่ยพร้อมกับจับจ้องภาพเบื้องหน้าอย่างไม่ละสายตา หรือบางทีอาจเป็นเพราะเขาไม่อาจละสายตาได้

กรรณาราขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ จนกระทั่งเห็นสายตาแปลกๆ ของชายหนุ่มที่จ้องเขม็งมาจึงก้มลงไปมองตัวเองบ้างใบหน้าหวานแดงก่ำขึ้นมาฉับพลัน ดวงตากลมโตเบิกกว้าง สองแขนเรียวรีบยกขึ้นมากอดอกไว้แน่นแต่เหมือนหญิงสาวจะคิดผิดเพราะแทนที่จะช่วยปิดสัดส่วนเย้าใจต่อสายตาคนตรงหน้ากลับทำให้เสื้อที่เปียกปอนแนบกับผิวเนื้อนวลเนียนมากขึ้น อีกทั้งแขนทั้งสองข้างยังดันเนินอกอิ่มให้เบียดชิดดันขึ้นมาอวดโฉมต่อสายตาคนมองมากกว่าเดิม

              “ฮึ!” เสียงเย้ยหยันดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงที่เดินเข้ามาใกล้พร้อมกับส่ายหน้าไปมา

กรรณาราขยับถอยหนีอย่างหวาดระแวง กลัวว่าเขาจะทำไม่ดีกับตน แต่กลับไม่ใช่อย่างที่คิด

“ใส่ซะ คุณคงไม่คิดจะยืนโชว์อะไรต่อมิอะไรให้ผมมองอย่างนี้หรอกใช่ไหม หรือว่าอยากให้มอง” แพทริคว่าพลางถอดเสื้อคลุมที่เขาใส่อยู่ส่งให้หญิงสาว

              “บ้า ใครจะอยากให้มอง” กรรณาราโวยวายไม่รับคำกล่าวหา ริมฝีปากอิ่มเรื่อสั่นระริก ใบหน้าหวานแดงก่ำทั้งโกรธทั้งอายในคราวเดียวกัน มือบางกระชากเสื้อคลุมที่ชายหนุ่มส่งให้มาสวมอย่างรวดเร็ว แม้ทั้งหมดนั้นจะเป็นเวลาไม่กี่วินาทีทว่ามันกลับเป็นช่วงเวลาที่น่าอึดอัดและทรมานเหมือนหายใจไม่ออก

              “พักผ่อนให้เยอะๆ ล่ะ พรุ่งนี้คุณต้องเริ่มใช้หนี้ผมแต่เช้า”

พูดจบแพทริคก็เดินจากไปด้วยความสับสน ทั้งที่เป็นเขาเองที่ประกาศว่าจะไม่ลดตัวลงไปเกลือกกลั้วกับผู้หญิงอย่างเธอ แต่เขากลับบังคับจูบเธออย่างที่เธอไม่ยินยอม ชายหนุ่มพยายามโทษว่าทั้งหมดเป็นเพราะเขาโกรธที่หญิงสาวกล้าต่อปากต่อคำกลับเขาอย่างไม่กลัวเกรง อย่างที่ไม่เคยมีใครกล้าทำมาก่อน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็อดโมโหตัวเองไม่ได้อยู่ดีที่ปล่อยให้อารมณ์ความรู้สึกมาอยู่เหนือการควบคุม

............................

อีกตอนมาแล้วจ้าาาาาาาาาาาาาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 240 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,295 ความคิดเห็น

  1. #4153 PimchanokKhanun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 22:55
    เอ็งเป็นคนผลักเค้าเองไม่ใช่เร๊อะะ! ยังจะกล้าไปว่าเค้ายั่วอี๊กก!//อินมากตอนนี้
    #4,153
    0
  2. #3768 dokao (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 22:36

    มีหลงละคร่างานนี้
    #3,768
    0
  3. #182 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2558 / 17:05
    เฮียแพท..ระวังจะกลืนน้ำลายนะครับ
    #182
    0
  4. #181 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2558 / 17:00
    แหม อีตาเเพท เเรงดีไมีตก นะยะ
    เอ๋ หนูกรรณไม่สบายหรือเปล่า หว่า
    #181
    1
    • #181-1 mhoeymhoey(จากตอนที่ 7)
      7 มิถุนายน 2558 / 17:01
      อิอิ ห้ามเกลียดแพทนะ อิอิ
      #181-1